Βρισκόμαστε στο Πλατύ, ένα χωριό στον νομό Φλώρινας. Διοικητικά υπάγεται στο δημοτικό διαμέρισμα Πλατέος του Δήμου Πρεσπών.

Το φιλμ ανοίγει με μια παρέα γυναικών με παιδάκια να έρχεται προς το μέρος του κινηματογραφιστή. Ένας άντρας χαιρετάει το φακό και η κάμερα εστιάζει στα παιδάκια. Έπειτα βλέπουμε την παρέα να χορεύει σε κυκλικούς χορούς ενώ πίσω τους άνθρωποι τρώνε και διασκεδάζουν.

Ακολουθούν πλάνα με τα παιδάκια και επιστροφή στην παρέα. Ο χορός τελειώνει και ένας άντρας χαιρετά την κάμερα. Ο κινηματογραφιστής στέκεται σε έναν καθήμενο άντρα που κοιτά φωτογραφίες. Το φιλμ κλείνει με τα δυο παιδάκια.

Ο δημιουργός περιγράφει:

“Στην αυλή του αξέχαστου Στράτη.

Παρέα με αγαπημένα μας πρόσωπα που σήμερα τα περισσότερα δεν ”υπάρχουν ” κοντά μας!

Μετά τον οβελία και γύρω από τις στάχτες του, στήναμε πάντα τον χορό.

Όμορφα, χαρούμενα χρόνια”.

Πετρίδης Γιάννης

Στο φιλμ ακούγονται το Λουκάς και το Χασαποσέρβικο από την μπάντα χάλκινων “Τοπική παράδοση” της Φλώρινας.

Δείτε περισσότερα γι’ αυτό το φιλμ:
http://www.aylonfilmarchives.com/aylon/dl/el/item.html?id=2537

Εγγραφείτε στο κανάλι μας στο YouTube για περισσότερα παλιά φιλμ από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο!
https://www.youtube.com/channel/UCRJv70kZPMU8ctHMZvGf_ZQ

The post Πρέσπες 1979 – Πάσχα στο Πλατύ (video) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Η ιστορία του Νυμφαίου ξεκινά από τον 14^ο αιώνα, ενώ γνώρισε μεγάλη ακμή κατά τον 18^ο και 19^ο αιώνα. Την περίοδο αυτή αναπτύχθηκε έντονη οικονομική δραστηριότητα, κυρίως χάρη στους εμπόρους και αργυροχρυσοχόους του χωριού, πολλοί από τους οποίους δραστηριοποιήθηκαν σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις. Από αυτούς τους ευεργέτες χρηματοδοτήθηκαν σχολεία, εκκλησίες και επιβλητικά αρχοντικά, τα οποία σώζονται μέχρι σήμερα.

Το χωριό ξεχωρίζει για την παραδοσιακή μακεδονίτικη αρχιτεκτονική του, με πέτρινα σπίτια, σχιστόλιθες στέγες και λιθόστρωτα καλντερίμια. Σημαντικά κτίρια είναι ο Ναός του Αγίου Νικολάου, το παλιό σχολείο και διάφορα αρχοντικά που μαρτυρούν το εύπορο παρελθόν του οικισμού.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η παρουσία του Αρκτούρου, της περιβαλλοντικής οργάνωσης που εδρεύει στο Νυμφαίο και δραστηριοποιείται στην προστασία της καφέ αρκούδας και του λύκου. Το καταφύγιο αρκούδας αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά οικολογικά αξιοθέατα της περιοχής και προσελκύει επισκέπτες από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το Νυμφαίο περιβάλλεται από πλούσια δάση οξιάς και έλατου, προσφέροντας ιδανικές συνθήκες για πεζοπορία, φυσιολατρικές διαδρομές και φωτογραφία. Τον χειμώνα το χωριό συχνά καλύπτεται από χιόνι και ομίχλη, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό τοπίο, ενώ το φθινόπωρο ξεχωρίζει για τα εντυπωσιακά του χρώματα.

Σήμερα, το Νυμφαίο αποτελεί έναν δημοφιλή προορισμό για ήσυχες αποδράσεις, συνδυάζοντας ιστορία, φύση και αυθεντική φιλοξενία. Είναι ένας τόπος που διατηρεί τον χαρακτήρα του και προσφέρει στον επισκέπτη μια εμπειρία διαφορετική από τους κλασικούς τουριστικούς προορισμούς.

Μπάμπουλης Θεόφιλος

ΠΗΓΗ

The post Νυμφαίο: Το ορεινό διαμάντι της Φλώρινας με την ιδιαίτερη τεχνοτροπία (video) appeared first on Νέα Φλώρινα.

The post Η απελευθέρωση της Φλώρινας (πλάνα από το ντοκιμαντέρ «Φλώρινα: Όψεις του 20ου αιώνα») appeared first on Νέα Φλώρινα.

Στο video μιλούν οι Ευάγγελος Κοΐδης, Δημήτριος Λιώτσης, Νικόλαος Μέρτζος, Αθανάσιος Μάκας.

Διαβάστε εδώ την έκδοση της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών για την ιστορία του 28ου, του 33ου και του 90ου Συνταγμάτων, των λεγόμενων “Σιδηρών Συνταγμάτων” της Φλώρινας.

Πηγή: Σπύρος Παπαχαρίσης

The post Τα Συντάγματα της Φλώρινας στο έπος του 1940 (video) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Στο Γυμνάσιο οι μαθητές πληροφορήθηκαν από τους καθηγητές τους ότι οι Ιταλοί κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Ελλάδος και ότι τα σχολεία θα μείνουν κλειστά. Μερικοί από τους μαθητές χάρηκαν για το κλείσιμο των σχολείων, γιατί δεν είχαν συνειδητοποιήσει τις συνέπειες που θα είχε αργότερα ο πόλεμος. Στις 6 Νοεμβρίου 1940, η Φλώρινα δέχθηκε τον πρώτο βομβαρδισμό από δύο ιταλικά αεροπλάνα. Οι νέοι της οδού Χρυσοστόμου Σμύρνης, αλλά και οι γυναίκες της γειτονιάς, βλέποντας τα αεροπλάνα να λαμποκοπούν από το φως του ήλιου και να εξαπολύουν βόμβες, έσπευσαν και κρύφτηκαν στα υπόγεια των σπιτιών τους για να προφυλαχτούν και σε λίγο οι εκκωφαντικές εκρήξεις των βομβών τους κατατρόμαξαν. Οι πρώτες βόμβες έπεσαν στις βορεινές περιοχές της πόλεως, λιγοστά μέτρα από την κεντρική οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου, χωρίς ευτυχώς θύματα.

Ο βομβαρδισμός θορύβησε τους κατοίκους, που έπαιρναν την πρώτη γεύση του εναέριου πολέμου. Έτσι πολλοί γονείς έστειλαν τις οικογένειές τους στα γύρω χωριά για μεγαλύτερη ασφάλεια. Μέλη της οικογένειας του γράφοντος κατέλυσαν στο χωριό Πολυπλάτανος και στην κατοικία της οικογένειας Παπαγεωργίου. Μάλιστα, ακριβώς την ώρα που έφθασαν στο χωριό, η Φλώρινα δέχονταν τον δεύτερο βομβαρδισμό της κατά τον οποίον υπήρξε και το πρώτο θύμα. Ήταν ο νεαρός Αγησίαλος (Σύλας) Τοπάλης, που σκοτώθηκε στην περιοχή του τότε 4ου δημοτικού σχολείου. Η Φλώρινα βομβαρδίστηκε και τον Μάρτιο 1941, μάλιστα μία βόμβα έπεσε στον αυλόγυρο του Αγίου Γεωργίου. Με την ευκαιρία να σημειωθεί ότι στην περιοχή της Βίγλιστας ο πρώτος Φλωρινιώτης που σκοτώθηκε ήταν ο Χαράλαμπος Σαπουντζής, κοντά στο ύψωμα Παπαδήμα. Αξίζει ακόμα ν σημειωθεί ότι μια νύχτα, οι Ιταλοί αεροπόροι, κατά πάσα πιθανότητα, έκαναν λάθος και αντί να βομβαρδίσουν την Φλώρινα, εξαπέστειλαν τις βόμβες τους στο ανύποπτο και ουδέτερο Μοναστήρι.

