Πολλοί σύκο – φάντες

ομολόγησαν τα σύκα μου

ότι είναι τα πιο γλυκά

και τώρα μπάστακας στέκουμαι

φρουρός να φυλάω… Θερμοπύλες

από ένα κλαδάκι που έφερα εδώ

να μου θυμίζει την πατρίδα

σε άλλο χώμα να μεγαλώνει

όμως εγώ χωρίς ρίζες

αντλώ δύναμη από την συκιά

και χαρίζω τους καρπούς της

σε όποιο μου πει καλημέρα

και του μιλώ για το νησί μου

τί γνωρίζει τί δεν γνωρίζει

The post Κομμένες οι ρίζες appeared first on Νέα Φλώρινα.

Από

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, αν θέλαμε να δημιουργήσουμε μια εντυπωσιακή ψηφιακή εικόνα από το μηδέν, χρειαζόμασταν γνώσεις γραφιστικής, κάποιο ειδικό λογισμικό (π.χ. Photoshop) και αρκετό χρόνο κ φαντασία. Σήμερα, αρκούν μερικές λέξεις και μια γεννήτρια εικόνων AI…

Η δημιουργία εικόνων με Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ίσως ένας από τους πιο απλούς τρόπους για να γνωρίσει ο μέσος πολίτης τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης (AI). Δεν απαιτεί γνώσεις H/Y και προγραμματισμού και, το σημαντικότερο, δεν χρειάζεται καν να γνωρίζουμε κάποια ξένη γλώσσα για να ξεκινήσουμε.

Αρκεί να περιγράψουμε αυτό που έχουμε στο μυαλό μας.

Από μια πρόταση… σε μια εικόνα

Ας υποθέσουμε ότι θέλουμε μια εικόνα για μια καλοκαιρινή ανάρτηση στα social. Πάμε σε μια γεννήτρια εικόνων όπως το ChatGPT ή το NightCafe (όπου μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια σειρά από AI μοντέλα). Θα μπορούσαμε απλώς να γράψουμε:

«Δημιούργησε μια φωτορεαλιστική εικόνα μιας ελληνικής παραλίας την ώρα του ηλιοβασιλέματος, με ένα μικρό ξύλινο τραπέζι δίπλα στη θάλασσα.»

Αυτό το μικρό κείμενο ονομάζεται συνήθως prompt (‘προτροπή’ στα ελληνικά). Με απλά λόγια, είναι η περιγραφή ή η οδηγία που δίνουμε στην Τεχνητή Νοημοσύνη.

Όσο καλύτερα εξηγούμε τι θέλουμε, τόσο περισσότερο μπορούμε να κατευθύνουμε το αποτέλεσμα. Μπορούμε να ζητήσουμε φωτορεαλισμό, ζωγραφική, σκίτσο, αφίσα, συγκεκριμένο φωτισμό ή αναλογία εικόνας, όπως 16:9 για οριζόντιο προσανατολισμό..

Δεν χρειάζεται όμως να γράψουμε μια ολόκληρη έκθεση. Η ίδια η OpenAI (δημιουργός του ChatGPT) συμβουλεύει ότι συχνά μία έως τρεις σαφείς προτάσεις αρκούν για ένα καλό prompt.

Ο πιο απλός τρόπος: το ChatGPT

Μία από τις ευκολότερες επιλογές γεννήτριας εικόνων είναι το ChatGPT.

Ο χρήστης μπορεί να περιγράψει την εικόνα που θέλει όπως θα την περιέγραφε σε έναν άνθρωπο. Το ChatGPT μπορεί όχι μόνο να δημιουργήσει μια νέα εικόνα, αλλά και να συνεχίσει τη συζήτηση γύρω από αυτή.

Για παράδειγμα, αφού δημιουργηθεί η πρώτη εικόνα, μπορούμε να πούμε:

«Κάνε τον ουρανό πιο συννεφιασμένο.»

ή:

«Κράτησε την ίδια εικόνα, αλλά κάνε τη σκηνή νυχτερινή.»

Μπορούμε επίσης να ανεβάσουμε μια υπάρχουσα εικόνα και να ζητήσουμε αλλαγές σε αυτή. Η σημερινή λειτουργία “ChatGPT Images” υποστηρίζει δημιουργία και επεξεργασία εικόνων, διαφορετικές αναλογίες και δυνατότητα εφαρμογής αλλαγών που περιγράφονται με φυσική γλώσσα.

Και αυτό είναι ίσως ένα ενδιαφέρον στοιχείο: αντί να μαθαίνουμε πού βρίσκεται κάθε εργαλείο ενός περίπλοκου προγράμματος, περιγράφουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε.

Μια διαφορετική «παιδική χαρά» δημιουργίας: NightCafe Studio

Αν είσαι λίγο περισσότερο άτομο των Η/Υ-κινητών ή της ψηφιακής τέχνης υπάρχει και μια δεύτερη ενδιαφέρουσα επιλογή είναι το NightCafe Studio, μια πλατφόρμα αφιερωμένη στη δημιουργία ψηφιακού περιεχομένου με AI.

Εδώ η εμπειρία θυμίζει περισσότερο καλλιτεχνικό εργαστήριο. Ο χρήστης μπορεί να πειραματιστεί με διαφορετικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης και διαφορετικές αισθητικές, από φωτορεαλιστικές εικόνες μέχρι πιο καλλιτεχνικά αποτελέσματα.

Η πλατφόρμα διαθέτει σήμερα πολλά διαφορετικά μοντέλα δημιουργίας εικόνας και βίντεο, καθένα με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Επίσης μπορείς να ανεβάσεις μια εικόνα (start image) και να δώσεις οδηγίες (prompt) κίνησης για να τη μετατρέψεις σε βίντεο.

Το NightCafe λειτουργεί με σύστημα credits. Υπάρχουν τρόποι απόκτησης δωρεάν credits μέσα από την ίδια την πλατφόρμα καθημερινά. Μέσα εκεί ορισμένα μοντέλα AI ή σύνθετες ρυθμίσεις ποιότητας καταναλώνουν περισσότερα credits.

Με άλλα λόγια, κάποιος μπορεί να ξεκινήσει τον πειραματισμό χωρίς να αντιμετωπίζει την AI ως κάτι που αφορά αποκλειστικά επαγγελματίες.

Το «μυστικό» ενός καλού αποτελέσματος

Δεν υπάρχει “μαγική συνταγή”. Υπάρχει όμως ένας απλός κανόνας:

Περιγράψτε αυτό που θέλετε να δείτε και όχι αυτό που νομίζετε ότι πρέπει να καταλάβει η μηχανή.

Αντί για:

«Φτιάξε μου ένα ωραίο τοπίο»

μπορούμε να γράψουμε:

«Ένα μικρό ελληνικό χωριό τον χειμώνα, χιονισμένα κεραμίδια, ζεστά φώτα στα παράθυρα, ορεινό τοπίο στο βάθος, φωτορεαλιστική εικόνα 16:9.»

Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε τεχνικούς όρους. Ξεκινάμε απλά και, αν το αποτέλεσμα δεν μας αρέσει, το αλλάζουμε.

Αυτό είναι άλλωστε μέρος της δημιουργικής διαδικασίας.

Η AI δεν έχει τη φαντασία μας — της τη δανείζουμε

Εδώ βρίσκεται ίσως και η μεγαλύτερη παρεξήγηση γύρω από τις εικόνες Τεχνητής Νοημοσύνης.

Το ενδιαφέρον δεν είναι απλώς ότι ένας υπολογιστής μπορεί να παράγει μια όμορφη εικόνα.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ένας άνθρωπος που δεν γνωρίζει ζωγραφική, φωτογραφία ή γραφιστική μπορεί πλέον να μετατρέψει μια ιδέα που υπάρχει μόνο στο μυαλό του σε κάτι ορατό.

Ένα παιδί μπορεί να περιγράψει έναν φανταστικό πλανήτη. Ένας εκπαιδευτικός μπορεί να δημιουργήσει μια εικόνα για το μάθημά του. Ένας επαγγελματίας μπορεί να πειραματιστεί με μια ιδέα για μια αφίσα.

Κάποιος άλλος μπορεί απλώς να δημιουργήσει για διασκέδαση.

Φυσικά, χρειάζεται και κοινή λογική.

Δεν χρησιμοποιούμε εικόνες άλλων χωρίς άδεια, δεν παρουσιάζουμε μια τεχνητή εικόνα ως πραγματικό φωτογραφικό γεγονός όταν αυτό μπορεί να παραπλανήσει και είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν απεικονίζονται πραγματικοί άνθρωποι.

Οι κανόνες πνευματικής ιδιοκτησίας γύρω από το AI περιεχόμενο εξακολουθούν να εξελίσσονται και να αναδιαμορφώνονται συνεχώς.

Αλλά για τον απλό δημιουργικό πειραματισμό, τα μέτρα γενικά είναι “χαλαρά”…

Και ίσως αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσουμε την Τεχνητή νοημοσύνη: όχι διαβάζοντας για αυτήν, αλλά δοκιμάζοντάς την.

