H τρίτη σε κυκλοφορία εφημερίδα στην Βρετανία, μετά τις The Daily Telegraph και The Times που  ιδρύθηκε  στο Μάντσεστερ (συμπτωματικά μέρα που είναι σήμερα ) το 1821 αφιέρωσε εκτενές ρεπορτάζ  στις 23/3/2018 με πολλές εκπληκτικές φωτογραφίες μέσα στα λιγνιτωρυχεία της ΔΕΗ στην περιοχή μας, που απεικονίζουν εύγλωττα  την ”ΕΥΧΗ & ΚΑΤΑΡΑ” της Δ.  Μακεδονίας  και  που τελικά έδωσε πάρα πολλά, αλλά πήρε ψίχουλα. Ζώντας  ένα  δράμα που δυστυχώς θα έχει και συνέχεια.

Δημοσιεύουμε την διεύθυνση στο διαδίκτυο που το βρήκαμε, ώστε να διαβαστεί από αυτούς που ξέρουν Αγγλικά και για τους υπολοίπους νομίζω οι φωτογραφίες από μόνες τους, τα λένε όλα.

ttps://www.theguardian.com/environment/2018/mar/23/lignite-mining-greeces-dirty-secret-in-pictures?CMP=share_btn_tw

The post Λιγνίτης: “ευχή και κατάρα” της Δυτικής Μακεδονίας appeared first on Νέα Φλώρινα.

Του Σταύρου Π. Καπλάνογλου

Συνεχίζοντας την περιπλάνηση μας στην αρχαία Άνω Μακεδονία πάμε στην Λυγκηστίδα. Στην αρχαιότητα, η περιοχή της Φλώρινας και ένα τμήμα εντός των Σκοπίων και της Αλβανίας ήταν γνωστή με την ονομασία “Λυγκηστίδα’ , όπως αναφέρουν οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς, Ηρόδοτος και Θουκιδίδης .

Η Λυγκηστίδα (Λυγκηστίς ή Λύγκος) ήταν αρχαία «χώρα» της Άνω Μακεδονίας.

Κατοικούνταν απο Λυγκηστές , ένα από τα Δυτικά (Ηπειρωτικά) ελληνικά φύλα (βλ. N. Hammond: The Macedonian State ).
Βρισκόταν βόρεια της Εορδαίας και της Ορεστίδας, εκτεινόμενη από τις λίμνες Πρέσπες μέχρι και την ανατολική όχθη της Λιχνίτιδας λίμνης (Αχρίδας),συμπεριλαμβάνοντας τις πεδιάδες της Φλωρίνης και του Μοναστηρίου και το μεγαλύτερο μέρος του σημερινού νομού Φλώρινας.
Στα Δυτικά ορια η περιοχή οριοθετούνταν από τις οροσειρές του Βαρνούντα και του Βίτσιου, ανατολικά δε, τον ορεινό όγκο του Βόρα.

Σπουδαιότερες αρχαίες πόλεις
Λύγκος
Πιθανόν να βρισκόταν στην θέση της Φλώρινας, συμπεριλαμβάνεται στην χάρτα του Ρίγα κατά άλλους δε, τοποθετείται κοντά στο Μοναστήρι’.
Κατά τον Στέφανο Βυζάντιο: «Λύγκος, πόλις Ηπείρου, Στράβων εβδόμη. εκλήθη από Λυγκέως. το εθνικόν Λυγκησταί. το θηλυκόν Λυγκηστίς…».
Πρωτεύουσα αυτών ην ο Λύγκος (Θουκυδ. Β, 93 και Δ, 8) ή Λύκος…».
Σύμφωνα με το Λεξικό των Κυρίων Ονομάτων (Ανέστη Κωνσταντινίδου – Κωνσταντινούπολις 1900) ο Λύγκος παλαιότερα ονομαζόταν Πιερία.

Ηράκλεια Λυγκηστίδα
Σπουδαιότερη πόλη της Λυγκηστίδας ήταν η Ηράκλεια[4] που κτίσθηκε από τον Φίλιππο, νοτιότερα του σημερινού Μπίτολα (Μοναστηρίου) το 358 π.Χ.

Κέλλα, σημερινή Κελλη
Η ονομασία οφείλεται στην παρακείμενη αρχαία Ελληνική πόλη Κέλλα (ή Κέλλη στην ελληνιστική κοινή) που κατά τη Ρωμαϊκή εποχή, αποτέλεσε σημαντικό κόμβο της Εγνατίας οδού, καθώς από τα ρωμαϊκά οδοιπορικά αναφέρεται εδώ η ύπαρξη ρωμαϊκού σταθμού (mansio).

Βεύη
Η Βεύη βρίσκεται ανατολικά της πόλης της Φλώρινας, απέχοντας από αυτή γύρω στα 20 χιλιόμετρα, σε μία νοτιοδυτική ορεινή διακλάδωση του βουνού Βόρας ,βρίσκεται δε, επί της αρχαίας Εγνατίας οδού Υπάρχει αρχαία Νεκρόπολη και έχει βρεθεί επιγραφή αναγράφει τα εξής:  “ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΝ ΡΥΜΗ ΤΑΛΚΟΥ ΗΡΩΑ ΕΤΩΝ ΚΕ ΑΜΜΙΑ ΑΝΤΙΓΟΝΟΥ Η ΜΗΤΗΡ”

Μελιτώνα
Το χωριό Μελίτη βρίσκεται 18 χλμ. νοτιοανατολικά της πόλης της Φλώρινας. Από τα λιγοστά αρχαιολογικά ευρήματα (τάφοι, αγγεία, επιγραφές και νομίσματα) εικάζεται η ύπαρξη στη Μελίτη ρωμαϊκού οικισμού και λουτρώνα[10]. Η σημερινή ονομασία της οφείλεται στην αρχαία Ελληνική πόλη Μελίτων που κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, αποτέλεσε κόμβο της Εγνατίας οδού.

