Βαθυστόχαστε Δάσκαλε! Ο χειμαρρώδης, καθάριος, ευθύς, ειλικρινής και ουσιαστικός λόγος σου, που πάντα κελάρυζε σαν τα γάργαρα νερά των ποταμών της πατρίδος μας, δρόσιζε κάποιες αχανείς πνευματικές ερήμους της σύγχρονης κοινωνίας μας και παράλληλα γέμιζε ευφροσύνη τους προσηλωμένους στις μεγάλες ηθικές αξίες. Η ευγενική μορφή σου δέσποζε παντού και πάντα όπου εμφανιζόσουν. Η ευπροσηγορία σου προς τους πάντες μάγευε και αιχμαλώτιζε, Ως γνήσιος Λάκων ακάμπτου συνειδήσεως, σοφότατος διδάσκαλος και ανυποχώρητος υπερασπιστής των ηθικών αξιών, δίδαξες, διαφώτισες, σμίλευσες χαρακτήρες και διαμόρφωσες ελληνοπρεπείς συνειδήσεις. Το οξύτατο πνεύμα σου, το απύθμενο βάθος των γνώσεών σου και ορθές σκέψεις και κρίσεις σου έχουν αποτυπωθεί στα χιλιάδες περισπούδαστα άρθρα σου στον Τύπο, καθώς και στα οκτώ δεκάδες μνημειώδη συγγράμματά σου.

Όμως… οι φυσικοί Νόμοι λειτουργοῦν απαρεγκλίτως για τους πάντες και τα πάντα. Την κάθε αρχή την διαδέχεται ένα τέλος. Αυτό, δυστυχώς, σου επεφύλαξε η επάρατος. Με αυτή πάλεψες γενναία. Την αντιμετώπισες ευτόλμως, αξιοπρεπώς και στωϊκώς. Στις συχνές και εναγώνιες  τηλεφωνικές επικοινωνίες μου να ακούσω τη λεπτή επιβλητική φωνή σου για την κατάσταση της υγείας σου, άκουγα να λες: «Φίλε μου αγαπημένε, ας μην είμαστε και αχάριστοι… έζησα αρκετά και πρόλαβα να κάνω κάτι… Ε, δεν αντιπροσωπεύω και τίποτα σπουδαίο» (!!!). Κι εγώ έπινα το πικρό ποτήρι γουλιά- γουλιά. Πικρότατο το κατακάθι του πού» «γεύθηκα» στις 14-1-19, όταν η Άτροπος σου έκοψε το νήμα της ζωής. Αυτόχρημα ένα κομμάτι γνήσιας Ελλάδας χάθηκε. Ο ελληνισμός μένει κατά πολύ φτωχότερος Αναντιρρήτως το όνομά σου θα ζει επί μήκιστον στον απανταχού ελληνισμό. Καταγράφεται με χρυσά γράμματα στην ιστορία, την οποία με πίστη αφοσίωση και αντικειμενικότητα, σε όλη σου τη ζωή υπηρέτησες. Τα δε αδαμάντινα συγγράμματα σου, ως ανέσπεροι φωτοδότες, θα σελαγίζουν εσαεί στα πέρατα του ελληνισμού..

Μεγάλε εθνοδιδάσκαλε και αγαπημένε πανάκριβε φίλε. Δεν προλάβαμε να πραγματοποιήσουμε κάποια σχέδιά μας. Κρατώ ως πολύτιμες παρακαταθήκες τα γράμματά σου, τις απόψεις και τα καλά σου λόγια, που η καλωσύνη και η ανωτερότητά σου απηύθυνε πάντα στη φουκαροσύνη μου. Οι δε συγκινητικές αφιερώσεις σου σε κάποια έργα σου, αποτελούν για την ελαχιστότητά μου τίτλους υψίστης τιμής.

Τα δάκρυα του ελληνισμού, ως μύρα σε ραίνουν στο κατευόδιό σου. Μετά των αγίων η ψυχή σου και πούπουλο το χώμα της Αττικής που σε σκεπάζει. Παρηγοριά και υγεία στην αγαπημένη σου οικογένεια. Για τον ελληνισμό θα παραμένεις ΑΘΑΝΑΤΟΣ.

Ο ελάχιστος φίλος σου

Θεόδωρος Ε. Ακρίδας

The post Στον μεγάλο εθνοδιδάσκαλο Σαράντο Καργάκο appeared first on Νέα Φλώρινα.

