Συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ημέρα που ο σεβαστός και αγαπημένος μας παπά – Λευτέρης, εξεδήμησε προς Κύριον. Ένας χρόνος που το χωριό μας στερείται τη φυσική του παρουσία, αλλά η πνευματική του αύρα παραμένει ζωντανή σε κάθε γωνιά του Ιερού Ναού, που τόσο αγάπησε και υπηρέτησε.
Ο πατήρ Ελευθέριος δεν υπήρξε απλώς ο ιερέας του Αγίου Νικολάου υπήρξε η ψυχή του τόπου μας. Ήταν ο άνθρωπος που μοιράστηκε τις χαρές και τις λύπες όλων των συγχωριανών μας. Βάφτισε τα παιδιά μας, στεφάνωσε τους νέους μας, αποχαιρέτησε τους προγόνους μας και στάθηκε δίπλα σε κάθε σπιτικό με το πετραχήλι του.
Όσοι τον ζήσαμε από κοντά, γνωρίζαμε καλά την βαθιά του ευλάβεια και την ξεχωριστή του αγάπη για το παρεκκλήσι του Αγίου Νικοδήμου. Ήταν ο δικός του πνευματικός παράδεισος, όταν λειτουργούσε στο παρεκκλήσι του Αγίου Νικοδήμου το πρόσωπο του έλαμπε και η ψυχή του πλημμύριζε από καθαρή χαρά.
Το σώμα του αναπαύεται στη σκιά του Αγίου Νικολάου, αλλά το πνεύμα του και η αγάπη του θα παραμείνουν ο ζωντανός φάρος του τόπου μας. Με την βεβαιότητα της Αναστάσεως, προσευχόμαστε ο Μέγας Αρχιερεύς Χριστός να κατατάξει την ψυχή του «εν σκηναίς δικαίων».
Ας είναι η μνήμη του αγέραστη και η ευχή του από εκεί ψηλά να προστατεύει το χωριό μας και τις οικογένειές μας.
Καλό παράδεισο σεβαστέ μας πατέρα.
Αιωνία και αλησμόνητη η μνήμη σου.