Στις ημέρες μας επικρατεί τεράστια αβεβαιότητα στο παγκόσμιο σκηνικό, που δημιουργείται από τις στρατιωτικές συγκρούσεις, τις ασταθείς αγορές και τις πολιτικές εντάσεις, που συγκλονίζουν τον κόσμο καθημερινά,

Για δεκαετίες η Ευρώπη ζούσε με την πεποίθηση ότι η ιστορία της ανήκε. Ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία ήταν η κορύφωση της πολιτισμικής ανάπτυξης και ότι ο κόσμος πρέπει να οργανώνεται σύμφωνα με τους κανόνες της. Αυτή η αφήγηση συνοδευόταν από αυτοπεποίθηση, αλλά και από τη λήθη του δικού της παρελθόντος και των μεθόδων, με τις οποίες διατηρήθηκε αυτή η κυριαρχία.

Η ιστορία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, της οποίας ο ιδρυτής πατέρας ο Ζαν Μονέ δεν έκρυψε ποτέ τη φιλία του με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αμερικανική επιρροή. Στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες έβλεπαν τη Γηραιά Ήπειρο ως στρατηγικό προπύργιο κατά του κομμουνισμού και οικονομική ευκαιρία για αυτές. Σήμερα οι ευρωπαϊκές χώρες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις Ηνωμένες Πολιτείες για στρατιωτικές τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένης της επιτήρησης και αναγνώρισης, των πληροφοριών, της στρατηγικής μεταφοράς, της πυραυλικής άμυνας και των διαστημικών πόρων.

Οι πόλεμοι στην Ουκρανία και το Ιράν σηματοδοτούν μια στροφή στην ιστορία του 21ου αιώνα  σε μια νέα εποχή εξουσιών. Η Ευρώπη άρχισε να συνειδητοποιεί ότι βρίσκεται σε μια κρίσιμη κατάσταση. Βιώνει έναν συνδυασμό δημογραφικής κατάρρευσης, οικονομικής στασιμότητας και στρατηγικής τρωτότητας. Το πετρελαϊκό σοκ και ο αποκλεισμός του Στενού του Ορμούζ φαίνεται να έχουν καταφέρει ένα βαρύ χτύπημα. Ενώ αυτή παραμένει μακριά από στρατιωτικές επιχειρήσεις, ωστόσο είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη, τόσο στις αυξανόμενες τιμές των υδρογονανθράκων, όσο και στις ελλείψεις στρατηγικών υλικών, καθώς και στον στασιμοπληθωρισμό, και το κλείσιμο ζωτικών ναυτιλιακών οδών.

Μια κομβική στιγμή στη σύγχρονη ιστορία της Ευρώπης, είναι η κρίση της Covid-19 , που ανέδειξε τις υλικοτεχνικές αδυναμίες της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, οι Ευρωπαίοι συνειδητοποίησαν την εξάρτησή τους από τρίτες χώρες για την προμήθεια προϊόντων και  φαρμακευτικών υλικών.

Στις ημέρες μας η παγκόσμια οικονομία δεν είναι μόνο πιο ασταθής από ό,τι στο παρελθόν, αλλά και δομικά ευάλωτη στις γεωπολιτικές συγκρούσεις, στον κατακερματισμό του εμπορίου, στα κλιματικά σοκ, στις τεχνολογικές μεταλλάξεις και σε άλλες επικαλυπτόμενες και αλληλένδετες δυνάμεις. Η Ευρώπη εξαντλημένη από τις δικές της αντιφάσεις και από τη μακροχρόνια εξάρτησή της από την αμερικανική πολιτική, στρέφεται τώρα προς την ανεξαρτησία της, την αυτονομία της. Σε αγώνα δρόμου επιδίδονται ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και κυβερνήσεις προκειμένου να ανεξαρτητοποιηθούν από την αμερικάνικη τεχνολογία, τον στρατιωτικό εξοπλισμό.

Και ενώ η Ευρώπη, για να αποφύγει την αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει συμφωνήσει σε μονομερείς δασμούς, η αμερικανική κυβέρνηση εμπλέκεται σε μια διαρκή κλιμάκωση, όπως αποδεικνύεται από τις νέες απειλές για φορολόγηση των ευρωπαϊκών εξαγωγών με το πρόσχημα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) ενθαρρύνει την καταναγκαστική εργασία.

Η έκφραση «Europa autonom» (αυτόνομη Ευρώπη) αναφέρεται στην ικανότητα της Ευρώπης να δρα, να αμύνεται και να διασφαλίζει την κυριαρχία της, χωρίς να εξαρτάται από εξουσίες τρίτων. Αυτή η γενική ιδέα έχει καταστεί ύψιστη προτεραιότητα σε διάφορους κρίσιμους τομείς.

 Η στρατηγική αυτονομία ορίζει ότι η Ευρώπη πρέπει να είναι σε θέση να προστατεύει τους πολίτες της και να ανταποκρίνεται σε απειλές, χωρίς να βασίζεται αποκλειστικά σε εξωτερικές συμμαχίες. Η στρατηγική αυτονομία είναι ένας από τους πολιτικούς στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και της Ευρώπης γενικότερα. Η έννοια αναφέρεται στην ικανότητα της Ευρώπης να υπερασπίζεται τον εαυτό της και να δρα στρατιωτικά ανεξάρτητα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή η έννοια συνδέεται στενά με την έννοια της κυριαρχίας.

Ωστόσο, θα πρέπει να τονισθεί με έμφαση ότι δεν υπάρχει πολιτική κυριαρχία χωρίς τεχνολογική κυριαρχία. Δεν μπορείς να είσαι πολιτικά κυρίαρχος, όταν εξαρτάσαι από ξένες χώρες για ημιαγωγούς, ηλεκτρικές μπαταρίες ή για τις αποστολές στο  διάστημα. Πρέπει να οικοδομήσουμε αυτήν την ευρωπαϊκή ανεξαρτησία μετεγκαθιστώντας τη βιομηχανική παραγωγή και κατασκευάζοντας νέες αλυσίδες αξίας σε τομείς όπως το υδρογόνο, την τεχνητή νοημοσύνη, τις ηλεκτρικές μπαταρίες, τη βιοτεχνολογία και την υγειονομική περίθαλψη. Θέλουμε να αγωνιστούμε για μια Ευρώπη, που θα κατέχει τη θέση της ως μεγάλη παγκόσμια δύναμη, δίπλα στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα και τη Ρωσία και που θα υπερασπίζεται μια σειρά των αξιών αυτών, όπως είναι η « αλληλεγγύη μεταξύ των εθνών και ένα περιβαλλοντικά υπεύθυνο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης.

