Όσο για τον εργατικό-λαϊκό έλεγχο; (Απόσπασμα από το Ριζοσπάστη)
“Είναι σαφές ότι ο εργατικός – λαϊκός έλεγχος θα υλοποιείται από τα κάτω προς τα πάνω στις συγκεντρωμένες μονάδες παραγωγής (αγροτική παραγωγή, βιομηχανική παραγωγή, υπηρεσίες, εκπαίδευση, υγεία), εκλέγοντας αντιπροσώπους, οι οποίοι θα είναι ανακλητοί, χωρίς ιδιαίτερα κανένα προνόμιο και θα απολογούνται στη μονάδα παραγωγής, που εργάζονται οι ίδιοι, ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Κύριο χαρακτηριστικό των αντιπροσώπων αυτών δε θα είναι μόνο ο έλεγχος στην παραγωγή, αλλά και η αποφασιστική συμβολή τους στην περιφρούρηση καθώς και στην αποδοτικότητα της παραγωγής στο χώρο δουλειάς. Ικανή και αναγκαία προϋπόθεση, για όλα αυτά, όμως, είναι η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη και τα σύμμαχα λαϊκά στρώματα.”

Νομίζω πως η μάζα την οποία επικαλείστε, η οποία σας αγνοεί, επιλέγει τους πολιτικούς που της αξίζει όντας πολιτικά αμόρφωτη από άγνοια και επιλογή.
Μέχρις ότου και ο τελευταίος εργάτης να αποφασίσει ότι θέλει να έχει γνώσεις και να μην είναι πλέμπα, τότε μόνο θα μπορούμε να μιλάμε για εργατικό – λαϊκό έλεγχο.