Όλα αυτά συμβαίνουν χάρη στην ανοχή και την αποβλάκωση του κόσμου. Δε γίνεται άλλες χώρες να έχουν πλάνο για 50-100 χρόνια μετά και εμείς να μην ξέρουμε τι πλάνο υπάρχει για την επόμενη τετραετία. Μία να βολευτούν τα γαλάζια παιδιά, μία τα πράσινα/ροζ και εμείς οι υπόλοιποι να παλεύουμε να ισορροπήσουμε σε αυτό το εκκρεμές! Δεν γίνεται έτσι δουλειά.
Όλοι όσοι κυβερνούν θέλουν να δείξουν ότι μόνο αυτοί κάνουν δουλειά από το μηδέν και όλοι οι άλλοι πριν τα έκαναν σκατά. Έτσι χάνεται σημαντικός χρόνος σε προσαρμογή και ανούσιες αλλαγές.

Ήμουν και είμαι υπέρ στο να κλείσουν αυτά τα εργοστάσια από την περιοχή μας, αλλά ντρέπομαι να το χαρώ, όταν ξέρω ότι θα χαθούν τόσες θέσεις εργασίας χωρίς σχέδιο. 10 χρόνια πριν, ήδη έπρεπε να έχει προβλεφτεί και να υπάρχει αυτή η δίκαιη αλλαγή που τόσο επαναλαμβάνουν.

Από την άλλη που είναι ο κόσμος; Αυτός ο οχαδερφισμός, η ανοχή στα όρια του μαζοχισμού πως θα επιφέρουν την αλλαγή; Η δημοκρατία είναι ένα χαρτάκι σε έναν φάκελο που ορίζει σε ποιον έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη για τα επόμενα 4 χρόνια, μπας και μας βολέψει κάπου επειδή έχει γνωστό όνομα; Άνθρωποι χωρίς γνώση στην εποχή που η πληροφορία είναι πιο προσιτή από ποτέ! Όσο οι άνθρωποι ξημεροβραδιάζονται στις καφετέριες και μπροστά σε μια οθόνη για ταινίες και σειρές, αλλαγή δεν θα υπάρξει…