Κατά τον Πτολεμαίο τον γεωγράφο, περαιτέρω, υφίστανται και οι παρακάτω δύο πόλεις:
Ευρωπός
Σημερινό Σκληθρο. Το Σκλήθρο είναι ένα μικρό γραφικό χωριό χτισμένο στους πρόποδες των ορεινών όγκων του Βιτσίου, σε μια μικρή κοιλάδα όπου ενώνονται 3 ποταμοί. Βρίσκεται στη ΝΔ πλευρά του Ν. Φλώρινας, μόλις λίγα χλμ. απ’ το Αμύνταιο και το Νυμφαίο. Πιθανόν να ανήκε στην αρχαία Εορδαία.
Σκύδρα
Η Άνω Υδρούσσα έχει υψόμετρο 851 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

Προσωπικότητες Λυγκηστίδος
Λυγκέας
Ως Λυγκέας αναφέρεται επίσης ο υιός του Αφαρέα του Τυνδάρεω και της Αρήνης , αδερφός του Ιδα. Ο Όμηρος αναφέρει ότι ο Λυγκέας είχε δυνατή όραση «η οποία τρυπούσε με το βλέμμα τα στερεά σώματα και ολάκερη τη γή». Είχε συγγένεια με τους Διόσκουρους (υιούς του Δία) τον Κάστορα και Πολυδεύκη.