Ανοίξτε ένα εργαλείο, γράψτε μία πρόταση και ζητήστε του να δημιουργήσει κάτι που μέχρι σήμερα υπήρχε μόνο στη φαντασία σας.

Η πρώτη εικόνα μπορεί να μην είναι αυτή που φανταστήκατε. Η δεύτερη ίσως πλησιάσει περισσότερο. Και κάπου εκεί αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον μέρος: η δημιουργία.

Σημείωση: Η αναφορά στο ChatGPT και στο NightCafe Studio γίνεται ενημερωτικά. Το παρόν άρθρο δεν αποτελεί πληρωμένη διαφήμιση ή  περιεχόμενο επί πληρωμή.

Ελπίζω να βρήκες χρήσιμο το άρθρο, αν ναι κοινοποίησε το στους φίλους στα social για το διαμοιρασμό των πληροφοριών!

Για το κλείσιμο, κάτι ψυχαγωγικό για μεγαλύτερες ηλικίες και όχι για παιδιά σας παρουσιάζω τη “Μάντισσα” – δωρεάν αστρολογικές προβλέψεις βασισμένες στη δυτική αστρολογία, αριθμολογία, ανθρώπινα ενεργειακά μοτίβα, ιερή γεωμετρία κ.α. Κάθε Σάββατο μεσάνυχτα οι προβλέψεις ανανεώνονται. Στην ίδια σελίδα θα βρείτε και έναν μίνι προσωπικό αστρολογικό χάρτη με βάση την ημερομηνία και ώρα γέννησης και εργαλεία όπως εκτύπωση σε PDF και εύρεση ζωδίου και διάφορα εφέ και αλληλεπιδράσεις που θα σας κρητήσουν ώρα στη σελίδα. Κάπου μέσα υπάρχει και το μυστικό αστρολογικό προφίλ… Μόνο για ψυχαγωγικούς σκοπούς! Ο ιστότοπος παρέχεται δωρεάν χωρίς διαφημίσεις και είναι δωρισμένος στο public domain. Βρίσκεται στη διεύθυνση www.nextnet.gr/mantissa και σας περιμένει!

Με εκτίμηση,

Λαζ. Γεωργούλας
Διαδικτυακός Εξερευνητής – www.nextnet.gr

The post Γράφεις μια πρόταση και η AI τη μετατρέπει σε εικόνα: Δείτε πόσο απλό είναι! appeared first on Νέα Φλώρινα.

Μια ιδιαίτερη ελληνική ιστορία με αφετηρία τη Δυτική Μακεδονία και προορισμό την άλλη πλευρά του Ατλαντικού εξελίσσεται σήμερα στον χώρο της σύγχρονης βιοτεχνολογίας.

Στο επίκεντρό της βρίσκονται η Δανάη Βασιλοπούλου Μόγια (Danae Moya) και ο σύζυγός της, Dr. Noel Moya, PhD, συνιδρυτές της αμερικανικής εταιρείας βιοτεχνολογίας delφistem, μιας νεοφυούς εταιρείας που δραστηριοποιείται στην ανάπτυξη προηγμένων κυτταρικών τεχνολογιών, με ιδιαίτερη έμφαση αυτή την περίοδο στην έρευνα για τον διαβήτη.

Η προσπάθεια της εταιρείας βρίσκεται πλέον σε ένα ιδιαίτερα σημαντικό στάδιο.

Η delφistem έλαβε επίσημα Notice of Award για NIH SBIR Phase I grant, ένα σημαντικό ορόσημο στην πορεία της. Η χρηματοδότηση από το National Institutes of Health αναμένεται να επιτρέψει στην ερευνητική ομάδα να συνεχίσει την ανάπτυξη του προγράμματός της για τον διαβήτη και να προχωρήσει προς τα επόμενα προκλινικά στάδια.

Το SBIR είναι πρόγραμμα του NIH που υποστηρίζει την έρευνα και ανάπτυξη μικρών επιχειρήσεων με προοπτική τεχνολογικής και εμπορικής αξιοποίησης, ενώ η Phase I έχει ως βασικό στόχο την αξιολόγηση της τεχνικής εφικτότητας και της επιστημονικής και εμπορικής δυναμικής μιας προτεινόμενης προσπάθειας.

Για μια νεοφυή εταιρεία βιοτεχνολογίας, πρόκειται συνεπώς για ένα ουσιαστικό βήμα από την ερευνητική προσπάθεια προς το επόμενο επίπεδο ανάπτυξης.

Από τη Θεσσαλονίκη στον κόσμο

Η Δανάη Βασιλοπούλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και από πολύ νεαρή ηλικία ακολούθησε μια έντονα διεθνή εκπαιδευτική και επαγγελματική πορεία.

Στα 16 της χρόνια βρέθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο πλαίσιο προγράμματος ανταλλαγής μαθητών, όπου ολοκλήρωσε την αμερικανική σχολική της εκπαίδευση.

Ακολούθησαν σπουδές στις ΗΠΑ και μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο, ενώ απέκτησε Executive MBA από το London Business School.

Η επαγγελματική της διαδρομή πέρασε από τον χώρο των διεθνών media και του marketing, το Λονδίνο και το Ντουμπάι, μέσα από ένα πολυεθνικό περιβάλλον που απαιτούσε στρατηγική, διοίκηση και ανάπτυξη επιχειρήσεων.

Σήμερα, ως Co-Founder & Chief Operations Officer της delφistem, έχει την ευθύνη για τις επιχειρησιακές δραστηριότητες, τις συνεργασίες και την εμπορική ανάπτυξη της εταιρείας.

Η πορεία της αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας νέας γενιάς Ελλήνων που απέκτησαν διεθνή εκπαίδευση και εμπειρία και στη συνέχεια επέλεξαν να δημιουργήσουν σε ένα από τα πιο απαιτητικά οικοσυστήματα καινοτομίας στον κόσμο.

Οι ρίζες στην Πρέσπα και τη Φλώρινα

Για τη Δυτική Μακεδονία, ωστόσο, η ιστορία αποκτά μια ιδιαίτερη διάσταση.

Η Δανάη Βασιλοπούλου Μόγια κουβαλά από την πλευρά του πατέρα της οικογενειακές ρίζες που συνδέονται με την Πρέσπα και τη Φλώρινα. Από την πλευρά της μητέρας της, οι οικογενειακές ρίζες βρίσκονται στον Έβρο, στο Θούριο της περιοχής της Ορεστιάδας.

Δύο ακριτικές περιοχές της Ελλάδας, στη βορειοδυτική και τη βορειοανατολική άκρη της χώρας, συναντώνται έτσι στην προσωπική ιστορία μιας γυναίκας που σήμερα δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Και ίσως αυτή να είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες πλευρές της ιστορίας.

Οι ρίζες ενός ανθρώπου μπορεί να βρίσκονται σε δύο ακριτικές γωνιές της Ελλάδας, ενώ το όραμά του να ταξιδεύει χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Ο Dr. Noel Moya και η επιστήμη των βλαστοκυττάρων

Στην άλλη πλευρά αυτής της κοινής διαδρομής βρίσκεται ο Dr. Noel Moya, PhD, επιστήμονας κουβανικής καταγωγής και Αμερικανός πολίτης, με εξειδίκευση στη βιολογία των βλαστοκυττάρων.

Ο Noel έχει εκπαιδευτεί και πραγματοποιήσει ερευνητική εργασία σε κορυφαία αμερικανικά ερευνητικά ιδρύματα, μεταξύ των οποίων το Salk Institute, το UC San Diego και το Scripps Research.

Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο Ludwig Maximilian University of Munich, σε συνεργασία με το Helmholtz Zentrum München, με διάκριση Magna cum laude.

Η ερευνητική του εργασία έχει δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά όπως τα Cell, Stem Cell Reports και The CRISPR Journal.

Σήμερα, ως Co-Founder & Chief Science Officer της delφistem, επικεντρώνεται στον κυτταρικό επαναπρογραμματισμό και στην ανάπτυξη παγκρεατικών νησιδίων, με ιδιαίτερη έμφαση στη διαφοροποίηση επαγόμενων πολυδύναμων βλαστοκυττάρων (iPSC) σε λειτουργικά κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη.

Η έρευνα βρίσκεται σε προκλινικό και μεταφραστικό στάδιο. Ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι, εφόσον η προσέγγιση αποδειχθεί ασφαλής και αποτελεσματική μέσα από όλα τα απαραίτητα επιστημονικά και κλινικά στάδια, να μπορέσει να συμβάλει στην ανάπτυξη νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων για τον διαβήτη.

Τι ακριβώς προσπαθεί να κάνει η delφistem

Η επιστημονική προσέγγιση της εταιρείας βασίζεται στην αξιοποίηση κυττάρων του ίδιου του ασθενούς.

