Ο “υπόκοσμος” της αλήθειας

οι δικοί μας άγγελοι

ψάχνουν ένα παράθυρο ελπίδας

σ’ ένα πανηγύρι χαράς

χωρίς μεσάζοντες και μάνατζερς

και μέσα από τον πάτο

ζητούν λίγο αέρα ελευθερίας

σαν μια σαπουνόφουσκα που σκάζει

δίνοντας χαρά στο παιδί

μέσα στο καροτσάκι του

αυτό που αργότερα μάς σέρνουν

και νομίζουμε πως πετούμε

Ρηγίνος

The post Της ζωής τα πανηγύρια appeared first on Νέα Φλώρινα.

Το Αμύνταιο φόρεσε τα γιορτινά του

περιμένοντας χιλιάδες επισκέπτες

στην καθιερωμένη εμποροπανήγυρη.

Οι μνήμες αβίαστα επανέρχονται

ίδιος τόπος στον προκαθορισμένο χρόνο

ανάμεσα στην ένταση του τρύγου

και του κρύου που προμηνύεται

καθώς ο ήλιος αγαπιέται

δεν ξέρουμε τί θα φορέσουμε

με τις σόμπες να σιγοκαίνε τα βράδια.

Μαύροι άσπροι κίτρινοι μιγάδες

σ’ ένα πολυπολιτισμικό συναπάντημα

ο στόχος ψώνια φαγοπότι διασκέδαση

με τα παιδιά να εκστασιάζονται

από τα φώτα την φασαρία το λουνα παρκ.

Μην ξεχάσετε ζακέτα και να φάτε

λουκουμάδες και χαλβά Φαρσάλων.

Κοπιάστε!

Ρηγίνος

The post Το μεγάλο μας πανηγύρι appeared first on Νέα Φλώρινα.

Το κράτος στην προσπάθεια του να μετριάσει την εξαπάτηση κατά τις δηλώσεις ΟΣΔΕ, μετά από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου παραγωγοί επιδοτούνταν μέχρι και για καλλιέργειες ελαιόδεντρων στο Γράμμο και το Βίτσι (!!!), χρησιμοποιεί ως εργαλείο ελέγχου των δηλώσεων ΟΣΔΕ το λειτουργούν κτηματολόγιο. Ο παραγωγός πρέπει να φαίνεται ως ιδιοκτήτης του αγροτεμαχίου στο κτηματολόγιο ή να το έχει νοικιάσει από τον ιδιοκτήτη του αγροτεμαχίου στο κτηματολόγιο ή να έχει παραχωρητήριο κατά χρήση ή ενοικιαστήριο σε περίπτωση που η καλλιεργούμενη έκταση αποτελεί δημόσιο ή δημοτικό κτήμα. Στην πράξη δηλαδή, ο οργανισμός θεωρεί ότι σε περιοχές με λειτουργούν κτηματολόγιο, έχει γίνει σωστή καταγραφή της ιδιοκτησίας και το κτηματολόγιο μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο διευκόλυνσης, εξορθολογισμού και ελέγχου των δηλώσεων ΟΣΔΕ και των αγροτικών επιδοτήσεων.

Εικόνα 1 Δασική έκταση (σύμφωνα με το κτηματολόγιο) στη Σκοπιά

   Στην πραγματικότητα το υπόβαθρο του κτηματολογίου, δεν διαθέτει την ακρίβεια και τη σωστή πληροφορία για να επιτελέσει των παραπάνω στόχο. Το κτηματολόγιο δυστυχώς αποτελεί μια πρόχειρη καταγραφή της ιδιοκτησίας των πολιτών, με τεράστια σφάλματα που απαιτούν πολυέξοδες και χρονοβόρες διαδικασίες για να επιλυθούν.

Πέραν από το μεγάλο ποσοστό ιδιοκτησιών «αγνώστου ιδιοκτήτη» που έχουν απομείνει στις περισσότερες αγροτικές περιοχές, υπάρχουν κάποια παραδείγματα που αφορούν την περιοχή μας που δυστυχώς επαληθεύουν τα παραπάνω:

• Οι αιτήσεις διόρθωσης (Αρ. 6A του Ν. 2308/95) εξετάστηκαν από επιτροπές που συνεδρίασαν μέσω τηλεδιάσκεψης ανά την Ελλάδα, χωρίς να μπαίνουν στην ουσία των υποθέσεων και λαμβάνοντας απόφαση βάσει της εισήγησης του ανάδοχου κτηματογράφησης, με αποτέλεσμα πληθώρα υποθέσεων να προωθηθούν στα δικαστήρια, ενώ λόγω φόρτου στο κτηματολογικό γραφείο Φλώρινας, οι αποφάσεις των επιτροπών δεν έχουν περαστεί καν στα κτηματολογικά φύλλα.
• Οι ενστάσεις των δασικών χαρτών που εξετάστηκαν και έγιναν αποδεκτές, δεν περάστηκαν αυτόματα στο κτηματολόγιο με αποτέλεσμα τα αγροτεμάχια να φαίνονται ακόμα ιδιοκτησία του Υπουργείου Περιβάλλοντος – Δ/νση Δασών. Για να περαστούν οι ιδιοκτήτες πρέπει να απευθυνθούν σε μηχανικό και δικήγορο για να συντάξει αίτηση προδήλου σφάλματος ή διεκδικητική αγωγή.
• Στα χωριά Πολυπόταμος, Ατραπός, Άλωνα, Ακρίτας και Λεπτοκαρυά από λάθος του ανάδοχου κτηματογράφησης, έχουν δηλωθεί ως ιδιοκτησία του Δήμου Φλώρινας τεράστιες αγροτικές εκτάσεις που ξεπερνούν το 65% των αγροκτημάτων, ενώ ο Δήμος Φλώρινας έχει τίτλους ιδιοκτησίας μόνο για δασικές εκτάσεις που βρίσκονται στα όρια των οικισμών και όχι για την αγροτική γη.
• Στο σύνορο μεταξύ Μελίτης και Κέλλης, παρότι το Υπ.Α.Α.Τ. έβγαλε απόφαση ότι τα αγροτεμάχια δεν αποτελούν κυριότητα του, αλλά είναι ιδιοκτησία κατοίκων Κέλλης, την οποία κοινοποίησε ως όφειλε στον ανάδοχο κτηματογράφησης, στο κτηματολόγιο φαίνονται τεράστια αγροτεμάχια ιδιοκτησίας του Υπ.Α.Α.Τ.
• Στη Σκοπιά παρότι με απόφαση της Δ/νσης Δασών μεγάλες εκτάσεις αποχαρακτηρίστηκαν από χορτολιβαδικές, στο κτηματολόγιο αυτές φαίνονται ακόμα ιδιοκτησία της Δ/νσης Δασών
• Στο Φλάμπουρο αγροτικές εκτάσεις ενοποιήθηκαν στο κτηματολόγιο με το συνιδιόκτητο δάσος, με αποτέλεσμα να φαίνονται ως δασικές, ενώ στο δασικό χάρτη φαίνονται ως αγροί.