ΒΑΣΙΛΕΙΣ
Αργαίος ο Α΄
625π.Χ. ο Λυγκηστής βασιλέας Αργαίος ο Α΄νίκησε τους Ιλλυριούς στα δυτικά όρια της Λυγκηστίδος κοντά στην σημερινή κοινότητα Βροντερό Πρεσπών και μάλιστα με την βοήθεια μαχητριών γυναικών της περιοχής. Προς τιμήν των γυναικών αυτών ( Μιλλαμόνες) έχτισε έναν ναό του Απόλλωνα .
ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΑΡΡΑΒΑΙΩΝ
Στο 431 πχ ξέσπασε ο Πελοποννησιακός πόλεμος, η στρατιωτική δηλ. σύγκρουση μεταξύ της Δηλιακής Συμμαχίας (υπό την ηγεσία της Αθήνας) και της Πελοποννησιακής Συμμαχίας (υπό την ηγεσία της Σπάρτης) που έλαβε χώρα την περίοδο 431-404 π.Χ και έληξε με αποφασιστική νίκη των Σπαρτιατών και την καταστροφή της Αθήνας.
Δίνοντας τέλος στον πολιτισμικό ”χρυσό αιώνα” μάλιστα, έγινε το 423 μχ στην περιοχή της Λυγκιστηδαςμια σημαντική μάχη , στην οποία συμμετείχε ο Στρατηγός Βρασίδας για την οποία γίνεται αναφορά στο ΒΙΝΤΕΟ .
Βρομερός
Βασίλευσε περί το 475π.Χ.
Βακχιάδης Αρραβαίος ο Α΄
Ο Βακχιάδης Αρραβαίος ο Α΄ αναφερόμενος από τον Θουκυδίδη ( Δ΄83 Αρραβαίου του Βρομερού Λυγκηστή Μακεδόνων βασιλέα ) βασίλευσε περί το 445π.Χ.
Ουσιαστικά όμως, ιδρυτής του βασιλικού οίκου των Λυγκηστών θεωρείται ο Αρραβαίος Α΄ (μέσα του 5ου αιώνα π.Χ.).
Ο Αρραβαίος Α΄ επωφελήθηκε από τις δυναστικές διαμάχες που είχαν ξεσπάσει στην Μακεδονία μετά την δολοφονία του Αλεξάνδρου Α΄, για να εδραιώσει την θέση του.
ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΒΡΑΣΙΔΑΣ- ΑΡΡΑΒΑΙΟΣ Α’ 424 πχ
Ήττα αιτία αλλαγής στρατοπέδου Μακεδόνων
Το 424 π.Χ.Περδίκκας Β΄ της Μακεδονίας βοήθησε τον Σπαρτιάτη στρατηγό Βρασίδα να καταλάβει την Αμφίπολη. Αυτό ήταν βαρύ πλήγμα για τους Αθηναίους.
Οι Σπαρτιάτες για να ανταμείψουν τους Μακεδόνες,βοήθησαν τον Περδίκκα να διασφαλίσει τα σύνορά του, ηγούμενοι μίας επίθεσης κατά του βασιλιά Αρραβαίου των Λυγκηστών, με την υπόσχεση βοήθειας και από τους Ιλλυριούς. Οι Ιλλυριοί όμως άλλαξαν στρατόπεδο και επιτέθηκαν στον Περδίκκα και τους Σπαρτιάτες. Οι ελλιπώς εκπαιδευμένοι Μακεδόνες τράπηκαν σε φυγή και κατ’ ανάγκη οι Σπαρτιάτες υποχώρησαν, μάλιστα από την αγανάκτησή τους επιτέθηκαν στις αποσκευές των Μακεδόνων. Το τελευταίο περιστατικό ψύχρανε τις σχέσεις Μακεδόνων και Πελοποννησίων και έκαναν τον Περδίκκα να προσεγγίσει ξανά την Αθήνα.
Αρραβαίος Β΄
Αρραβαίο Βασιλέα αναφέρει ο Αριστοτέλης ( Πολιτικά 1311b) ,ο οποίος θα πρέπει να ήταν εγγονός του Βακχιάδη Αρραβαίου Α΄ .Τον επιτρόπευε ο Σίρρας Λυγκηστής πατέρας της Ευρυδίκης ( μάλλον θείος του) αφού οι Βακχιάδες συνήθιζαν την ενδογαμία. Ο μέν Αρραβαίος ή Αραβαίος ( Β΄) παντρεύτηκε την κόρη του Αρχελάου (413-399μ.Χ.) και ανέλαβε την εξουσία το 385 π.Χ.
Αργαίος Β΄ 392/1
Μετά τον θάνατο του Αρχελάου της Μακεδονιας θα προκληθεί χάος.
Ο Αργαίος Β΄ 392/1 θα ανέλθει στον μακεδονικό θρόνο με την βοήθεια των Ιλλυριών και των Λυγκηστών, απομακρύνοντας τον νόμιμο βασιλέα Αμύντα Γ΄.
Ο Αμύντας Γ΄ θα υποχρεωθεί να συνδιαλαγεί με τους Λυγκηστές και θα πάρει ως σύζυγο την εγγονή του Αρραβαίου Α΄ και κόρη του Σίρρα, την δυναμική Ευριδίκη, την μητέρα του Φιλίππου Β΄. Έτσι θα ανακτήσει τον θρόνο (το 391 π.Χ.) και θα λήξει η μακρόχρονη εχθρότητα στις σχέσεις μεταξύ Λυγκηστών και Αργεαδών.
Όταν αργότερα θα ανέβει στον θρόνο ο Φίλιππος Β΄, ο γιος της Ευρυδίκης, θα συντρίψει την δύναμη των Ιλλυριών και θα προσαρτήσει οριστικά την Λυγκηστίδα στο μακεδονικό κράτος.
Αερόπος ο Λυγκηστής
Αερόπος ο Λυγκηστής. Βασίλευσε το 355 π.Χ. την ίδια χρονική περίοδο που ο Φίλιππος ο Β΄στέφθηκε βασιλιάς της αρχ. Μακεδονίας. Ο Αερόπος έχασε την εξουσία όταν η Λυγκηστίδα ενσωματώθηκε στο μεγάλο βασίλειο της αρχ.Μακεδονίας.
Ευρυδίκη η Λυγκηστίς πριγκήπισσα θυγάτηρ Σιρρα Λυγκηστού
Γέννηση 407 π.Χ. Σύζυγος Αμύντας Γ΄ της Μακεδονίας
Τέκνα Αλέξανδρος Β’ της Μακεδονίας,
Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας,
Περδίκκας Γ’ της Μακεδονίας και
Ευρινόη Γονείς Sirras
Η Ευρυδίκη σε επιγραφές που χρονολογούνται το 350-340 π.Χ. αναφέρεται ως κόρη του Σίρρα Λυγκηστού ( Ανδρόνικος Βεργίνα αρχαιολογικές ανασκαφές 1992) .
Η Ευρυδίκη παντρεύτηκε τον Αμύντα γύρω στο 393 ή 391 π.Χ.
Η Ευρυδίκη κατείχε εξέχουσα και άκρως τιμητική θέση ως βασίλισσα μητέρα τριών βασιλέων και μάλιστα ένα μέρος στην αγορά των Αιγών ήταν καθορισμένη για τις αφιερώσεις της προς τους αρχαίους θεούς.
Ο βασιλικός τάφος της Ευρυδίκης ήρθε στο φώς χάριν στις ανασκαφικές έρευνες του αρχαιολόγου Μανώλη Ανδρόνικου.
Αλέξανδρος Β’ της Μακεδονίας
Αλέξανδρος Β΄ ήταν Βασιλιάς της Μακεδονίας, γιος του Αμύντα Γ και της Ευρυδικης.
Ανήλθε στο θρόνο μετά το θάνατο του πατέρα του το 369 π.Χ..
Περδίκκας Γ’ της Μακεδονίας
Ο Περδίκκας ο Γ’ ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας από το 365 έως το 359 π.Χ. και διαδέχτηκε τον αδελφό του Αλέξανδρο Β’.
Φίλιππος ο Β΄
352 π.Χ. ο Φίλιππος ο Β΄ανοικοδομεί την Ηράκλεια Λυγκηστίδα στα ΒΔ όρια του μακεδονικού βασιλείου προς αποτροπή εισβολής γειτονικών εισβολέων αποδίδοντας στην οχυρωματική πόλη το όνομα του γενάρχου των Ηρακλειδών Μακεδόνων .
ο Αρραβαίος Α΄ και ο Ηρομένης
Ο Αρραβαίος Α΄ και ο Ηρομένης συμμετέχουν στην συνομωσία δολοφονίας του Φιλίππου Β΄.
Αλέξανδρος ο Λυγκηστής υιός του Αερόπου
Αλέξανδρος ο Λυγκηστής υιός του Αερόπου . Μνημονεύεται από τον Διόδωρο Σικελιώτη, γιός του Αερόπου, αδερφός Αρραβαίου και Ηρομένη.
Ο Λεοννάτος ή Λεόναττος ο Λυγκηστής
Ο Λεοννάτος ή Λεόναττος ο Λυγκηστής συγγενής της Ευρυδίκης και πιστότατος φίλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου της επιτελικής ομάδας των εταίρων τον ακολούθησε μέχρι τα βάθη της Ασίας .
Ο Λεονάττος ο Λυγκηστής ήταν αυτός που τόλμησε να πάρει το δόρυ απ το χέρι του Αλεξάνδρου, όταν ο δεύτερος μετανιωμένος πικρά για τον φόνο του Κλείτου αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει . Ο Λεοννάτος ο Λυγκηστής ήταν αυτός που τραυματίσθηκε σοβαρά, προκειμένου να σώσει τον Μέγα Αλέξανδρο από βέβαιο θάνατο στην μάχη με τον Πόρο στον Υδάσπη ποταμό.
Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδου ο Λεόναττος ο Λυγκηστής ανέλαβε την διοίκηση της Φρυγίας και του Ελλησπόντου.
Ο Αμύντας (4ος αιώνας π.Χ.),
Γέννηση 4ος αιώνας π.Χ. -θάνατος 333 π.Χ.
Ο Αμύντας (4ος αιώνας π.Χ.), γιος του Αρραβαίου, ήταν ίππαρχος στο εκστρατευτικό σώμα του Αλεξάνδρου του Μέγα. Τέθηκε επικεφαλής των προδρόμων ιππέων, όταν η στρατιά πλησίαζε την Πρίαπο και το Γρανικό. Στη μάχη του Γρανικού (334 π.Χ.) διοικούσε τους σαρισσοφόρους, τους Παίονες και την ίλη του Σωκράτη, περνώντας πρώτος τον ποταμό επικεφαλής των προδρόμων ιππέων συμμετέχοντας στο πλευρό του Αλεξάνδρου Γ΄σε όλες τις μάχες στην Ασία , στέφθηκε βασιλιάς της Βακτιριανής.
Νεοπτόλεμος
Γιος του ΑΡΡΑΒΑΙΟΥ ΤΟΥ Γ’, πιθανόν μετά τον θάνατο του πατέρα του να πήγε στην Περσία και να πολέμησε με το μέρος των Περσών.

