Και πάλι ξεκρέμαστοι οι πολίτες της Φλώρινας. Οι εγκαταστάσεις φυσικού αερίου θέρμανσης σταμάτησαν επειδή η εταιρεία enaon EDA δεν χρηματοδοτείται σύμφωνα με τα προ συμφωνηθέντα, καθόσον λόγω γραφειοκρατικών δυσλειτουργιών μεταξύ ΕΣΠΑ και εταιρείας προέκυψαν προβλήματα τα οποία πληρώνουν οι υποψήφιοι καταναλωτές φυσικού αερίου που έτρεξαν να προσυπογράψουν συμβόλαια.
Δεδομένου ότι μάλλον υπάρχει κεντρική διοίκηση λήψης αποφάσεων που λέγεται κυβέρνηση, Περιφερειακή και τοπική, καθώς και τοποτηρητές των συμφερόντων των πολιτών της Φλώρινας (δυο βουλευτές εκπρόσωποι στη Βουλή των Ελλήνων),αναρωτιέται κανείς: Δεν ενδιαφέρεται κανείς για εμάς; Όταν μέρος των καθηκόντων τους είναι να γνωρίζουν, να προγραμματίζουν, να ελέγχουν και να προωθούν, αλλά και να δίνουν λύσεις στα προβλήματα των πολιτών της Φλώρινας, που τους εκλέγει γι’ αυτόν τον λόγο;
Πρόσφατα στήθηκε πανηγυράκι για την επιτυχία της πλατφόρμας του poso kanei.
Ευκαιρία να την αξιοποιήσουμε:
Πόσο κοστίζει το τρέξιμο η συλλογή δικαιολογητικών για την προσυπογραφή του σχετικού συμβολαίου, μεταξύ εταιρείας και πολιτών;
Σε ποιο άρθρο του Συντάγματος περιγράφεται το «όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε;» Καθόσον κάποιοι συμπολίτες μας από πέρσι χρησιμοποιούν το φυσικό αέριο.
Πόσο κοστίζει η αγανάκτηση και ο ευτελισμός της προσωπικότητάς μας, με τη συνεχή όχληση των υπαλλήλων και της ερώτησης «πότε θα έρθει το αέριο σε εμάς;»
Πόσο κοστίζει η αβεβαιότητα του: Να βάλω ξύλα για τον χειμώνα;; Ή να περιμένω;
Πόσο κόστισε η αποξήλωση προηγούμενων εγκαταστάσεων, για να μπει φυσικό αέριο;
Η προηγούμενη μορφή θέρμανσης της Φλώρινας θα ήταν η τηλεθέρμανση της οποίας οι εγκαταστάσεις σταμάτησαν έξω από την πόλη, λόγω της απόφασης της απολιγνιτοποίησης και του κλεισίματος του ΑΗΣ Μελίτη. Το πόσο κόστισε, γιατί σταμάτησε, αν κάποιος πλήρωσε τα σπασμένα της εγκατάστασης χιλιομέτρων, δεν απαντήθηκε.
Δεδομένου ότι ο χειμώνας θα έρθει και πάλι στη πόλη μας, υπάρχει κάποιος; Έστω ένας ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ να μας απαντήσει;
Θα παρακαλούσα να τύχω κάποιας απαντήσεως με οποιοδήποτε τρόπο και μέσον…. ακόμα και με το τρένο…που ήρθε έφυγε και κάποτε θα ξανάρθει λένε.
Δογούλης Γεώργιος