Τα παραπάνω παραδείγματα αποτελούν την καθημερινότητα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ιδιοκτήτες γης, μηχανικοί και δικηγόροι και αποτελούν μικρά παραδείγματα της προχειρότητας και της βιασύνης, του τρόπου που η περιοχή μας περιήλθε στις 5 Μαίου 2025, σε καθεστώς λειτουργούντος κτηματολογίου. Επειδή μπορεί η κυβέρνηση να θεωρεί πως το 90% της χώρας έχει κτηματογραφηθεί, αλλά αυτό δεν έχει γίνει με βάση επιστημονικά σωστές διαδικασίες. Επειδή είναι ορατός ο κίνδυνος  να χαθούν τεράστιες αγροτικές επιδοτήσεις λόγω διασύνδεσης των δηλώσεων ΟΣΔΕ με το ελλιπές και λανθασμένο υπόβαθρο του κτηματολογίου, καλώ τους φορείς της περιοχής να πιέσουν ώστε να καταργηθεί η υποχρεωτική σύνδεση των δηλώσεων  ΟΣΔΕ με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του κτηματολογίου.

Η διαβίωση πολλών συμπολιτών μας, εξαρτάται από τις αγροτικές επιδοτήσεις και είναι αδιανόητο αυτές να χαθούν λόγω κτηματολογίου, ενώ πρέπει να στηριχθεί η όποια πρωτογενής παραγωγή έχει απομείνει στην περιοχή μας.

Μπίρος Ιωάννης

Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός

Μέλος Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ

The post Σύνδεση Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης 2026 με Κτηματολόγιο – το τελειωτικό χτύπημα στον αγρότη appeared first on Νέα Φλώρινα.

Η καταγραφή ξεκίνησε!

Αφορά περιπτώσεις παλαιών αναγκαστικών απαλλοτριώσεων που πραγματοποιήθηκαν για τη λειτουργία των ορυχείων και των λιγνιτικών εγκαταστάσεων στη Δυτική Μακεδονία.

Η καταγραφή αφορά τόσο τους αρχικούς ιδιοκτήτες, όσο και τους κληρονόμους τους.

Δεν χρειάζεται να γνωρίζετε τον αριθμό της απαλλοτρίωσης ή να έχετε αυτή τη στιγμή όλα τα έγγραφα.

Σε πρώτη φάση αρκούν:
• Ονοματεπώνυμο
• Χωριό ή περιοχή του ακινήτου
• Περίπου πόσα στρέμματα απαλλοτριώθηκαν
• Περίπου πότε έγινε η απαλλοτρίωση, εφόσον είναι γνωστό

Στόχος είναι να δημιουργηθεί μια οργανωμένη και τεκμηριωμένη καταγραφή των περιπτώσεων και στη συνέχεια να αναζητηθούν τα πραγματικά στοιχεία που αφορούν κάθε απαλλοτριωμένη έκταση.

Στείλτε SMS: 6936689235

Η καταγραφή δεν σημαίνει ότι προδικάζεται οποιοδήποτε δικαίωμα επιστροφής ή αποζημίωσης. Κάθε περίπτωση θα πρέπει να εξεταστεί με βάση τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που τη συνοδεύουν.

Μάκης Ιωσηφίδης
πρώην Δήμαρχος Αμυνταίου
πρώην Πρόεδρος Δικτύου Ενεργειακών Δήμων Ελλάδας

The post Η καταγραφή ξεκίνησε! appeared first on Νέα Φλώρινα.

Ακριβώς επειδή θέλουμε η Εμποροπανήγυρη να συνεχίσει να αναπτύσσεται και να ολοκληρώνεται κάθε χρόνο με επιτυχία, οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε εγκαίρως κάθε ζήτημα που αφορά την ασφάλεια των επισκεπτών, των επαγγελματιών και των εργαζομένων.

Για το 2026 εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο έκτακτη προσωρινή χωρική προσαρμογή της Εμποροπανήγυρης, επειδή τα έργα που εκτελούνται στην περιοχή δεν επέτρεπαν την πλήρη αξιοποίηση του χώρου που χρησιμοποιείται συνήθως. Η αναγκαστική αυτή αλλαγή ενδεχομένως δημιουργεί κάποια προβλήματα, τα οποία είναι χρήσιμο να απαντηθούν δημόσια και υπεύθυνα.

Ο διάδρομος που χαρακτηρίζεται ως «στοά» και βρίσκεται πάνω από την εκκλησία Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ένας χώρος που τις ώρες αιχμής ο συνωστισμός είναι έντονος, δεν έχει ενδιάμεσες οδεύσεις διαφυγής που να είναι ευδιάκριτες στον επισκέπτη ή σημεία από τα οποία θα μπορούσε να απομακρυνθεί γρήγορα σε περίπτωση έκτακτου περιστατικού.

Χωρίς να προδικάζουμε ότι δεν έχουν ληφθεί τα προβλεπόμενα μέτρα, είναι θεμιτό να γνωρίζουν οι πολίτες:

• Υπάρχει εγκεκριμένο και επικαιροποιημένο σχέδιο πυροπροστασίας και οργανωμένης εκκένωσης για τη φετινή προσωρινή διάταξη;
• Πόσες έξοδοι και εγκάρσιες οδεύσεις διαφυγής προβλέπονται και με ποιον τρόπο επισημαίνονται;
• Παραμένει συνεχώς ανοικτή και ανεμπόδιστη η πρόσβαση για πυροσβεστικά οχήματα, ασθενοφόρα και οχήματα της Πολιτικής Προστασίας;
• Υπάρχει επιχειρησιακός συντονισμός μεταξύ Δήμου, Πυροσβεστικής, Αστυνομίας, ΕΚΑΒ και Πολιτικής Προστασίας;

Η δημοσιοποίηση των σχετικών μέτρων θα ενισχύσει το αίσθημα ασφάλειας και θα προστατεύσει το κύρος του ίδιου του θεσμού. Θα επιβεβαιώσει ότι η διοργάνωση δεν περιορίζεται στην κατανομή των εμπορικών θέσεων, αλλά περιλαμβάνει ολοκληρωμένη πρόβλεψη για κάθε ενδεχόμενο.

Θα ήταν, επομένως, χρήσιμο να πραγματοποιηθεί —εφόσον δεν έχει ήδη γίνει— κοινός επιτόπιος έλεγχος από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Αν διαπιστωθούν σημεία που χρειάζονται βελτίωση, μπορούν εγκαίρως να ανοίξουν πρόσθετοι διάδρομοι, να απομακρυνθούν εμπόδια, να ενισχυθεί η σήμανση και να διασφαλιστεί η ελεύθερη πρόσβαση των οχημάτων έκτακτης ανάγκης.

