Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα και της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.
Γι’ αυτό, τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας:
- Απαντάμε μαχητικά στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, σε κάθε πλευρά της ζωής μας.
- Στρέφουμε τα βέλη μας ενάντια στην αιτία της γυναικείας ανισοτιμίας και της αναπαραγωγής παλιών και νέων μορφών βίας και καταπίεσης, ενάντια στην εκμετάλλευση, που θυσιάζει τις ανάγκες μας στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και των ανταγωνισμών τους που φτάνουν μέχρι τις πολεμικές συγκρούσεις.
Η εργοδοτική βία στάζει αίμα
- Κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη βιομηχανία «Βιολάντα», στις χιλιάδες εργαζόμενες που φεύγουν σακατεμένες σωματικά και ψυχικά από τη δουλειά εξαιτίας της εντατικοποίησης, της «ευελιξίας», της δουλειάς μέχρι τα βαθιά γεράματα με την «ενεργό γήρανση».
- 13ωρη δουλειά, ακανόνιστα ωράρια, βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης. Χωρίς μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού & της μητρότητας, χωρίς μέτρα προστασίας υγείας και ασφάλειας, γιατί θεωρούνται κόστος για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Γιατί είναι ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.
Σηκώνουμε ανάστημα και υψώνουμε τείχος αντίστασης στις πολιτικές που:
- Τσακίζουν τις αυτοαπασχολούμενες και νέες επιστήμονες. Τις σκλαβώνουν στους τέσσερις τοίχους του μαγαζιού ή του γραφείου, συχνά μαζί με τα παιδιά τους, αφού δεν έχουν πού να τα αφήσουν, χωρίς ωράριο, χωρίς προστασία της μητρότητας, παρά τις υπέρογκες ασφαλιστικές κρατήσεις και τη φοροληστεία.
- Ξεκληρίζουν τις αγρότισσες και τους αγρότες. Εκτοξεύουν το κόστος παραγωγής των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων και τις τιμές τους στα ράφια, για να θησαυρίζουν οι σύγχρονοι τσιφλικάδες, τα supermarkets, οι μεγαλέμποροι και οι βιομήχανοι.
- Στερούν το δικαίωμα των μαθητριών, των σπουδαστριών και των φοιτητριών στην ολόπλευρη μόρφωση, με αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία, για να μπορούν απρόσκοπτα να αφοσιωθούν στις σπουδές τους, να βρίσκουν εργασία στο αντικείμενο επιλογής τους.
- Θαλασσοπνίγουν χιλιάδες γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες και τα παιδιά τους, που καταλήγουν στα κυκλώματα trafficking, στα κολαστήρια των κέντρων κράτησης ή μετατρέπονται σε πάμφθηνο και χωρίς δικαιώματα εργατικό δυναμικό.
Αντιπαλεύουμε την πολιτική ΕΕ και κυβερνήσεων που θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και πνίγει τις δικές μας ανάγκες. Γι’ αυτό:
- στο όνομα της «ισότητας των φύλων», κατάργησε την απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία, που ήταν σημαντική κατάκτηση του εργατικού και γυναικείου κινήματος για την προστασία του γυναικείου οργανισμού.
- στο όνομα της «συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής», επιβάλλουν στις εργαζόμενες τη δουλειά όπως, όποτε και για όσο έχει ανάγκη η μεγαλοεργοδοσία και τα κέρδη της, ενώ τα βάρη της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων, των χρονίως πασχόντων εξακολουθούν να βαραίνουν τις πλάτες τους. Οι ανάγκες των γυναικών και των παιδιών για αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες υγείας, παιδείας, πρόνοιας θυσιάζονται στο ζύγι του «κόστους» για το κράτος και του οφέλους για τους ομίλους, οδηγώντας σε τραγικές ελλείψεις, και στην εμπορευματοποίησή τους.
- μας καταδικάζει σε μια ασφυκτική καθημερινότητα. Με την ακρίβεια, την ενεργειακή φτώχεια, τους πλειστηριασμούς, τα πανάκριβα ενοίκια. Μας φέρνει αντιμέτωπες με το καθημερινά ατελείωτα «Τέμπη», την ανυπαρξία πρόληψης για Βιομηχανικά Ατυχήματα Μεγάλης Έκτασης, αντισεισμικής θωράκισης σε σπίτια και σχολεία, αντιπλημμυρικών έργων, ασφαλών μεταφορών.