Η Ευρώπη θα πρέπει να αλλάξει και αλλάζει! Αναζητά τη νέα της ταυτότητα σε ένα ταραγμένο διεθνές σκηνικό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πραγματοποιήσει ήδη μεγάλες συμφωνίες με την Κίνα, με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με ορισμένες από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής (MERCOSUR), με την Αυστραλία, και μια συμφωνία βρίσκεται σε διαδικασία ζύμωσης με το Μεξικό. Το Μεξικό και η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) υπέγραψαν την Παρασκευή 22 Μαΐου την αναθεώρηση της εμπορικής τους συμφωνίας στην Πόλη του Μεξικού, η οποία περιλαμβάνει μείωση των τελωνειακών δασμών τους, προκειμένου να διαφοροποιήσουν τις οικονομίες τους και να παρακάμψουν τον επιθετικό προστατευτισμό του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Η προσπάθεια απεξάρτησης βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο. Ας ελπίζουμε ότι έρχονται καλύτερες ημέρες για την Ευρώπη μας και τους κατοίκουs της.

The post Για μια ισχυρότερη και πιο ανεξάρτητη Ευρώπη appeared first on Νέα Φλώρινα.

Διάβασα το μήνυμα του Δημάρχου Αμυνταίου για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Όμορφες λέξεις, γενικές διαπιστώσεις, ευχολόγια. Όσα ακούμε κάθε χρόνο. Αυτό όμως που λείπει είναι κάτι χειροπιαστό, κάτι που να έχει σχέση με τη σκληρή πραγματικότητα στον Δήμο Αμυνταίου.

Εδώ και δεκαετίες η περιοχή μας πλήρωσε βαρύ τίμημα για την ενεργειακή πολιτική της χώρας. Χιλιάδες στρέμματα καταστράφηκαν από τα ορυχεία, ο υδροφόρος ορίζοντας υποχώρησε, η Βεγορίτιδα δοκιμάστηκε, ολόκληροι οικισμοί μετακινήθηκαν και η τοπική κοινωνία έζησε τις συνέπειες μιας μονοδιάστατης ανάπτυξης.

Σήμερα, αντί να μιλάμε για αποκατάσταση του περιβάλλοντος, μιλάμε για μια νέα τεράστια επέμβαση στη γη μας. Φωτοβολταϊκά πάρκα δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων. Εγκαταστάσεις υδρογόνου. Σχεδιασμοί για μεγάλα datacenters με σημαντικές απαιτήσεις σε φυσικούς πόρους.

Και όμως… από τη Δημοτική Αρχή δεν ακούγεται ούτε μία ουσιαστική διεκδίκηση. Ούτε μία σοβαρή δημόσια συζήτηση για το τι θα μπορούσαμε να κερδίσουμε από όλα αυτά. Ούτε μία οργανωμένη κινητοποίηση για το μέλλον του τόπου. Μόνο δηλώσεις, φωτογραφίες και δημόσιες σχέσεις. Αρκεί να επισκεφθεί κανείς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της Δημοτικής Αρχής και θα διαπιστώσει καθημερινά φωτογραφίες από εκδηλώσεις, συναντήσεις, επισκέψεις και χαιρετισμούς.

Πολύ εικόνα, ελάχιστο αποτέλεσμα!

Πολύ επικοινωνία, ελάχιστη πολιτική!

Βέβαια, δεν υπάρχει δικαιολογία γι’ αυτό διότι οι άνθρωποι που σήμερα διοικούν τον Δήμο δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά. Οι περισσότεροι συμμετέχουν στη διοίκηση του τόπου εδώ και δεκαετίες. Άλλοι ως δήμαρχοι, άλλοι ως αντιδήμαρχοι, άλλοι ως πρόεδροι δημοτικών συμβουλίων, άλλοι ως δημοτικοί σύμβουλοι. Οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις εναλλάσσονται στη διοίκηση του Δήμου επί είκοσι και πλέον χρόνια. Επομένως δεν μπορούν να εμφανίζονται ως απλοί παρατηρητές της σημερινής κατάστασης. Έχουν ευθύνη για όσα έγιναν και για όσα δεν έγιναν. Η πιο ανησυχητική αλήθεια είναι ότι παρά τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που πέρασαν από την περιοχή μέσω της λιγνιτικής δραστηριότητας, παρά τα μεγάλα λόγια περί ανάπτυξης, παρά τα ευρωπαϊκά προγράμματα, παρά τις υποσχέσεις για τη μεταλιγνιτική εποχή, το Αμύνταιο ακολουθεί εδώ και χρόνια μια σταθερά φθίνουσα πορεία. Ο πληθυσμός μειώνεται, οι νέοι φεύγουν, οι επιχειρήσεις κλείνουν, η αγροτική παραγωγή πιέζεται, η οικονομική δραστηριότητα συρρικνώνεται και το μέλλον παραμένει αβέβαιο. Δυστυχώς, αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό αποτέλεσμα, εάν απομονώσουμε τις φωτογραφίες, τις ανακοινώσεις και τα δελτία τύπου με τα ωραία λόγια. Και εννοείται ότι αυτό το αποτέλεσμα δεν δικαιώνει όσους διοικούν ή συνδιοικούν τον τόπο επί δύο και πλέον δεκαετίες.

Ακόμη και σήμερα, την ώρα που η περιοχή αλλάζει βίαια χαρακτήρα, δεν βλέπουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το πώς θα προστατευτεί το περιβάλλον, πώς θα ενισχυθεί η τοπική οικονομία, πώς θα συγκρατηθεί ο πληθυσμός και πώς θα διασφαλιστεί η ποιότητα ζωής των επόμενων γενεών. Βλέπουμε μόνο διαχείριση της καθημερινότητας και πολλές δημόσιες σχέσεις.

Το περιβάλλον δεν προστατεύεται με αναρτήσεις.

Η ανάπτυξη δεν έρχεται με φωτογραφίες.

Ο τόπος δεν προχωρά με επικοινωνιακές εκστρατείες.

Χρειάζεται όραμα, σχέδιο και διεκδίκηση. Χρειάζεται σύγκρουση όταν το συμφέρον της περιοχής το απαιτεί και κυρίως χρειάζεται αποτελέσματα. Γιατί μετά από τόσα χρόνια παρουσίας στα κοινά, οι πολίτες δεν έχουν ανάγκη από νέες υποσχέσεις. Έχουν ανάγκη από απαντήσεις. Και οι απαντήσεις δεν δίνονται με φωτογραφίες και ανακοινώσεις, αλλά μόνο μέσα από το έργο και το αποτέλεσμα.