Σύμφωνα με την επιστημονική περιγραφή της delφistem, η διαδικασία ξεκινά με τη συλλογή επιθηλιακών κυττάρων του ασθενούς, τα οποία επαναπρογραμματίζονται σε iPSCs και στη συνέχεια διαφοροποιούνται σε παγκρεατικά β-κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη.

Η φιλοσοφία αυτής της ερευνητικής κατεύθυνσης είναι να εξετάσει εάν, αντί η αντιμετώπιση μιας χρόνιας ασθένειας να περιορίζεται στη διαχείρισή της, μπορεί στο μέλλον να αποκατασταθεί ή να αντικατασταθεί η χαμένη κυτταρική λειτουργία.

Πρόκειται, όμως, για έρευνα που βρίσκεται ακόμη σε προκλινικό στάδιο.

Η ίδια η εταιρεία αναφέρει ότι προετοιμάζεται για τα επόμενα προκλινικά βήματα, ενώ η διαδρομή από το εργαστήριο μέχρι μια πιθανή θεραπεία για ανθρώπους απαιτεί σημαντικό χρόνο, κλινικές δοκιμές και αυστηρή ρυθμιστική αξιολόγηση.

Αυτό ακριβώς κάνει σημαντικά τα σημερινά βήματα της εταιρείας: η επιστημονική ιδέα επιχειρεί να περάσει στην επόμενη φάση συστηματικής ανάπτυξης και αξιολόγησης.

Το NIH και το επόμενο βήμα

Η πρόσφατη χρηματοδότηση μέσω του NIH SBIR Phase I αποτελεί σημαντικό σταθμό για τη delφistem.

Η Phase I του SBIR είναι σχεδιασμένη ώστε να αξιολογείται η τεχνική αξία και εφικτότητα μιας ερευνητικής προσπάθειας και η δυνατότητά της να εξελιχθεί περαιτέρω. Η επόμενη Phase II αφορά τη συνέχιση της έρευνας και ανάπτυξης με βάση τα αποτελέσματα της Phase I.

Για τη delφistem, επομένως, το νέο αυτό στάδιο έχει διπλή σημασία: επιστημονική και επιχειρηματική.

Η εταιρεία αναφέρει ότι διαθέτει ήδη δεδομένα από in vitro και in vivo έρευνα σε μικρά ζωικά μοντέλα και προετοιμάζεται για τα επόμενα προκλινικά στάδια.

Πρόκειται για κάτι διαφορετικό και εξίσου σημαντικό: την προσπάθεια να μετατραπεί μια πολλά υποσχόμενη επιστημονική κατεύθυνση σε πραγματική θεραπευτική εφαρμογή.

Ένα ακόμη βήμα: η παρουσίαση στο Miami

Η διεθνής επιστημονική δραστηριότητα της ομάδας συνεχίζεται.

Στις 21 Αυγούστου 2026, ο Dr. Noel Moya έχει προσκληθεί να παρουσιάσει την ερευνητική του εργασία στο Diabetes Research Institute Research Conference Series του University of Miami Miller School of Medicine.

Η παρουσίαση έχει τίτλο:

“Optimizing iPSC-Derived β-Cell Manufacturing for Translational Diabetes Therapy”

και αφορά την πρόοδο της ομάδας στην παραγωγή β-κυττάρων από iPSC και την πορεία προς μια μελλοντική κυτταρική θεραπευτική προσέγγιση για τον διαβήτη τύπου 1.

Η παρουσίαση αυτή δεν αποτελεί endorsement από το University of Miami ή το Diabetes Research Institute, όπως διευκρινίζει η ίδια η εταιρεία.

Αποτελεί, όμως, ένα ακόμη σημαντικό βήμα στην επιστημονική διαδρομή του Dr. Moya και της ερευνητικής ομάδας.

Μια εταιρεία με ελληνικό όνομα και διεθνή αποστολή

Υπάρχει ακόμη μία ιδιαίτερη ελληνική διάσταση στην ιστορία.

Το όνομα delφistem δεν επιλέχθηκε τυχαία.

Όπως εξηγεί η εταιρεία, αντλεί έμπνευση από το αρχαίο Μαντείο των Δελφών, που συνδέθηκε με την αναζήτηση γνώσης και καθοδήγησης για το μέλλον, και από την επιστήμη των stem cells, δηλαδή των βλαστοκυττάρων.

Το ελληνικό γράμμα «φ», ενσωματωμένο στην ονομασία και στο λογότυπο, αποτελεί ταυτόχρονα αναφορά στην ελληνική καταγωγή της συνιδρύτριας και στην κληρονομιά της Αρχαίας Ελλάδας.

Έτσι, μια εταιρεία που δραστηριοποιείται στην αιχμή της αμερικανικής βιοτεχνολογίας κουβαλά μέσα στο ίδιο της το όνομα ένα κομμάτι της Ελλάδας.

Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον: ο Noel, παρότι δεν είναι Έλληνας αλλά Αμερικανός κουβανικής καταγωγής, έχει αναπτύξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αρχαία ελληνική ιστορία και φιλοσοφία.

Η Ελλάδα, με αυτόν τον τρόπο, δεν αποτελεί απλώς την πατρίδα των οικογενειακών ριζών της Δανάης. Αποτελεί μέρος και της ταυτότητας που επέλεξαν να δώσουν στην κοινή τους προσπάθεια.

Μια ελληνική ιστορία με αμερικανικό ορίζοντα

Η ιστορία της Δανάης και του Noel δεν είναι ακόμη ιστορία τελικής επιτυχίας.

Είναι μια ιστορία που γράφεται τώρα.

Υπάρχει η επιστημονική έρευνα, υπάρχουν τα προκλινικά στάδια, υπάρχουν οι απαιτήσεις της αμερικανικής βιοτεχνολογικής αγοράς και υπάρχει ένας μακρύς δρόμος μέχρι οποιαδήποτε πιθανή θεραπεία να φτάσει στον ασθενή.

Υπάρχει, όμως, ήδη κάτι σημαντικό.

Υπάρχει μια επιστημονική κατεύθυνση, μια ομάδα που εργάζεται πάνω σε αυτήν, ερευνητικά δεδομένα, η χρηματοδότηση μέσω του NIH SBIR Phase I και ένα επόμενο στάδιο ανάπτυξης που ανοίγει νέες δυνατότητες για την εταιρεία.

Για μια startup που βρίσκεται στη διασταύρωση της βιοτεχνολογίας, των βλαστοκυττάρων και της αναγεννητικής ιατρικής, αυτά είναι σημαντικά βήματα.

Και για όσους παρακολουθούν τον χώρο της καινοτομίας και των επενδύσεων, είναι ακριβώς η φάση στην οποία μια πολλά υποσχόμενη επιστημονική προσπάθεια μπορεί να χρειάζεται ανθρώπους, κεφάλαια και στρατηγικές συνεργασίες για να επιταχύνει την πορεία της.

Από την Πρέσπα στον κόσμο

Η ιστορία της Δανάης Βασιλοπούλου Μόγια έχει, τελικά, μια διάσταση που ξεπερνά την ίδια την εταιρεία.

Μια νέα γυναίκα με ρίζες από τη Φλώρινα και την Πρέσπα, με οικογενειακές ρίζες και στον Έβρο, σπούδασε στην Αμερική και στην Ευρώπη, εργάστηκε σε διεθνή επιχειρηματικά κέντρα και σήμερα βρίσκεται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, συμμετέχοντας στη δημιουργία μιας εταιρείας που φιλοδοξεί να συμβάλει σε ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της σύγχρονης υγείας.

Οι ρίζες της δεν έμειναν πίσω.

Έγιναν μέρος της ταυτότητας μιας διεθνούς προσπάθειας.

Και ίσως αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα μηνύματα της ιστορίας.

Η Δυτική Μακεδονία, η Φλώρινα και οι Πρέσπες είναι ένας τόπος με βαθιά ιστορία.

Η ιστορία ενός τόπου, όμως, δεν χρειάζεται να αποτελεί μόνο αντικείμενο υπερηφάνειας για το παρελθόν.

Μπορεί να αποτελέσει και έμπνευση για το μέλλον.

Η διαδρομή της Δανάης και του Noel δείχνει ότι η Ελλάδα μπορεί να βρίσκεται μέσα στην ταυτότητα μιας διεθνούς επιχειρηματικής και επιστημονικής προσπάθειας χωρίς αυτή η προσπάθεια να περιορίζεται γεωγραφικά στα ελληνικά σύνορα.

Από την Πρέσπα μέχρι τις Ηνωμένες Πολιτείες η απόσταση είναι μεγάλη.

Για τη γνώση, την επιστήμη, την καινοτομία και το όραμα, όμως, δεν υπάρχει όριο.

Delφistem — From Delphi to the future of medicine.