Το νυκτερινό θέαμα το είδε ο γράφων από το παράθυρο του σπιτιού, που τους φιλοξενούσε στον Πολυπλάτανο.

Στις 6 Απριλίου 1941, ημέρα Κυριακή, ο γράφων με τον πατέρα του, που ερχόνταν κάθε Κυριακή στο χωριό κοντά στην οικογένειά του και άλλους συγγενείς και φίλους, που διέμεναν στο Πολυπλάτανο, εξέδραμαν στο γειτονικό χωριό Αγία Παρασκευή, όπου στα γραφικά ποταμάκια κολυμβούσαν πανέμορφες χήνες και πάπιες, απ’ όπου μετέβησαν στο συνοριακό στρατιωτικό φυλάκιο. Από τους φρουρούς των συνόρων μας πληροφορήθηκαν ότι οι Γερμανοί κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Ελλάδος. Αρχίσαμε να τραγουδάμε το «Κορόϊδο Μουσολίνι», νομίζοντας πως και οι Γερμανοί θα πάθουν ό,τι οι Ιταλοί στην Αλβανία. Όμως, δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Όσοι έμεναν στον Πολυπλάτανο και σε άλλα χωριά συνειδητοποίησαν την κρισιμότητα της πολεμικής καταστάσεως, και την Δευτέρα, 7 Απριλίου 1941, εγύρισαν στην Φλώρινα και τα σπίτια τους. Στις 9 Απριλίου 1941 το βραδάκι, μηχανοκίνητες Γερμανικές μονάδες, περνώντας εν τάχει από την Βουλγαρία και το Μοναστήρι, εισήλθαν στην Φλώρινα.

Την αναγγελία της εισόδου των Γερμανών στην Φλώρινα, την έκανε σε ομήγυρη γυναικών σε σπίτι της οδού Χρυσοστόμου Σμύρνης, ένας αεραμυνίτης, που μπαίνοντας στο δωμάτιο που ήσαν οι γυναίκες και αγωνιούσαν, σήκωσε το χέρι με το περιβραχιόνιο της αεράμυνας, λέγοντας: «Μπήκαν οι Γερμανοί στη Φλώρινα». Οι γυναίκες άρχισαν να κλαίνε. Το κλάμα τους συνεχίστηκε, όταν μετά, από το ραδιόφωνο άκουσαν πως οι Γερμανοί είχαν καταλάβει και την Θεσσαλονίκη.

Με την είσοδο των Γερμανών στη Φλώρινα, πολλοί κάτοικοι λεηλάτησαν τις τότε στρατιωτικές αποθήκες. Να σημειώσουμε ότι στις 28 Ιουλίου 1944 η Φλώρινα δέχθηκε σφοδρό βομβαρδισμό πάνω από 20 συμμαχικά αεροπλάνα, κατά τον οποίο καταστράφηκαν πολλά σπίτια και σκοτώθηκαν 61 κάτοικοι της πόλης μας. Οι Γερμανοί είχαν απώλειες περίπου 40 στρατιώτες.

Θ.Β.

Η φωτογραφία μας προέρχεται από το βιβλίο «Η Φλώρινα στο Έπος του Σαράντα. Ιστορία των Σιδηρών Συνταγμάτων της», Θεσσαλονίκη, Ε.Μ.Σ. – University Studio Press, 2008, σελ. 360. Eπιμ. Iάκ. Mιχαηλίδης, Στράτος Δορδανάς, Aθανάσιος Kαλλινακιώτης. Aρχεία Διεύθυνσης Iστορίας Στρατού.

Η λεζάντα αναφέρει: Θεσσαλονίκη, 30 Οκτωβρίου 1940. Νιβεστιάνοι επίστρατοι των παλαιοτέρων κλάσεων 1919-1924, ετοιμάζονται να σπεύσουν στο Μέτωπο. Όρθιοι από δεξιά: Τσίλας (Βασίλειος) Ι. Ναϊδένης, Αναστάσιος Δ. Γιώρης, Ντράγκας, Γκώγκας (Γεώργιος) Μιχολέκος, Κωνσταντίνος Γ. Τσίρλης (Στέφου) και Θωμάς Αν. Φίστας. Καθήμενοι από δεξιά: Δημήτριος Στ. Ζέγας, Στέργιος Ν. Ναϊδένης και Τάσος Κ. Μπουτάρης. Ο μπάρμπα-Τάσος φοράει πολιτικά γιατί είχε πρόβλημα οράσεως και δεν επιστρατεύτηκε τελικά. Πηγή: Ενθύμια Νυμφαίου, Κοινόητης Νυμφαίου – Εκδοτικός Οίκος Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 2003.

Το βιβλίο «Η Φλώρινα στο Έπος του Σαράντα. Ιστορία των Σιδηρών Συνταγμάτων της» βρίσκεται αναρτημένο στο δικτυακό τόπο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Πηγή: florinapast

The post Οι πρώτες ημέρες του Ελληνοϊταλικού πολέμου στη Φλώρινα appeared first on Νέα Φλώρινα.

Τα παλιά κτίρια, δημόσια ή ιδιωτικά, φέρνουν στο νου αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια, βγάζουν ιστορίες, μύθους που έχεις ακούσει ή τώρα ανακαλύπτεις, κρύβουν εκπλήξεις, θησαυρούς γνώσης ανεκτίμητους. Αυτές οι σκέψεις αποτέλεσαν το έναυσμα για μένα ώστε να ασχοληθώ με αυτό το εγχείρημα. Μέσα από αυτό το αρχείο καθώς και από άλλα που θα ακολουθήσουν για τα Δημοτικά Σχολεία της Φλώρινας, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να κεντρίσω το ενδιαφέρον των αναγνωστών, μέσα από όσο το δυνατόν περισσότερες φωτογραφίες – παλιές και νέες – που έχω συλλέξει και αναρτώ συγκροτημένα. Από βιβλιογραφικές πηγές στις οποίες γίνεται αναφορά, κάνω μια συνοπτική περιγραφή των κτιρίων για τη θέση τους στην πόλη, το έτος κατασκευής τους και ιστορικά στοιχεία κατά τη διαχρονική τους εξέλιξη μέχρι σήμερα, χωρίς να θέλω να υποκαταστήσω μελέτες, διατριβές και έρευνα σε βάθος ειδικών που έχουν ασχοληθεί διαχρονικά με τα αντικείμενα αυτά.

Αναστάσιος Χ. Γραμπόβας,
Συνταξιούχος εκπαιδευτικός ΤΕΙ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

The post Αφιέρωμα: Το 5ο Δημοτικό Σχολείο Φλώρινας “Θεόδωρος Κάστανος” appeared first on Νέα Φλώρινα.

Γράφει ο Γιώργος Ανθόπουλος

Ο Φ.Σ.Φ. «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ», στο πλαίσιο της προώθησης και καλλιέργειας όλων των τάσεων του αθλητισμού, αποφασίζει, εκτός των αθλημάτων που είχε ήδη ενσωματώσει, να διευρύνει το αθλητικό του τμήμα. Έτσι τον Ιούλιο του 1995 ιδρύει και αρχίζει να λειτουργεί ακαδημία ποδοσφαίρου για παιδιά μικρής ηλικίας, φιλοδοξώντας να προσφέρει εξειδικευμένη μαζική άθληση και συγχρόνως να συνεισφέρει στην ανίχνευση και ανάδειξη των ταλέντων της περιοχής μας.