Μάκης Ιωσηφίδης

Πρώην Δήμαρχος Αμυνταίου

The post Δεν αρκούν τα ευχολόγια για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος appeared first on Νέα Φλώρινα.

Η φράση είναι “εντυπωσιακή” έχει αντίκτυπο αλλά και υπονοούμενα. Ίσως μάλιστα αρκετά εντυπωσιακή ώστε να μας κάνει να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τέτοιες υπηρεσίες ή να εναντιωνόμαστε υποσυνείδητα, να σχηματίζουμε μια αρνητική εικόνα. Πόσο κοντά βρίσκεται στην πραγματικότητα;

Η σύντομη απάντηση είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη πράγματι χρειάζεται ενέργεια για να λειτουργήσει. Οι ισχυροί υπολογιστές που επεξεργάζονται εκατομμύρια αιτήματα καθημερινά παράγουν θερμότητα και πρέπει να ψύχονται. Σε πολλά data centers η ψύξη αυτή συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με κατανάλωση νερού.

Από εκεί όμως μέχρι το «κάθε ερώτηση στην AI καταναλώνει μισό λίτρο» υπάρχει μεγάλη απόσταση.

Η κατανάλωση εξαρτάται από δεκάδες παράγοντες. Άλλο ένα σύντομο ερώτημα λίγων λέξεων και άλλο μια μεγάλη συνομιλία. Άλλο ένα σύγχρονο κέντρο δεδομένων με αποδοτικά συστήματα ψύξης και άλλο μια παλαιότερη εγκατάσταση. Ακόμη και η εξωτερική θερμοκρασία μπορεί να επηρεάσει το συνολικό αποτύπωμα.

Το πιο ενδιαφέρον ίσως δεν είναι αν η ποσότητα είναι ακριβώς μισό λίτρο ή μεγαλύτερη ή μικρότερη. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν ως κοινωνία είμαστε πρόθυμοι να συζητήσουμε το κόστος της ψηφιακής μας ζωής, συνολικά όμως, για εμάς...

Γιατί στα data centers στηρίζονται τραπεζικά συστήματα, δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, αλυσίδες σουπερ μαρκετ, ουσιαστικά κάθε επιχείρηση με POS, κρίσιμες υπηρεσίες όπως αεροδρόμια, λιμάνια κ.α. Εκτός από το κινητό μας δηλαδή, αν το αναλογιστούμε σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής μας απαιτεί data centers και άρα ενέργεια/πόρους (που καταναλώνονται ή/και παράγονται μακριά μας)…

Επίσης ας μη θεωρούμε ότι φταίει μόνο η τεχνητή νοημοσύνη. Ας μη κατακρίνουμε. Γενικά ας μη σκεφτόμαστε πλέον το διαδίκτυο ως κάτι «άυλο». Το καθημερινό scrolling στο φεις, ένα email, μια αναζήτηση, ένα βίντεο ή τα τελευταία χρόνια μια συνομιλία με AI.

Όλα αυτά χρειάζονται H/Y σε data centers που ψύχονται με διάφορους τρόπους (όχι μόνο νερό). Στην πραγματικότητα πίσω από κάθε ψηφιακή υπηρεσία υπάρχουν τεράστιες εγκαταστάσεις, χιλιάδες υπολογιστές, ηλεκτρική ενέργεια, συστήματα ψύξης και πολύπλοκες υποδομές.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το διαδίκτυο και κατά συνέπεια η τεχνητή νοημοσύνη είναι κάτι κακό επειδή είναι ενεργοβόρα. Όπως κάθε τεχνολογία, έχει οφέλη και κόστος. Μπορεί να εξοικονομεί χρόνο, να βοηθά στην εκπαίδευση, στην εργασία και στην έρευνα. Παράλληλα όμως καταναλώνει πόρους που δεν είναι ασήμαντοι.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος ίσως δεν είναι η ίδια η κατανάλωση νερού αλλά οι υπεραπλουστεύσεις αλλά και η υπερβολή. Όταν ένα σύνθετο θέμα χωράει σε ένα σύνθημα, συνήθως χάνεται ένα μέρος της αλήθειας.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα δείτε έναν τίτλο που δηλώνει με βεβαιότητα ότι «κάθε ερώτηση στο ChatGPT καταναλώνει μισό λίτρο νερό», αξίζει να θυμηθείτε κάτι απλό: η πραγματικότητα είναι συνήθως πιο σύνθετη από ένα viral meme.

«Το viral meme είναι ταυτόχρονα σωστό και λάθος.»

Σωστό, γιατί η AI όντως καταναλώνει νερό.

Λάθος, γιατί η φράση αφήνει πολλά υπονοούμενα, πέρα από το ότι κάθε ερώτηση στην AI έχει μια σταθερή “ταρίφα” μισού λίτρου, π.χ. η μελέτη (πηγές) μιλά για εκτιμήσεις, εύρη τιμών, διαφορετικά data centers, διαφορετικές εποχές του χρόνου, τοποθεσίες και διαφορετικά μοντέλα ακόμα και για προηγμένα συστήματα ψύξης χωρίς νερό…

Ελπίζω να βρήκες χρήσιμο το κείμενο! Αν ναι, κοινοποίησε το στους φίλους σου στα social για διάδοση της πληροφορίας.

Λαζ. Γεωργούλας,
Διαδικτυακός Εξερευνητής – www.nextnet.gr

Πηγές:

• https://arxiv.org/abs/2304.03271

• https://www.reuters.com/business/energy/ai-double-data-centre-power-water-consumption-by-2030-un-researchers-say-2026-06-03/

The post Κάθε ερώτηση στο ChatGPT “πίνει” μισό λίτρο νερό; Η αλήθεια πίσω από έναν viral ισχυρισμό appeared first on Νέα Φλώρινα.

