Σχόλια σε: Τρία μετάλλια για τη Γ.Ε.Φ. στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ξιφασκίας Νέων Ανδρών – Νέων Γυναικών

Από: Ανώνυμο Κοτόπουλο

Ανώνυμο Κοτόπουλο — Sat, 25 Mar 2017 09:14:00 +0000

Μιλάτε για το μοντέλο που μας έχουν επιβάλλει ξένα κέντρα και μετά επικαλείστε το “δικό” μας, σύμφωνα με το οποίο κάποιος για να είναι επιτυχημένος πρέπει να έχει περάσει στο Πανεπιστήμιο. Προτιμώ το πρώτο από τα δύο.

Με αυτό που λέτε βάζετε ο ίδιος τρικλοποδιά στον αθλητισμό. Τι εννοώ; Ένας αθλητής έχει πολλές διακρίσεις, πολλές επιτυχίες που έχει πετύχει με πολύ κόπο. Και μετά έρχεται κάποιος και του λέει: μπράβο γι’ αυτά που έκανες, αλλά να ξέρεις δεν έχουν μεγάλη αξία, γι’ αυτό σου δίνω κάτι σημαντικότερο, μια θέση στο Πανεπιστήμιο.

Αυτό κατά την γνώμη μου μειώνει έμμεσα την αξία του αθλητισμού. Και δεν εννοώ την προσπάθεια και τις επιτυχίες. Εννοώ τη θέση του στις αξίες τις κοινωνίας, τον τοποθετεί κάτω από άλλες.

Και στο κάτω κάτω, τι κάνει έναν αθλητή καταλληλότερο για μια θέση σε πανεπιστήμιο από τους άλλους; Αν μιλάμε για σχολές που σχετίζονται με το αντικείμενο, συμφωνώ. Αλλά πώς σχετίζονται πχ η νομική, οι σχολές μηχανικών; Λες και οι υπόλοιποι (χοντρομπαλλάδες , οκνοί, μεσατζήδες, φυγόπονοι σύμφωνα με ‘σας) δεν αγωνίζονται, δεν προσπαθούν, δεν έχουν κάνει θυσίες.

Πώς θα σας αν φαινόταν στους πρώτους περνάν στην ιατρική να τους έδιναν ένα μετάλλιο ξιφασκίας, ράγκμπι (χιχιχι) ή αγωνισμάτων στίβου, απλά επειδή έγραψαν καλά; Εμένα πάντως θα μου φαινόταν τραγικό.

Χρόνια πολλά

Από: Dimitrios Gakis

Dimitrios Gakis — Sat, 25 Mar 2017 06:33:00 +0000

Κάνετε μεγάλο λάθος. Η Παιδεία δεν έχει καμμία σχέση με το μοντέλο που μας επέβαλαν τα γνωστά κέντρα και αναμασούμε “προοδευτικά”. Η Παιδεία περιλαμβάνει την εκπαίδευση αλλά και την άσκηση και την πολιτισμική εκπαίδευση. Είναι τρίπτυχο. Ασκούμενος και αγωνιζόμενος μαθαίνεις να μάχεσαι, να μην είσαι ηττοπαθής αλλά και να χάνεις με αξιοπρέπεια αναγνωρίζοντας ιπποτικά την ανωτερότητα του αντιπάλου. Τέτοιους πολίτες πρεπει να επιδιώκουμε να έχουμε για να πάμε μπροστά. Και βέβαια πρέπει να τους επιβραβεύουμε και να τους ενθαρρύνουμε. Αλλιώς θα έχουμε χοντρομπαλλάδες , οκνούς, μεσατζήδες, φυγόπονους και κριτικιστές, που έχουν μάθει μόνο να καταστρέφουν, που δεν θα προσθέσουν ένα λιθαράκι στην πρόοδο της χώρας… Αυτό, δηλαδή που βλέπουμε γύρω μας. Φυσικά αυτό το παιδί πρέπι να το πριμοδοτήσω!

Από: Ανώνυμο Κοτόπουλο

Ανώνυμο Κοτόπουλο — Thu, 23 Mar 2017 13:19:00 +0000

Τι εννοείτε “μπήκαν στο Πανεπιστήμιο”; Αν εννοείτε πάντως ότι πέρασαν σε όποια σχολή ήθελαν επειδή είχαν επιτυχίες στην ξιφασκία, εγώ δεν θα υπερηφανευόμουν γι’ αυτό, μάλλον το αντίθετο… Αν πάλι εννοείτε κάτι άλλο, θα ήθελα μια επεξήγηση για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις.

Από: Dimitrios Gakis

Dimitrios Gakis — Wed, 22 Mar 2017 20:43:00 +0000

Θυμάμαι τον Λοχαγό μου Γιάννη Γουσόπουλο στο 504 ΤΠ, όταν άρχιζε το στήσιμο της ξιφασκίας στην ΓΕΦ σαν να είναι τώρα… Είχε προηγηθεί ο στίβος. Λίγο αργότερα μου ανέθεσαν το στήσιμο του μπάσκετ. Από την αρχή και τα τρία τμήματα πρωτοστάτησαν στα περιφερειακά πρωταθλήματα. Η ξιφασκία , όμως, πρωτοστάτησε και πρωτοστατεί πανελλήνια! Έγινε Φλωρινιώτικη υπόθεση. Τα θυμάμαι με νοσταλγία και καμαρώνω τον Γιάννη , και το Γιώργο Ανθόπουλο για το έργο τους.
Αλήθεια ξέρετε πόσα παιδιά μπήκαν στο Πανεπιστήμιο χάρις στην Ξιφασκία ή ως συνήθως στην Φλώρινα ασκούμε μόνο κριτική και απαξιώνουμε;