The post Βασίλειο της Λυγκηστίδος (Φλώρινα και όχι μόνον) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Εδώ και 12 περίπου χρόνια η λειτουργία της Εγνατίας οδού έσπασε την απομόνωση της Δυτικής Μακεδονίας και έκανε πιο εύκολη την ζωή των κατοίκων της, εξασφαλίζοντας, συγχρόνως, ασφάλεια στις μετακινήσεις.

Η κατασκευή της, βέβαια, διευκόλυνε και τη μεταφορά εμπορευμάτων και τη διακίνηση των ανθρώπων των ευρωπαϊκών χωρών, προς την Τουρκία και την Ασιατική της ακτή και το αντίθετο. Η κατασκευή αυτού του δρόμου και η λειτουργία του, ουσιαστικά είναι επαναλειτουργία αρχαίου δρόμου, που έμεινε γνωστός στην ιστορία ως Εγνατία οδός και είχε κατασκευασθεί από το 125-145 π.Χ. έως την εμφάνιση των Οθωμανών στην Βαλκανική, οπότε έχασε την αξία της, μιας και η επιθετικότητα των τελευταίων περιόρισε τις μετακινήσεις. Βέβαια, ο δρόμος αυτός δεν ήταν από πριν μη υπαρκτός. Προϋπήρχε των Ρωμαίων, αλλά όχι σε αυτή την μορφή, που σχεδίασε και κατασκεύασε ο Ρωμαίος ανθύπατος Γάιος Εγνάτιος. Η σύνδεση της Αδριατικής με το Αιγαίο και τον Εύξεινο Πόντο, από πιο σύντομες διαδρομές ήταν ένα πρόβλημα που αντιμετώπιζαν στην αρχαία Ελλάδα και, όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης, υπήρξε τέτοιος δρόμος στην εποχή του.

Ακόμα και πριν την κατασκευή της, κατά την διάρκεια των πολέμων μεταξύ Μακεδόνων και Περσών, ακολουθήθηκε πορεία παραπλήσια με την τελική πορεία της Εγνατίας Οδού. Όταν οι Ρωμαίοι αποφάσισαν γύρω στο 150 π.Χ. να κατασκευάσουν έναν δρόμο για να συνδέσουν την Αδριατική με τον Ελλήσποντο, ώστε να μπορούν να ελέγχουν, γρήγορα, την μεγάλη αυτοκρατορία τους με το στρατό τους, δεν ξέφυγαν και πολύ από τα ίχνη του προρωμαϊκού δικτύου. Ενός δικτύου, που εκτεινόταν ανάμεσα στις αδριατικές χώρες και στο Αιγαίο φθάνοντας, πιθανόν, μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα, όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης.

Ο δρόμος αυτός συνδέθηκε με ένα άλλο δρόμο που είχαν κατασκευάσει οι Ρωμαίοι στην δική τους χερσόνησο, την VIA TRAIANA, που έφθανε μέχρι το Πρίντεζι Έτσι στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οι δυο αυτοί δρόμοι εθεωρούντο οι πιο σημαντικοί συνδεόμενοι με πλωτά μέσα, μέσω Αδριατικής, ξεκινούσαν από την πρωτεύουσα Ρώμη και έφθαναν στην πόλη Βυζάντιο και από εκεί στην Ασία. Ήταν η Via Egnatia, ουσιαστικά προέκταση της Via Traiana για τους Ρωμαίους. Αυτή διέσχιζε τη Βαλκανική χερσόνησο από την ανατολική Αδριατική ως τα Κύψελα, και έφτανε στο Βυζάντιο, συνδέοντας τη νότια Ιταλία και τη δυτική Μεσόγειο με το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο, τον Εύξεινο Πόντο και τελικά την Ασία.

