https://neaflorina.gr/2018/09/apantisis-eis-to-exodiko-tis-ieras-mitropoleos-florinis/ Thu, 30 May 2024 10:05:42 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.9.8 https://neaflorina.gr/2018/09/apantisis-eis-to-exodiko-tis-ieras-mitropoleos-florinis/#comment-1861 Sun, 16 Sep 2018 22:43:06 +0000 http://neaflorina.gr/?p=61146#comment-1861 Μάλιστα, «ο κύβος ερρίφθη»! Η μητρόπολη απαιτεί από τον π. Παΐσιο Παπαδόπουλο να εγκαταλείψει τη Μονή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά εντός …10 ημερών! Θεωρεί αυτονόητο ότι είναι δική της μια Μονή για την οποία δεν έχει δώσει ούτε φράγκο και δεν έδειξε κανένα απολύτως ενδιαφέρον για την ανέγερσή της! Εν τάξει. Το έχει αυτό το νομικό δικαίωμα αφού η Μονή είναι στο όνομά της. Τουλάχιστον, όμως, ας πληρώσει τα χρέη της Μονής. Θέλει «και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο»; Είναι σωστά πράγματα αυτά; Έχει δίκιο ο π. Παΐσιος. Ας πληρώσουν πρώτα όλους τους ανθρώπους που έχουν να λάβουν χρήματα για τις εργασίες τους και μετά ας αφήσουν τον π. Παΐσιο να φύγει και να πάει στην ευχή της Παναγίας. Εκείνος αδυνατεί να τους πληρώσει αφού του έκοψαν τον μισθό.
Δυστυχώς, «ξεχνούν» ότι το μοναστήρι αυτό χτίστηκε από τον ίδιο τον π. Παΐσιο με δικά του δάνεια ύψους 100.000 ευρώ, με πολλούς κόπους, με ξενύχτια, με δάκρυα και επιπρόσθετα χρήματα που ο ίδιος μάζεψε από το υστέρημα πολλών πιστών και χωρίς καμμία οικονομική βοήθεια από τη μητρόπολη! Τη Μονή θεμελίωσε ο ίδιος o μητροπολίτης μας το 2004. Όλ’ αυτά τα χρόνια ο ιερομόναχος ζούσε ολομόναχος στη Μονή. Η μοναξιά που ένιωθε όμως ήταν ακόμη μεγαλύτερη και αβάστακτη, λόγω του χρόνιου ψυχολογικού αποκλεισμού που υφίστατο εξ αιτίας της προσήλωσής του στο πατερικό πνεύμα του αγίου Γέροντα που τον χειροτόνησε. Για πολλά χρόνια, ο π. Παΐσιος ένιωθε ξένο σώμα στη μητρόπολη, γιατί δεν θέλησε να «εγκλιματιστεί» στο νέο «πνεύμα» που εγκαινιάστηκε μετά την παραίτηση του π. Αυγουστίνου. Αποδείχθηκε απροσάρμοστος, διότι προτίμησε να συνεχίσει τη γραμμή που χάραξε ο Γέροντας Αυγουστίνος και να ακολουθήσει την, ενδεδειγμένη σε καιρό αιρέσεως, στενή και τεθλιμμένη οδό της Ομολογίας, από την εύκολη, «ασφαλή» και ευρύχωρη οδό του συμβιβασμού, του στρουθοκαμηλισμού, της αφασίας, του ψευτοευσεβισμού, της καλοπέρασης και της ευδαιμονίας. Τον καιρό που ο ευλαβής μοναχός υπέφερε διακονώντας την κάθε ταλαίπωρη και πονεμένη ψυχή που προσέτρεχε στο ράσο του ζητώντας βοήθεια, κάποιοι άλλοι αρχιμανδρίτες έτρεχαν από πανήγυρη σε πανήγυρη, κάνοντας δημόσιες σχέσεις με μητροπολίτες! (γιατί άραγε;) Στο διάστημα που ο π. Παΐσιος μάτωνε να γόνατά του από την προσευχή και έβρεχε την εικόνα της Παναγίας με τα δάκρυά του, κάποιοι άλλοι έκαναν ταξιδάκια και ανέπτυσσαν φιλίες με τους εχθρούς του Θεού, τους Οικουμενιστές! Μάλιστα, είχαν και το απύθμενο θράσος να μας τους κουβαλούν –τρεις την ώρα– και στη Φλώρινα!
Αυτοί λοιπόν που κατέστρεψαν τόσο τη μητρόπολή μας, όσο και τον π. Παΐσιο ας πληρώσουν, τουλάχιστον, τα συντρίμμια που προκάλεσαν. Αυτό επιτάσσει η στοιχειώδης αξιοπρέπεια και ανθρωπιά.

]]>