Η διατύπωση αυτών των ερωτημάτων δεν αποτελεί κινδυνολογία ούτε αρνητική κριτική προς τη διοργάνωση. Αντίθετα, εκφράζει την κοινή επιθυμία να λειτουργήσει η Εμποροπανήγυρη με επιτυχία, αυξημένη επισκεψιμότητα και τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια.

Η πρόληψη δεν αποδυναμώνει έναν θεσμό. Τον θωρακίζει, ενισχύει την εμπιστοσύνη των πολιτών και εξασφαλίζει τη συνέχειά του.

Μάκης Ιωσηφίδης
Πρώην Δήμαρχος Αμυνταίου

The post Η ασφάλεια προϋπόθεση για την επιτυχία της Εμποροπανήγυρης Αμυνταίου appeared first on Νέα Φλώρινα.

άλλοτε γρήγορα σαν σίφουνας

ποτέ δεν τις μετρούσα

νομίζοντας πως είναι αθάνατες

τώρα τρέχεις να προκάμεις

αν σώζονται οι σκιές ποτέ

καθώς τα μηνύματα καμπυλώνονται

στον χώρο και στον χρόνο

ταυτίζοντας το άπειρο με το μηδέν

με την βαρύτητα να χαμηλώνει το μπόι μας

μαζί με όνειρα και ιδέες

δυο στήλοι έρημοι

ίδιοι με του Ολυμπίου Διός

δυο παλάμες απλωμένες

δέχονται το κοσμικό φως

ξεχνάς να πατήσεις τον διακόπτη

έτσι κατακτάς το άγνωστο

πασπατεύοντας στα σκοτεινά

σαν να ξεφυλλίζεις άδειες σελίδες

είδωλο ο Οδυσσέας σου

χάθηκε σε άλλη διάσταση

ποτέ δεν έφτασε στην Ιθάκη

και η Πηνελόπη ακόμα περιμένει

Ρηγίνος

The post Άργησα appeared first on Νέα Φλώρινα.

Γράφει ο Στράτος Βασιλόπουλος (*)

Υπήρχε στο μυαλό μου από τον Αύγουστο ένα άρθρο για τον Σαμουήλ Κομητόπουλο και την Πρέσπα.

Το είχα γράψει, το είχα ξαναδιαβάσει, είχα αφήσει κάποιες σκέψεις να ωριμάσουν.

Όμως η ιστορία, όπως συμβαίνει πολλές φορές, τρέχει πολύ πιο γρήγορα από εμάς.

Στις 29 Σεπτεμβρίου 2026 ανακοινώθηκε η συμφωνία των Υπουργείων Πολιτισμού Ελλάδας και Βουλγαρίας για την αμοιβαία «κατάθεση» ιστορικών κειμηλίων. Στο πλαίσιο της συμφωνίας, 48 ιστορικά και θρησκευτικά κειμήλια που είχαν μεταφερθεί στη Βουλγαρία το 1917 επιστρέφουν στην Ελλάδα, ενώ η Ελλάδα θα παραδώσει στη Βουλγαρία τα λείψανα που βρέθηκαν το 1965 στη Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου στην Πρέσπα και έχουν ταυτοποιηθεί από την ελληνική πλευρά ως λείψανα του Τσάρου Σαμουήλ, μαζί με το υπόλοιπο ανθρωπολογικό υλικό των τεσσάρων σαρκοφάγων.

Και κάπως έτσι, ένα κείμενο που ήθελα να γράψω για την ιστορία της Πρέσπας έγινε ξαφνικά πιο επίκαιρο από όσο θα ήθελα.

Γιατί σήμερα δεν μιλάμε πλέον μόνο για την ιστορία.

Μιλάμε για το τι σημαίνει αυτή η ιστορία για τον τόπο.

Και θέλω να πω κάτι από την αρχή, όσο πιο καθαρά γίνεται:

Δεν διεκδικώ τον Σαμουήλ.
Διεκδικώ την Πρέσπα.

• Όχι τον Σαμουήλ για την Ελλάδα.
• Όχι τον Σαμουήλ απέναντι στη Βουλγαρία.
• Όχι τον Σαμουήλ απέναντι στη Βόρεια Μακεδονία.
• Και σίγουρα όχι έναν άνθρωπο που έζησε πριν από περίπου χίλια χρόνια με τα εθνικά κριτήρια και τα σύνορα του 21ου αιώνα.
• Δεν με ενδιαφέρει να μπω σε αυτόν τον δρόμο.
• Με ενδιαφέρει κάτι άλλο.
• Να μη φύγει η Πρέσπα από την ιστορία του Σαμουήλ.

Η Πρέσπα δεν είναι υποσημείωση

Για κάποιον που βλέπει σήμερα την Πρέσπα στον χάρτη, μπορεί να μοιάζει με έναν ήσυχο, ακριτικό τόπο στα σύνορα.

Για τον άνθρωπο του 10ου αιώνα όμως τα σύνορα δεν ήταν αυτά που γνωρίζουμε σήμερα.

Οι λίμνες, τα βουνά και οι φυσικές οχυρώσεις δεν χώριζαν απλώς κράτη. Ήταν δρόμοι, καταφύγια, περάσματα, χώροι εξουσίας.

Η περιοχή των Πρεσπών βρέθηκε στο επίκεντρο των ιστορικών εξελίξεων ήδη από τον 9ο αιώνα. Μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή, οι Κομητόπουλοι εμφανίστηκαν στο προσκήνιο και ο Σαμουήλ εξελίχθηκε στον ισχυρότερο ηγεμόνα της δυναστείας τους. Η Πρέσπα αποτέλεσε σημαντικό κέντρο της εξουσίας του, πριν η έδρα της μεταφερθεί στην Αχρίδα.

Και υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς, ανεξάρτητα από το πώς θα ερμηνεύσει τη μεσαιωνική πολιτική πραγματικότητα:

η Πρέσπα είναι ο τόπος στον οποίο συνέβη ένα σημαντικό κομμάτι αυτής της ιστορίας.

Εδώ βρίσκεται ο Άγιος Αχίλλειος.

• Εδώ σώζονται τα ερείπια της μεγάλης βασιλικής.
• Εδώ βρέθηκαν οι τέσσερις ταφές.
• Εδώ έγινε η αρχαιολογική έρευνα.
• Εδώ βρίσκεται το τοπίο που εξακολουθεί να μας συνδέει με εκείνη την εποχή.

Και αυτό δεν είναι ιδιοκτησία.

Είναι ευθύνη.

Πριν από τον Σαμουήλ, ο Αλέξανδρος — τα Στενά του Λύκου

Και εδώ ίσως αξίζει να κάνουμε ένα βήμα ακόμη πίσω στον χρόνο.

Γιατί η ιστορία της Πρέσπας δεν αρχίζει με τον Σαμουήλ.

Περισσότερο από χίλια χρόνια πριν από εκείνον, το 335 π.Χ., η ευρύτερη περιοχή της Πρέσπας συνδέθηκε με μια από τις πιο δύσκολες δοκιμασίες της πρώιμης βασιλείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Τα Στενά του Λύκου.