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΓΝΑΤΙΑΣ ΟΔΟΥ

Αλλά έχει ενδιαφέρον να δούμε την διαδρομή της Εγνατίας οδού στην εποχή της δόξας της και τις πόλεις που διέσχιζε μια και δρούσε σαν αναπτυξιακός μοχλός της οικονομίας τους. Θα συμβεί άραγε το ίδιο για τις περιοχές που διασχίζει η Νέα Εγνατία οδός;

Επίδαμνος (Δυρράχιο). Βρίσκεται στην Αλβανία. Η Επίδαμνος [Δυρράχιο] είναι αρχαία πόλη, που ιδρύθηκε το 627 π.Χ. ως αποικία των Κερκυραίων

Λύχνιδος (Οχρίδα). Βρίσκεται στη Π.Γ.Δ.Μ. Στην αρχαιότητα η πόλη ήταν γνωστή με το Αρχαιοελληνικό Λύχνιδος, που σημαίνει “πόλη του φωτός”, από το Ελληνικό λυχνίς. Οι αρχαιότεροι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της Λίμνης Οχρίδας ήταν οι Δεσσαρήτες, αρχαία Ελληνική φυλή και οι Εγχελείς, φυλή Ιλλυρική.

Ηράκλεια. Βρίσκεται στην Π.Γ.Δ.Μ. Η Ηράκλεια Λυγκηστίς, ή και Ηράκλεια Λύγκου βρισκόταν στην περιοχή της Πελαγονίας, στα βόρεια των Βρυγηΐδων λιμνών (Πρέσπες) . Την ίδρυσε ο Φίλιππος της Μακεδονίας μέσω της οποίας, αργότερα, διέρχονταν η Αρχαία Εγνατία Οδός.

Βεύη. Η Βεύη βρίσκεται ανατολικά της πόλης της Φλώρινας, απέχοντας από αυτή γύρω στα 20 χιλιόμετρα. Βρίσκεται δε επί της αρχαίας Εγνατίας οδού η οποία, όπως αναφέρει η ιστορία που άρχιζε από τη Ρώμη.

Έδεσσα. Η πόλη κατοικείται από τα αρχαία χρόνια. Η σημερινή πόλη είναι κτισμένη στη θέση της ακρόπολης της αρχαίας πόλης.

Πέλλα. Η πόλη ιδρύθηκε από τον Αρχέλαο Α’ (413-399 π.Χ.) ή από τον Αμύντα Γ’ για να γίνει η νέα πρωτεύουσα του Μακεδονικού κράτους αντί των Αιγών (Βεργίνα).

Θεσσαλονίκη. Η ίδρυση της πόλης στην ελληνιστική εποχή συμπίπτει με μια κρίσιμη φάση στην ιστορία του Μακεδονικού Βασιλείου. Η θριαμβική αυτή αψίδα [ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ Χτίστηκε το 305 μ.Χ. ] ήταν τοποθετημένη κάθετα στην αρχαία Εγνατία, που διέσχιζε την πόλη (δυτικά προς ανατολικά). Κάτω από την Αψίδα περνούσε η Εγνατία, η οποία ήταν βασιλική οδός (Via Regia), ένας συγκεκριμένος τύπος οδού στρατηγικής σημασίας και συγκεκριμένης νομικής υπόστασης κατά τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

Αμφίπολη. Η Αμφίπολη ήταν αρχαία πόλη χτισμένη στην ανατολική Μακεδονία, στις όχθες του ποταμού Στρυμόνα, στη θέση πόλης που παλαιότερα ονομαζόταν Εννέα Οδοί ή πολύ κοντά σε αυτήν. Η Αμφίπολη ιδρύθηκε από Αθηναίους το 437 π.Χ.

Φίλιπποι. Οι Φίλιπποι ήταν αρχαία πόλη της ανατολικής Μακεδονίας με αρχικό όνομα Κρηνίδες, που βρίσκεται στο σημερινό νομό Καβάλας.

Νεάπολη ”Νεάπολις εν Θράκη”.  Η Νεάπολη ήταν αποικία της Θάσου και ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα, όταν οι Θάσιοι προσπαθούσαν να διεισδύσουν στην απέναντι Θρακική ακτή Μαξιμιανούπολη.  Η Μαξιμιανούπολις – Μοσυνούπολις είναι ένας αρχαιολογικός χώρος ο οποίος βρίσκεται 7 χιλιόμετρα δυτικά της Κομοτηνής.

Σάλη. Η αρχαία πόλη Σάλη ιδρύθηκε πιθανόν από τους Μαρωνείτες και τοποθετείται από τους περισσότερους μελετητές στη θέση της σημερινής Αλεξανδρούπολης.

Τραϊανούπολη. Η Τραϊανούπολη είναι κωμόπολη της Θράκης, η οποία βρίσκεται κοντά στον ποταμό Έβρο, περίπου 12 χλμ ΒΑ της Αλεξανδρούπολης. Κύψελα Πόλη της Θράκης στην συμβολή του ποταμού Έβρου και του παραποτάμου Αγριανού που ίδρυσε ο Κύψελος [της φυλής των Λαπίθων] την προϊστορική εποχή.

