Με αφορμή τη νέα κοινοβουλευτική ερώτηση που κατέθεσαν βουλευτές της Νέας Αριστεράς, με πρωτοβουλία της προέδρου της Κ.Ο. Πέτης Πέρκα, το Εργοστασιακό Σωματείο Εργαζομένων Λιγνιτωρυχείων Αχλάδας αισθάνεται την υποχρέωση να τοποθετηθεί δημόσια και σκληρά. Για ακόμη μία φορά, γινόμαστε θεατές στο ίδιο έργο: πολιτικοί που δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους στο ορυχείο μας, χρησιμοποιούν βαρύγδουπες λέξεις όπως «σκάνδαλο» για να κερδίσουν λίγα λεπτά δημοσιότητας, παίζοντας χωρίς καμία ντροπή με τις ζωές, το μεροκάματο και το μέλλον των οικογενειών μας.
Προκαλεί αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι η κυρία Πέρκα συνέταξε και κατέθεσε μια ολόκληρη ερώτηση που αφορά την Αχλάδα, χωρίς να επιδιώξει την παραμικρή επικοινωνία, συνάντηση ή διάλογο με το Σωματείο Εργαζομένων. Δεν ζητήθηκε ποτέ η άποψη των 130 και πλέον ανθρώπων που δίνουν καθημερινό αγώνα μέσα στο ορυχείο για να κρατήσουν την περιοχή ζωντανή. Ακόμα χειρότερα, η κυρία Πέρκα επέλεξε να προσπεράσει πλήρως τη θεσμική εκπροσώπηση του χωριού. Αγνόησε επιδεικτικά την επίσημη θέση της Τοπικής Κοινότητας και του εκλεγμένου Τοπικού Συμβουλίου της Αχλάδας, το οποίο έχει ταχθεί ξεκάθαρα υπέρ της συνέχισης της λειτουργίας του ορυχείου, αναγνωρίζοντας ότι αποτελεί τον μοναδικό οικονομικό πνεύμονα που έχει απομείνει στον τόπο μας.
Αντί για τους θεσμούς και την πλειοψηφία, η βουλευτής επέλεξε να γίνει φερέφωνο μιας ισχνής μειοψηφίας. Μιας ομάδας που, υποκινούμενοι από προσωπικά και ίδια συμφέροντα, έχει επιδοθεί σε έναν πρωτοφανή κατήφορο ύβρεων απέναντι σε σχεόν όλους τους πολιτικούς και πολιτειακούς παράγοντες της περιοχής που αρνούνται να παίξουν το παιχνίδι τους. Δεν μας εκπλήσσει, βέβαια, το γεγονός ότι οι μόνοι συνομιλητές αυτής της απομονωμένης μειοψηφίας είναι ορισμένοι παρακμιακοί πολιτευτές. Άνθρωποι που εμφανίζονται στην περιοχή μας μόνο μπροστά από τις κάμερες για να πουλήσουν φτηνό «αντισυστημικό» λαϊκισμό και να μαζέψουν μερικά ψηφαλάκια, παριστάνοντας ότι δήθεν τα βάζουν με «ολιγάρχες». Την ίδια ώρα, μόλις σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας και κλείσουν οι κάμερες, επιστρέφουν στην ασφάλειά τους, αδιαφορώντας αν οι δικές τους μεθοδεύσεις στερούν το ψωμί από εκατοντάδες εργαζόμενους.