Ψευδώνυμα παραστάσεις ψεύτικες

αναντιστοιχίες δηλωμένων χαρακτήρων

πρόσωπα που δεν αντικατοπτρίζουν

την αλήθεια

λέμε κάτι χωρίς να το εννοούμε

αφού δεν ψάχνουμε βαθύτερα

την ουσία

ψευδεπίγραφες ταμπέλες

με το μαγαζί να πουλά προϊόντα

αμφιβόλου ποιότητας και ληγμένα

μπάζα σκουπίδια γεμάτα τα ρέματα

δεν ελέγχει κανένας

μόνο κάμερες για την Αθήνα

άστοχη η παιδεία αδυνατεί να μορφώσει

μαθητές που διψούν για επίγνωση

την ενσυναίσθηση της πληροφόρησης

με τα διαλείμματα στην αυλή στο κυλικείο

να είναι η μόνη επαφή με την πραγματικότητα

και το μπούλιγκ καταλαμβάνει

την θέση της μοναξιάς που απέμεινε

να την διαχειρίζεται η δυνατή ομάδα

με αρχηγό έναν καταπιεσμένο αλητάκο

The post Παιδεία appeared first on Νέα Φλώρινα.

Καθηγήτριας Νέας Ελληνικής Ιστορίας, Κοσμήτορος Σχολής Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας

Ο Ιωάννης Παναγιώτου, Γιάγκος για τους οικείους του,  ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Νικολάου και της Φανής Παναγιώτου, το γένος Μάντζου. Γεννήθηκε στη Φλώρινα, εν μέσω του Α Παγκοσμίου πολέμου, τον Ιανουάριο του 1917, έλαβε μέρος σε πολλές προηγούμενες επιστρατεύσεις, σχετικές με τον Β παγκόσμιο πόλεμο,  ενώ η τελική επιστράτευσή του «εξ εφέδρων»,  έγινε το 1947,  με τον βαθμό του έφεδρου Ανθυπολοχαγού του Εθνικού Στρατού, στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Ο  Ιωάννης Παναγιώτου σκοτώθηκε  λίγες μόλις μέρες  πριν από το τέλος του εμφυλίου πολέμου, στις 5 Αυγούστου του 1949, στο ύψωμα  «Καψάλια» του Γράμμου, στην περιοχή Νεστορίου.

Σκοπός του κειμένου μου είναι να καταδειχτεί ότι οι μικροιστορικές μαρτυρίες αποτελούν τεκμήρια, για μια κοινωνία που  επιτρέπει να μεταβιβάζεται από τη μια γενιά στην άλλη  μια τραυματική διαγενεακή μνήμη, να κουβαλά ο καθένας τα τραύματά του,  χωρίς να επιδιώκει όμως την «θεραπεία» τους, μέσα από τον λόγο, ή μέσα από την αποτύπωση των  συνθηκών και την εξωτερίκευση των συναισθημάτων.

Η μικροιστορική εστίασή μου,  στην περίπτωση του Παναγιώτου, οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι κατέχω πολλά προσωπικά τεκμήρια του ίδιου, όπως χαρτιά και φωτογραφίες, και κυρίως μια πληθώρα παλιών εκδόσεων ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας, που μου κληροδοτήθηκαν από την αδεφή του Αικατερίνη, συγγενή μου εξ αγχιστείας.

Εκκινώ λοιπόν από την διαπίστωση ότι  αυτός δεν αγαπούσε τους πολέμους, ήταν έμπορος. Το κατάστημά του ήταν στη γωνία των οδών Παλαιολόγου και Μεγάλου Αλεξάνδρου. Σε φωτογραφία του αρχείου του   απεικονίζεται έξω από το μαγαζί του ο πατέρας του, Νικόλαος Παναγιώτου με τον αδερφό του και ο Κρητικός δημοσιογράφος Γαργανουράκης, εκδότης της Φλωρινιώτικης σατιρικής έμμετρης εφημερίδας «Το Κουνούπι». Εμπορευόταν καπνό, καπνικά είδη της εταιρείας «Ματσάγκος» και παιδικά ρούχα.

Στα χρόνια που φοιτούσε στο Γυμνάσιο Φλώρινας, όπως τεκμαίρεται από το φωτογραφικό υλικό που ο ίδιος κατέλιπε,  αγαπούσε τον  αθλητισμό. Το φανερώνουν   οι φωτογραφίες του με τον συμμαθητή του, Δημήτριο Λιώτση, τον γνωστό μουσικό και ήρωα του πολέμου του 40,  στις οποίες και οι δύο έφεραν αθλητική περιβολή,

Ωστόσο, ο ίδιος ήταν κυρίως  λόγιος, άοκνος μελετητής και λάτρης της ελληνικής και ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, κυρίως της κλασικής. Η ενασχόλησή του μάλιστα με τις σπάνιες εκδόσεις κλασικών λογοτεχνικών κειμένων,   δεν είχε ευκαιριακό χαρακτήρα, επειδή, από τη μια η ενασχόληση αυτή προϋπέθετε  δαπάνη χρημάτων, ενώ από την άλλη η εξεύρεση των εκδόσεων αυτών από τα βιβλιοπωλεία των Αθηνών δεν  ήταν την εποχή εκείνη εύκολη υπόθεση.

 Ο Ιωάννης  μάλιστα σφράγιζε τα βιβλία, με επίσημη ατομική σφραγίδα, στην οποία διαβάζουμε και σήμερα: «Βιβλιοθήκη Ιωάννου Ν. Παναγιώτου Φλώρινα», Στην καταγραφή αυτή συμπεριλάμβανε τον αριθμό σειράς και τον ταξινομικό αριθμό του βιβλίου που  ανήκε στην προσωπική του βιβλιοθήκη. Ένα απολύτως μάλιστα ενδεικτικό παράδειγμα  από το σύνολο των βιβλίων  της Βιβλιοθήκης που έφτασαν ως εμάς  ήταν : α) Θ. Ντοστογιέφσκι, «Έγκλημα και Τιμωρία», τ. Α, Σειρά «Εκλεκτά έργα αρ. 80, Εκδοτικός οίκος Μ. Γ. Βασιλείοι κ. Σία β) Λεονιντ Αντρέγιεβ, Η ζωή ενός φτωχού υπαλλήλου, Εκδόσεις Γκοβόστη, Σολωμού 12, Αθήναι γ) H. Suderman, Η ευχή, σειρά Νέα Λογοτεχνία, Εκδοσεις Παπαδημητρίου, Αθήναι δ) Λιλίκας Νάκου Η Ξεπάρθενη, Αθήναι, Πυρσός, 1937 ε) J. Payot , H κατάχτηση της ευτυχίας, Αθήναι, εκδόσεις Σαλίβερου και πολλά άλλα.

Η ζωή και τα ενδιαφέροντά του όμως ανατράπηκαν με την υποχρεωτική κατάταξή του στις 9 Φεβρουαρίου 1948, με το βαθμό του «Ανθυπολοχαγού» (Π2), στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Αθηνών αρχικά και στη συνέχεια η αποστολή του στον φλεγόμενο Γράμμο. Πρόκειται για τις στιγμές που η προσωπική ιστορία εμπλέκεται στα γρανάζια της συλλογικής και η δυναμική της συγκυρίας καθηλώνει.