Βυζάντιο. Βρίσκεται στην Τουρκία Βυζάντιο, ή Βυζαντίς, ήταν αρχαία ελληνική αποικία [658/7 π.Χ. που ιδρύθηκε στο μυχό του Κεράτιου κόλπου και των στενών του Βοσπόρου, στην περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα η Κωνσταντινούπολη.[324 μχ ] Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, η τοποθεσία ονομαζόταν παλαιότερα Λύγος.

Περισσότερες πληροφορίες στο video της εκπομπής προγονικές εστίες που μεταδόθηκε πριν από καιρό από το FLASH-TV.GR

The post Η διαδρομή της αρχαίας Εγνατίας Οδού και η ιστορία της (video) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Προέδρου του ΕΒΕ Κοζάνης την περίοδο 1983-1988

Το Επιμελητήριο Κοζάνης σε συνεργασία με το Εκθεσιακό Κέντρο Κοζάνης, διοργανώνουν την 32η «Έμπορο-Βιοτεχνική & Γεωργική Έκθεση Δυτικής Μακεδονίας», από 21 έως 26 Σεπτεμβρίου 2016, στις σύγχρονες εγκαταστάσεις τους στο Δ.Δ. Κοίλων Κοζάνης. Η Έκθεση, είναι το κορυφαίο οικονομικό και κοινωνικό γεγονός της Περιφέρειας μας. Ήταν και είναι ένας δοκιμασμένος και ανθεκτικός θεσμός, ένα σημείο αναφοράς για επαγγελματίες και κοινό.

Πέρασαν 33 χρόνια από τότε που το ΕΒΕ Κοζάνης πήρε την απόφαση να δημιουργήσει μια έκθεση, με συγκεκριμένο σκοπό· την προώθηση της οικονομίας και των προϊόντων που παράγονται, κυρίως, στον Νομό Κοζάνης.  Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, τα σημάδια ήταν ξεκάθαρα, ότι κάτι δεν λειτουργούσε σωστά, στο Νομό. Οι ηλεκτρογεννητικοί σταθμοί, που εκμεταλλεύονταν το λιγνίτη της περιοχής, δούλευαν στο φουλ. Το εργατικό δυναμικό της περιοχής, βλέποντας τις ικανοποιητικές οικονομικές απολαβές των εργαζομένων της ΔΕΗ, τόσο στους σταθμούς, όσο και στα ορυχεία και παρά τις αντίξοες συνθήκες που επικρατούσαν εκεί, επιθυμούσε διακαώς να βρει τρόπο να εργασθεί στη ΔΕΗ και κατ’ επέκταση στο Ελληνικό Δημόσιο. Έτσι, εγκατέλειπαν τις εργασίες τους και πολλοί από αυτούς γινόταν μόνιμοι υπάλληλοί της.

Από την άλλη το βασικό εργαλείο των γεωργών, που λέγεται αγροτική γη, συρρικνωνόταν, σε σημείο που, το 1/4 της καλλιεργούμενης έκτασης του Νομού Κοζάνης, εκείνη τη δεκαετία, είχε περιέλθει στην ιδιοκτησία της ΔΕΗ( 90.000 περίπου στρέμματα, στη λίμνη Πολυφύτου, είχαν κατακλεισθεί από τα νερά και άλλα 160.000 είχαν απαλλοτριωθεί για την εξόρυξη του λιγνίτη, σε σύνολο 950.000 στρμ. στο Νομό).

Η διοίκηση του Επιμελητηρίου βλέποντας αυτήν την εικόνα αντελήφθη την μετέπειτα πορεία της οικονομίας στην περιοχή και την εποχή, όπου τα κοιτάσματα θα τελείωναν( Τότε, οι μελέτες έδειχναν ότι τα κοιτάσματα του λιγνίτη θα τελείωναν, γύρω στο 2010). Βλέποντας την καταστροφή και τη διάλυση των βιοτεχνικών επιχειρήσεων, αλλά και τη συνεχή μείωση της αγροτικής απασχόλησης, η τότε διοίκηση του τόπου υποστήριξε ότι : “Οικονομία, χωρίς βιοτεχνία και αγροτικό τομέα δεν υπάρχει-το 2010 θα έλθει η καταστροφή”.

Στήνοντας την έκθεση, στηρίζαμε τις τοπικές επιχειρήσεις, για να προβάλλουν τα προϊόντα τους και δίναμε βήμα ενημέρωσης, για τους αγρότες, με την προβολή μηχανημάτων και την δραστηριοποίηση, στο χώρο της έκθεσης, όλων των σχετικών υπηρεσιών. Σε καμιά περίπτωση δεν το βλέπαμε ως ανταγωνισμό με άλλες πόλεις, αλλά, ουσιαστικά, αποτελούσε ενίσχυση της οικονομία της περιοχής της Κοζάνης. Δεν ήταν, άλλωστε, τυχαία η επιλογή του κτηνοτροφικού σταθμού, ούτε ο σχετικά, ίσος χρόνος, που χρειάζεται κάποιος για να φτάσει στο χώρο της έκθεσης, από τις 2 μεγάλες πόλεις του Νομού.