Η προπόνηση των παιδιών της ακαδημίας, αλλά και της ομάδας ποδοσφαίρου που δημιουργήθηκε αργότερα, ανατέθηκε στον καθηγητή Φυσικής Αγωγής, προπονητή και καταξιωμένο ποδοσφαιριστή Λεωνίδα Βόσδου (με καριέρα σε Μ. Αλέξανδρο, ΑΣ Φλώρινα, Εθνική Νέων, ΑΡΗ Θες/νίκης, Παναχαϊκή και Νάουσα), στον οποίο οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η εξαιρετική πορεία της και οι ξεχωριστές ομαδικές και ατομικές διακρίσεις.

Η πολύ καλή οργάνωση, η διάθεση των μικρών ποδοσφαιριστών και η συνεχής με εντατικούς ρυθμούς ενασχόληση, απέδωσε πολύ σύντομα καρπούς, με αποτέλεσμα, μέσα από τις τάξεις της, να δημιουργηθεί παιδική και εφηβική ομάδα.

Επίσης πολλές φορές, λόγω της άψογης συμπεριφοράς των μικρών ποδοσφαιριστών του “Αριστοτέλη”, απονεμήθηκε στην ομάδα και το κύπελλο ήθους.

Η πρώτη επίσημη ομάδα το 1999

Με την ωριμότητα και τις εμπειρίες που αποκόμισαν οι μικροί ποδοσφαιριστές, έφθασε η ώρα να αγωνιστούν και επίσημα, ώστε να δείξουν και να ξεδιπλώσουν όλα τα προσόντα τους.

Έτσι από την αγωνιστική περίοδο 1999-2000 η εφηβική ομάδα εντάσσεται και αγωνίζεται στο τοπικό ανδρικό πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Φλώρινας (είχε το μικρότερο μέσο όρο ηλικίας), με κύριο στόχο την εμπειρία των νεαρών ποδοσφαιριστών, την αγωνιστική τους δράση και την αξιοποίηση των ταλαντούχων για τη μετέπειτα αγωνιστική τους εξέλιξη.

Για την ιστορία οι ποδοσφαιριστές, έφηβοι όλοι, που συγκρότησαν την πρώτη επίσημη ομάδα είναι οι :

Ισαάκ Κασκαμανίδης, Μιχάλης Δημητρίου, Ναούμ Δημητρίου, Αριστοτέλης Μακάριος, Στέργιος Σινάνης, Κων/νος Τσιώτας, Αλέξανδρος Ρουφίδης, Νικόλαος Τσιρώνης, Δημήτριος Λιασόπουλος, Κων/νος Σουμπάσης, Νικόλαος Νοταράς, Μιχάλης Ναλπαντίδης, Θαλής Παρίσης, Άρης Βυσσίνης, Γεώργιος Βακαλόπουλος, Σοφοκλής Κωτσόπουλος, Κων/νος Ναλπαντίδης, Αλέξανδρος Σιάμκουρης, Πέτρος Βόσδου, Πέτρος Καρακατσάνης.

(παρά την προσπάθεια δεν βρέθηκε φωτογραφία της συγκεκριμένης ομάδας)

….και η συνέχεια

Η ακαδημία συνέχισε να αναπτύσσεται, οι νεαροί ποδοσφαιριστές ανδρώνονται με μεθοδικότητα στις βασικές γνώσεις του ποδοσφαίρου, στην τεχνική, στην ψυχολογία και στην άψογη αγωνιστική συμπεριφορά. Δίπλα τους πάντα ο Λεωνίδας Βόσδου που με την αγάπη του προς το ποδόσφαιρο, μεταδίδει με πάθος, βασιζόμενος στην ξεχωριστή παιδαγωγική του ικανότητα και την μεθοδολογία, την τέχνη του ποδοσφαίρου.

Η μαζική προσέλευση δημιουργεί επιπλέον υποχρεώσεις, οι μετακινήσεις και η ανεύρεση αγωνιστικού χώρου αντιμετωπίζονται με επιτυχία, παρά τις δυσκολίες. Οι γονείς, ο σύλλογος και χορηγοί είναι πάντα δίπλα στην ακαδημία με την συμπαράσταση και το ενδιαφέρον τους ώστε να μην λείπει τίποτα στον τομέα οργάνωσης και μετακίνησης στα γήπεδα ποδοσφαίρου.

Πολλοί ποδοσφαιριστές με την ενηλικίωσή τους ενσωματώνονται σε ομάδες  της περιοχής μας ή και πέρα από τα σύνορα του νομού μας. Άλλοι εκτόνωσαν το χόμπι τους και άλλοι ασχολήθηκαν περισσότερο επαγγελματικά.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε:

Τον Νίκο Μελίσσα που αγωνίστηκε σε Φωκικό, Ηρακλή Ψαχνών, ΠΑΟΚ, Σπάρτη, Λαμία, Βόλο, σήμερα αγωνίζεται στην ΑΕ Λάρισας και κάνει σπουδαία καριέρα ως τερματοφύλακας.

Τον Αλέξανδρο Βόσδου που μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό (Κ18), στον Άρη (Κ19) και στη συνέχεια έκανε καριέρα σε ομάδες Γ΄ Εθνικής και τοπικών πρωταθλημάτων της Κεντρικής Μακεδονίας, μεταξύ άλλων σε Μακεδονικό, Κιλκισιακό, Αλέξανδρο Κιλκίς, Ηρακλή Αμπελοκήπων, ΑΠΕ Λαγκαδά, ΑΟ Καρδίας και Αετό Βασιλικών παράλληλα με τις ακαδημαϊκές και επαγγελματικές του υποχρεώσεις, σήμερα αγωνίζεται στον Φοίνικα Τούμπας.

Τον Νίκο Μούλα στον ΠΑΟ Δάφνης Αθηνών.

Τον Δημήτρη Λιασόπουλο στον Κεραυνό Μεγαλοχωρίου Σερρών και άλλοι σε τοπικές ομάδες.

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Η πληθώρα ακαδημιών τα τελευταία χρόνια στην περιοχή μας με ιδιόκτητες εγκαταστάσεις και εξαιρετικές υποδομές, ήταν η αιτία που η ακαδημία ποδοσφαίρου του Αριστοτέλη  έπαψε να λειτουργεί από το 2010.

Η έλλειψη υποδομών και οι μετακινήσεις σε μακρινά γήπεδα  αποτελούσαν τον βασικό ανασταλτικά παράγοντα της επιβίωσης. Η προσφορά της όμως, στα χρόνια λειτουργίας της, μεγάλη και ουσιαστική, σφυρηλάτησε χαρακτήρες, μετέδωσε γνώσεις στους νεαρούς φιλόδοξους ποδοσφαιριστές, δημιούργησε εφόδια που μόνο ο αθλητισμός απλόχερα προσφέρει και τελικά άφησε θετικό αποτύπωμα στην αθλητική ιστορία μας.

Στα 15 χρόνια παρουσίας της 300  και πλέον παιδιά διδάχθηκαν τα μυστικά του ποδοσφαίρου, της άσκησης, της ομαδικότητας και της αλληλεγγύης, εφόδια σημαντικά για τη  σωματική και ψυχική τους υγεία. Έζησαν το όνειρο της ενεργής απασχόλησης με το άθλημα που αγαπούν.

Οι νεαροί ποδοσφαιριστές, έχουν μόνο καλά να θυμούνται, άνοιξε ένα παράθυρο που τους έδειξε τι θα επακολουθήσει στη ζωή τους, ένας αγώνας με νίκες αλλά και με ήττες, που  ενδυνάμωσαν  και σφυρηλάτησαν  τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα τους.

Εμείς με τη σειρά μας ευχόμαστε οι Ακαδημίες που σήμερα λειτουργούν να πολλαπλασιάζουν τα μέλη τους, να συνεχίζουν να διδάσκουν και να καλλιεργούν τα χόμπι και τις φιλοδοξίες των μικρών αθλητών.

Παροτρύνουμε δε τους γονείς να ωθούν τα παιδιά τους στον αθλητισμό, σε οποιοδήποτε μορφή του, ώστε να εκτονώνουν τις όποιες ανησυχίες τους και την ενεργητικότητά τους με τον πλέον αποδοτικό τρόπο.