Για όσους θέλουν να γνωρίσουν καλύτερα την εταιρεία και το έργο της μπορούν να επισκεφθούν την ιστοσελίδα τους:
https://www.delphistem.com/

Στράτος Βασιλόπουλος

Αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Βιώσιμης Ανάπτυξης Πρεσπών
Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Ξενοδόχων Φλώρινας
Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Prespa Road Trip

Πρώην Πρόεδρος και ιδρυτής της «Ένωσης Τουριστικών και Συναφών Δραστηριοτήτων του Δήμου Πρεσπών»
Συνιδιοκτήτης του Ξενοδοχειακού συγκροτήματος Prespa resort / Villa PLATYthea. www.presparesort.gr

The post Από την Πρέσπα στο αμερικανικό biotech: Η Δανάη Βασιλοπούλου Μόγια και ο Dr. Noel Moya ανοίγουν έναν νέο δρόμο στην έρευνα για τον διαβήτη appeared first on Νέα Φλώρινα.

Κάψιμο

η στάχτη στον υπόνομο

και η τιμή στο σώμα;

καμιά τιμή

μαζί και οι ατιμίες

στον βιολογικό

διάσπαση των οργανικών στοιχείων

σε ανόργανα

άνθρακας υδρογόνο οξυγόνο

ανακύκλωση με την βοήθεια

των μικροοργανισμών

ούτως ή αλλιώς θα λιώσουμε

μόνο στην ταυτοποίηση των

αγνοουμένων έχει νόημα

ότι πράγματι δεν είναι εν ζωή

αυτοί που αναζητούμε

πέραν τούτου ουδέν

καμιά μνήμη δεν αξίζει

άσημοι

ούτε σε μια άκρη στο χώμα

αφού δεν υπάρχει να μάς υποδεχτεί

ούτε θάλασσα με την αύρα της

να μάς γλυκοφιλήσει

και η Χρυσή Ακτή

έπαψε πια να περιμένει

The post Σε ποιό χώμα appeared first on Νέα Φλώρινα.

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος

E-mail:konmpalo@gmail.com

WhatsApp Channel:https://whatsapp.com/channel/0029Vb87C9m2Jl8HfqccYV1y

Η κρίση στη Θέουτα ανέδειξε ότι η εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών επηρεάζει άμεσα την ευρωπαϊκή ασφάλεια και αποτελεί ένα σύνθετο ζήτημα, με σημαντικές οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και γεωπολιτικές διαστάσεις.

Υπό το πλαίσιο αυτό, το κρίσιμο ερώτημα για την Ελλάδα είναι αν είναι επαρκώς προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει μια κρίση αντίστοιχης πολυπλοκότητας με εκείνη της Θέουτας.

Μια κρίση που δεν θα αφορά μόνο τη φύλαξη των συνόρων, αλλά θα δοκιμάσει την πληροφοριακή ανθεκτικότητα, την επιχειρησιακή ετοιμότητα, τη διαλειτουργικότητα, τη στρατηγική επικοινωνία, την κοινωνική συνοχή και την ικανότητα της χώρας να κινητοποιήσει ευρωπαϊκούς και διεθνείς μηχανισμούς.

Για να απαντηθεί το ερώτημα, χρειάζεται να εξεταστεί κατά πόσο ο κρατικός μηχανισμός μπορεί να λειτουργήσει ως ενιαίο και αλληλοσυνδεόμενο σύστημα ανθεκτικότητας.

Υπό αυτό το πρίσμα, ένα ολιστικό μοντέλο πέντε πυλώνων μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο αξιολόγησης της ελληνικής ετοιμότητας.

Το εν λόγω μοντέλο παρουσιάστηκε και αναλύθηκε σε προηγούμενο άρθρο μου, με τίτλο: «Απαιτείται ένα ολιστικό μοντέλο Ευρωπαϊκής και Εθνικής Ανθεκτικότητας για την αντιμετώπιση της Εργαλειοποίησης των Μεταναστευτικών Ροών» (βλέπε: σχετικό άρθρο).

Υπό το πρίσμα αυτό, η αξιολόγηση θα ξεκινήσει από τον 1ο Πυλώνα του ολιστικού Μοντέλου που αφορά την Συνοριακή Ασφάλεια.

Συγκεκριμένα, η συνοριακή ασφάλεια δεν αφορά μόνο τη φυσική επιτήρηση των συνόρων, αλλά συνδέεται και με την ικανότητα του κράτους να γνωρίζει τι συμβαίνει στον εθνικό του χώρο, να εντοπίζει έγκαιρα ασυνήθιστες δραστηριότητες και να αξιολογεί πιθανές απειλές.

Με άλλα λόγια, προϋπόθεση για την αποτελεσματική συνοριακή ασφάλεια είναι η έγκαιρη ανίχνευση και η επίγνωση της κατάστασης (situational awareness).

Στο πλαίσιο αυτό, η έγκαιρη ανίχνευση δεν αφορά μόνο την τεχνολογία, αλλά την ικανότητα του κράτους να εντοπίζει ασυνήθιστα συμβάντα, να αξιολογεί έγκαιρα πιθανές απειλές και να μετατρέπει την πληροφορία σε επιχειρησιακή επίγνωση.

Συνεπώς, η πρώτη και θεμελιώδης προϋπόθεση για την αντιμετώπιση μιας νέας κρίσης τύπου Θέουτα είναι η ικανότητα του κράτους να αντιλαμβάνεται έγκαιρα, ότι κάτι έχει αλλάξει στο περιβάλλον ασφάλειας των συνόρων του.

Το ερώτημα επομένως, δεν είναι απλώς εάν η Ελλάδα διαθέτει μέσα επιτήρησης, αλλά εάν τα διαθέσιμα μέσα, οι υπηρεσίες και οι πληροφορίες μπορούν να λειτουργήσουν με τρόπο που να επιτρέπει την έγκαιρη αναγνώριση μιας ασυνήθιστης δραστηριότητας.

Για παράδειγμα, σε περίπτωση μιας απότομης και μεγάλης κλίμακας μεταβολής των μεταναστευτικών ροών, μπορεί ο κρατικός μηχανισμός να αντιληφθεί μέσα στις πρώτες ώρες ότι βρίσκεται μπροστά σε μια κατάσταση που υπερβαίνει ένα σύνηθες μεταναστευτικό περιστατικό;

Υπάρχει η δυνατότητα έγκαιρης ανίχνευσης, ώστε το κράτος να διακρίνει μια φυσιολογική μεταβολή των ροών από μια αιφνίδια, οργανωμένη ή ασυνήθιστη εξέλιξη;

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς στο σύγχρονο περιβάλλον ασφάλειας, μια κρίση μπορεί να εκδηλωθεί ταυτόχρονα σε διαφορετικά πεδία.

Συνεπώς, η αποτελεσματική συνοριακή ασφάλεια προϋποθέτει πολυεπίπεδη επιτήρηση και σύνθεση πληροφοριών από διαφορετικές πηγές, ώστε επιμέρους δεδομένα να μπορούν να αξιολογούνται ως μέρος μιας ενιαίας εικόνας της κατάστασης.

Ένα άλλο κρίσιμο ερώτημα είναι η Ελλάδα διαθέτει έναν μηχανισμό που μπορεί να συνδυάζει εγκαίρως τις πληροφορίες από τα διαφορετικά πεδία και να αναγνωρίζει, ότι επιμέρους γεγονότα ενδέχεται να αποτελούν τμήματα μιας ενιαίας εξέλιξης;

Για παράδειγμα:

• Ποιος αποφασίζει ότι μια ασυνήθιστη εξέλιξη συνιστά ζήτημα εθνικής ασφάλειας;
• Υπάρχουν προκαθορισμένα κριτήρια και επίπεδα συναγερμού;
• Ποιος έχει την αρμοδιότητα να ενεργοποιήσει τον αντίστοιχο μηχανισμό;
• Πόσο γρήγορα μπορεί η πληροφορία από το πεδίο να φτάσει στο επίπεδο λήψης αποφάσεων;

Ένα ανθεκτικό σύστημα συνοριακής ασφάλειας πρέπει να διαθέτει προκαθορισμένες δυνατότητες έγκαιρης ανίχνευσης, αναγνώρισης, αξιολόγησης και προειδοποίησης.

Ειδικότερα, εάν αύριο εκδηλωθεί μια νέα κρίση τύπου Θέουτα, ποιος θα είναι ο πρώτος κρατικός μηχανισμός που θα αντιληφθεί ότι η κατάσταση έχει αλλάξει;

Επίσης, πόσο χρόνο θα χρειαστεί μέχρι αυτή η διαπίστωση να μετατραπεί σε επίσημη επιχειρησιακή εκτίμηση;

Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι καθοριστική, διότι η συνοριακή ασφάλεια δεν κρίνεται μόνο από την ικανότητα του κράτους να αντιδράσει όταν η κρίση έχει ήδη εκδηλωθεί, αλλά πρωτίστως από την ικανότητά του να εντοπίσει έγκαιρα την αλλαγή, να την αξιολογήσει σωστά και να ενεργοποιήσει εγκαίρως τους κατάλληλους μηχανισμούς, πριν η κατάσταση κλιμακωθεί και καταστεί ανεξέλεγκτη.