Ένα όνομα που έχει μείνει στη μνήμη και στην ιστορική συζήτηση της περιοχής και συνδέεται με τον ευρύτερο χώρο στον οποίο κινήθηκε ο Αλέξανδρος κατά την εκστρατεία του εναντίον των Ιλλυριών και τη σύγκρουση στο Πήλιον.

Ο Αλέξανδρος είχε μόλις ανέβει στον θρόνο της Μακεδονίας.

Ο Φίλιππος Β΄ είχε δολοφονηθεί.

Οι βόρειοι λαοί είχαν κινηθεί.

Και πριν στραφεί προς την Ασία, ο νεαρός βασιλιάς έπρεπε πρώτα να εξασφαλίσει το ίδιο του το βασίλειο.

Το 335 π.Χ. βρέθηκε στην περιοχή του Πηλίου, αντιμέτωπος με τον Κλείτο και τις ιλλυρικές δυνάμεις, σε ένα τοπίο όπου τα βουνά, τα στενά περάσματα και οι φυσικές οχυρώσεις έπαιζαν καθοριστικό ρόλο.

Δεν ήταν μια εύκολη επιχείρηση.

Ο Αλέξανδρος βρέθηκε σε δύσκολη θέση και χρειάστηκε να κινηθεί μέσα σε ένα ιδιαίτερα δύσβατο γεωγραφικό περιβάλλον, όπου η ίδια η μορφολογία του τόπου μπορούσε να γίνει όπλο.

Και εδώ βρίσκεται κάτι που με ενδιαφέρει ιδιαίτερα ως Πρεσπιώτη.

Πριν από τον Σαμουήλ, η ίδια γεωγραφία είχε ήδη παίξει τον ρόλο της.

• Τα βουνά.
• Οι στενές διαβάσεις.
• Τα περάσματα.
• Οι φυσικές πύλες ανάμεσα στους διαφορετικούς κόσμους των Βαλκανίων.

Τα Στενά του Λύκου δεν είναι απλώς ένα όνομα σε έναν παλιό χάρτη.

Είναι ένας ακόμη κρίκος στην ιστορία αυτού του τόπου.

Στο προηγούμενο άρθρο μου για την άγνωστη μάχη του 335 π.Χ. προσπάθησα να δείξω ακριβώς αυτό: ότι η περιοχή της Πρέσπας δεν υπήρξε ποτέ ένας απομονωμένος τόπος.

• Ήταν πέρασμα.
• Ήταν χώρος κίνησης.
• Χώρος σύγκρουσης.

Χώρος όπου συναντήθηκαν στρατοί, λαοί και διαφορετικοί κόσμοι.

Και η μάχη του Πηλίου αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα.

Δεν χρειάζεται να πούμε ότι «εδώ κρίθηκε η ιστορία όλου του κόσμου», ούτε να μπούμε σε υποθετικά σενάρια για το τι θα είχε συμβεί αν ο Αλέξανδρος είχε ηττηθεί.

Μπορούμε όμως να πούμε κάτι πολύ πιο απλό:

ο Αλέξανδρος χρειάστηκε να περάσει από αυτή τη δοκιμασία πριν μπορέσει να στραφεί προς την Ανατολή.

Λίγο αργότερα θα ερχόταν η εκστρατεία στην Ασία.

• Ο Γρανικός.
• Η Ισσός.
• Τα Γαυγάμηλα.
• Η Αίγυπτος.
• Η Βαβυλώνα.
• Η Ινδία.

Όμως πριν από όλα αυτά υπήρχε το Πήλιον.

Και στην τοπική ιστορική μνήμη, τα Στενά του Λύκου.

Δεν χρειάζεται να κατασκευάσουμε μια γραμμική «εθνική συνέχεια» ανάμεσα στον Αλέξανδρο και τον Σαμουήλ.

Δεν χρειάζεται ο ένας να αποδεικνύει κάτι για τον άλλον.

Ο Αλέξανδρος ανήκει στον δικό του κόσμο.

Ο Σαμουήλ στον δικό του.

Ανάμεσά τους μεσολαβούν περισσότεροι από δεκατρείς αιώνες.

Και όμως, ο τόπος είναι ο ίδιος.

• Τα ίδια βουνά.
• Τα ίδια περάσματα.
• Η ίδια γεωγραφική λογική.
• Η ίδια περιοχή που ξανά και ξανά αποκτά διαφορετική ιστορική σημασία μέσα στους αιώνες.

Το 335 π.Χ. ο Αλέξανδρος.

Περίπου χίλια χρόνια αργότερα ο Σαμουήλ.

Και σήμερα εμείς.

Περπατάμε πάνω στο ίδιο τοπίο, χωρίς πολλές φορές να συνειδητοποιούμε πόσα στρώματα ιστορίας βρίσκονται κάτω από τα πόδια μας.

Η ιστορία δεν είναι μια ευθεία γραμμή. Είναι στρώματα.

Και η Πρέσπα έχει πολλά τέτοια στρώματα.

• Αρχαία.
• Βυζαντινά.
• Μεσαιωνικά.
• Οθωμανικά.
• Νεότερα.
• Σύγχρονα.

Κάθε εποχή άφησε κάτι.

Και σήμερα περπατάμε πάνω σε όλα αυτά μαζί.

Ένας άνθρωπος του Μεσαίωνα δεν χωράει στα σημερινά διαβατήρια

Ίσως αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε όταν μιλάμε για τον Σαμουήλ.

Έζησε σε έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό από τον δικό μας.

Ούτε η Ελλάδα, ούτε η Βουλγαρία, ούτε η Βόρεια Μακεδονία όπως τις γνωρίζουμε σήμερα υπήρχαν με τη σημερινή τους μορφή.

Οι σύγχρονες εθνικές ταυτότητες δεν μπορούν απλώς να μεταφερθούν αυτούσιες στον 10ο και τον 11ο αιώνα.

Η δυναστεία των Κομητόπουλων, το Βυζάντιο, οι πολιτικές και θρησκευτικές δομές της εποχής, οι πληθυσμοί και οι γλώσσες των Βαλκανίων συνθέτουν μια πολύ πιο σύνθετη πραγματικότητα από αυτή που μπορούν να χωρέσουν τα σημερινά εθνικά σχήματα.

Γι’ αυτό και δεν με ενδιαφέρει να αποδείξω ότι ο Σαμουήλ ήταν «δικός μας».

Δεν ήταν αυτό το ερώτημα.

Το ερώτημα είναι:

τι σημαίνει για την Πρέσπα το γεγονός ότι η ιστορία του συνδέθηκε τόσο βαθιά με αυτόν τον τόπο;

Ο Άγιος Αχίλλειος

Γύρω στο 985-986, ο Σαμουήλ κατέλαβε τη Λάρισα και μετέφερε στην Πρέσπα το λείψανο του Αγίου Αχιλλείου, πολιούχου της πόλης.

Στο νησί του Αγίου Αχιλλείου δημιούργησε έναν μεγάλο ναό για να στεγάσει το λείψανο.