Τα στοιχεία αντλήθηκαν από τα αρχεία ΦΣΦ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ», Γ. Ανθόπουλος, Λ. Βόσδου

The post Αφιέρωμα: Το ποδόσφαιρο στον Φ.Σ.Φ «Ο Αριστοτέλης» Φλώρινας appeared first on Νέα Φλώρινα.

ΑΝΑΔΡΟΜΗ στα πρωταθλήματα του Γυναικείου Μπάσκετ του ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ Φλώρινας

Γράφει ο Γιώργος Ανθόπουλος

Σημαντική η παρουσία στα αθλητικά δρώμενα του αθλητισμού μας,  αδιαμφισβήτητα, της γυναικείας ομάδας μπάσκετ του Αριστοτέλη, η οποία κυριάρχησε, με κορυφαίες διακρίσεις, κυρίως στα μέσα της δεκαετίας του 2000, με δύο πρωταθλήματα και μια συμμετοχή στην Α2 Εθνική κατηγορία.

Άφησε το στίγμα της, την περίοδο της ακμής της, καταγράφοντας εξαιρετικές στιγμές στην αθλητική ιστορία μας. Πρωτόγνωρο επίτευγμα που δύσκολα θα επαναληφθεί σε μια μικρή πόλη, με ελάχιστες οικονομικές δυνατότητες και με αδύναμες αθλητικές υποδομές, που  είναι καθοριστικές για μια αξιοπρεπή παρουσία στα Εθνικά πρωταθλήματα.

Επίσης, αξιοπρόσεκτη παρουσία, στην πορεία των πρωταθλημάτων, είχαν και οι ομάδες  Κορασίδων και Νεανίδων, προερχόμενες από τα τμήματα υποδομής, οι οποίες αργότερα στελέχωσαν και την γυναικεία ομάδα.

Σταθμός, με κορυφαίες διακρίσεις, ήταν η διετία 2004-05 και 2005-06 όπου στα αντίστοιχα πρωταθλήματα η ομάδα Γυναικών κατέκτησε το πρωτάθλημα Δυτικής Μακεδονίας και συμμετείχε σε αγώνες μπαράζ για την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία, κάτι που πραγματοποίησε την επόμενη αγωνιστική περίοδο 2005-2006.

Λίγα χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας των τμημάτων υποδομής τα οποία ξεκίνησαν το 1996, συγκροτήθηκε η πρώτη  ομάδα, η οποία συμμετέχει στα επίσημα πρωταθλήματα της ΕΚΑΣΔΥΜ, αρχικά με τις κορασίδες  (2001), στη συνέχεια με τις νεανίδες (2002) και τέλος με την γυναικεία ομάδα (2003) Στη συνέχεια προστέθηκαν έμπειρες παίκτριες, πράγμα το οποίο ενίσχυσε την αγωνιστική ικανότητα της ομάδας και το επίπεδό της  συνολικά. Σε όλη αυτή την επιτυχημένη πορεία σημαντική ήταν και η συμβολή του καθηγητή ΦΑ και προπονητή Νίκου Κετσετζή, που  κατάφερε εκτός των τμημάτων υποδομής, να οργανώσει και τις ομάδες Κορασίδων, Νεανίδων και Γυναικών με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Επίσης θεωρείται εξαιρετική και η συνεισφορά στα τμήματα υποδομής και στις μικρές ομάδες του Βαγγέλη Φορτομάρη καθηγητή ΦΑ και προπονητή.

Η σύντομη αυτή αναδρομή αναφέρεται κύρια στην πρωτοπόρα ομάδα Κορασίδων-Νεανίδων και στις ομάδες που πήραν τα πρωταθλήματα Γυναικών στην Δυτική Μακεδονία, όπως και στο ρόστερ της ομάδας στην Α2 Εθνική κατηγορία. Για αυτόν τον λόγο δεν παρουσιάζονται όλες οι κατά καιρούς παίκτριες που συμμετείχαν στις αντίστοιχες ομάδες.

Τα τμήματα υποδομής συνεχίστηκαν για αρκετά χρόνια ακόμη, όπως και οι ομάδες μικρών κατηγοριών.

Η Γυναικεία ομάδα δεν είχε την αντίστοιχη συνέχεια, λόγω γνωστών προβλημάτων (Μητρότητα, Σπουδές, Οικονομικό). Άφησε όμως το στίγμα της με τις επιτυχίες, τις συγκινήσεις, τις χαρές, τις λύπες και τώρα τις γλυκές αναμνήσεις της νιότης με την ικανοποίηση ότι όλες αυτές οι στιγμές και οι διακρίσεις έμειναν ανεξίτηλα χαραγμένες στην αθλητική ιστορία της πόλης μας.

ΟΜΑΔΑ ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ-ΝΕΑΝΙΔΩΝ το 2001-02

Η ομάδα Κορασίδων-Νεανίδων

Όρθιες Σόνια Αναστασίου, Εβελίνα Αριστείδου, Βέρα Σταύρου, Ανδριάνα Ταμουτσέλη
Καθιστές Βιβή Παπασωτηρίου, Μαρία Αριστείδου, Αναστασία Γκιουλέκα και Λίνα Γκιουλέκα
Απουσιάζουν οι Μαργαρίτα Πολοζιάνη, Δόμνα Παπαγεωργίου, Χριστίνα Βακάλη, Ε. Μάρκου.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ 2004-2005

Η ομάδα Γυναικών του Αριστοτέλη Φλώρινας την αγωνιστική περίοδο 2004-2005, μετά από εξαιρετικούς αγώνες, αναδείχθηκε ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ Δυτικής Μακεδονίας. Επικράτησε στη συνέχεια στα μπαράζ και κατέκτησε το πρωτάθλημα, για πρώτη φορά στην ιστορία του Συλλόγου, αλλά και του Νομού μας, στο άθλημα του Γυναικείου Μπάσκετ.

Η πορεία στο πρωτάθλημα δικαίωσε τις παίκτριες, τον προπονητή Νίκο Κετσετζή και το Σύλλογο. Το πολύ καλό έμψυχο δυναμικό, η οργάνωση και η συνολική θετική εικόνα βρήκε όλους στο τέλος του πρωταθλήματος  περήφανους για αυτήν τη μοναδική επιτυχία.

Το κράμα των παικτριών παρά τις διαφορές της ηλικίας (Γυναίκες και Κορασίδες) έδεσε καταπληκτικά και έτσι η εικόνα ήταν μιας καθόλα έμπειρης και ικανής ομάδας. Η αγωνιστικότητα και το ήθος σε πολύ υψηλό επίπεδο. Οι κόποι μιας χρονιάς με θυσίες, επίπονες προπονήσεις, ισορροπίες μεταξύ οικογένειας, εργασίας και ομάδας (υπήρχαν και μητέρες), σχολείου και μελέτης (επιτυχίες στις Πανελλήνιες εξετάσεις) δικαιώθηκαν σε όλο τους το μεγαλείο. Απέδειξαν ότι δίκαια αυτό το εξαιρετικό σύνολο κατέκτησε την πρώτη θέση, ανεβάζοντας τις μετοχές μας στον Γυναικείο αθλητισμό της Δυτικής Μακεδονίας.

Η ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα 2004-2005

Επάνω Νίκος Κετσετζής (προπονητής), Βιβή Παπασωτηρίου, Σόνια Αναστασίου, Σπυριδούλα Στάμου, Φωτεινή Βασιλειάδου
Κάτω Αναστασία Γκιουλέκα, Έλενα Αναστασίου, Μαρία Αριστείδου, Ειρήνη Πέικου, Λίνα Γκιουλέκα.
Απουσιάζουν οι Εβελίνα Αριστείδου και Τσούλια Παναγιωτίδου

Στυλοβάτες ήταν οι έμπειρες παίκτριες, με πολλές περγαμηνές στο άθλημα και καριέρα σε ομάδες μεγαλύτερων κατηγοριών, οι εξαιρετικές Ειρήνη Πέϊκου και Φωτεινή Βασιλειάδου, η προσφορά τους ιδιαίτερα σημαντική γιατί πέρα από το αγωνιστικό, ενέπνευσαν και στήριξαν όλες τις υπόλοιπες.  Δίπλα τους στάθηκαν αντάξια οι Ανδριάνα Ταμουτσέλη, Σπυριδούλα Στάμου (φοιτήτρια στην πόλη μας), Λίνα Γκιουλέκα, Σόνια Αθανασίου και Αναστασία Γκιουλέκα, που συμπλήρωναν κατά βάση τον κεντρικό κορμό της ομάδας. Συμμετείχαν επίσης με επιτυχία και οι κορασίδες Ελένη Αθανασίου,  Εβελίνα Αριστείδου, Μαρία Αριστείδου και Βιβή Παπασωτηρίου που και αυτές συνέβαλαν σε όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος σε αυτόν το θρίαμβο.