Οι μάχες στον Γράμμο και στο Βίτσι, τον Αύγουστο του 1949, ήταν η τελευταία πράξη στο δράμα του εμφυλίου πολέμου. Είχαν προηγηθεί τo καλοκαίρι του 1948 οι επιθέσεις των κυβερνητικών  δυνάμεων που  είχαν εξαπολύσει μεγάλη επίθεση κατά του Γράμμου, με στόχο την καταστροφή των εκεί θέσεων και μονάδων του ΔΣΕ, στο πλαίσιο του οποίου ο αντικειμενικός στόχος  του ΕΣ δεν είχε επιτευχθεί πλήρως.

Τον επόμενο χρόνο, το Βίτσι και Γράμμος, αποτελούσαν το  σημαντικότερο καταφύγιο του ΔΣΕ, ο οποίος, είχε αναγκαστεί να συγκεντρώσει εκεί όλες σχεδόν τις δυνάμεις του  και είχε  εγκαταστήσει στα κρίσιμα σημεία τους πολυβολεία, ναρκοπέδια, συρματοπλέγματα, καταφύγια και κάθε είδους αμυντική κατασκευή, των οποίων η καταστροφή θα σήμαινε την οριστική ήττα του ΔΣΕ και τη λήξη του εμφυλίου πολέμου.

Για την εκπόρθηση αυτών των οχυρών θέσεων και την ολοσχερή εξόντωση των ανταρτικών δυνάμεων  εκπονήθηκε από το Γενικό Επιτελείο το σχέδιο «Πυρσός».

Ο Παναγιώτου ήρθε αντιμέτωπος με την έσχατη αυτή στιγμή της ιστορίας, δηλαδή με την πρώτη φάση της επιχείρησης, «Πυρσός», η οποία άρχισε τη νύχτα 2 προς 3 Αυγούστου 1949, στον Γράμμο. Ο χαρακτήρας της ήταν  παραπλανητικός αφού αποσκοπούσε στο  να πείσει τον ΔΣΕ ότι  επρόκειτο για την κύρια επίθεση του ΕΣ, ώστε να τον καθηλώσει στις θέσεις του ή και να παρασύρει άλλες δυνάμεις των ανταρτών από το Βίτσι. H επιχείρηση ανατέθηκε σε μονάδες του A’ Σώματος Στρατού.Οι εχθροπραξίες της πρώτης φάσης του σχεδίου «Πυρσός» κράτησαν έξι ημέρες, δηλαδή ως τις 10 Αυγούστου 1949.

Ο Ιωάννης υπηρετούσε στο 592 τάγμα πεζικού, και σύμφωνα με την Ημερήσια Διαταγή του Τάγματος Αξιωματικών της 15^ης Αυγούστου 1949, σκοτώθηκε στις 5 Αυγούστου μεσούσης της επιχείρησης «Πυρσός Α», κατά την  επίθεση του ΄4^ου Λόχου,  για την κατάληψη του υψώματος «Καψάλια». Στο έγγραφο υποβάλλεται η πρόταση να προαχθεί στο βαθμό του «Έφεδρου Λοχαγού¨. Η πρόταση υλοποιήθηκε  με το ΒΔ 7/10/1949, ΕΔΥΣ 512/49. Στην Φανή, χήρα Νικολάου Παναγιώτου  γνωστοποιείται από τον Δήμο της Φλώρινας η υπ. αρ. 33/83 ανακοκοίνωση της 12.8.1949, στην οποία αναγραφόταν  ότι « η 592 ταξιαρχία  γνωστοποιούσε ότι ότι ο Ιωάννης Παναγιώτου έπεσε ηρωϊκώς μαχόμενος υπέρ πατρίδος την 5.8.1949 εις το ύψωμα Καψάλια περιοχής Νεστορίου κατά των αναρχοκομουνιστών».

Πολλά χρόνια μετά, επισκέφθηκα, μαζί με τους φοιτητές μου, στην ίδια περιοχή του Νεστορίου, το «Πάρκο Εθνικής Συμφιλίωσης», που ανήκει πλέον στο Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, για να παρουσιάσουμε μαζί με φοιτητές από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και από το Αριστοτέλειο εργασίες για τον εμφύλιο στον Γράμμο. Ένας από τους φοιτητές μου, μου πρότεινε να με πάει ως το ύψωμα «Καψάλια» για να βιώσω όσα είχαμε ερευνήσει.

Φτάσαμε μετά από ένα μισάωρο. Η βουνοκορφή ήταν απόκρημνη, Οσμίστηκα τον αέρα. Ο ουρανός πάνω  από την βουνοκορφή «Καψάλια» ήταν γαλάζιος. Κάτω  χαμηλά κάποιος έβοσκε ένα κοπάδι. Ο βοσκός κουβαλούσε μαζί του μια τραχιά φλογέρα. Έσπευσε να μας προϋπαντήσει και να μας ρωτήσει τον λόγο της επίσκεψής μας στον δύσβατο εκείνο τόπο.

«Μπορείς να παίξεις την φλογέρα σου  για όλους εκείνους που χάθηκαν στα Καψάλια;Για όλους από τις δυο πλευρές, κάτι  σαν μνημόσυνο;» τον ρώτησα.

 Με κοίταξε στα μάτια και έπαιξε τη φλογέρα του για όλους όσους σκοτώθηκαν εκείνη την ημέρα στην βουνοκορφή «Καψάλια». Το τραγούδι της φλογέρας  τους μας τους έφερε όλους πιο κοντά. Και μας λύτρωσε. Από την άλλη η παρουσίαση των διπλωματικών εργασιών των φοιτητών μας στο Παρκο, Εθνικής Συμφιλίωσης, στην περιοχή Νεστορίου του Γράμμου, αποδείχτηκε η δική μας απάντηση στον καταστροφικό εμφύλιο, που  είχε ρημάξει τις  ζωές όλων.

