Ένας τέτοιος που βιάζονταν, και που κάτι παραπάνω ήξερε από τους άλλους που περίμεναν να περάσει το τρένο, και που στο κάτω κάτω δεν τους πέφτει και λόγος για το τί κάνει αυτός, καβάλησε την νησίδα και προσπέρασε πέντε αυτοκίνητα και πέρασε με κατεβασμένες μπάρες τις γραμμές του τραίνου… στο κάτω κάτω η νησίδα του ανήκει όσο και σε εμένα(!). Δεκαπέντε δευτερόλεπτα μετά πέρασε και το τρένο. Ένα από τα πέντε αυτοκίνητα που προσπέρασε ήταν και το δικό μου. Μέσα στο αυτοκίνητο ήταν όλη μου η οικογένεια.

Άκου pelegonia: Σε τί μου πέφτει λόγος και σε τί δεν μου πέφτει το ορίζω εγώ. Και δεν ανέχομαι την παραβατική συμπεριφορά του κάθε τσόγλανου που θέτει σε κίνδυνο την ζωή μου και την ζωή των συνανθρώπων μας επειδή (νομίζει ότι) ξέρει ή επειδή βιάζεται. Κατάλαβες; Θα έλεγα και για το παράδειγμα που δίνει στους συνανθρώπους… για το τοπίο που καταστρέφει… για την ένταση που προκαλεί στους άλλους οδηγούς… αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα για φλωρινίωτη που δεν κακολογεί τους συνανθρώπους του.