Ακολούθησαν αγώνες κατάταξης για την άνοδο στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών.

Οι πρωταθλήτριες ομάδες που συμμετείχαν ήταν οι ΙΕΡΙΣΣΟΣ 99,  ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ, Α.Ο. ΣΕΡΡΩΝ,  ΠΙΕΡΙΚΟΣ και ΦΣΦ ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ.

Η ομάδα μας δεν κατάφερε να ανέλθει στην Α2 κατηγορία τερματίζοντας 4^η , με αποτέλεσμα να συνεχίσει την επόμενη αγωνιστική περίοδο και πάλι στο πρωτάθλημα Δυτικής Μακεδονίας.

Οι αγώνες έγιναν στο κλειστό γυμναστήριο Σταυρούπολης Θεσ/νίκης από 23-27 Απριλίου 2005.

Με την Πρωταθλήτρια ομάδα Γυναικών του Αριστοτέλη,  στους αγώνες μπαράζ συμμετείχαν  οι αθλήτριες: Πέϊκου Ειρήνη, Βασιλειάδου Φωτεινή, Γκιουλέκα Λίνα, Ταμουτσέλη Ανδριάνα, Στάμου Σπυριδούλα, Ελένη Αθανασίου, Γκιουλέκα Αναστασία, Αθανασίου Σόνια, Μαρία Αριστείδου, με προπονητή τον Νίκο Κετσετζή και συνοδό τον Γιώργο Ανθόπουλο.

Σημειώνουμε ότι μετά από αυτούς τους αγώνες η αθλήτρια του συλλόγου μας Ανδριάνα Ταμουτσέλη μετεγγράφηκε στον Αίαντα Εύοσμου, κατόπιν στον ΜΓΣ ΑΠΟΛΛΩΝ Καλαμαριάς, όπου για αρκετά χρόνια έκανε αξιόλογη καριέρα.

Η ομάδα που συμμετείχε το 2005 στους αγώνες μπαράζ

ΟΡΘΙΟΙ: Νίκος Κετσετζής (προπονητής), Σόνια Αθανασίου, Φωτεινή Βασιλειάδου, Σπυριδούλα Στάμου, Ανδριάνα Ταμουτσέλη, Γεώργιος Ανθόπουλος (Γ. Γραμματέας-έφορος).
ΚΑΘΙΣΤΕΣ: Ελένη Αθανασίου, Αναστασία Γκιουλέκα, Μαρία Αριστείδου, Ειρήνη Πέϊκου, Λίνα Γκιιουλέκα.

The post Αφιέρωμα στο Τμήμα Kαλαθοσφαίρισης Γυναικών του Φ.Σ.Φ. “Ο Αριστοτέλης” appeared first on Νέα Φλώρινα.

Το αφήγημα αναφέρεται στην ανάδειξη της ομάδας ως πρωταθλήτριας, στη Δυτική Μακεδονία και όχι στην συμμετοχή της στην Γ΄ Εθνική κατηγορία, όπου είχε παρουσία σε έξι (6) αγωνιστικές περιόδους.

Το ταξίδι ξεκίνησε το 1992, την χρονιά αυτή δημιουργήθηκε το τμήμα καλαθοσφαίρισης του ΦΣΦ ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, από τον Γιώργο Ανθόπουλο που με συνοδοιπόρους τους Δημήτρη Δούκα, Γιάννη Μάνο (μέλη του Δ.Σ. του συλλόγου), Πάνο Κοίδη (προπονητή) και Αντώνη Δελέγκο (διαιτητή), εδραίωσαν και ολοκλήρωσαν με τον καλύτερο τρόπο αυτήν την πρωτοβουλία. Χρόνια δράσης και προσφοράς με νίκες και ήττες, χαρές και απογοητεύσεις, αλλά πάντα ψηλά το «καλώς αγωνίζεστε», και κυρίως το αποτύπωμα της προσφοράς προς τα νέα παιδιά.

Με εξαιρετική οργάνωση και μεγάλη συμμετοχή μικρών μαθητών μπήκαν τα θεμέλια της αθλητικής απασχόλησης με όνειρα διάκρισης και προσφοράς προς τους νέους και προς την πόλη της Φλώρινας. Με το χρόνο αυτό έγινε βίωμα για τα παιδιά και ο ΦΣ Αριστοτέλης αθλητική κυψέλη, που μέχρι και σήμερα συντηρεί το άθλημα μοναδικά με μαζικότητα και ξεχωριστές επιτυχίες.

Σύντομα οι νεαροί αθλητές (παίδες και έφηβοι) με την προσθήκη  έμπειρων παικτών δημιούργησαν ένα αξιόμαχο σύνολο, το οποίο άρχισε σιγά σιγά να ξεχωρίζει  σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο.

Έτσι λοιπόν η ομάδα Μπάσκετ ΑΝΔΡΩΝ (ένα χρόνο μετά) την περίοδο 1993-94 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας αήττητη και πέτυχε την άνοδό της στην Α’ κατηγορία Δυτικής Μακεδονίας. Προπονητής και βασικός συντελεστής της εξέλιξης και της πορείας ήταν ο Παναγιώτης Κοίδης.

Η ομάδα που έκανε την αρχή…

Καθιστοί Παντελής Λιασόπουλος, Δημήτρης Γκώγκος, Αλέξης Κατηκαρίδης, Χρήστος Ανθόπουλος, Γιάννης Γεωργιάδης, Γιάννης Μάνος.

Απουσιάζουν οι Δημήτρης Μαυρουδίου, Νίκος Ιωαννίδης, Πέτρος Κόζης, Γιώργος Σολωμονίδης.

Πολλές διακρίσεις είχε ο σύλλογος και στις μικρές κατηγορίες παίδων, εφήβων, νεανίδων, όπως και Γυναικών που συμπλήρωναν με τον καλύτερο τρόπο τις επιτυχίες του νεοσύστατου τμήματος, τοποθετώντας την πόλη μας στο προσκήνιο της Δυτικής Μακεδονίας και όχι μόνο.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 1998-1999

Στην Α΄ κατηγορία αγωνίστηκε τέσσερα (4) χρόνια, πρωταγωνιστούσε και ήταν πάντα στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Αποτέλεσμα της εξαιρετικής πορείας ήταν την περίοδο 1998-1999 να καταφέρει, για πρώτη φορά στην αθλητική ιστορία του Μπάσκετ της Φλώρινας, να κατακτήσει το πρωτάθλημα Δυτικής Μακεδονίας και να πετύχει αντίστοιχα την άνοδό της στη Γ΄ Εθνική κατηγορία.

Προπονητής που έθεσε τις βάσεις για την επιτυχία αυτή ήταν ο Παναγιώτης Κοίδης.

Σημειώνουμε ότι αποτελεί ρεκόρ, μια τόσο νεαρή ομάδα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα ζωής να πετύχει να αγωνίζεται σε Εθνική κατηγορία. Και αυτό έγινε πολύ νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα και τους στόχους που είχε θέσει ο σύλλογος.

Οι αθλητές που συνέβαλαν στην επιτυχία αυτή άνοιξαν διάπλατα τον δρόμο για τις επόμενες διακρίσεις, γι αυτό το έργο τους ήταν ακόμη ποιο σημαντικό και καθοριστικό, τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια!