Στη συνέχεια, ο 2ος Πυλώνας του ολιστικού Μοντέλου Ευρωπαϊκής και Εθνικής Ανθεκτικότητας που μπορεί να αξιοποιηθεί για την αξιολόγηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού είναι Πληροφοριακή Ανθεκτικότητα.

Σε μια νέα κρίση τύπου Θέουτα, το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν το κράτος μπορεί να μετατρέψει γρήγορα και αξιόπιστα τα επιμέρους δεδομένα που συλλέγονται από διαφορετικές πηγές σε ενιαία επιχειρησιακή εικόνα της κατάστασης.

Η πληροφοριακή ανθεκτικότητα επομένως, δεν εξαντλείται στην ικανότητα των κρατικών υπηρεσιών να συλλέγουν πληροφορίες. Προϋποθέτει την ικανότητα συγκέντρωσης, διασταύρωσης, αξιολόγησης και σύνθεσης διαφορετικών πληροφοριών από διαφορετικές πηγές, ώστε ένα αρχικά ασαφές ή αποσπασματικό περιστατικό να μετατρέπεται έγκαιρα σε αξιόπιστη γνώση για τη λήψη αποφάσεων.

Γιατί είναι άλλο πράγμα η συλλογή πληροφοριών και τελείως διαφορετικό, η παραγωγή επιχειρησιακής γνώσης.

Η πρώτη απαντά στο ερώτημα «τι γνωρίζουμε», ενώ η δεύτερη στο κρίσιμο ερώτημα «τι σημαίνουν όλα αυτά που γνωρίζουμε».

Ένα κράτος μπορεί να διαθέτει πολλαπλές πηγές πληροφόρησης, τεχνολογικά μέσα επιτήρησης, εξειδικευμένες υπηρεσίες, πληροφορίες από συμμάχους και πρόσβαση σε δεδομένα ανοικτών πηγών.

Η πληροφοριακή του ανθεκτικότητα όμως, δεν κρίνεται από τον όγκο των πληροφοριών που διαθέτει, αλλά από την ικανότητά του να τις συνδέει, να τις διασταυρώνει και να τις αξιολογεί εγκαίρως, ώστε να παράγει μια κοινή και επιχειρησιακά αξιοποιήσιμη εικόνα της κατάστασης.

Σε μια νέα κρίση τύπου Θέουτα επομένως, θα πρέπει να υπάρχουν εκ των προτέρων απαντήσεις σε μια σειρά κρίσιμων ερωτημάτων:

• Ποιος συλλέγει την αρχική πληροφορία;
• Ποιος έχει την ευθύνη της διασταύρωσής της;
• Ποιος αξιολογεί την αξιοπιστία και τη σημασία της;
• Πώς συνδυάζονται οι πληροφορίες από διαφορετικούς κρατικούς φορείς;
• Πώς ενσωματώνονται οι πληροφορίες από ευρωπαϊκούς και συμμαχικούς μηχανισμούς;
• Ποιος μετατρέπει τα επιμέρους δεδομένα σε κοινή επιχειρησιακή εικόνα;
• Πόσο γρήγορα η εικόνα αυτή φθάνει στην πολιτική ηγεσία;
• Πώς διαχωρίζεται η επιβεβαιωμένη πληροφορία από την εκτίμηση, την υπόθεση ή την παραπληροφόρηση;

Επομένως, ο πληροφοριακά ανθεκτικός κρατικός μηχανισμός δεν είναι αυτός που διαθέτει μόνο πληροφορίες, αλλά αυτός που διαθέτει έναν μηχανισμό που μπορεί να μετατρέπει εγκαίρως τις πληροφορίες αυτές σε κοινή επιχειρησιακή γνώση και βάση λήψης αποφάσεων.

Γιατί το πραγματικό ζητούμενο της πληροφοριακής ανθεκτικότητας είναι να μην υπάρχουν απλώς πολλές πληροφορίες, αλλά να υπάρχει εγκαίρως η σωστή γνώση για τη λήψη της σωστής απόφασης.

Υπό το ανωτέρω πρίσμα, ο 3ος Πυλώνας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση της ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού είναι η Θεσμική και Επιχειρησιακή Διαλειτουργικότητα.

Συγκεκριμένα, το επόμενο κρίσιμο ζήτημα είναι εάν οι διαφορετικοί κρατικοί μηχανισμοί μπορούν να λειτουργήσουν ως ένα ενιαίο σύστημα διαχείρισης της κρίσης.

Γιατί η διαλειτουργικότητα, αφορά την ικανότητα διαφορετικών θεσμών, οργανισμών και επιχειρησιακών μηχανισμών να λειτουργούν συντονισμένα, να ανταλλάσσουν πληροφορίες, να λαμβάνουν αποφάσεις και να ενεργούν ως ένα συνεκτικό σύστημα απέναντι σε μια σύνθετη κρίση.

Υπό αυτή την έννοια, η διαλειτουργικότητα μπορεί να εξεταστεί σε τέσσερις αλληλένδετες διαστάσεις:

1. την επιχειρησιακή,
2. την πληροφοριακή,
3. τη θεσμική /διοικητική και
4. τη Στρατηγική Επικοινωνία.

Εάν η Πληροφοριακή Ανθεκτικότητα αφορά την ικανότητα του κράτους να παράγει κοινή επιχειρησιακή γνώση, η πληροφοριακή διαλειτουργικότητα αφορά την ικανότητα των διαφορετικών κρατικών μηχανισμών να λειτουργούν πάνω στην ίδια εικόνα της κατάστασης.

Σε σχέση με την επιχειρησιακή διαλειτουργικότητα, σε μια κρίση που εκδηλώνεται στα σύνορα, είναι πιθανό να απαιτηθεί η ταυτόχρονη ή διαδοχική ενεργοποίηση περισσότερων του ενός μηχανισμών όπως των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού, της Ελληνικής Αστυνομίας, της ΕΥΠ, της Πολιτικής Προστασίας και άλλων αρμόδιων φορέων και Υπουργείων.

Το κρίσιμο επομένως, δεν είναι μόνο εάν υπάρχουν όλοι αυτοί οι μηχανισμοί, αλλά εάν γνωρίζουν εκ των προτέρων πώς θα λειτουργήσουν μαζί.

Συγκεκριμένα:

• Ποιος εντοπίζει και ποιος αναλαμβάνει την αρχική αντίδραση;
• Ποιος έχει την επιχειρησιακή ευθύνη όταν μια κρίση υπερβαίνει τα όρια της αρμοδιότητας ενός φορέα;
• Πότε και με ποια διαδικασία ενεργοποιούνται οι υπόλοιποι μηχανισμοί;
• Ποιος συντονίζει τις επιχειρησιακές ενέργειες;
• Ποιος αποφασίζει για την κλιμάκωση της αντίδρασης;
• Υπάρχουν προκαθορισμένα πρωτόκολλα για μια κρίση η οποία δεν εντάσσεται εξαρχής στην αρμοδιότητα ενός μόνο κρατικού φορέα;

Σε σχέση με την πληροφοριακή διαλειτουργικότητα, πρέπει να είναι σαφές:

• Ποιος γνωρίζει τι;
• Ποιος ενημερώνει ποιον;
• Με ποια διαδικασία διαβιβάζεται μια κρίσιμη πληροφορία;
• Ποιος έχει πρόσβαση στην κοινή επιχειρησιακή εικόνα;
• Ποιος αξιολογεί τις πληροφορίες που προέρχονται από διαφορετικούς φορείς;

Και κυρίως, μπορούν οι διαφορετικοί μηχανισμοί να λειτουργήσουν πάνω στην ίδια εικόνα της κατάστασης ή ο καθένας λειτουργεί με διαφορετικά δεδομένα;

Η τρίτη διάσταση αφορά τη θεσμική και διοικητική διαλειτουργικότητα.

Σε μια σύνθετη κρίση, η αλληλοεπικάλυψη αρμοδιοτήτων ή η αβεβαιότητα ως προς το ποιος έχει την ευθύνη μπορεί να καθυστερήσει τη λήψη αποφάσεων σε μια στιγμή που ο χρόνος είναι κρίσιμος.

Για τον λόγο αυτό, πριν από την εκδήλωση μιας κρίσης θα πρέπει να είναι απολύτως σαφές:

• Ποιος έχει την πολιτική ευθύνη;
• Ποιος έχει την επιχειρησιακή ευθύνη;
• Ποιος συντονίζει τους εμπλεκόμενους φορείς;
• Ποιος ενεργοποιεί τον μηχανισμό διαχείρισης κρίσης;
• Πότε και με ποια κριτήρια ενεργοποιείται το ΚΥΣΕΑ ή άλλο ανώτατο επίπεδο πολιτικού συντονισμού;
• Ποιος έχει την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις όταν η κρίση εξελίσσεται ταχύτερα από τις συνήθεις διοικητικές διαδικασίες;

Η θεσμική ανθεκτικότητα συνεπώς, δεν κρίνεται μόνο από το εάν υπάρχουν νόμοι, αρμοδιότητες και οργανωτικές δομές, αλλά από το εάν οι αρμοδιότητες αυτές μετατρέπονται σε λειτουργικό μηχανισμό λήψης αποφάσεων υπό συνθήκες πίεσης.

