Η πόλη μας, άλλωστε, είναι τόσο μικρή που όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, ώστε να είμαστε σε θέση (και κυρίως τη διανοητική) να κρίνουμε το σωστό, το λάθος, την παράληψη, ποιοι απαξιώνουν ποιους, αν τους απαξιώνουν κτλ…

Κι άλλωστε, τα πρακτικά των δημοτικών συμβουλίων αναρτώνται στο διαδίκτυο. Οποιοσδήποτε πολίτης θα θεωρούσε ότι διασφαλίζεται το δημόσιο συμφέρον, όταν σε ένα δημοτικό συμβούλιο, εκεί δημόσια εκφράζονται οι αιτιάσεις ή οι καταγγελίες, κι όχι σε καταγγελτικά κείμενα που εκ των πραγμάτων μπορούν πολύ εύκολα να αμφισβητηθούν από τον οποιοδήποτε… Κι εγώ, τουλάχιστον, μέχρι τώρα δεν είδε το μάτι μου από τα πρακτικά που δημοσιεύονται στο διαδίκτυο κάτι τέτοιο…

Τα καταγγελτικά κείμενα να τα καταλάβω από έναν απλό πολίτη που δεν έχει το δημόσιο βήμα να εκφράσει την αδικία που υφίσταται, το παράπονο που έχει, να καταγγείλει μια Δημόσια Αρχή… Αλλά, τα δημόσια πρόσωπα είτε πολιτικά είτε πολιτειακά έχουν το δημόσιο βήμα να καταγγείλουν οτιδήποτε θεωρούν, ότι δεν είναι συμβατό με το δημόσιο συμφέρον