Η επιβλητική τρίκλιτη βασιλική που σώζεται σήμερα θεωρείται, σύμφωνα με την επικρατούσα αρχαιολογική και ιστορική άποψη, ότι συνδέεται με αυτή τη δραστηριότητα του Σαμουήλ.

Και αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να κάνει ένας σοβαρός τόπος πολιτισμού:

να μην φοβάται την επιστημονική συζήτηση.

Να μη χρειάζεται να παρουσιάζει την ιστορία ως αδιαμφισβήτητο εθνικό αφήγημα.

Να μπορεί να πει:

«Αυτά γνωρίζουμε. Αυτά θεωρούμε πιθανότερα. Αυτά συζητούν ακόμη οι επιστήμονες.»

Αυτό δεν αποδυναμώνει την ιστορία.

Την κάνει πιο αληθινή.

Και μετά ήρθε η σκαπάνη

Το 1965 ο καθηγητής Νικόλαος Μουτσόπουλος πραγματοποίησε ανασκαφές στη βασιλική του Αγίου Αχιλλείου.

Στο νότιο κλίτος αποκαλύφθηκαν τέσσερις ταφές, οι οποίες, σύμφωνα με την ερμηνεία του ανασκαφέα, συνδέθηκαν με μέλη της δυναστείας των Κομητόπουλων.

Μία από αυτές αποδόθηκε από τον ίδιο τον Μουτσόπουλο στον Σαμουήλ.

Αυτή είναι η βάση της σημερινής ταύτισης.

Και εδώ χρειάζεται μια σημαντική διάκριση.

Δεν πρέπει να μετατρέψουμε την επιστημονική υπόθεση σε εθνικό σύνθημα.

Η ταύτιση είναι σημαντικό αρχαιολογικό και ιστορικό εύρημα, αλλά η επιστημονική συζήτηση γύρω από τα δεδομένα και την απόδοση των ταφών δεν πρέπει να μετατρέπεται σε εργαλείο εθνικής αντιπαράθεσης.

Αυτό όμως δεν αλλάζει ένα θεμελιώδες γεγονός:

τα ευρήματα ανακαλύφθηκαν στην Πρέσπα, μέσα στη Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου, στο πλαίσιο αρχαιολογικής έρευνας.

Και αυτό είναι κομμάτι της ιστορίας της Πρέσπας.

Τα κειμήλια και τα λείψανα

Και εδώ φτάνουμε στο σήμερα.

Τα 48 κειμήλια που επιστρέφουν στην Ελλάδα προέρχονται από την Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας, την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών και την Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού, μεταφέρθηκαν στη Σόφια το 1917, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα θα παραδώσει στη Βουλγαρία τα λείψανα που βρέθηκαν το 1965 στη Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου και έχουν ταυτοποιηθεί ως του Σαμουήλ, μαζί με το λοιπό ανθρωπολογικό υλικό των τεσσάρων σαρκοφάγων.

Οι δύο περιπτώσεις όμως δεν πρέπει να συγχέονται.

Τα κειμήλια της Εικοσιφοίνισσας και των άλλων εκκλησιαστικών ιδρυμάτων έχουν μια ιστορία μεταφοράς από τη Βουλγαρία προς την Ελλάδα μετά την παρέλευση περισσότερου από ενός αιώνα.

Τα λείψανα του Αγίου Αχιλλείου βρέθηκαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια αρχαιολογικής ανασκαφής.

Άρα, για μένα, το ζητούμενο δεν είναι να φωνάξουμε ότι «μας παίρνουν τον Σαμουήλ».

Δεν είναι αυτό το θέμα.

Το θέμα είναι να μην επιτρέψουμε η μετακίνηση ενός αρχαιολογικού ευρήματος να οδηγήσει και σε μετακίνηση της ιστορίας του από τον τόπο στον οποίο βρέθηκε.

Γιατί τα λείψανα μπορούν να μετακινηθούν.

Ο τόπος όχι.

Δεν θέλω να μας πάρουν τον Σαμουήλ

Ας το πω ακόμη πιο καθαρά.

• Δεν θέλω να κρατήσουμε τα λείψανα στην Ελλάδα για να τα χρησιμοποιήσουμε ως τρόπαιο.
• Δεν θέλω να γίνουν αντικείμενο μιας ακόμη εθνικής διαμάχης.
• Δεν θέλω να αρχίσουμε να μετράμε σημαίες πάνω από έναν τάφο χιλίων ετών.

Δεν θέλω να μπω στη λογική:

• «Είναι δικός μας.»
• «Όχι, είναι δικός τους.»
• «Όχι, είναι του άλλου λαού.»

Αυτή η συζήτηση δεν οδηγεί πουθενά.

Ο Σαμουήλ αποτελεί μέρος της ιστορικής μνήμης περισσότερων από έναν σύγχρονους λαούς.

Αυτό είναι μια πραγματικότητα.

Αλλά πραγματικότητα είναι και κάτι άλλο:

η Πρέσπα είναι ένας από τους τόπους που συνδέονται άμεσα με την ιστορία του.

Και αυτή τη σύνδεση δεν μπορεί να την ακυρώσει καμία συμφωνία.

Αυτό που ζητώ από την Πολιτεία

Εδώ, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται η ουσία.

Αντί να μείνουμε μόνο στη λύπη για την απομάκρυνση των λειψάνων, πρέπει να κοιτάξουμε τι μπορούμε να δημιουργήσουμε.

Η Πρέσπα χρειάζεται έναν σύγχρονο χώρο ιστορίας και πολιτισμού.

• Ένα μουσείο.
• Ένα κέντρο ερμηνείας.
• Έναν χώρο όπου η ιστορία της περιοχής θα παρουσιάζεται με σύγχρονο, επιστημονικό και διαβαλκανικό τρόπο.
• Έναν χώρο που θα μπορούσε να παρουσιάζει:
• την ιστορία της Πρέσπας,
• την αρχαιολογία της περιοχής,
• τη Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου,
• την εποχή των Κομητόπουλων,
• τον Σαμουήλ και την ιστορική του διαδρομή,
• την ανασκαφή του 1965,
• τα ευρήματα των τάφων,
• τις επιστημονικές απόψεις και τις διαφορετικές ερμηνείες,
• την ιστορία της περιοχής μετά τον Σαμουήλ,
• τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή Πρέσπα,
• αλλά και την ίδια την ιστορία των ανθρώπων που έζησαν εδώ.
• Να σημειώσουμε ότι ο Δήμος Πρεσπών τα προηγούμενα χρόνια με την βοήθεια της τεχνολογίας δημιούργησε ένα βίντεο, που αναπαριστά σε τρισδιάστατη μορφή την Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου.

Και δεν χρειάζεται να έχουμε τα οστά για να το κάνουμε.

Μπορούμε να έχουμε τεκμήρια.