Τέλος, η τέταρτη διάσταση αφορά τη Στρατηγική Επικοινωνία, η οποία αποτελεί μέρος της διαδικασίας διαχείρισης της κρίσης. Συγκεκριμένα, το κράτος πρέπει να μπορεί να διαμορφώνει εγκαίρως μια ενιαία, τεκμηριωμένη και συνεκτική κρατική θέση, η οποία να αντανακλά την πραγματική επιχειρησιακή και πληροφοριακή εικόνα.

Επομένως, σε μια νέα κρίση τύπου Θέουτα θα πρέπει να είναι εξαρχής σαφές:

• Ποιος ενημερώνει την πολιτική ηγεσία;
• Ποιος διαμορφώνει την επίσημη κρατική θέση;
• Ποιος αποφασίζει τι μπορεί και τι δεν μπορεί να δημοσιοποιηθεί;
• Ποιος εκπροσωπεί το Κράτος;
• Πώς διασφαλίζεται ότι διαφορετικοί υπουργοί και κρατικοί φορείς δεν μεταφέρουν διαφορετικές ή αντικρουόμενες εκδοχές της ίδιας κρίσης;
• Πώς συνδέεται η Στρατηγική Επικοινωνία με την πραγματική επιχειρησιακή και πληροφοριακή εικόνα;

Η απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί μια κρίση μπορεί να συνοδεύεται από παραπληροφόρηση, εργαλειοποίηση των κοινωνικών δικτύων, διεθνή δημοσιότητα και προσπάθειες επηρεασμού της κοινής γνώμης.

Η Πολιτεία επομένως, δεν χρειάζεται απλώς έναν εκπρόσωπο που θα μιλήσει, αλλά ένα μηχανισμό Στρατηγικής Επικοινωνίας ενσωματωμένο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Κατά την αντιμετώπιση μιας νέας κρίσης τύπου Θέουτα, ο μηχανισμός αυτός πρέπει να είναι προκαθορισμένος και ενσωματωμένος εξαρχής στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Ο 4ος Πυλώνας που μπορεί να αξιοποιηθεί για την αξιολόγηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού είναι Κοινωνική Ανθεκτικότητα.

Η Κοινωνική Ανθεκτικότητα αφορά την ικανότητα της κοινωνίας να αντιλαμβάνεται, να απορροφά και να διαχειρίζεται τις επιπτώσεις μιας μεγάλης και αιφνίδιας κρίσης, χωρίς να διαταράσσεται η κοινωνική συνοχή και η εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς.

Σε μια νέα κρίση τύπου Θέουτα, η απότομη αύξηση των μεταναστευτικών ροών μπορεί να ασκήσει πίεση στις τοπικές κοινωνίες, τις υποδομές, τις υπηρεσίες και το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο η επιχειρησιακή διαχείριση της κρίσης, αλλά και η ανθεκτικότητα της κοινωνίας απέναντι στον πανικό, τις εντάσεις, την παραπληροφόρηση και την απώλεια εμπιστοσύνης στους θεσμούς.

Η κοινωνία, άλλωστε, δεν αποτελεί απλώς αποδέκτη των κρατικών αποφάσεων, αλλά μέρος του πεδίου της κρίσης και της εθνικής ανθεκτικότητας.

Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να εξεταστεί εάν υπάρχουν:

• Μηχανισμοί έγκαιρης και αξιόπιστης ενημέρωσης των πολιτών,
• Σχέδια υποστήριξης των τοπικών κοινωνιών που ενδέχεται να δεχθούν την κύρια πίεση,
• Επαρκείς υποδομές και υπηρεσίες για την αντιμετώπιση μιας μεγάλης και αιφνίδιας μεταβολής, και κυρίως,
• Μηχανισμός αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης και των κοινωνικών εντάσεων που μπορεί να συνοδεύσουν μια τέτοια κρίση.

Για να υπάρξει κοινωνική ανθεκτικότητα επομένως, το κράτος θα πρέπει να έχει προετοιμάσει την κοινωνία, ώστε να μπορεί να παραμείνει λειτουργική, ψύχραιμη και συνεκτική υπό συνθήκες μεγάλης πίεσης, αλλά και να μπορεί να διαχειριστεί και τις κοινωνικές επιπτώσεις μιας παρατεταμένης κρίσης.

Τέλος, καθοριστικό ρόλο στην αξιολόγηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού διαδραματίζει η Ευρωπαϊκή και Διεθνής Συνεργασία.

Συγκεκριμένα, μια νέα κρίση τύπου Θέουτα δεν θα αποτελέσει μόνο ελληνική υπόθεση, αλλά ταυτόχρονα ευρωπαϊκό και διεθνές ζήτημα.

Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, είναι εάν η Ελλάδα θα μπορεί να ενεργοποιήσει άμεσα και συντονισμένα τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς μηχανισμούς υποστήριξης, αντί να αναζητά εκ των υστέρων λύσεις, όταν η κρίση έχει ήδη κλιμακωθεί.

Σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει να είναι σαφές:

• Πότε και με ποια διαδικασία ενημερώνονται οι ευρωπαϊκοί και διεθνείς θεσμοί;
• Πώς ενεργοποιούνται οι διαθέσιμοι ευρωπαϊκοί μηχανισμοί και οργανισμοί;
• Ποιος εκπροσωπεί την Ελλάδα στις ευρωπαϊκές διαδικασίες διαχείρισης της κρίσης;
• Πώς διασφαλίζεται η ανταλλαγή πληροφοριών και η κοινή επιχειρησιακή εικόνα με τους ευρωπαίους εταίρους;
• Πώς μετατρέπεται μια ελληνική κρίση στα εξωτερικά σύνορα σε ευρωπαϊκή υπόθεση, όταν τα χαρακτηριστικά της υπερβαίνουν τις εθνικές δυνατότητες αντιμετώπισης;

Η Ευρωπαϊκή και Διεθνής Συνεργασία συνεπώς, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μηχανισμός έκτακτης βοήθειας που ενεργοποιείται αφού εκδηλωθεί η κρίση, αλλά ως αναπόσπαστο μέρος της εθνικής προετοιμασίας.

Η Ελλάδα δεν πρέπει απλώς να γνωρίζει ποιον θα καλέσει όταν ξεσπάσει η κρίση, αλλά να έχει προσδιορίσει από πριν τα δίκτυα συνεργασίας, τα κανάλια επικοινωνίας, τις διαδικασίες ενεργοποίησης και τους μηχανισμούς κοινής δράσης που θα ενεργοποιήσει.

Επομένως, το κρίσιμο ερώτημα για την Ελλάδα σε περίπτωση που εκδηλωθεί μια νέα κρίση τύπου Θέουτα είναι,  θα αντιμετωπίσει μόνη της την κρίση ή θα έχει στη διάθεσή της από τις πρώτες ώρες της κρίσης ένα ευρωπαϊκό και διεθνές δίκτυο υποστήριξης και κοινής δράσης;

Εν κατακλείδι, μια νέα κρίση τύπου Θέουτα δεν θα κριθεί μόνο από το πόσο αποτελεσματικά θα αντιδράσει η Ελλάδα τη στιγμή που θα εκδηλωθεί.

Θα κριθεί από το πόσο καλά θα έχει προετοιμαστεί πριν από αυτήν.

Η Ελλάδα συνεπώς, αντί να περιμένει την επόμενη κρίση, χρήσιμο είναι να υιοθετήσει το μηχανισμό των πέντε πυλώνων του Μοντέλου Ευρωπαϊκής και Εθνικής Ανθεκτικότητας που παρουσιάστηκε για να αξιολογήσει την επιχειρησιακή ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού της χώρας.

Γιατί η πραγματική ανθεκτικότητα ενός κράτους δεν αποδεικνύεται όταν ξεσπάσει η κρίση, αλλά από την ετοιμότητα του κράτους, πριν αυτή ξεσπάσει.

The post Η Ελλάδα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει μια νέα Θέουτα; appeared first on Νέα Φλώρινα.

Πώς να ξεχάσουμε, το ίδιο γίνεται και τώρα με το Αιγαίο προετοιμάζοντας μας ψυχολογικά, όταν ένα καθ’ όλα νόμιμο καλώδιο δεν μπόρεσαν να ποντίσουν και περιμένουμε τους Γάλλους να το κάνουν. Γυροφέρνοντας τον χρόνο όπως και τον καιρό αναλύουμε τις μνήμες που μάς συνδέουν, καταλογίζοντας στον καθένα τις ευθύνες που του αναλογούν για να μην επαναληφθούν τα ίδια λάθη.