Αξίζει για την ιστορία να αναφέρουμε τους παίκτες που πέτυχαν την άνοδο, παραθέτοντας και την τελική στατιστική τους:

Αργότερα προστέθηκαν και οι  Βασιλείου Χρήστος, Τσουβελέκης Νικόλαος, Σιδηρόπουλος Μιχάλης

 

 

 Η πρωταθλήτρια 1998-1999

Πάνω οι Πάνος Κοίδης (προπονητής), Χρήστος Παπαδόπουλος, Τέλης Μαυρουδίου, Γιώργος Ανθόπουλος (Έφορος), Χρήστος Βασιλείου, Νίκος Τσουβελέκης, Δημήτρης Κατηκαρίδης, Γιάννης Μωισίδης (β. προπονητής)

Κάτω οι Γιάννης Κοτορλής, Νίκος Καμπασνίτσαλης, Δημήτρης Μαυρουδίου, Χρήστος Ανθόπουλος και Μιχάλης Σιδηρόπουλος.

Απουσιάζουν οι  Δημήτρης Ταρενίδης, Κώστας Μαθιουδάκης, Σάκης Δίβιος, Σωτήρης Φυντάνης.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2004-2005

Σε μια πενταετία ο Αριστοτέλης κατάφερε και πάλι να είναι πρωταθλητής ύστερα από αγώνες μπαράζ με την εξαιρετική ομάδα του Άργους Ορεστικού.

Στο κατάμεστο ΔΑΚ Φλώρινας μπροστά σε ένα καταπληκτικό κόσμο ο Αριστοτέλης κατάφερε να κερδίσει το Άργος στον τελευταίο και καθοριστικό αγώνα όπου ήρθε η πολυπόθητη νίκη με σκορ 79-69 και να στεφτεί πρωταθλητής και παράλληλα να ανέβει στη Γ΄ Εθνική κατηγορία για δεύτερη φορά στην ιστορία του.

Έπρεπε να γίνουν και οι τρεις τελικοί για να αναδειχθεί ο πρωταθλητής ΕΚΑΣΔΥΜ και η ομάδα που θα εκπροσωπήσει την περιφέρεια στη Γ΄ Εθνική κατηγορία. Ένας υπέροχος Αριστοτέλης, με παίκτες που είχαν ψυχή, αλλά και σπουδαίες ικανότητες, πέτυχε και πάλι να δώσει ώθηση στο Φλωρινιώτικο μπάσκετ, αλλά και ικανοποίηση στους φιλάθλους που είχαν μεγάλο μερίδιο στην επιτυχία. Προπονητής και πάλι ο Παναγιώτης Κοίδης.

Η πρωταθλήτρια 2004-2005

Όρθιοι Πάνος Κοίδης (προπονητής), Τέλης Μαυρουδίου, Νίκος Τσουβελέκης, Ηρακλής Αλεξανδρίδης, Αδάμ Παπαδόπουλος, Κώστας Μαθιουδάκης, Γ. Αναγνωστόπουλος, Γιώργος Ανθόπουλος (Γεν. Γραμματέας του Αριστοτέλη)

Καθιστοί Αναστάσιος Δήμου, Χάρης Μπατάκος, Αντώνης Βίτκας, Κυριάκος Γρατσουνίδης, Νίκος Καμπασνίτσαλης και Δημήτρης Ταρενίδης.

Απουσιάζουν οι Δημήτρης Παπαδόπουλος, Δημήτρης Οικονόμου, Χρήστος Βασιλείου, Δημήτρης Μαυρουδίου, Μιλτιάδης Φωτόπουλος, Σίμος Βοζινίδης, Λάζαρος Νικολαΐδης και Δούρδας.

Το κατάμεστο ΔΑΚ με τους  ενθουσιώδεις φιλάθλους

Χαιρετισμός στους φιλάθλους της  ομάδας στο τέλος της αναμέτρησης

Αξίζει να σημειωθεί ότι την χρονιά αυτή ο Αριστοτέλης είχε κατακτήσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και το πρωτάθλημα Γυναικών (θα υπάρξει ειδικό αφιέρωμα).

Επίσης με ψηφοφορία όλων των σωματείων της Δυτικής Μακεδονίας βραβεύτηκαν οι

1. Αδάμ Παπαδόπουλος, ομάδα Ανδρών, καλύτερος αθλητής
2. Φωτεινή Βασιλειάδου, ομάδα Γυναικών, καλύτερη αθλήτρια
3. Γεώργιος Ανθόπουλος, Γεν. Γραμματέας Αριστοτέλη, παράγοντας της χρονιάς
4. Παναγιώτης Κοίδης, προπονητής ομάδας Ανδρών, προπονητής της χρονιάς

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2013-2014

Ο Αριστοτέλης ανασυντάσσεται και καταφέρνει και πάλι να πάρει το πρωτάθλημα, αυτή την φορά με αντίπαλο στα μπαράζ την ιδιαίτερα ισχυρή ομάδα της Καστοριάς. Στο τέταρτο και καθοριστικό παιχνίδι νίκησε μέσα στην Καστοριά και στέφθηκε πανηγυρικά πρωταθλήτρια Δυτικής Μακεδονίας.

Αθλητές με ικανότητες, πάθος και ψυχραιμία στις δύσκολες στιγμές, επέβαλαν τον ρυθμό τους και  δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή αμφισβήτησης για την τελική επικράτηση. Σημαντική συμβολή στο ξεκίνημα της καριέρας του είχε ο προπονητής Τέλης Μαυρουδίου.

Οι παίκτες που πάλεψαν και πέτυχαν την κατάκτηση του πρωταθλήματος και την άνοδο στην Γ΄ Εθνική ήταν οι Σπύρος Κέκελης (εξαιρετική και καθοριστική η στήριξή του), Αδάμ Παπαδόπουλος, Αντώνης Βίτκας, Νίκος Παπούλιας, Δημήτρης Μαυρουδίου, Χρήστος Βασιλείου, Δημήτρης Ταρενίδης, Σωτήρης Φυντάνης, Τούζος Αλέξης, Ντίνος Παπαγρηγορίου, Σιδηρόπουλος Μιχάλης, Κεσίδης Τηλέμαχος, Νίκος Ιωαννίδης, Γιώργος Γαζέας, Σαββόπουλος Νίκος και Θωμάς Κετσετζής.

Η ομάδα πανηγυρίζει το πρωτάθλημα (2013-2014) μέσα στην Καστοριά κερδίζοντας με 3-1 νίκες στους αγώνες μπαράζ. Εκτός των παικτών διακρίνονται ο Δημήτρης Ταρενίδης (Β προπονητής), ο Γιώργος Ανθόπουλος (τελευταία χρονιά κοντά στην ομάδα) και ο Προπονητής Τέλης  Μαυρουδίου (σε ανάρρωση από ατύχημα)

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2024-2025

Μετά από μια περίοδο  που ο σύλλογος είχε μια κάμψη στα τμήματα υποδομών και στις κατηγορίες Εφήβων και Παίδων, όπως και μια χαρακτηριστική έλλειψη παικτών της ομάδας Ανδρών από την περιοχή μας, λόγω των τελευταίων μετεγγραφών και αποχωρήσεων, αναλαμβάνει και πάλι προπονητής ο Τέλης Μαυρουδίου που κατάφερε να επαναφέρει την παλιά αίγλη της ομάδας και να κάνει μια ουσιαστική επανεκκίνηση. Με αποτέλεσμα ο Αριστοτέλης να επανέλθει θριαμβευτικά στο προσκήνιο και να κατακτήσει για 4^η φορά το πρωτάθλημα Δυτικής Μακεδονίας και μάλιστα αήττητος.  Έτσι καταφέρνει να ανέλθει και πάλι σε Εθνική κατηγορία. Η ικανοποίηση διάχυτη στους κόλπους του συλλόγου, σε όλους τους συμμετέχοντες και στους φιλάθλους της πόλης. Ο Αριστοτέλης και πάλι στις επάλξεις και στα σαλόνια της  Γ΄ Εθνικής.