ΣΗΤ

The post Σελίδες της μικροϊστορίας: Η προσωπική ιστορία ενός εκ των «ξεχασμένων» από την τοπική μας ιστορία, νεκρών του εμφυλίου πολέμου, του εφέδρου Ανθυπολοχαγού Ιωάννη Παναγιώτου (14.1.1917 – 8.5.1949) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Άλλο τέχνη και άλλο τεχνική

τα ρομπότ ποτέ δεν θα δημιουργήσουν

μόνο αντίγραφα μπορούν να παράγουν

τσόντες κομμένες και ραμμένες

για τους αφελείς

κλέφτες της πνευματικής ιδιοκτησίας

σαν τους Ρωμαίους που αντέγραφαν

τα ελληνικά αγάλματα χωρίς

να έχουν την χάρη των αρχικών

σαν την αγιογραφία που αναπαράγεται

με αυστηρά κριτήρια απαγορεύοντας

να παρεκλίνεις ούτε σε μια γραμμή

τα ίδια χρώματα με τα πρωτότυπα

που έτυχε κάποιος να ζωγραφίσει

πρώτη φορά σε κανόνες απαράβατους

σβήνοντας δια παντός την φαντασία

χωρίς συναίσθημα κινούνται στα ίδια

μονοπάτια που χάραξαν οι προηγούμενοι

ας μην χαθεί η έμπνευση η ποίηση

οι νεολογισμοί ακόμα και οι νεολεξίες

που σπάζουν τα στεγανά άκαμπτα

στερεότυπα καλούπια

ας μην χαθεί η κριτική σκέψη

όπως και η αγάπη για δημιουργία

The post Δημιουργικές προεκτάσεις appeared first on Νέα Φλώρινα.

Η εμμονή στην επικοινωνία και η λογική της πολιτικής ως προσωπικού brand έχουν κουράσει την κοινωνία. Οι πολίτες, ιδιαίτερα οι νέοι,  απομακρύνονται από τα κοινά, γιατί βλέπουν μια πολιτική που συχνά λειτουργεί περισσότερο ως σκηνοθεσία και λιγότερο ως ευθύνη.

Μέσα σε αυτό το κλίμα εμφανίζεται τώρα το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, το οποίο επιχειρεί να παρουσιαστεί ως κάτι «φρέσκο», «καινούργιο» και αριστερόστροφα υπερκομματικό. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για μια πολιτική μεταμφίεση του ίδιου συστήματος προσώπων, αντιλήψεων και πρακτικών που δοκιμάστηκαν, απέτυχαν και πλήγωσαν τη χώρα.

Η κυρία Θεώνη Κουφονικολάκου, μιλώντας στην εκπομπή του Νίκου Ευαγγελάτου, ουσιαστικά κάλεσε τους πολίτες να μη «μένουν» στην κριτική για την περίοδο διακυβέρνησης Τσίπρα, αλλά να δουν τι θέλει να κάνει τώρα.

Με απλά λόγια, μας ζητούν να ξεχάσουμε!

Να ξεχάσουμε το δημοψήφισμα του 2015 όπου το «Όχι» έγινε «Ναι».

Να ξεχάσουμε τα capital controls και την οικονομική ασφυξία.

Να ξεχάσουμε τον νόμο Κατρούγκαλου και τη συντριβή της μεσαίας τάξης και των ελεύθερων επαγγελματιών.

Να ξεχάσουμε την υπερφορολόγηση, τις πολιτικές σκευωρίες, την τοξικότητα και τον διχασμό.

Να ξεχάσουμε τις ουρές στις τράπεζες, την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα και το κόστος που πλήρωσε ολόκληρη η κοινωνία από τους «πειραματισμούς» μιας παρέας ανθρώπων που πίστεψαν ότι η χώρα είναι πολιτικό εργαστήριο.

Και τώρα άνθρωποι του ιδίου συστήματος, με νέο λογότυπο και νέο περιτύλιγμα, επιχειρούν να εμφανιστούν ως η «νέα ελπίδα».

Ακόμη πιο προκλητική όμως ήταν η απάντηση της κυρίας Κουφονικολάκου στις ερωτήσεις και την κριτική σχετικά με το ποιος χρηματοδότησε την πολυτελή εκδήλωση παρουσίασης του νέου φορέα.

Το επιχείρημα ήταν εντελώς προσβλητικό για τη νοημοσύνη των πολιτών, «Υπάρχουν τιμολόγια και όποιος θέλει μπορεί να έρθει στα γραφεία να τα δει» είπε η νέα εκπρόσωπος τύπου, του νέου κόμματος…

Αλήθεια τώρα;Αυτό θεωρείται σύγχρονη πολιτική αντίληψη περί διαφάνειας;Η διαφάνεια δεν είναι ιδιωτική επίδειξη φακέλων «σε όποιον περάσει από τα γραφεία». Η διαφάνεια απαιτεί δημόσια λογοδοσία, ανάρτηση στοιχείων και καθαρές εξηγήσεις, ποιοι χρηματοδοτούν; πόσα χρήματα δόθηκαν;πώς πληρώθηκαν; ποια συμφέροντα βρίσκονται πίσω από το νέο εγχείρημα;

Αντί όμως για καθαρές απαντήσεις, βλέπουμε ήδη από τα πρώτα βήματα την επιστροφή μιας γνώριμης πολιτικής κουλτούρας με αλαζονεία, επικοινωνιακά τεχνάσματα και υποτίμηση της κοινωνίας.

Βεβαίως, αυτό δεν σημαίνει ότι οι πολίτες δεν έχουν λόγους να αισθάνονται απογοήτευση, κόπωση ή θυμό από αστοχίες, καθυστερήσεις και προβλήματα που εξακολουθούν να υπάρχουν. Όμως το θυμικό δεν υπήρξε ποτέ καλός πολιτικός σύμβουλος. Η Ελλάδα πλήρωσε ήδη πολύ ακριβά τις αντιδράσεις της οργής και της αγανάκτησης το 2015, όταν ο θυμός μετατράπηκε σε ψήφο διαμαρτυρίας και άνοιξε τον δρόμο στα καταστροφικά πειράματα της διακυβέρνησης Τσίπρα. Οι κοινωνίες δεν προχωρούν με πολιτικά ξεσπάσματα και εύκολους μεσσιανισμούς, αλλά με σταθερότητα, σοβαρότητα και υπευθυνότητα.Η λαϊκή βούληση πρέπει να συνοδεύεται από ρεαλισμό και σαφές σχέδιο. Και παρά τα λάθη ή τις αδυναμίες της, η Νέα Δημοκρατία παραμένει η βασική δύναμη πολιτικής σταθερότητας και ευρωπαϊκού προσανατολισμού της χώρας.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία.Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι μόνο ιδεολογικό. Είναι βαθιά ποιοτικό.Αυτό που λείπει σήμερα είναι η σοβαρότητα, η συνέπεια και το πολιτικό ήθος δεν είναι οι εύκολες υποσχέσεις ούτε οι αναδημιουργημένοι… παλαιοί μεσσίες .