Δεν νομίζω ότι μένει αμφιβολία σε πολλούς ότι ζούμε στις εποχές των ανατροπών, των μεταλλάξεων και των αντιστροφών. Ότι δηλαδή το ψέμα προβάλλεται ως αλήθεια και αντιστρόφως, η φαυλότης ως χρηστότης, το παράνομο ως νόμιμο, το άρρεν ως θήλυ, κ.ο.κ. Στάτους κβο πλέον τα σχετικά φαινόμενα σε όλους τους κλάδους και σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας μας. Σε τούτες, λοιπόν, τις άκρως περίεργες και ακατανόητες εποχές, ας μου επιτραπούν οι ακόλουθες αρμόζουσες εκφωνήσεις:

Μακάριοι οι θρασείς, ότι αυτοί αναδειχθήσονται.

Μακάριοι οι ανέντιμοι, ότι αυτοί τιμηθήσονται.

Μακάριοι οι αγενείς, ότι αυτοί βολευθήσονται.

Μακάριοι οι οπορτουνιστές, ότι αυτοί δοξασθήσονται.

Μακάριοι οι σπουδαιοφανείς, ότι αυτοί θαυμασθήσονται.

Μακάριοι οι απατεώνες, ότι αυτοί προκόψουσι.

Μακάριοι οι φαύλοι. ότι αυτοί αγιοποιηθήσονται.

Μακάριοι οι ανομούντες, ότι αυτοί δικαιοήσονται.

Μακάριοι οι φίλαυτοι, ότι αυτοί εξελιχθήσονται.

Μακάριοι οι κενόδοξοι, ότι αυτοί προβληθήσονται.

Μακάριοι οι ῥαδιούργοι, ότι αυτοί εκτιμηθήσονται.

Μακάριοι οι καταχθόνιοι ότι αυτοί επιβιώσουσι.

Μακάριοι οι κόλακες, ότι  αυτοί ανταμειφθήσονται.

Μακάριοι οι ασυνείδητοι, ότι αυτοί ευτυχήσουσι.

Μακάριοι οι δοκισίσοφοι, ότι αυτοί τους αφελείς εξαπατήσουσι.

Μακάριοι οι ναρκισσιστές, ότι αυτοί αυτολατρευθήσονται.

Μακάριοι οι χαιρέκακοι, ότι αυτοί αγαπηθήσονται.

Μακάριοι οι αδίστακτοι, ότι αυτοί ικανοποιηθήσονται.

Μακάριοι οι αγνώμονες, ότι αυτοί τους ευεργέτες των προδώσουσι.

Μακάριοι οι αιμοχαρείς, ότι αυτοί κατατροπώσουσι την γην.

Ουαί τοις νομοταγέσι, ότι αυτοί διωχθήσονται.

Ουαί τοις αθώοις, ότι αυτοί φυλακισθήσονται.

Ουαί τοις ταπεινοίς, ότι αυτοί καταποντισθήσονται.

Ουαί τοις φιλησύχοις, ότι αυτοί τσαλαπατηθήσονται.

Ουαί τοις εντίμοις, ότι αυτοί χλευασθήσονται.

Ουαί τοις αξιοπρεπέσι, ότι αυτοί καταρρακωθήσονται.

Ουαί τοις υποχωρητικοίς, ότι αυτοί εξοντωθήσονται.

Ουαί τοις εργατικοίς, ότι αυτοί πεινάσουσι.

Ουαί τοις ειλικρινέσι, ότι αυτοί εμπαιχθήσονται.

Ουαί τοις ικανοίς, ότι αυτοί καταβυθισθήσονται.

Ουαί τοις δημιουργικοίς, ότι αυτοί καταστραφήσονται.

Αυτά και άλλα είναι συμπεράσματα -βασισμένα σε απτά παραδείγματα-, εκ των διαμορφωποιηθέντων ηθών εν Ελλάδι κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Όμως ποια είναι τα βαθύτερα αίτια αυτής της γενικής κατάρρευσης των ηθικών αξιών; Κάποιοι -ίσως- τα γνωρίζουν, κάποιοι τα υποψιάζονται και βεβαίως, ανησυχούν και υποφέρουν. Εν τοιαύτη περιπτώσει, Μακάριοι οι υπό μανδραγόραν καθεύδοντες.

The post Η επί του… τέλματος ομιλία appeared first on Νέα Φλώρινα.

Μέσα στον ασίγαστο σάλο του ελληνο-σκοπιανού ζητήματος, καταθέτω τις ταπεινές απόψεις μου ως ελάχιστος Έλληνας πολίτης.