Οι παίκτες που συμμετείχαν στην άνοδο είναι οι Αντώνης Βίτκας, Δημήτρης Μαυρουδίου, Ούρος Πέτκοβιτς, Μίλτος Μάντζος, Θοδωρής Τσίρπας-Αναγνώστου, Παντελής Συμεών, Ζήσης Συμεών, Χριστόφορος Μαυρουδίου, Κων/νος Παπαδόπουλος, Ζήνων Σολάκης, Μάκης Ορφανίδης, Νίκος Ιντζές, Θωμάς Παπαδόπουλος, Χρήστος Τορτοπίδης, Θωμάς Κετσετζής και Γιώργος Ζέρβας.

Η πρωταθλήτρια ομάδα ΦΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ 2024-25, στην απονομή του κυπέλλου, διακρίνονται από αριστερά οι Αδάμ Παπαδόπουλος (βοηθός προπονητής), Τέλης Μαυρουδίου (προπονητής), οι αρχηγοί Αντώνης Βίτκας και Δημήτρης Μαυρουδίου, Ούρος Πέτκοβιτς, Μίλτος Μάντζος, Παντελής Συμεών, Ζήσης Συμεών, Θοδωρής Τσίρπας-Αναγνώστου, Νίκος Ιντζές, Θωμάς Παπαδόπουλος, Γιώργος Ζέρβας, Θωμάς Κετσετζής, Ζήνων Σολάκης, Κων/νος Παπαδόπουλος, Χριστόφορος Μαυρουδίου και ο νεαρός Αναστάσης Μαυρουδίου.  Απουσιάζει ο Μάκης Ορφανίδης

Οι πρωταθλητές με τις παιδικές ομάδες του συλλόγου και οι άνθρωποι που είναι σήμερα δίπλα στην ομάδα Δημήτρης Δούκας, Γιάννης Αριστείδου, Κώστας Ραπτόπουλος (Πρόεδρος), Μιχάλης Παλικρούσης, Άγγελος Βίτκας, Τάσος Θεολόγου και Μιχάλης Ζέρβας.

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Μεγάλη συμβολή στην ανάπτυξη του μπάσκετ του συλλόγου, από την ίδρυσή του, είχαν οι προπονητές,  Παναγιώτης Κοϊδης (2 πρωταθλήματα Ανδρών) στους Άνδρες και Έφηβους, ο Δημήτρης Δούκας στους Παίδες,  στην Ακαδημία για την προπόνηση των μικρών παιδιών ήταν οι Δημήτρης Δούκας και οι Νίκος Κετσετζής (Ακαδημίες και προπονητής ομάδας Γυναικών), και οι: Γιάννης Μάνος, Κυριάκος Πεντερίδης, Αντώνης Δελέγκος και Βαγγέλης Φορτομάρης (προπονητής των μικρών κοριτσιών). Το 1999 την προπόνηση των εφήβων και παίδων είχε αναλάβει ο Γιάννης Μωϊσίδης που ήταν και συνεργάτης του Παναγιώτη Κοΐδη στην ανδρική ομάδα. Επίσης στήριξη προς τις ομάδες και βοήθεια όπου αυτή χρειάστηκε, τα πρώτα δύσκολα χρόνια, είχαν και οι Χρήστος Κατηκαρίδης και Θόδωρος Μίχτης.

Στη συνέχεια συμπλήρωσαν τις επιτυχίες με την συμβολή τους, κυρίως μετά το 2010 και οι προπονητές Τέλης Μαυρουδίου (2 πρωταθλήματα Ανδρών), Φοίβος Γυμνόπουλος, Τάσος Μπατμάς, Μουρουζίδης Πέτρος, Μάκης Καλανταρίδης, Γιάννης Ντάγιος, Στέλιος Χαλκιάς και οι  Αδάμ Παπαδόπουλος, Χρήστος Παπαδόπουλος, Γκώνος Μιχάλης, Τζιώγκας (μικρές κατηγορίες και ακαδημίες)

Εκτός της δεδομένης στήριξης από τον σύλλογο με επικεφαλής τους προέδρους (1992 μέχρι σήμερα) Παύλο Βαφειάδη, Αριστείδη Μήτκα και Κων/νο Ραπτόπουλο-Χ’στεφάνου και την παρουσία με την ευθύνη των αθλητικών του Γιώργου Ανθόπουλου από το 1992 μέχρι το 2013,  σημαντική οργανωτική βοήθεια σε διάφορα πόστα, προς την ομάδα Ανδρών και τις ομάδες μικρών κατηγοριών, έχουμε κατά καιρούς από το 2013, τους Σπύρο Κέκελη, Γιάννη Ελευθερίου, Μιχάλη Παλικρούση, Δημήτρη Δούκα, Τάσο Θεολόγου, Άγγελο Βίτκα, Μιχάλη Ζέρβα και Γιάννη Αριστείδου.

Να σημειώσουμε –για την ιστορία- ότι πριν από τον Αριστοτέλη το Μπάσκετ το συντηρούσε σε αξιόλογο βαθμό ο ΑΣ Φλώρινα και η Γυμναστική Ένωση Φλώρινας, με πολύ σημαντικές διακρίσεις κυρίως των αθλητών της, κάποιοι από τους οποίους συνέχισαν την αγωνιστική τους δραστηριότητα και στον Αριστοτέλη. Επίσης είχε μεγάλη κινητικότητα στα σχολεία με αποτέλεσμα να έχουμε την ξεχωριστή διάκριση της ομάδας του  Γυμνασίου Αρρένων Φλώρινας (6^{/τάξιου}), που κατάφερε να συμμετάσχει το 1975 στους τελικούς Πανελλήνιους αγώνες (σχετικό  άρθρο στο florinapast.gr).

Αργότερα δημιουργήθηκαν και άλλες ομάδες συλλόγων εμπλουτίζοντας περισσότερο το άθλημα.

Τελειώνοντας αυτήν την ανασκόπηση και πιστεύοντας ότι ήδη οι βάσεις έχουν τεθεί, έχουμε την πεποίθηση ότι οι επιτυχίες θα συνεχίζονται, όχι μόνο στην Καλαθόσφαιρα αλλά και στα λοιπά αθλήματα της περιοχής μας.

Τα στοιχεία αντλήθηκαν

1. Από το αρχείο του ΦΣΦ ο Αριστοτέλης
2. Από το προσωπικό αρχείο Γ. Ανθόπουλου
3. Φωτογραφίες, Ηλίας Βίτκας, Εβελίνα Αριστείδου και Γιώργος Ανθόπουλος

Σημείωση της έκδοσης.

Ο Γιώργος  Ανθόπουλος είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής, με πολυδιάστατη προσφορά στα αθλητικά  της Φλώρινας, είναι συγγραφέας του βιβλίου”Αθλητικά γεγονότα της Φλώρινας”,  Τεύχος του ΦΣΦ “Ο Αριστοτέλης”, έχει διατελέσει πολλά χρόνια Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου, είναι ο εμπνευστής της δημιουργίας αθλητικών τμημάτων του Συλλόγου και συμπαραστάτης του τμήματος καλαθοσφαίρισης μέχρι και σήμερα.

The post Σύντομο ιστορικό αφήγημα των πρωταθλημάτων της ομάδας μπάσκετ ανδρών του ΦΣΦ «Ο Αριστοτέλης» appeared first on Νέα Φλώρινα.

Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός αιώνα από την ανέγερση του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου στο Ανταρτικό, τιμώμενη από κοινού από τις Μητροπόλεις Καστοριάς και Φλωρίνης την Κυριακή 22 Ιουνίου 2025, παρουσιάζεται μια συγκινητική μαρτυρία από τον φίλο και συμμαθητή μου, Βασίλη Κόϊο, απόδημο του χωριού, που ζει σήμερα στον Καναδά.

Η αφήγηση αυτή, βασισμένη σε προσωπικά βιώματα και ιστορική γνώση, προσφέρει ένα σπάνιο ταξίδι στη μνήμη, την πίστη και τη συνέχεια της κοινότητας του Ανταρτικού – του άλλοτε Ζέλοβου.