Ρηγίνος

The post Μερομήνια (χρονογράφημα) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Δρ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ Π. ΣΥΜΕΩΝ

Καμία ήπειρος δε θερμαίνεται αυτή τη στιγμή ταχύτερα από την Ευρώπη. Αυτό επιβεβαιώνεται από τα τελευταία στοιχεία της Υπηρεσίας Κλιματικής Αλλαγής Copernicus της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, ο Ιούλιος στη Δυτική Ευρώπη – όπως και ο προηγούμενος Ιούνιος – ήταν ο θερμότερος καλοκαιρινός μήνας που έχει καταγραφεί ποτέ. Η μέση θερμοκρασία έφτασε στο επίπεδο ρεκόρ των 21,62°C στην περιοχή κατά τη διάρκεια του Ιουνίου και του Ιουλίου, σύμφωνα με το Copernicus. Τα κύματα καύσωνα, οι ξηρασίες και οι πυρκαγιές αυξήθηκαν, ενώ οι ωκεανοί βίωσαν επίσης τον πιο ζεστό Ιούλιο που έχει καταγραφεί ποτέ.

Η Δυτική Ευρώπη βίωσε το  πιο ζεστό ξεκίνημα του καλοκαιριού,  που έχει καταγραφεί ποτέ, με τον Ιούνιο και τον Ιούλιο να φτάνουν σε επίπεδα ρεκόρ, σε ένα φόντο επαναλαμβανόμενων καυσώνων,  εκτεταμένης ξηρασίας  και καταστροφικών πυρκαγιών, όλα τροφοδοτούμενα από την κλιματική αλλαγή. Οι ωκεανοί του κόσμου έφτασαν επίσης σε πρωτοφανή επίπεδα θερμότητας για τον Ιούλιο του 2026, ανέφερε το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Κλιματικής Αλλαγής στο μηνιαίο δελτίο του τη Δευτέρα (10/8/2026).

«Δεν έχουμε βιώσει τέτοιο κλίμα στη ζωή μας, και ίσως ούτε καν από την αυγή του πολιτισμού μας, προειδοποίησε τους δημοσιογράφους την περασμένη Τετάρτη ο CarloBuontempo, διευθυντής της Υπηρεσίας Κλιματικής Αλλαγής Copernicus (C3S). Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Ιούλιος του 2026 έγινε, ισόπαλος με τον Ιούλιο του 2024, ο δεύτερος θερμότερος Ιούλιος που έχει καταγραφεί ποτέ, ξεπερασμένος μόνο από τον Ιούλιο του 2023.

Στη Δυτική Ευρώπη, στην ήπειρο που θερμαίνεται ταχύτερα, το φαινόμενο είναι πιο έντονο. Ο Ιούνιος του 2026 ήταν ήδη ένας μήνας με ρεκόρ ζέστης για την περιοχή, και ο Ιούλιος κατατάσσεται ως ο δεύτερος θερμότερος Ιούλιος που έχει καταγραφεί: με μέση θερμοκρασία 22,48°C (2,53°C πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020), έρχεται ακριβώς πίσω από τον Ιούλιο του 2006 (22,54°C). Από τον Μάιο, η Δυτική Ευρώπη έχει βιώσει τέσσερα ακραία κύματα καύσωνα, δύο εκ των οποίων τον Ιούλιο. Αυτά τα κύματα καύσωνα έχουν επιδεινώσει την εκτεταμένη ξηρασία στη Γαλλία, την Ισπανία,σε τμήματα της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο.Οι συνέπειες είναι σοβαρές: χιλιάδες θάνατοι που σχετίζονται με τη ζέστη, δασικές πυρκαγιές και θερμοκρασίες ρεκόρ στην επιφάνεια της θάλασσας. Το οικονομικό κόστος είναι τεράστιο.

Το Copernicus αναφέρει ότι τον Ιούλιο, τα επίπεδα υγρασίας του εδάφους στη Δυτική Ευρώπη «ήταν σημαντικά χαμηλότερα από εκείνα του Ιουλίου του 2022, του τελευταίου καλοκαιριού που χαρακτηρίστηκε από σοβαρή ξηρασία» στην περιοχή. Αυτό είναι «ένα σαφές παράδειγμα του πώς η κλιματική αλλαγή εντείνει τις ακραίες θερμοκρασίες, με τη ζέστη και την ξηρασία να ενισχύονται η μία από την άλλη», εξηγεί η SamanthaBurgess, στέλεχος του Copernicus.

Άμεσες συνέπειες:  οι ροές των ποταμών  ήταν «εξαιρετικά χαμηλές», ιδιαίτερα στον Σηκουάνα, το Ρήνο και το Δούναβη. Αυτά τα χαμηλά επίπεδα αύξησαν την πίεση στην παροχή νερού, την άρδευση, τα υδάτινα οικοσυστήματα, τις ποτάμιες μεταφορές και την παραγωγή ενέργειας σε αρκετές χώρες. Αυτές οι συνθήκες «συνέβαλαν επίσης σε εξαιρετική δραστηριότητα πυρκαγιών στην περιοχή, τόσο όσον αφορά στην καμένη έκταση, όσο και στις εκπομπές άνθρακα», σύμφωνα με το Copernicus. Στη Γαλλία, περίπου 42.000 εκτάρια κάηκαν από μια τεράστια πυρκαγιά στην περιοχή της Ζιρόνδης, και στην Ισπανία, 44.000 εκτάρια κάηκαν ολοσχερώς στην επαρχία Άβιλα. Περισσότερα από 113.000 στρέμματα, σύμφωνα με την επίσημη αποτίμηση του υπουργείου Περιβάλλοντος (επιστημονικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο όμως ακόμη και για πάνω από 155.000 στρέμματα) έχουν ήδη καεί στη Βοιωτία και στη ΔυτικήΑττική.

Τον Ιούλιο, οι ωκεανοί του κόσμου έφτασαν σε θερμοκρασίες ρεκόρ για δεύτερο συνεχόμενο μήνα. Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία στην επιφάνεια της θάλασσας έφτασε τους 20,96°C, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ που είχε σημειωθεί το 2023. Η θερμότητα των ωκεανών έφτασε σε «εξαιρετικά υψηλά επίπεδα» σε μεγάλο μέρος του τροπικού Ειρηνικού, μια περιοχή όπου οι τρέχουσες συνθήκες του φυσικού κλιματικού κύκλου του Ελ Νίνιο —ο οποίος τείνει να θερμαίνει τα παγκόσμια νερά και τις θερμοκρασίες και να τροφοδοτεί ακραία φαινόμενα, όπως ξηρασίες και πλημμύρες— αναμένεται να ενταθούν περαιτέρω τους επόμενους μήνες .

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι «με ένα πολύ σημαντικό Ελ Νίνιο, το μέγεθος του οποίου θα μπορούσε να είναι πρωτοφανές», δήλωσε ο κ.CarloBuontempo, εκτιμώντας ότι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέο ρεκόρ μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας μέχρι το τέλος του έτους ή στις αρχές του 2027. Αλλά «ο κύριος παράγοντας αυτής της θέρμανσης – όπως γνωρίζουμε – έγκειται στα αέρια του θερμοκηπίου», που εκπέμπει η ανθρωπότητα στην ατμόσφαιρα, πρόσθεσε.

Ήδη, σε όλη την Ευρώπη, τον Ιούλιο τα νερά της δυτικής Μεσογείου και οι ακτές του Ατλαντικού βιώνουν ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες, που συνδέονται με επεισόδια θαλάσσιων καυσώνων. Τα φαινόμενα Ελ Νίνιο γενικά κορυφώνονται στο τέλος του έτους, όταν η θερμότητα, που συσσωρεύεται στον ωκεανό και απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα, προκαλεί αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας. Το προηγούμενο φαινόμενο Ελ Νίνιο συνέβαλε στο να γίνουν τα έτη 2023 και 2024, αντίστοιχα, τα δεύτερα και πρώτα θερμότερα έτη που έχουν καταγραφεί.

Η δυτική ηπειρωτική χώρα χαρακτηρίζεται από επίπεδα υγρασίας εδάφους πολύ χαμηλότερα από εκείνα του Ιουλίου 2022, του «τελευταίου καλοκαιριού που χαρακτηρίστηκε από σοβαρή ξηρασία σε όλη τη Δυτική Ευρώπη», σύμφωνα με το κλιματικό παρατηρητήριο Copernicus.

Σε όλη την Ευρώπη, και ιδιαίτερα στα δυτικά της ηπείρου, τα ξερά λιβάδια και τα χωράφια μαρτυρούν την ήδη ιστορική έκταση και ένταση της ξηρασίας του 2026. Πολλά ποτάμια βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση, πρωτοφανούς σοβαρότητας. Στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, η στάθμη του Δούναβη έχει μειωθεί σε μόλις περίπου 30 εκατοστά, με ρυθμό ροής λίγο πάνω από 800 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Λόγω της χαμηλής ροής αυτού του ευρωπαϊκού ποταμού μήκους 3.000 χιλιομέτρων, αρκετοί πυρηνικοί αντιδραστήρες έπρεπε να κλείσουν, φέρνοντας τις πληγείσες χώρες στο χείλος μιας ενεργειακής κρίσης .