Ο τόπος χρειάζεται μια διαφορετική αντίληψη εκπροσώπησης.Ανθρώπους που να εμπνέουν εμπιστοσύνη μέσα από τη στάση τους και το παράδειγμά τους. Πολιτικούς που να γνωρίζουν τα όρια του ρόλου τους και να υπηρετούν τους θεσμούς με συνέπεια και καθαρότητα.

Η κοινωνία πλέον δεν ζητά άλλους πολιτικούς σκηνοθέτες.Ζητά ανθρώπους που να μπορούν να ξαναχτίσουν την εμπιστοσύνη ανάμεσα στους πολίτες και την πολιτική.

Αυτό δεν γίνεται με rebranding του χθες. Επιτυγχάνεται μόνο με αλήθεια, μνήμη και πραγματική ποιότητα εκπροσώπησης.

Με τιμή

Γιώργος Τσιρώνης

Αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Αμυνταίου

The post Η πολιτική χρειάζεται μνήμη και όχι πολιτικές μεταμφιέσεις appeared first on Νέα Φλώρινα.

Όταν όμως μιλάει η ιστορία, τα ντοκουμέντα και οι αποφάσεις των σεβαστών αρχών, οφείλουμε να υποκλινόμαστε όλοι σε αυτά.

Στις 4 Οκτωβρίου 1954, ημέρα Δευτέρα και ώρα 19:00′ συνεδριάζει το Δημοτικό συμβούλιο Φλωρίνης και με την απόφαση 9/249 …«εγκρίνει ομοφώνως την δωρεάν παραχώρησιν δημοτικών οικοπέδων εμβαδού αμφοτέρων 7.700 τ.μ. στο Υπουργείο Στρατιωτικών – Τ.Ε.Θ.Α.» (Πρακτικό συνεδριάσεων, σελ. 13-14).

Μετά την αιτιολόγηση της απόφασης δωρεάν παραχώρησης περιγράφει τους… «κάτωθι όρους»:

1. «Τα οικόπεδα ταύτα παραχωρούνται δια τον αυτόν σκοπόν της ανεγέρσεως Ξενώνων των Αξιωματικών της Φρουράς Φλωρίνης».

2. «Μη τηρουμένου του σκοπού της ανεγέρσεως εντός ενός έτους από την κοινοποίηση στη δωροδόχα της εγκριθήσας παρούσης αποδείξεως των δωρούμενων οικοπέδων, επανέρχονται ταύτα αυτοδικαίως εις τον δωρητή Δήμον».

3. … Δυσανάγνωστο

Εβδομήντα δύο χρόνια μετά λέω εγώ: «Εκεί που μας χρωστούσαν μας πήραν και το βόδι».

Το επίμαχο οικόπεδο κάτω από τα ΣΟΑ, παραχωρήθηκε από το Δήμο Φλώρινας στο τότε υπουργείο Στρατιωτικών (νυν Εθνικής Άμυνας).

The post «Σε ένα κανονικό κράτος» appeared first on Νέα Φλώρινα.

Το φεγγάρι δύει στεφανωμένο

με τον μικρό φωτεινό του δίσκο

να προμηνύει βροχή

ο μεγάλος σημαίνει αέρας

διαψεύδοντας τους μετεωρολόγους

με τις ερμηνείες των συστημάτων τους

και ο καθένας μας πασχίζει να προβλέψει

τον καιρό σύμφωνα με τα δικά του δεδομένα

όπως κοιτάζουμε τα πουλιά τα ζώα

ακόμα συνδέοντας την φαγούρα του βλάχου

που ξευτιλίζει τους επιστήμονες

ανάλογα με τα σημεία και τον βαθμό

του ξυσίματος μέχρι και την γκλίτσα του

επιστρατεύει ανάλογα με την μανία

και την καταιγίδα που προβλέπει

έτσι όταν πνάζει το βράδυ στην στάνη

και πίνει το κρασί του να χαλαρώσει

τους γράφει όλους κανονικά

με τα προγνωστικά στο πού οδηγούμαστε

να δίνουν και να παίρνουν

σαν τα τυχερά παιχνίδια

The post Παντός καιρού appeared first on Νέα Φλώρινα.

Από

Ο οδηγός για αρχάριους που νομίζουν ότι «δεν το έχουν με την τεχνολογία»…

Ας ξεκινήσουμε με μια αλήθεια που πολλοί δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα:

“Αν χρησιμοποιείς καθημερινά κινητό, Facebook, TikTok, Instagram ή YouTube… τότε έχεις ήδη αποκτήσει κάποιες βασικές ψηφιακές δεξιότητες…”

Μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά είναι αλήθεια.

Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι για να ασχοληθεί με την τεχνολογία ή να βγάλει χρήματα από το ίντερνετ χρειάζεται:

• πτυχία,
• γνώσεις προγραμματισμού,
• ακριβά σεμινάρια,
• “ιδιαίτερο μυαλό”.

Στην πραγματικότητα όμως, το διαδίκτυο του 2026 είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που ήταν πριν 10 ή 15 χρόνια.

Σήμερα, πολλά πράγματα γίνονται:

• με εφαρμογές,
• με drag & drop,
• με έτοιμα εργαλεία,
• ή ακόμα και με βοήθεια από AI.

Το κινητό σου ήδη σε έχει “εκπαιδεύσει”.

Αν:

• ανεβάζεις stories,
• κάνεις repost,
• ψάχνεις πληροφορίες,
• γράφεις σχόλια,
• στέλνεις φωτογραφίες,
• επεξεργάζεσαι βίντεο στο κινητό,

τότε χωρίς να το καταλάβεις έχεις ήδη μάθει:

• βασική χρήση εφαρμογών,
• αναζήτηση πληροφοριών,
• διαχείριση περιεχομένου,
• επικοινωνία online.

Και αυτά είναι πλέον πραγματικές ψηφιακές δεξιότητες.

Πώς μετατρέπεται αυτό σε κάτι χρήσιμο;

Εδώ είναι το σημείο που πολλοί δεν γνωρίζουν.

Σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που βγάζουν χρήματα online χωρίς να είναι προγραμματιστές ή “ιδιοφυΐες υπολογιστών”.

Για παράδειγμα:

[1]. Δημιουργία απλών εικόνων & posts

Με εργαλεία όπως:

• Canva
• AI image creators

μπορεί κάποιος να φτιάχνει:

• posts,
• αφίσες,
• εικόνες για social media,
• απλά λογότυπα.