- αφήνει απροστάτευτες τις γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής και άλλων μορφών κακοποίησης. Με τις τεράστιες ελλείψεις αντίστοιχων δημόσιων και δωρεάν δομών και υπηρεσιών, την κρατική & αστυνομική αυθαιρεσία, τις μακροχρόνιες πολυδάπανες νομικές διαδικασίες, την ανυπαρξία εξειδικευμένων κέντρων για θύματα βιασμού και σεξουαλικής βίας.
- καλλιεργεί το έδαφος για το στήσιμο κάλπικων διπόλων περί «προόδου – συντήρησης» με στόχο τον εγκλωβισμό της συνείδησης των γυναικών «εντός των τειχών» του συστήματος. Γι’ αυτό ξαναζεσταίνονται σκοταδιστικές αντιλήψεις για την κοινωνική θέση της γυναίκας ακόμα και για την αμφισβήτηση του δικαιώματος στη νόμιμη και ασφαλή άμβλωση. Πλασάρει ως δήθεν προοδευτική την εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος. Αναπαράγει σάπιες αξίες που οδηγούν στην κακοποίηση, ακόμα και τη δολοφονία γυναικών.
Παλεύουμε αταλάντευτα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις αιτίες που τον γεννούν
Η φετινή επέτειος της 8ης Μάρτη βρίσκει τους λαούς αντιμέτωπους με την επικίνδυνη όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τη γενίκευση πολεμικών συγκρούσεων σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, η συνεχιζόμενη σφαγή του παλαιστινιακού λαού, ο πόλεμος στην Ουκρανία και άλλες εστίες έντασης επιβεβαιώνουν ότι το ιμπεριαλιστικό σύστημα γεννά συνεχώς πολέμους, προσφυγιά και τεράστια δεινά για τους λαούς. Σε κάθε γωνία του πλανήτη ξεφυτρώνουν πολεμικά σφαγεία για τους λαούς. Φουντώνει η αναμέτρηση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας και των συμμάχων τους.
Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών βάζουν «κόφτη» στις κοινωνικές δαπάνες, για να ενισχύσουν τις πολεμικές. Την ξέφρενη κούρσα της πολεμικής προετοιμασίας και των εξοπλισμών, την πληρώνουμε πολύ ακριβά εμείς οι γυναίκες και οι οικογένειές μας.
Δεν ανεχόμαστε τα παιδιά μας να γίνουν κρέας στα κανόνια τους
Με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, έχουν μετατρέψει τη χώρα μας σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση, βάζοντας το λαό μας στο στόχαστρο. Στέλνουν ένοπλες δυνάμεις σε αποστολές έξω από τα σύνορα που καμία σχέση δεν έχουν με την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.
Αρνούμαστε να μπούμε στο μάτι του κυκλώνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της πολεμικής προετοιμασίας
Με την «εθελοντική» στράτευση των γυναικών, που θα εξελιχθεί σε υποχρεωτική, επιδιώκουν ξεδιάντροπα, στο όνομα της «γυναικείας συμμετοχής» να νομιμοποιήσουν στη λαϊκή συνείδηση τα ματωμένα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια. Ενώ θέλουν και την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων με νέο δυναμικό, και μάλιστα με «ειδικά καθήκοντα».
Δεν δεχόμαστε να θέσουμε τα χέρια και τις γνώσεις μας στην πολεμική μηχανή, για «να σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ».
Βαδίζουμε στα χνάρια των μεγάλων γυναικείων εργατικών αγώνων
Βάζουμε στην αιχμή του δόρατος του αγώνα μας τις σύγχρονες ανάγκες μας. Μόνο η ικανοποίησή τους μπορεί να εξασφαλίσει την πραγματική ισοτιμία και χειραφέτηση των γυναικών του μόχθου.
Δυναμώνουμε τη συλλογική μας πάλη για το δικαίωμα στη σταθερή εργασία – στο σταθερό ωράριο – για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο.
Δυναμώσουμε τον κοινό αγώνα γυναικών και ανδρών της βιοπάλης ενάντια στην κοινωνία της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης για να διεκδικήσουμε ότι είναι σύγχρονο και αναγκαίο για μας και τις οικογένειές μας
