ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (Ιω Δ΄, 5-42)
Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές
Χριστός Ανέστη!!!
Πέμπτη Κυριακή του Πεντηκοσταρίου σήμερα και η Εκκλησία μας εορτάζει την εορτή της Σαμαρείτιδος.
Ήταν η ώρα δώδεκα το μεσημέρι όταν ο Κύριος έφερε κουρασμένα τα βήματα Του στην Συχάρ. Οι μαθητές Του πήγαν στην πόλη να αγοράσουν τρόφιμα. Εκείνος μόνος κάθισε κοντά στο ιστορικό πηγάδι του Ιακώβ για να αναπαυτεί. Σταθμεύει εδώ διότι σαν έμπειρος αλιέας θα ρίξει τα δίχτυα Του και θα ανασύρει από τον βόρβορο της αμαρτίας μια εκλεκτή ψυχή.
Έρχεται μετά από λίγο κάποια γυναίκα Σαμαρείτιδα για να αντλήσει νερό. Ο Κύριος της απευθύνει πρώτος το λόγο. Της ζητάει λίγο νερό και κατορθώνει με μοναδική Θεία τέχνη και χάρη, να την ανεβάσει σε σφαίρα ανώτερης πνευματικής συζήτησης. Η γυναίκα έκπληκτη του λέει : «Πώς εσύ , ενώ είσαι Ιουδαίος, ζητάς να πιεις νερό από μένα που είμαι γυναίκα Σαμαρείτιδα;» Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρουμε ότι για τους Ιουδαίους, Σαμάρεια σήμαινε τόπος αποστατών, εκφυλισμένων Ιουδαίων, οι οποίοι ερχόμενοι σε επαφή με αλλόφυλα έθνη και ειδωλολατρικούς λαούς, απέκτησαν τα ήθη και τα έθιμα τους και νόθευσαν την πάτρια θρησκεία. Για τον λόγο αυτό ήταν τόσο μισητοί στους Ιουδαίους οι Σαμαρείτες, ώστε προκειμένου να μεταβούν από την Ιουδαία στην Γαλιλαία, προτιμούσαν να κάνουν ολόκληρο κύκλο παρά να περάσουν μέσα από την Σαμάρεια.
Ο Κύριος κάνει λόγο στην γυναίκα για την ζωοποιό χάρη του Πνεύματος προτρέποντας την να πιει από το δικό Του νερό για να μην διψάσει ποτέ πια. Τα λόγια Του μαλακώνουν την καρδιά της. Ξυπνούν τη ναρκωμένη συνείδηση της και προκαλούν την μετάνοια και ομολογία της αμαρτωλής ζωής της. Εκπλήσσεται όταν ακούει από τον Κύριο να της αποκαλύπτει μυστικά της ζωής της. Καλά είπες «δεν έχω άνδρα» της λέει. Πέντε άνδρες γνώρισες και αυτόν που έχεις δεν είναι άνδρας σου. Είπες την αλήθεια.
Κύριε βλέπω ότι είσαι προφήτης, του απαντά. Η γυναίκα πήγε στην πηγή για να ξεδιψάσει και αρχίζει να αισθάνεται νέα δίψα, πνευματική. Η συνομιλία της με τον Χριστό αναζωπύρωσε τη σβησμένη φλόγα της πίστεως της. Ρωτά να μάθει πως πρέπει να λατρεύεται ο Θεός στο Όρος Γαριζίν ή στα Ιεροσόλυμα. Και τότε αξιώνεται να δεχτεί θειες αποκαλύψεις για την αληθινή και ευάρεστη στον Θεό λατρεία.
«Πνεύμα ο Θεός». Δεν περιορίζεται σε τόπους. Κι εκείνοι που Τον λατρεύουν, πρέπει να Τον προσκυνούν με αφοσιωμένη καρδιά, με όλο τον νουν, αλλά και με αληθινή γνώση του Θεού και της λατρείας που Του πρέπει. Η Σαμαρείτιδα αντιλαμβάνεται ότι όλα αυτά που ακούει από τον Κύριο ξεπερνούν τα όρια της ανθρώπινης σκέψης. Γι’ αυτό και του απαντά πως ο Μεσσίας Χριστός που περιμένουμε θα μας τα φανερώσει όλα. Τότε της αποκαλύπτεται ο Χριστός ως Μεσσίας «Εγώ ειμί ο λαλών σοι».
Αμέσως αφήνει την στάμνα της και τρέχει γεμάτη χαρά να αναγγείλει στους συμπατριώτες της ότι βρήκε άνθρωπο που της φανέρωσε όλα όσα έκανε.