Πολλά από αυτά τα εργαλεία είναι δωρεάν και λειτουργούν ακόμα και από κινητό.

[2]. Δημιουργία σύντομων βίντεο

Εφαρμογές όπως:

• CapCut
• Canva Video
• TikTok editor

επιτρέπουν σε αρχάριους χρήστες να δημιουργούν μικρά βίντεο χωρίς τεχνικές γνώσεις.

Κάποιοι δημιουργούν:

• motivational clips,
• travel videos,
• funny content,
• gaming clips.

[3]. Χρήση AI εργαλείων

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει αλλάξει πολλά.

Σήμερα ένας αρχάριος μπορεί να ζητήσει από AI:

• να γράψει κείμενα,
• να διορθώσει ορθογραφικά,
• να δημιουργήσει ιδέες,
• να μεταφράσει,
• να εξηγήσει δύσκολα πράγματα απλά.

Δεν αντικαθιστά τη σκέψη του ανθρώπου, αλλά βοηθά σημαντικά.

Υπάρχουν πραγματικά τρόποι να βγάλεις χρήματα online;

Ναι — αλλά εδώ χρειάζεται ειλικρίνεια.

Το ίντερνετ δεν είναι “μηχανή εύκολου χρήματος”.

Υπάρχουν όμως πραγματικοί τρόποι για μικρό ή μεγαλύτερο εισόδημα, όπως:

• δημιουργία περιεχομένου (κείμενα, εικόνες, βίντεο),
• πώληση ψηφιακών προϊόντων,
• social media pages,
• online υπηρεσίες,
• freelance δουλειές,
• editing,
• gaming marketplaces,
• affiliate marketing.

Κάποιοι το κάνουν περιστασιακά.

Άλλοι το μετατρέπουν σε κανονική εργασία.

Προσοχή στις παγίδες!

Δυστυχώς, όσο αυξάνεται το ενδιαφέρον του κόσμου για online εισόδημα, αυξάνονται και οι απάτες.

Να είσαι προσεκτικός με:

• “εύκολα λεφτά χωρίς δουλειά”
• πανάκριβα “σεμινάρια”
• ψεύτικους “γκουρού”
• ύποπτες επενδύσεις
• υποσχέσεις τύπου “γίνε πλούσιος σε 7 μέρες”

Η πραγματικότητα είναι πιο απλή:

• χρειάζεται χρόνος, εξάσκηση και υπομονή.
• Το μεγαλύτερο λάθος που κάνει ο κόσμος

Πολλοί λένε:

«Εγώ δεν τα ξέρω αυτά.»

Όμως την ίδια στιγμή:

• χρησιμοποιούν 5 εφαρμογές,
• κάνουν online αγορές,
• ανεβάζουν βίντεο,
• χειρίζονται social media καθημερινά.

Η αλήθεια είναι ότι αρκετοί άνθρωποι έχουν ήδη τις βάσεις.

Απλώς δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα.

Δωρεάν εργαλεία που μπορεί να δοκιμάσει ένας αρχάριος

Για εικόνες:

• Canva

Για βίντεο:

• CapCut

Για κείμενα:

• ChatGPT
• Google Docs
• LibreOffice

Για εκμάθηση:

• YouTube
• δωρεάν tutorials

Το σημαντικό είναι ότι μπορεί κάποιος να ξεκινήσει χωρίς μεγάλο κόστος.

Επομένως ποιό είναι τελικά το συμπέρασμα;

Η τεχνολογία δεν ανήκει μόνο σε ειδικούς.

Το κινητό που κρατά σήμερα σχεδόν κάθε άνθρωπος στα χέρια του είναι πιο ισχυρό από υπολογιστές που κάποτε χρησιμοποιούσαν μεγάλες εταιρίες.

Ναι. Και ίσως το πιο ενδιαφέρον απ’ όλα είναι αυτό:

Πολλοί άνθρωποι που πιστεύουν ότι «δεν έχουν σχέση με την τεχνολογία»… στην πραγματικότητα βρίσκονται ήδη μέσα σε αυτήν καθημερινά.

Το πρώτο βήμα δεν είναι να γίνεις ειδικός.

Είναι να καταλάβεις ότι μπορείς να μάθεις ή μάλλον να συνεχίσεις να μαθαίνεις…

Ελπίζω να βρήκες χρήσιμο το άρθρο! Αν ναι, κοινοποίησε το στους φίλους σου στα social.

Για το κλείσιμο σου παρουσιάζω τη “Ναυμαχία Ι”, ένα ακόμα παλιό επιτραπέζιο παιχνίδι (οι παλιοί θα το θυμούνται), μια εφαρμογή για όλες τις ηλικίες που έφτιαξα, τοποθετείς τον στόλο σου, το ίδιο και ο αντίπαλος και μετά προσπαθείς μια εσυ κ μια το AI να εντοπίσεις που είναι τοποθετημένοι οι στόλοι. Το “περίεργο” με αυτήν την εφαρμογή (που εγκαθίσταται δηλαδή κ σαν εφαρμογή) είναι ότι υπάρχουν 2 πιο εξελιγμένες εκδόσεις του παιχνιδιού αλλά… είναι κρύμμένες! Ο σύνδεσμος για αυτές τις 2 premium εκδόσεις ειναι κρυμμένος και πρέπει να τον βρεις για να πας στην πιο πάνω έκδοση…Η εφαρμογή είναι ελεύθερη προς αντιγραφή και δωρισμένη στο public domain. Παίζει και χωρίς internet αφού την ανοίξεις, αλλά εγκαθίσταται και σαν εφαρμογή για να την έχεις πάντα στο κινητό και εννοείται χωρίς διαφημίσεις. Θα τη βρεις στη διεύθυνση www.nextnet.gr/naumaxia και λειτουργεί σε όλες τις συσκευές (Η/Υ, smartphone και tablet), άνοιξε την εφαρμογή (μπορείς και να την εγκαταστήσεις).

Με εκτίμηση,

Λαζ. Γεωργούλας, Διαδικτυακός Εξερευνητής

Πηγές:

Και για περισσότερη έρευνα/πληροφορίες/εργαλεία πάνω στο θέμα:

• Pew Research Center – Digital Skills & Internet Usage
• OECD Digital Economy Outlook
• European Commission – Digital Skills (επιλέξτε Ελληνικά)
• Statista – Social Media & Mobile Usage Statistics
• Canva / CapCut / Google Docs / official platforms

The post Αν ξέρεις να σκρολάρεις, μπορείς ήδη να μάθεις να βγάζεις χρήματα online appeared first on Νέα Φλώρινα.