Όσον αφορά την ξαφνική «ευαισθησία» για το ζήτημα των κατολισθήσεων, οφείλουμε να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Για γεωτεχνικά ζητήματα τον λόγο έχουν οι ειδικοί επιστήμονες και οι επίσημοι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους, και όχι οι πολιτικές εικασίες και τα επικοινωνιακά παιχνίδια. Στη χώρα μας υπάρχουν αρμόδιες αρχές (Επιθεώρηση Μεταλλείων) και η δικαιοσύνη, όπου ο καθένας έχει το νόμιμο δικαίωμα να προσφύγει αν θεωρεί ότι κινδυνεύει. Παράλληλα, προκαλεί τεράστια ερωτηματικά η επιλεκτική μνήμη της κυρίας Πέρκα. Όταν στο πρόσφατο παρελθόν σημειώνονταν κατολισθήσεις γιγαντιαίας κλίμακας στα ορυχεία της ΔΕΗ –όπως η βιβλική καταστροφή στο ορυχείο του Αμυνταίου– δεν είδαμε την ίδια πολιτική ευαισθησία, ούτε ανάλογες σπουδές για άμεσο κλείσιμο δραστηριοτήτων. Εκεί οι θέσεις εργασίας και η λειτουργία προστατεύθηκαν. Γιατί στην Αχλάδα εφαρμόζεται άλλη πολιτική λογική;
Ας μιλήσουμε, λοιπόν, με την αλήθεια που κρύβει η λάσπη και ο ιδρώτας του ορυχείου: Το Σωματείο μας ήταν, είναι και θα παραμείνει στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στην εγκληματική και βίαιη απολιγνιτοποίηση που ισοπέδωσε την περιοχή μας. Αν δεν είχαν κλείσει πρόωρα και αναίτια οι εγχώριες λιγνιτικές μονάδες, ο λιγνίτης της Αχλάδας θα τροφοδοτούσε κανονικά, όπως έκανε επί χρόνια, τον ΑΗΣ Μελίτης, εξασφαλίζοντας φθηνή ενέργεια για τη χώρα και σιγουριά για εμάς. Από τη στιγμή που οι πολιτικές της τελευταίας δεκαετίας έβαλαν λουκέτο στη Μελίτη, η εξαγωγή λιγνίτη προς τη Βόρεια Μακεδονία αποτελεί τη μοναδική διέξοδο λειτουργίας. Ευτυχώς που υπάρχει αυτή η δραστηριότητα σήμερα, καθώς αποτελεί τη μοναδική «σανίδα σωτηρίας» για να μην κλείσει οριστικά το ορυχείο.
Η περιοχή της Φλώρινας μαστίζεται εδώ και χρόνια από δυσθεώρητα ποσοστά ανεργίας. Το ενδεχόμενο να χαθούν οι 130 άμεσες θέσεις εργασίας, μαζί με τις δεκάδες έμμεσες θέσεις (μεταφορείς, εργολάβοι, υποστηρικτικές υπηρεσίες), δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι μια κοινωνική βόμβα που θα οδηγήσει εκατοντάδες οικογένειες στην εξαθλίωση και τον τόπο μας στην ολική ερήμωση. Αντί η κυρία Πέρκα να καταθέσει έστω και μία ρεαλιστική πρόταση για την αντιμετώπιση της ανεργίας, προτιμά να κλείσει τις ελάχιστες δουλειές που έχουν απομείνει. Της αξίζουν συγχαρητήρια για τη «σημαντική» υπηρεσία που προσφέρει στην περιοχή μας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, βέβαια, ότι στην πολιτική, από μεγαλοστέλεχος κυβερνήσεων που σφράγισαν τη μοίρα της Δυτικής Μακεδονίας, καταλήγεις να παλεύεις για ένα 0,5% στις δημοσκοπήσεις εσύ και το κόμμα σου. Η τοπική κοινωνία έχει και μνήμη και κρίση.
Το ορυχείο της Αχλάδας λειτουργεί από τη δεκαετία του ’30. Τα όποια προβλήματα, οι απαλλοτριώσεις και οι τεχνικές προκλήσεις πάντα υπήρχαν και λύνονταν μέσα από το νόμο και τις θεσμικές οδούς. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να τα εργαλειοποιεί για να κάνει αντιπολίτευση στην πλάτη μας. Καλούμε την κυρία Πέρκα, έστω και τώρα, να αφήσει τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και να έρθει στην Αχλάδα. Να συναντηθεί με το Σωματείο και το Τοπικό Συμβούλιο. Να κοιτάξει τους εργαζόμενους στα μάτια και να τους πει κατάμουτρα ποιο είναι το δικό της «πλάνο» για την επόμενη μέρα, αν κλείσει το ορυχείο. Καμία κοινωνία δεν πάει μπροστά πετώντας τους εργαζόμενούς της στο δρόμο. Η Αχλάδα απαιτεί σεβασμό, σοβαρότητα και δικαιοσύνη.
Ο Πρόεδρος
Αλέξανδρος Σαμαρτζής
Ο Γενικός Γραμματέας
Βασίλειος Μιχαηλίδης