Η υδρολογική κατάσταση προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία σε όλο και περισσότερες χώρες. Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα 10 Αυγούστου, η ευρωπαϊκή υπηρεσία παρακολούθησης Copernicus προειδοποίησε: παρά τις βροχές και τις πλημμύρες που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του χειμώνα, τα επίπεδα υγρασίας του εδάφους που καταγράφηκαν τον Ιούλιο στα δυτικά της ηπείρου είναι «σημαντικά χαμηλότερα από εκείνα του Ιουλίου του 2022, του τελευταίου καλοκαιριού, που χαρακτηρίστηκε από σοβαρή ξηρασία σε όλη τη Δυτική Ευρώπη».

Σε περιοχές της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και στην Ισπανία και τη Γαλλία, αυτός ο δείκτης είναι και «εξαιρετικά χαμηλός ». Αυτό οφείλεται κυρίως στις χαμηλές βροχοπτώσεις. Η Αγγλία και η Ουαλία αναφέρουν ότι κατέγραψαν τον πιο ξηρό Ιούλιο, που έχει καταγραφεί ποτέ, σύμφωνα με προσωρινά στοιχεία της εθνικής μετεωρολογικής υπηρεσίας. Στη Γαλλία, «είχαμε έλλειμμα βροχοπτώσεων, που συνεχίζεται από τον Ιούνιο », σημειώνει ο SimonMittelberger,

Σχεδόν το 70% της γαλλικής επικράτειας υπόκειται σε περιορισμούς στη χρήση νερού, λόγω της επιδεινούμενης ξηρασίας που προκαλείται από επαναλαμβανόμενα κύματα καύσωνα, ανακοίνωσε το Υπουργείο Οικολογικής Μετάβασης τη Δευτέρα 10 Αυγούστου. Συγκεκριμένα, μέχρι τις 9 Αυγούστου, 99 νομοί, που αντιπροσωπεύουν ολόκληρη τη μητροπολιτική Γαλλία, βρίσκονταν τουλάχιστον σε επίπεδο «επαγρύπνησης». Μεταξύ αυτών, 67 νομοί βρίσκονταν σε «κρίση» και 21 σε «ενισχυμένο συναγερμό».

Καθώς η Γαλλία βιώνει μια ιδιαίτερα έντονη ξηρασία, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής συνεχίζουν να επιδεινώνουν τις εντάσεις στους υδάτινους πόρους, σημείωσε η κυβέρνηση, ανακοινώνοντας μια συνάντηση έκτακτης ανάγκης για το θέμα την Τετάρτη 10 Αυγούστου.

Για τις υπηρεσίες που αντιμετωπίζουν κρίση, το νερό προορίζεται για χρήσεις προτεραιότητας: υγεία, πολιτική ασφάλεια, πόσιμο νερό και αποχέτευση. Από το επίπεδο «ενισχυμένου συναγερμού» και μετά, ισχύουν περιορισμοί στο πότισμα κήπων και χώρων πρασίνου, στο γέμισμα πισίνων, στο πλύσιμο αυτοκινήτων και στο πότισμα καλλιεργειών.

Η ιστορική πτώση της στάθμης του Ρήνου, του Δούναβη και άλλων μεγάλων ευρωπαϊκών ποταμών, εξαιτίας της παρατεταμένης ξηρασίας και των ακραίων κυμάτων καύσωνα, προκαλεί σοβαρές αναταράξεις στις μεταφορές, στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και τη βιομηχανία

Οι μεταφορές μπορούν να μετατοπιστούν σε φορτηγά και σιδηροδρομικές μεταφορές μόνο σε περιορισμένο βαθμό. Επιπλέον, οι μεταφορείς εμπορευμάτων προειδοποιούν για έλλειψη χωρητικότητας. Οι εισαγωγικοί δασμοί αίρονται στην Ελβετία.

Οι ευρωπαϊκές χημικές και φαρμακευτικές βιομηχανίες θα ήταν αδιανόητες χωρίς τον Ρήνο. Οι Roche, Novartis και Lonza στη Βασιλεία, και στη Γερμανία οι BASF , Bayer, Evonik, Lanxess και Covestro – οι κορυφαίοι της βιομηχανίας – εξακολουθούν να παράγουν κατά μήκος του ποταμού. Ο Ρήνος παρέχει την απαραίτητη ψύξη για τις μονάδες και τη μεταφορά εμπορευμάτων. Αυτή η λογική έχει παραμείνει αμετάβλητη για πάνω από έναν αιώνα. Οι μεταφορές μέσω εσωτερικών πλωτών οδών δεν μπορούν να αντικατασταθούν από τρένα και φορτηγά.

Στην καρδιά της Ευρώπης, ο πυρηνικός σταθμός Paks στην Ουγγαρία αναγκάζεται να μειώσει την παραγωγή επειδή ο Δούναβης δεν παρέχει πλέον αρκετό νερό για την ψύξη των αντιδραστήρων. Όχι επειδή η τεχνολογία έχει αποτύχει. Όχι επειδή υπάρχει έλλειψη πυρηνικών καυσίμων. Αλλά επειδή ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς της Ευρώπης χάνει σιγά σιγά την ενέργειά του. Και κάποιοι ερμηνεύουν αυτό ως μια ισχυρή μεταφορά για την κατάσταση πραγμάτων μεταξύ των ηγετών και των θεσμών της ΕΕ στις Βρυξέλλες.

Μερικές φορές ένα ποτάμι μπορεί να στείλει ένα ισχυρότερο πολιτικό μήνυμα από όλες τις συνόδους κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Αυτό το καλοκαίρι, ο Δούναβης έστειλε ακριβώς ένα τέτοιο μήνυμα. Ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες συνεχίζουν να ζυγίζουν το πολιτικό τους βάρος μέσω γεωπολιτικών θέσεων και στρατιωτικών στρατηγικών, η φύση αποκαλύπτει ανελέητα τις πραγματικές προτεραιότητες.

Επί δεκαετίες, η Ευρώπη έχτιζε την ασφάλειά της με βάση την υπόθεση ότι οι φυσικοί πόροι είναι σταθεροί, ότι τα ποτάμια θα ρέουν πάντα, ότι οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας θα παράγουν πάντα και ότι η γεωργία θα ξεπερνά τους κλιματικούς κύκλους. Σήμερα, καμία από αυτές τις υποθέσεις δεν είναι πλέον ασφαλής.

Η κυκλική κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί πλέον επιστημονική προειδοποίηση για τις μελλοντικές γενιές. Είναι μια καθημερινή (πολιτική) πραγματικότητα. Πυρκαγιές που καταβροχθίζουν ολόκληρες περιοχές. Πλημμύρες που καταστρέφουν υποδομές. Ξηρασίες που αδειάζουν ταμιευτήρες. Ποτάμια που δεν μπορούν πλέον να ψύξουν την ενεργειακή υποδομή, στην οποία στηρίζεται η ευρωπαϊκή οικονομία. Όταν η φύση αρχίζει να υπονομεύει τα θεμέλια του ενεργειακού συστήματος, τότε η μεγαλύτερη απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια είναι η κλιματική αλλαγή.

Τέλος ζούμε στις ημέρες ένα παράδοξο, που είναι ταυτόχρονα και εντυπωσιακό: ακριβώς τη στιγμή που η Ευρώπη μετρά τις συνέπειες ενός μεταβαλλόμενου κλίματος, νέες υποδομές ορυκτών καυσίμων συνεπώς συνεχίζουν να κατασκευάζονται σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου. Είναι κατεπείγον να ληφθούν μέτρα που θα έχουν ισχύ σε όλον τον πλανήτη μας.

The post Η Ευρώπη αντιμέτωπη με ξηρασία, καύσωνες και πυρκαγιές appeared first on Νέα Φλώρινα.

Εδώ στην Φλώρινα

τί γίνεται έλα να δεις

γλεντούν στα πανηγύρια και χορεύουν

μακεδονικούς θρακιώτικους μικκρασιάτικους

ποντιακούς

καρτζιλαμάδες ζεϊμπέκικους συρτούς

αμανέδες τσιφτετέλια αυτοσχέδια

και ρέει το ξυνόμαυρο Αμυνταίου άφθονο

μαζί με κεπάπια φλωρινιώτικα

ξεπεταλωμένα παλληκάρια και κορίτσια

δίνουν τα ρέστα τους

και μετά για καφέ στα απόμερα

παραλίμνια παραποτάμια στέκια

ο Αύγουστος μήνας ερωτικός αφού

με το φεγγάρι των Πετρών να αναδύει στίχους

μέσα από τις ανταύγειες της λίμνης

The post Έλα να δεις appeared first on Νέα Φλώρινα.

The post Αμφίπολης appeared first on Νέα Φλώρινα.

The post Πέρα από τα εκατομμύρια: Τι κάνει μια επένδυση πραγματικά βιώσιμη; appeared first on Νέα Φλώρινα.