• Φωτογραφίες.
• Ψηφιακές αναπαραστάσεις.
• Αντίγραφα των ευρημάτων.
• Τρισδιάστατες απεικονίσεις.
• Αρχαιολογικό υλικό.
• Επιστημονικές μελέτες.
• Μαρτυρίες.

Και, γιατί όχι, συνεργασίες με βουλγαρικά και άλλα βαλκανικά μουσεία.

Έτσι η απομάκρυνση των λειψάνων δεν θα σημαίνει απομάκρυνση της ιστορίας.

Ένα μουσείο που δεν θα λέει «ποιος έχει δίκιο»

Φαντάζομαι έναν επισκέπτη να φτάνει στην Πρέσπα.

• Να μπαίνει σε ένα μουσείο.
• Να μαθαίνει ποιος ήταν ο Σαμουήλ.
• Να βλέπει την ιστορική περίοδο.
• Να γνωρίζει τις διαφορετικές επιστημονικές απόψεις.
• Να μαθαίνει τι βρέθηκε το 1965.
• Να βλέπει πού βρίσκονται σήμερα τα ευρήματα.
• Και μετά να βγαίνει από το μουσείο.
• Να περπατά στον Άγιο Αχίλλειο.
• Να βλέπει τη βασιλική.
• Να στέκεται μπροστά στα ερείπια.
• Να κοιτάζει τη λίμνη.
• Και να καταλαβαίνει:

«Εδώ συνέβη η ιστορία που μόλις γνώρισα.»

Αυτό είναι κάτι που κανένα μουσείο της Αθήνας, της Σόφιας ή οποιασδήποτε άλλης πόλης δεν μπορεί να αντικαταστήσει.

Γιατί η Πρέσπα έχει το σημαντικότερο έκθεμα απ’ όλα:

τον ίδιο τον τόπο.

Και γιατί όχι ένας τόπος συνάντησης των Βαλκανίων;

Θα ήθελα ακόμη περισσότερο.

Θα ήθελα ένας Βούλγαρος επισκέπτης να μπορεί να έρθει στην Πρέσπα και να γνωρίσει τον Σαμουήλ χωρίς να αισθάνεται ότι κάποιος αμφισβητεί τη δική του ιστορική μνήμη.

Θα ήθελα ένας επισκέπτης από τη Βόρεια Μακεδονία να μπορεί να έρθει και να δει την ιστορία των Βαλκανίων χωρίς να χρειάζεται να επιλέξει στρατόπεδο.

Θα ήθελα ο Έλληνας επισκέπτης να ανακαλύψει την ιστορία της δικής του περιοχής χωρίς να χρειάζεται να υψώσει μια σημαία πάνω από αυτήν.

Και θα ήθελα ο ξένος επισκέπτης να ανακαλύψει ότι τα Βαλκάνια δεν είναι μόνο σύνορα και διαμάχες.

Είναι ένας τόπος όπου οι ιστορίες μπλέκονται.

Οι άνθρωποι μετακινούνται.

• Οι αυτοκρατορίες αλλάζουν.
• Οι γλώσσες και οι πολιτισμοί συναντιούνται.
• Οι θρησκείες αφήνουν τα ίχνη τους.

Και οι ίδιοι τόποι συνεχίζουν να υπάρχουν αιώνες μετά.

Αυτό μπορεί να γίνει η μεγάλη δύναμη της Πρέσπας.

Όχι να γίνει ακόμη ένα πεδίο αντιπαράθεσης.

Αλλά τόπος συνάντησης.

Η ιστορία δεν χρειάζεται ιδιοκτήτες

Ίσως τελικά αυτό είναι το σημαντικότερο.

Η ιστορία δεν χρειάζεται ιδιοκτήτες.

• Χρειάζεται ανθρώπους που θα τη μελετούν.
• Χρειάζεται επιστήμονες που θα αμφισβητούν ακόμη και τις βεβαιότητες.
• Χρειάζεται μουσεία που θα εξηγούν αντί να προπαγανδίζουν.
• Χρειάζεται τόπους που θα προστατεύουν τα μνημεία τους.

Και χρειάζεται ανθρώπους που θα μπορούν να αγαπούν τον τόπο τους χωρίς να μισούν τον τόπο ή την ιστορία του άλλου.

Εγώ είμαι Πρεσπιώτης.

Και γι’ αυτό ακριβώς δεν θέλω να μπω σε μια εθνικιστική συζήτηση για το «σε ποιον ανήκει» ο Σαμουήλ.

Θέλω να υπερασπιστώ κάτι πολύ πιο απλό και πολύ πιο δύσκολο:

το δικαίωμα της Πρέσπας να αφηγείται τη δική της ιστορία.

Δεν μιλώ ως εθνικιστής. Μιλώ ως Πρεσπιώτης.

• Δεν θέλω σημαίες πάνω από την ιστορία.
• Δεν θέλω να αποδείξω ότι ο Σαμουήλ ήταν «δικός μας» και όχι κάποιου άλλου.
• Δεν θέλω να ξαναγράψω τον Μεσαίωνα με τα διαβατήρια του σήμερα.

Θέλω να μπορώ να πω στα παιδιά της Πρέσπας:

«Αυτός ο τόπος που βλέπετε γύρω σας έχει μια ιστορία χιλίων και πλέον χρόνων. Και αυτή η ιστορία αξίζει να τη γνωρίσετε.»

Θέλω να μπορώ να πω στον Βούλγαρο επισκέπτη:

«Καλώς ήρθες στην Πρέσπα. Εδώ βρίσκεται ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του Σαμουήλ.»

Να μπορώ να πω στον επισκέπτη από τη Βόρεια Μακεδονία:

«Καλώς ήρθες. Εδώ συναντώνται πολλές ιστορίες των Βαλκανίων.»

Και να μπορώ να πω στον Έλληνα επισκέπτη:

«Μην έρθεις μόνο για να δεις μια όμορφη λίμνη. Έλα να γνωρίσεις τον τόπο.»

Αυτό θέλω.

Όχι να κερδίσει η μία εθνική αφήγηση απέναντι στην άλλη.

• Να κερδίσει η Πρέσπα.
• Να κερδίσει ο πολιτισμός.
• Να κερδίσει η γνώση.
• Να κερδίσει η τοπική κοινωνία.
• Να κερδίσουν οι άνθρωποι που θα έρθουν να γνωρίσουν αυτόν τον τόπο.

Και τελικά, να κερδίσει η ίδια η ιστορία.

Γιατί τα λείψανα μπορούν να ταξιδέψουν.

Τα κειμήλια μπορούν να επιστρέψουν.

Τα σύνορα μπορούν να αλλάξουν.

Οι αυτοκρατορίες μπορούν να χαθούν.

Οι εθνικές αφηγήσεις μπορούν να αλλάξουν.

Ο Αλέξανδρος πέρασε από αυτή την ευρύτερη περιοχή πριν από περισσότερα από 2.300 χρόνια.

Ο Σαμουήλ έζησε και κυβέρνησε εδώ περίπου χίλια χρόνια αργότερα.