Δυστυχώς, τη μοίρα του νομού Κοζάνης, με τις συνέπειες από τη συνεχή αφαίρεση γεωργικής γης και καταστροφή επιχειρήσεων, ακολούθησε και ο Νομός Φλωρίνης, με την εκμετάλλευση των εκεί λιγνιτικών κοιτασμάτων, όσο και αν εμφανίσθηκαν, προσωρινά, θετικά πλεονεκτήματα. Τα δυσμενή αποτελέσματα από τη διάλυση της οικονομίας (χαρακτηριστικό σε όλη την Ελλάδα) και όχι τελικά από την εξάντληση των κοιτασμάτων, εμφανίστηκαν, δυστυχώς, ως συνέπειες της εγκληματικής πολιτικής των κυβερνήσεων, που πέρασαν, καθώς και της ένταξης στην Ε.Ε. και την Παγκοσμιοποίηση.

Η ζωή είναι ένας κύκλος και στόχος μας είναι να περιορίσουμε τις άσχημες καταστάσεις και να ενισχύσουμε τις καλές, πράγμα που πρέπει να ισχύει και στην οικονομία. Η προσπάθεια αυτή δεν πρέπει να μένει στα λόγια, αλλά να γίνεται πράξη και μάλιστα, αέναη. Η έκθεση στήθηκε, με σκοπό να βοηθήσει τον τόπο και σε καταστάσεις σαν τις σημερινές, μπορεί να αποτελέσει ένα πολύτιμο εργαλείο για την ανάπτυξη της περιοχής. Δεν πρέπει να υπάρξει διάσπαση δυνάμεων· Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ.

Γι’ αυτό, θα πρέπει να προσπαθήσουμε:

1) Να στηρίξουμε τα τοπικά και όλα τα ελληνικά προϊόντα, με τη συνεχή προβολή τους.

2) Να στηρίξουμε όλες τις επιχειρήσεις της Δυτ. Μακεδονίας, εμπράκτως, επιλέγοντας αυτές, για τις αγορές μας.

3) Ας αποτρέψουμε εμφανίσεις νοσηρών φαινομένων, τοπικιστικού χαρακτήρα.

4) Ας φροντίσουμε να μην κατασπαταλώνται οι ελάχιστοι οικονομικοί πόροι των επιχειρήσεων, αλλά και των φορέων, μέσω της διάσπασής, και ας ενισχύσουμε τη συμμετοχή σε μια ενιαία έκθεση της Δυτ. Μακεδονίας.

5) Διοργάνωση παρόμοιων εκδηλώσεων θέλει μελέτη και ψυχρή λογική. Οι συναισθηματικοί παράγοντες, πολλές φορές, αποτρέπουν την παρουσία επιχειρήσεων σε μια οργανωμένη έκθεση, όπως αυτήν των Κοίλων.

Οι συνθήκες είναι πολύ δύσκολες και η σωστή οργάνωση και προβολή μιας έκθεσης, θέλει ενιαίες τις δυνάμεις, τόσο στο κόστος συμμετοχής για τον επιχειρηματία, όσο και σε οποιαδήποτε βοήθεια δίνεται από φορείς, η οποία πρέπει να παρέχεται με φειδώ. Η συμμετοχή των επιχειρηματιών σε περισσότερων από μιας έκθεσης, το χρόνο, είναι, εκ των πραγμάτων, απαγορευτική.

Εννοείται, ότι η μαζική παρουσία του κόσμου είναι απαραίτητη. Πρέπει να τη στηρίξουμε όλοι μαζί: οι επιχειρηματίες, με τη συμμετοχή τους, οι καταναλωτές με την επίσκεψή τους, οι φορείς με κινήσεις προβολής και όχι μόνο, αλλά και τα Μ.Μ.Ε., με την κατά το δυνατόν, δωρεάν προβολή της.

Η διοίκηση του Εκθεσιακού κέντρου θα πρέπει να φροντίσει την μείωση του κόστους συμμετοχής και, ταυτόχρονα, να αναζητηθούν καινοτόμες επιχειρήσεις, στις οποίες να παραχωρηθεί ο χώρος δωρεάν. Γενικότερα, θα πρέπει να περιορισθούν οι δαπάνες και να δημιουργηθούν μόνιμα, φθηνά περίπτερα, καλαίσθητα που να έρχονται ως φυσική συνέχεια του κτηρίου, του παλαιού Κτηνοτροφικού Σταθμού, που αποπνέει τον αέρα μιας άλλης εποχής,  έστω και αν έρχεται σε αντίθεση με τον καινούργιο οίκημα.

Επιπλέον, θα πρέπει η διοίκηση του Εκθεσιακού να φροντίσει για την τροποποίηση του καταστατικού και να εντάξει όλα τα επιμελητήρια της Δυτ. Μακεδονία, απομακρύνοντας άλλους φορείς, ενεργούς ή μη, που δεν σχετίζονται με τους επιμελητηριακούς θεσμούς, πλην της Περιφέρειας. Η Έκθεση  είναι και πρέπει να γίνει  ένα εργαλείο, που μπορεί να βοηθήσει ολόκληρη τη Δυτ. Μακεδονία. Τα προβλήματα της οικονομίας είναι ίδια τόσο στην Κοζάνη, όσο και στη Φλώρινα, στην Καστοριά και στα Γρεβενά- Ανεργία, έλλειψη επενδύσεων, κλείσιμο χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, υψηλό κόστος θέρμανσης, υψηλό κόστος λειτουργίας των βιοτεχνιών και των μικρών εμπορικών επιχειρήσεων, καθώς και υπερφορολόγηση.