Στο μεταξύ οι μαθητές έφεραν στον Κύριο φαγητό και τον παρακαλούσαν να φάει. Ο Κύριος αρνείται και οι μαθητές απορούν. Μήπως την ώρα που λείπαμε του έφερε κάνεις άλλος φαγητό κι έφαγε; ρωτάνε ο ένας τον άλλον. Αλλά ο Κύριος τους εξήγησε ότι το φλογερό ενδιαφέρον Του για την σωτηρία των ανθρώπων και ιδιαίτερα τώρα η χαρά Του για τους Σαμαρείτες που κατέφθαναν εκεί, του έδιναν τόση χαρά και ικανοποίηση, ώστε δεν ένιωθε την ανάγκη για φαγητό.
Σηκώστε τα μάτια σας λέγει ο Κύριος στους μαθητές και προσέξτε τα χωράφια που ήδη είναι λευκά, έτοιμα για θερισμό.
Τους παρακινεί να προσέξουν όχι κυρίως τους αγρούς, αλλά τον πνευματικό αγρό των Σαμαρειτών, που επηρεασμένοι από την συμπατριώτισσα τους, ερχόταν να γνωρίσουν τον Σωτήρα και έμοιαζαν με στάχυα έτοιμα προς θερισμό.
Ήρθαν οι κάτοικοι της Συχάρ και παρακολούθησαν την διδασκαλία του Κυρίου. Τον παρακάλεσαν να μείνει μαζί τους. Έμεινε δυο ημέρες και πίστεψαν ότι πράγματι ο Ιησούς είναι ο Σωτήρας του κόσμου, ο Μεσσίας Χριστός.
Πόσο αδελφοί μου μας προβληματίζει το παράδειγμα του Χριστού! Περπάτησε χιλιόμετρα κάτω από την μεσημεριανή ζέστη και διέθεσε πολύτιμο χρόνο της ζωής Του για να διαφωτίσει και να ελκύσει στην πίστη μια γυναίκα αμαρτωλή της Σαμαρείτιδος. Και δεν είναι η μοναδική περίπτωση. Στα ιερά Ευαγγέλια υπάρχουν κι άλλες συγκινητικές περιπτώσεις κατά τις οποίες μεμονωμένα άτομα έλκυσαν το ενδιαφέρον του Θείου Λυτρωτού. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι ο Ζακχαίος, η αμαρτωλή γυναίκα, ο παράλυτος της Βηθεσδά και τέλος ο Ληστής επί του Σταυρού.
Στα ίχνη του Κυρίου βάδισαν και οι Απόστολοι. Γράφει η εκκλησιαστική ιστορία για τον Ευαγγελιστή Ιωάννη τον Θεολόγο, ότι ένας από τους μαθητές του παρασύρθηκε, ανέβηκε στα βουνά και έγινε αρχηγός συμμορίας ληστών. Ο Απόστολος του Χριστού δεν αδιαφόρησε για αυτόν τον έναν, αλλά έχοντας στην μνήμη του την παραβολή του Καλού Ποιμένος που άκουσε από τα χείλη του Διδασκάλου του, τον έψαξε, τον βρήκε και τον έσωσε.
Ο δε Απόστολος Παύλος για ένα άτομο και μάλιστα δούλο, τον Ονήσιμο, έγραψε ολόκληρη συστατική επιστολή στον κύριο του τον Φιλήμονα, η οποία αποπνέει το άρωμα της χριστιανικής αγάπης.
Αγαπητοί μου, το σημερινό Ευαγγέλιο μας καλεί όλους σε αυτογνωσία, σκέψεις και αποφάσεις. Ο αρχηγός της πίστεως μας βάδισε χιλιόμετρα και έσπασε τον κλοιό προλήψεων αιώνων. Ταπεινός και απέριττος κάθισε στο πηγάδι του Ιακώβ για να διαφωτίσει ένα άτομο. Εμείς τι κάνουμε; Ας μοιάσουμε στον Χριστό και στην Αγία Φωτεινή που η Εκκλησία μας την κόσμησε με τον τίτλο της Ισαποστόλου και ας γίνουμε και εμείς ιεραπόστολοι στα σπίτια μας, στους χώρους εργασίας μας και στην κοινωνία μας. Ο λόγος του Κυρίου «…ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαί εἰσιν πρὸς θερισμὸν ἤδη» απευθύνεται και σε όλους εμάς.
ΑΜΗΝ.