Βασίλης Κόϊος – Μαρτυρία από Τορόντο, Καναδά

«Η καρδιά της παλιάς ζωής του χωριού μας χτυπούσε πάντα γύρω από την Εκκλησία. Οι κάτοικοί του, βαθιά θρησκευόμενοι, κράτησαν άσβεστη τη φλόγα της Ορθοδοξίας και των εθίμων. Η πίστη ήταν τρόπος ζωής, όχι απλώς παράδοση.

Η πρώτη σωζόμενη εκκλησία της περιοχής, η Αγία Τριάδα, μαρτυρά παρουσία οικισμού ήδη από τα βυζαντινά χρόνια. Το παλιό Ζέλοβο θάφτηκε κυριολεκτικά από κατολίσθηση. Στο νέο χωριό, όπως δείχνουν τα αρχεία, ανεγέρθηκαν δύο εκκλησίες: ο Άγιος Νικόλαος (1715) και αργότερα ο Άγιος Αθανάσιος (1885).

Ο Άγιος Αθανάσιος λειτούργησε για ένα διάστημα με Βούλγαρο ιερέα. Μετά το 1913, η νέα ελληνική διοίκηση προχώρησε στην απομάκρυνση κάθε βουλγαρικού διακριτικού. Με την εισροή νέων οικογενειών, ο τότε δεσπότης Καστοριάς έδωσε την ευλογία να ανεγερθεί εκ νέου ο ναός του Αγίου Νικολάου, αυτή τη φορά με την πλήρη κάλυψη του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Το 1924, με επικεφαλής τους ιερείς Παπαηλία και Παπαϊωάννη, τον δάσκαλο Νικόλαο Σιδέρη και τον μάστορα Ιωάννη Νανόπουλο, γκρεμίστηκε ο παλιός ναός και άρχισε η ανέγερση του νέου. Μέχρι τον Μάρατιο του 1925, ο ναός ήταν έτοιμος. Χτίστηκε με γρανίτη από τις τοποθεσίες “Κούλε” και “Σπερκοίτσα”, και ήταν διπλάσιος σε ύψος και έκταση.

Ο εσωτερικός διάκοσμος περιελάμβανε παλιές εικόνες, ξυλόγλυπτα, κηροπήγια και επιβλητικά εκκλησιαστικά σκεύη. Πολλές οικογένειες, τόσο ντόπιες όσο και απόδημοι στο Τορόντο, συνεισέφεραν οικονομικά. Ιδιαίτερα, η οικογένεια Ευθυμίου (Κοϊού) ενίσχυσε καθοριστικά τις εργασίες με δωρεές.

Ο ναός του Αγίου Νικολάου, με ισχυρούς δεσμούς με το Πατριαρχείο, έφερε το όνομα ενός από τους πλέον τιμώμενους Αγίους στην Ορθόδοξη πίστη. Η ημέρα εορτής του, η 6η Δεκεμβρίου, ήταν και παραμένει κορυφαία για το χωριό μας.

Παρά τη φθορά του χρόνου και τις λεηλασίες (ιδίως στη δεκαετία του ’50), η μνήμη και η πίστη των κατοίκων μένουν ανεξίτηλες. Ο Άγιος Αθανάσιος, πλέον δευτερεύων και εγκαταλελειμμένος, χρησιμοποιείται μόνο για ταφικές λειτουργίες και κάποιες εορταστικές ημέρες.

Δεν υπάρχει μυστικό: η Εκκλησία υπήρξε πάντα το φως του Ανταρτικού. Και όσο εμείς τη θυμόμαστε και την τιμούμε, τόσο ζωντανεύει η ιστορία του τόπου μας.»

Το Ανταρτικό στη δίνη της Ιστορίας

Το Ανταρτικό, το άλλοτε Ζέλοβο, υπήρξε για πολλές δεκαετίες ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής, με πληθυσμό που κάποτε ξεπερνούσε τους 4.000 κατοίκους. Η ιστορία του είναι πλούσια και πολυστρωματική, με πολλές σελίδες γραμμένες σε δύσκολους καιρούς.

Ανάμεσα στα γεγονότα που σημάδεψαν την πορεία του τόπου ήταν και η εποχή του Μακεδονικού Αγώνα. Το χωριό βρέθηκε στο επίκεντρο των εξελίξεων, με κατοίκους που συμμετείχαν και στήριξαν τον αγώνα για την ελληνική παρουσία στη Μακεδονία. Παρότι η εποχή αυτή ερμηνεύεται διαφορετικά ανά περιπτώσεις, αποτελεί αναμφίβολα μέρος της τοπικής ιστορικής ταυτότητας, με θυσίες, διλήμματα και μνήμη που διατηρείται.

Μέσα σε αυτή τη μεγάλη ιστορική δίνη γράφτηκαν και ανθρώπινες τραγωδίες. Ο παππούς μου (Στράτος ή Τράϊκος Βασιλόπουλος), από τον οποίο φέρω και το όνομά του, όταν τον συνέλαβαν αιχμάλωτο οι Βούλγαροι κομιτατζήδες, είχε εμπιστεύτηκε την πρώτη οικογένειά του ( τη σύζυγο και τα τρία παιδιά του) στην οικογενεια Τρεντου, για να προστατευτούν. Όταν επέστρεψε, μετά από μήνες, τους βρήκε όλους νεκρούς, θύματα της ισπανικής γρίπης του 1917. Σύμφωνα με μαρτυρίες, εκείνη τη χρονιά καταγράφηκαν πάνω από 70 θάνατοι στο χωριό μόνο μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Σήμερα, η μνήμη του Ανταρτικού δεν περιορίζεται στον τόπο. Η δυναμική ομογένεια στο Τορόντο του Καναδά, που κατάγεται από το χωριό, αριθμεί περίπου 7.000 άτομα. Εκτός από την ενεργή παρουσία τους στις ενορίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, διατηρούν και ένα είδος γηροκομείου, έναν χώρο φροντίδας και τιμής για τους ηλικιωμένους του χωριού, σε μια μορφή διαρκούς σύνδεσης με την πατρίδα της καρδιάς τους.

Ένα κειμήλιο από τα παλιά

Ανάμεσα στα κειμήλια υπάρχει και μία σχετικά μικρή καμπάνα του 1910, με επιγραφή στην κυριλλική γραφή: δωρεά του Λάζο Ναούμοφσκι, καταγόμενου από το χωριό Ζελεβο. Σύμφωνα με μαρτυρίες, η καμπάνα αυτή βρισκόταν αρχικά στον παλαιότερο ναό του Αγίου Αθανασίου (εκκλησία νεκροταφείου), και μεταφέρθηκε στο νέο ναό του Αγίου Νικολάου για να διασωθεί.

Κατασκευασμένη στα περίφημα χυτήρια ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΣΧΑΛΗ της Θεσσαλονίκης, αποτελεί σήμερα ένα βουβό αλλά πολύτιμο τεκμήριο της ιστορικής συνέχειας του χωριού και της πολύτροπης πολιτιστικής του ταυτότητας.

Οι εικόνες της μνήμης που μιλούν

Τη μαρτυρία πλαισιώνουν:

φωτογραφίες από τις αρχές του 20ού αιώνα (1916),

Φωτογραφίες από τον περίοπτο ναό με το εσωτερικό του και το επιβλητικό καμπαναριό του, όπως είναι σήμερα,

καθώς και η φωτογραφία της ιστορικής καμπάνας, που αποτυπώνει διακριτικά τη μνήμη εκείνων που πρόσφεραν και δεν ξεχάστηκαν.

Επιμέλεια – συμβολή: Στράτος Βασιλόπουλος

Εκκλησιαστικό – Ιστορικό Αφιέρωμα με αφορμή την επέτειο της 22/6/2025

The post 100 χρόνια από την ανέγερση του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου στο Ανταρτικό (πρώην Ζέλοβο) appeared first on Νέα Φλώρινα.