Βεβαίως το ζήτημα κρυφόκαιγε εδώ και ενάμισο αιώνα περίπου. Το Λαϊκό απελευθερωτικό κίνημα Σλαβομακεδόνων αυτονομιστών (Ν.Ο.Φ.), δούλευε πάντα μεθοδικώς και υπούλως, εν αντιθέσει προς την υπό μανδραγόρα νάρκην των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεων. Το 1912-13 ο γεωγραφικός χάρτης της περιοχής διαμορφώθηκε με την παραχώρηση των βορείων περιοχών της ενιαίας αρχαιο-ελληνικής Μακεδονίας, κατά το 38% στους Γιούγκο – Σλάβους (= Νότιους Σλάβους),το 10% στους Βουλγάρους (Μακεδονία του Πιρίν), ενώ στη «μητρική» χώρα της Μακεδονίας, την Ελλάδα, έμεινε το 52%. Ένεκα αυτής της εδαφικής παραχωρήσεως, κάποιοι νέο-Σκοπιανοί. υπερβαίνοντας ακόμα και το παράλογο, διατείνονται ότι είναι οι μόνοι γνήσιοι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου(!), υπονοώντας ότι η ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας τους ανήκει. Αν και ακραία κοινοτοπία, δεν μπορώ να μην παραθέσω κάποια αδιάσειστα, αδιάψευστα και παγκοσμίως γνωστά ιστορικά στοιχεία.

Ο Μέγας Αλέξανδρος γεννήθηκε στην Πέλλα της Μακεδονίας τον Ιούλιο του 356 π.Χ. Πίστευε ότι προέρχεται από το γένος των Ηρακλειδών, αφού η απώτερη καταγωγή των Μακεδόνων ήταν από το Άργος της Πελοποννήσου. Δάσκαλός του ήτα ο μεγάλος Αριστοτέλης. Κορυφαία στρατιωτικὴ φυσιογνωμία, συγκέντρωσε όλους τους Έλληνες και πραγματοποίησε το συνέδριο της Κορίνθου, όπου αποφασίστηκε η μεγάλη εκστρατεία κατά των Περσών (Ιστορ. του Ελλην. Έθνους, τόμ. Δ΄, σελ. 38). Στο μεγάλο στράτευμά του συμμετείχαν Έλληνες από όλες τις περιοχές, Μακεδόνες, Αθηναίοι, Κορίνθιοι, Αιτωλοί, Ακαρνάνες, Θράκες, Ιλλυριοί, Θεσσαλοί, Αργείοι, Κρήτες, κ.ά. (όπ. αν. σελ. 46-48). Επικεφαλής της ιατρικής ομάδας και προσωπικός γιατρός του, ήταν ο Φίλιππος ο Ακαρνάν, (όπ. αν. σελ. 46). Στη Μέμφι… αρχηγό των μισθοφόρων ώρισε τον Λυκίδα τον Αιτωλό»(όπ. αν. σελ. 108). Κορυφαίος στρατηλάτης όλων των εποχών, κυρίευσε μεγάλο μέρος της Ασίας και της βόρειας Αφρικής διαδίδοντας τον ελληνικό πολιτισμό και δημιουργώντας την αλεξανδρινή περίοδο της ιστορίας (4^ος-3^ος-2^ος αι. π.Χ.). Πέθανε στις 28 του μηνός Δαισίου (13 Ιουνίου) του έτους 323 π.Χ. (όπ. αν., σελ. 210).

Οι Σλάβοι εμφανίστηκαν από τα μέσα του 6^ου και αρχές του 7^ου μ. Χ. αι. (Σαράντος Καργάκος, Η αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως, σελ. 37).Δηλαδή οι Σλάβοι κατέβηκαν από τις βορειο-ευρωπαϊκές περιοχές στη χερσόνησο του Αίμου 900 χρόνια μετά το θάνατο του Μεγάλου στρατηλάτη Αλεξάνδρου. Ποιος, λοιπόν, έστω και μετρίας νοημοσύνης άνθρωπος στον πλανήτη μπορεί να εκλάβει σοβαρά τον ισχυρισμό των νέο-Σκοπιανών ότι -δήθεν- είναι οι μόνοι γνήσιοι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Είναι σαν να ισχυριστεί η ελληνική ομογένεια της Αμερικής ότι είναι γνήσιοι απόγονοι των Ίνκας.