Άλλοι άνθρωποι, άλλες αυτοκρατορίες, άλλες γλώσσες, άλλες θρησκευτικές και πολιτικές πραγματικότητες πέρασαν από τον ίδιο τόπο.

Κι όμως, η λίμνη έμεινε.

Τα βουνά έμειναν.

Τα περάσματα έμειναν.

Οι πέτρες έμειναν.

Ο τόπος όμως μένει.

Η Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου θα παραμείνει στην Πρέσπα.

Η λίμνη θα παραμείνει στην Πρέσπα.

Τα βουνά θα παραμείνουν στην Πρέσπα.

Τα αρχαιολογικά κατάλοιπα θα παραμείνουν στην Πρέσπα.

Και η ιστορία της εποχής του Σαμουήλ θα παραμείνει δεμένη με αυτό το τοπίο.

Αρκεί να φροντίσουμε να μην την αφήσουμε να χαθεί.

Ίσως τελικά αυτή να είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά της Πρέσπας:

όχι ότι «ανήκει» σε κάποια ιστορία,

αλλά ότι φιλοξενεί πολλές ιστορίες.

• Δεν διεκδικώ τον Αλέξανδρο.
• Δεν διεκδικώ τον Σαμουήλ.
• Δεν διεκδικώ την ιστορία για λογαριασμό μιας σημαίας.

• Διεκδικώ να μην ξεχάσουμε τον τόπο στον οποίο γράφτηκε η ιστορία.
• Δεν διεκδικώ τον Σαμουήλ.

Διεκδικώ την Πρέσπα

(*) Ο Στράτος Βασιλόπουλος

• Συνταξιούχος Οικονομολόγος – Σύμβουλος Επιχειρήσεων
• Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Ξενοδόχων Φλώρινας
• Αντιπρόεδρος Ινστιτούτου Βιώσιμης Ανάπτυξης Πρεσπών
• Ιδρυτής & πρώην Πρόεδρος Ένωσης Τουριστικών και Συναφών Δραστηριοτήτων Δήμου Πρεσπών
• Συνιδιοκτήτης Prespa Resort / Villa Πλατύθεα, presparesort.gr

The post Δεν διεκδικώ τον Σαμουήλ — διεκδικώ την Πρέσπα appeared first on Νέα Φλώρινα.

όπως λαμπυρίζουν στο ηλιοβασίλεμα

καθώς αρνούνται το σκοτάδι

περιμένοντας την αίγλη του φεγγαριού

να συνεχίσουν το ταξίδι τους

αντάμα με τον άνεμο περιδυνίζονται

και μέχρι να στείλουν το μήνυμα

ήρθε η είδηση πως αστόχησαν

για αλλού κίνησαν άλλα βράχια συνάντησαν

πρόδρομος του μεγάλου κόλπου

η Καμήλα σταθερά μάς περιμένει

πάνω στις δυο καμπούρες της

καθισμένη η ελπίδα

εδώ τελειώνει η αιγιαλίτιδα ζώνη

πριν από την άβυσσο του πελάγους

μέσα στους αφρούς γύρω της

οι μαντατοφόροι έτοιμοι

να δώσουν το σύνθημα της επιστροφής

με την Αφροδίτη να ξαναγεννιέται

μέσα από τα σπλάχνα μας

Ρηγίνος

The post Η Καμήλα appeared first on Νέα Φλώρινα.

Ένας προορισμός τεσσάρων εποχών – Από το Αμύνταιο και το κρασί, στο Νυμφαίο και τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ, μέχρι τις δύο λίμνες της Πρέσπας και το Prespa Off Road

Η Φλώρινα και η Πρέσπα ταξίδεψαν στην καρδιά της Αθήνας, στο πλαίσιο της δράσης τουριστικής προβολής «Επόμενη στάση: Δυτική Μακεδονία / Next Stop: West Macedonia», που πραγματοποιήθηκε στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου 2026 στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Μετρό Συντάγματος.

Η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σε συνεργασία με την ΑΝΚΟ Δυτικής Μακεδονίας, μετέτρεψε συμβολικά έναν από τους πιο κεντρικούς σταθμούς της Αθήνας σε σταθμό αναχώρησης για τη Δυτική Μακεδονία, παρουσιάζοντας στο αθηναϊκό κοινό τη φύση, τον πολιτισμό, τη γαστρονομία, το κρασί, τη φιλοξενία και τις αυθεντικές εμπειρίες του προορισμού.

Στο πλαίσιο της δράσης, ο Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Ξενοδόχων Π.Ε. Φλώρινας, Στράτος Βασιλόπουλος, παρουσίασε τη Π.Ε. Φλώρινας ως έναν ενιαίο τουριστικό προορισμό τεσσάρων εποχών, μέσα από μια διαδρομή που συνδέει:

Φλώρινα → Αμύνταιο → Νυμφαίο → Πρέσπα.

Μια διαδρομή από τις λίμνες, τα βουνά και τον Σακουλέβα, στους αμπελώνες και το κρασί του Αμυνταίου, στο Νυμφαίο και τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ και, τελικά, στην Πρέσπα των δύο λιμνών, της ιστορίας, του πολιτισμού, της μοναδικής φύσης και των υπαίθριων δραστηριοτήτων.

«Ο επισκέπτης δεν ταξιδεύει για να κοιμηθεί σε ένα δωμάτιο. Ταξιδεύει για να γνωρίσει έναν τόπο, να γευτεί, να εξερευνήσει, να δραστηριοποιηθεί και να δημιουργήσει μια ανάμνηση.»

NEXT STATION PRESPA – Prespa Off Road

Παράλληλα, ως Ινστιτούτο Βιώσιμης Ανάπτυξης Πρεσπών, παρουσιάστηκε στο αθηναϊκό κοινό το Prespa Off Road – Prespa Road Trip, με το χαρακτηριστικό μήνυμα:

«Ένα ταξίδι στον χώρο, τον χρόνο, την ιστορία και τις αισθήσεις».

Από την πρώτη του διαδρομή μέχρι σήμερα, το Prespa Off Road εξελίχθηκε σε μια βιωματική δράση που συνδέει την εξερεύνηση, την ιστορία, τον πολιτισμό και τη φύση, αναδεικνύοντας παράλληλα τη διασυνοριακή διάσταση της περιοχής.

Σημαντικός σταθμός αποτέλεσε το 8ο Prespa Road Trip, 12–14 Ιουνίου 2026, το οποίο απέκτησε για πρώτη φορά διεθνή χαρακτήρα, συνδέοντας την Ελληνική και την Αλβανική Πρέσπα.

Στην Αθήνα ανακοινώθηκε και ο επόμενος σταθμός: 9ο Prespa Off Road – 11–13 Ιουνίου 2027

Μια ακόμη διαδρομή στην Πρέσπα και τη διασυνοριακή περιοχή, με επίκεντρο την εμπειρία, την ιστορία, τη φύση και την εξερεύνηση.