Περί της εθνικότητος του Μ. Αλεξάνδρου αφ᾿ ενός, και των Σκοπιανών αφ᾿ ετέρου, έχουμε τις εξής εγκυρότατες πληροφορίες. Κατά το απώτερο παρελθόν και σε ανύποπτο χρόνο, ο ιδρυτής του κομμουνισμού Καρλ Μαρξ, είχε πει: «… Το ανώτατο σημείο εσωτερικής άνθησης της Ελλάδας συμπίπτει με την εποχή του Περικλή, το ανώτατο σημείο εξωτερικής άνθησης με την εποχή του Μεγαλέξανδρου» (Μαρξ-΄Εγκελς, Άπαντα, 2^η ρωσική έκδοση, τομ. 1^ος, σελ. 98). Σαφέστατη άποψη, ότι Περικλής και Μεγαλέξανδρος ήταν το ίδιο ακραιφνείς Έλληνες. Τους τελευταίους μήνες, Βούλγαρος καθηγητής ανήρτησε στο διαδίκτυο το εξής αιχμηρό: «Κανένας κόπανος δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ελληνικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου». Αλλά και ο ιδρυτής του κράτους των Σκοπίων μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, Κίρο Γκλιγκόροφ, απαντώντας σε αξιωματούχο συμπατριώτη του, που απαιτούσε να τονίζεται ότι είναι απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου, είπε: «Έχουμε έρθει στα Βαλκάνια τον 6^ο και τον 7^ο αιώνα, έχουμε εγκατασταθεί στα εδάφη που ονομάζονται Μακεδονία και από τότε κατοικούμε σε αυτά. Δε γνωρίζω κατά πόσο στις φλέβες μας ρέει κάποια σταγόνα αίματος των αρχαίων Μακεδόνων, αλλά ακόμα και έτσι, δεν είναι αυτό που δίνει την ταυτότητα του λαού μας» (Από τα απομνημονεύματά του. Βλ. «Η Καθημερινή», Τρίτη 3 Ιαν. 2012, Στ. Τζήμας). «Τί έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων;». Ωστόσο, η ανοχή των ελληνικών κυβερνήσεων των τελευταίων ετών, που μονίμως αδρανούν, επιτρέπουν στον αναφανδόν φίλα προσκείμενον προς τους Σκοπιανούς διαμεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς (ποια η εθνικότητά του;), να αυθαδιάζει κατά της ιστορίας και να εμπαίζει το ελληνικό έθνος.

Βεβαίως πολλοί νέο-Σκοπιανοί αμφισβητούν τον ιδρυτή και πρώτο πρόεδρο του νεοσύστατου κρατιδίου τους και απορρίπτουν τις παραπάνω σαφείς απόψεις του περί της σλαβικής εθνικότητάς τους. Ωστόσο υπάρχουν και κάποιοι μετριοπαθείς Σλαβοσκοπιανοί, όπως ο δήμαρχος Σκοπίων, Πέτρε Σιλέγκοφ, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες δήλωσε: «Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν ποτέ κομμάτι της κανονικής ιστορίας μας. Εντάχθηκε στην ιστορία μας τα τελευταία 10 χρόνια» (διαδικτυακή ανάρτηση). Φανατικότεροι είναι οι Ελληνοσκοπιανοί κομμουνιστές, που παρέμειναν εκεί μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, επηρεασμένοι βεβαίως και από την παλαιότερη βουλγαροκομιτατζήδικη προπαγάνδα. Αυτοί, ασφαλώς είναι απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου, αλλ᾿ αφότου μετακόμισαν, άλλαξαν εθνικότητα και ονόματα, απαρνήθηκαν δηλαδή όλα τα πατρογονικά τους στοιχεία, δεν νομίζω ότι δικαιούνται να τα διεκδικούν και να τα προσαρμόζουν στις κατά χρόνους και τόπους επιλογές τους. Επιλογή τους ήταν η απάρνηση των πατρώων, η εγκατάστασή τους στα Σκόπια και η αλλαγή συνείδησης, εθνικότητας, γλώσσας και ονόματος. Δεν νομίζω ότι ο Μ. Αλέξανδρος θα έκανε ποτέ μια τέτοια επιλογή. Γιατί τον σύρουν ασεβώς κατά το δοκούν; Εκούσια ήταν η σλαβοποίηση και η μετονομασία του Κυριαζόπουλου σε Κυριαζόφσκι, καθώς και του Γρούιου σε Γρούεφσκι. Ε, όχι και Μέγας Αλεξανδρόφσκι!

Επί τέλους. Σοβαρότητα, σύνεση και υπευθυνότητα, ώστε κανενός λαού να μην θίγεται η εθνική συνείδηση και η αξιοπρέπεια. Κυρίως δε, να μην δημιουργούνται προϋποθέσεις για προστριβές και επικίνδυνες αντιπαλότητες από εξωπραγματικές και ακραία παράλογες διεκδικήσεις, από τις οποίες ουδέποτε προκύπτουν θετικά και ευχάριστα αποτελέσματα.

Μεσολόγγι, 14.2.2018

The post Όχι και Μέγας Αλεξανδρόφσκι appeared first on Νέα Φλώρινα.