Παράλληλα, παρουσιάστηκε η προοπτική της 10ης επετειακής διοργάνωσης το 2028, με την προσδοκία ότι, εφόσον ολοκληρωθεί και λειτουργήσει η συνοριακή διάβαση Λαιμός–Μάρκοβα Νόγκα, θα ανοίξει ο δρόμος για μια πραγματικά τριεθνή διοργάνωση. Η επαναλειτουργία της διάβασης έχει προγραμματιστεί για το 2028.

Και τότε το μήνυμα γίνεται ακόμη πιο δυνατό:

Τρεις χώρες. Δύο λίμνες. Ένας κοινός τουριστικός προορισμός.

NEXT STATION FLORINA.

NEXT STATION PRESPA.

Γιατί η Π.Ε. Φλώρινας και η Πρέσπα δεν είναι ένας προορισμός για μία μόνο εποχή ή μία μόνο εμπειρία.

Είναι ένας τόπος για να γευτείς, να περπατήσεις, να εξερευνήσεις, να αθληθείς, να γνωρίσεις, να ζήσεις και να επιστρέψεις.

Από το Σύνταγμα στην Πρέσπα.

Η παρουσίαση στην Αθήνα ήταν ένας ακόμη σταθμός μιας διαδρομής που συνεχίζεται.

Μια διαδρομή που συνδέει τη Φλώρινα, το Αμύνταιο, το Νυμφαίο και την Πρέσπα σε έναν προορισμό τεσσάρων εποχών, με φύση, πολιτισμό, γαστρονομία, κρασί, δραστηριότητες και αυθεντικές εμπειρίες.

Η επόμενη στάση;

NEXT STATION FLORINA.

NEXT STATION PRESPA.

Από το Σύνταγμα στην Φλώρινα και την Πρέσπα, Το ταξίδι μόλις ξεκίνησε!

Στράτος Βασιλόπουλος

Γενικός Γραμματέας Ένωσης Ξενοδόχων Φλώρινας

Αντιπρόεδρος Ινστιτούτου Βιώσιμης Ανάπτυξης Πρεσπών

The post Η Φλώρινα και η Πρέσπα ταξίδεψαν στην καρδιά της Αθήνας appeared first on Νέα Φλώρινα.

Συνηθίζουν κάθε τέτοια εποχή οι κρατικοί αξιωματούχοι, να προγραμματίζουν σε κλειστές αίθουσες και να μας ανακοινώνουν πως όλα είναι σε ετοιμότητα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα έντονα καιρικά φαινόμενα. Όμως η σκληρή πραγματικότητα μας δείχνει, πώς τίποτα από όσα μας ανακοινώνουν δεν υλοποιείται. Πρόσφατα διαβάσαμε στα τοπικά ΜΜΕ επιστολή της Γεωργίας Ζεμπελιάδου, περιφερειακής συμβούλου επικεφαλής παράταξης “ΕΛΠΙΔΑ” και τις Βασιλικής (Βάσω) Μελέα, περιφερειακής συμβούλου Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς, όπου μεταξύ πολλών άλλων μας λένε και τα εξής:

– οι πλημμύρες στην Καστοριά δεν είναι ούτε πρωτοφανείς ούτε απρόβλεπτες. Μέσα σε μόλις 3 χρόνια η Καστοριά έχει πληγεί επανειλημμένα από πλημμυρικά φαινόμενα, με αποτέλεσμα τρεις δήμοι της να τεθούν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

– Ο καθαρισμός των ρεμάτων της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς προϋπολογισμού 265 .000 €, είχε εγκριθεί η πίστωση από το 2024. Γιατί χρειάστηκε να φτάσουμε στον Ιούνιο του 2026 για να υπογραφεί η σύμβαση;

Αυτά και πολλά άλλα καταγγέλλουν η Γεωργία και η Βάσω , όμως όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις οι κρατικοί υπεύθυνοι κλείνουν τα αυτιά και τα μάτια τους. Όταν όμως γίνει το κακό, απλά πλένουν τα χέρια τους.

Στην περιοχή των Πρεσπών κύριε Αμανατίδη, οι κάτοικοι εκφράζουν καθημερινά τις ανησυχίες τους, πώς σε περίπτωση θεομηνίας η Πρέσπα θα πληγεί ανεπανόρθωτα. Θα πληγεί διότι η κρατική αδιαφορία έχει ξεπεράσει τα όρια. Να σας θυμίσουμε πώς το ποταμάκι που διασχίζει το χωριό Άγιος Γερμανός, από πάππου προς πάππου και χωρίς δημόσια έξοδα, παρά μόνο με την προσωπική εθελοντική εργασία των κατοίκων, το καθάριζαν κάθε χρόνο. Αυτός ο αιώνιος ανέξοδος καθαρισμός, πριν πολλά χρόνια απαγορεύτηκε και οι κάτοικοι έπρεπε να έχουν την έγκριση των κρατικών υπηρεσιών. Όμως όταν ζήτησαν την έγκριση, πέρασαν πάνω από 2 μήνες και απάντηση δεν πήραν. Ο τότε πρόεδρος του χωριού με τους εθελοντές, ανέλαβαν να καθαρίσουν το ποτάμι χωρίς την έγκριση των υπεύθυνο/ ανεύθυνων κρατικών υπηρεσιών. Η ενέργεια αυτή θεωρήθηκε εγκληματική και δίκασαν τον πρόεδρο που ανέλαβε την ευθύνη, σε 8 μήνες φυλάκιση. Στο δικαστήριο δεν πήγε ο τότε Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας, ούτε ο Δήμαρχος Πρεσπών, ούτε η Πολιτική Προστασία, να υπερασπιστούν τον πρόεδρο που “παρανόμησε” για να προστατεύσει την ανθρώπινη ζωή και την περιουσία των κατοίκων, από κινδύνους που ενδέχεται να προκύψουν από τα έντονα καιρικά φαινόμενα.

Από τότε έχουν περάσει 15 χρόνια. Τα δέντρα έχουν πυκνώσει επικίνδυνα . Τον περασμένο Αύγουστο, ένα συνεργείο έκοψε μόνο τα κλαδιά που για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα είχαν ενωθεί με τα καλώδια ρεύματος της ΔΕΗ. Το ποταμάκι κύριε περιφερειάρχα στον Άγιο Γερμανό, όπως και το μεγάλο ποτάμι που διασχίζει τον κάμπο των Πρεσπών, έχουν αφεθεί στο έλεος του Θεού και της Παναγίας. Για αυτό πριν κάνεται την όποια καθησυχαστική ανακοίνωση, επισκεφτείτε τις ρεματιές και τα ποτάμια. Δώστε ξανά το δικαίωμα στους κατοίκους το χωριών να αυτοπροστατεύονται. Ο καθαρισμός και η αντιπλημμυρική θωράκιση είναι αναγκαίος, για να προλάβουμε τις ξαφνικές καταστροφικές πλημμύρες.

Γιάννης Χριστάκης

The post Συνεδριάσεις και προγράμματα χωρίς αποτέλεσμα appeared first on Νέα Φλώρινα.