Η Έκθεση μπορεί να βοηθήσει, ώστε να προβληθούν καλύτερα τα προβλήματα και να αυξηθεί η κατανάλωση των τοπικών προϊόντων, όπως και να αυξηθεί η απασχόληση. Όλοι μαζί μπορούμε να το καταφέρουμε, ώστε η έκθεση μας να μην έχει την τύχη άλλων ομοειδών εκθέσεων, ανά την Ελλάδα, που οδηγήθηκαν σε αναβολή της λειτουργίας τους και με τη στήριξη μας να περάσει από τον «κάβο» της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας.

The post 32η ΕμποροΒιοτεχνική & Γεωργική Έκθεση Δυτικής Μακεδονίας appeared first on Νέα Φλώρινα.

Συνεχίζοντας την περιληπτική καταγραφή της χλωρίδας και της πανίδας των Πρεσπών, παρουσιάζουμε, στο τελευταίο αφίερωμα ,τα τρωκτικά και τα θηλαστικά της περιοχής. Θα αναρωτηθεί κανείς, πόσο θα ενδιέφερε, στον καθένα, η ύπαρξη όντων, των οποίων η παρουσία είναι κάτι εντελώς αρνητικό και επιπλέον, θεωρούνται επιβλαβή. Η ύπαρξη όλων των όντων στη γη είναι απαραίτητη, για να υπάρχει οικολογική ισορροπία.  Το φυσικό μας περιβάλλον βρισκόταν, πάντα, σε απόλυτη ισορροπία καθώς όμως περνούσαν τα χρόνια και το ανθρώπινο είδος εξελισσόταν, τα πράγματα άλλαξαν. Οι άνθρωποι σταμάτησαν να ενδιαφέρονται για τη «μητέρα φύση» και άρχισαν να την καταστρέφουν.
Ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε διάφορες ομάδες έμβιων όντων βρίσκεται, βασικά, στην τροφική αλυσίδα. Με τον όρο τροφική αλυσίδα χαρακτηρίζεται, γενικά, η ακολουθία της μεταφοράς ύλης και ενέργειας από ένα οργανισμό σε ένα άλλο, με τη μορφή τροφής.
Πρόκειται, δηλαδή για ακολουθία (αλυσίδα) οργανισμών, που υφίσταται σε κάθε οικοσύστημα, όπου οι επόμενοι τρέφονται από τους προηγούμενους.
Έτσι, εάν ένα και μόνο είδος ζώου ή φυτού εξαφανισθεί, καταρρέι ολόκληρη η αλυσίδα και μπορεί μια μεγάλη ομάδα, που βρισκότα μέσα σ’αυτή, να εξαφανισθεί, για πάντα, από τη γη.Υπάρχουν πολλές διαφορετικές τροφικές αλυσίδες μέσα σε κάθε ενδιαίτημα. Μερικά ζώα, όπως οι αλεπούδες, τρώνε μια ποικιλία τροφών, έτσι, ώστε οι αλυσίδες να μπορούν να διασυνδεθούν, για να σχηματίσουν ένα τροφικό πλέγμα. Σε ένα τροφικό πλέγμα, μεγάλοι αριθμοί διαφορετικών φυτοφάγων τρέφονται με φυτά. Τα φυτά παίρνουν την ενέργειά τους από τον ήλιο. Τα σαρκοφάγα τρώνε τα φυτοφάγα ζώα. Γεωσκώληκες, βακτηρίδια και μύκητες είναι αποικοδομητές. Τα φυτικά και ζωικά σώματα όταν πεθαίνουν, επιστρέφουν στο έδαφος, γίνονται θρεπτικές ουσίες, ώστε να μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη των φυτών.

ΤΟ ΝΥΜΦΑΙΟ, ΕΝΑ ΒΛΑΧΙΚΟ ΧΩΡΙΟ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ Δ.ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Το Νυμφαίο βρίσκεται στο νότιο άκρο του νομού Φλωρίνης. Είναι χτισμένο στην ανατολική πλαγιά του Βιτσίου σε υψόμετρο 1.346 μ. απέχει 160 χμ. από τη Θεσ/νίκη 57 από τη Φλώρινα,και 21 από το Αμύνταιο. Εχει χαρακτηρισθεί ως ένα από τα 10 ομορφότερα χωριά της Ευρώπης. Θεωρείται και χαρακτηρίζεται ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ, μιας και υπάρχουν επιβλητικά, πέτρινα αρχοντικά, όπου και όλοι δρόμοι καί τα σοκάκια εινα καλυμμένοι με πετρα, που δίνουν μια εικόνα από το παρελθόν και την αίγλη, που είχε το χωριό. Άνθρωποι, που αγάπησαν το χωριό τους, δούλεψαν πολύ, τα τελευταία χρόνια, αναδεικνύοντας αυτές τις ομορφιές και τον έκαναν έναν ιδανικό, τουριστικό και όχι μόνο, προορισμό. Σε αυτό βοήθησε και το, σχεδόν, παρθένο, φυσικό περιβάλλον, με ένα  πυκνό δάσος οξιάς, όπου ακόμη υπάρχουν και άλλα είδη δένδρων, όπως βελανιδιές, φλαμουριές, γκορτσιές και κορομηλιές. Το φθινόπωρο δε βλέπουμε να εμφανίζεται και μια μεγάλη ποικιλία άγριων μανιταριών.
Ένα, ακόμη, πλεονέκτημα του Νυμφαίου είναι η ύπαρξη, πολύ κοντά σε αυτό, σε χαμηλότερο, όμως, επίπεδο, των 2 λιμνών Ζάζαρης και Χειμαδίτιδας.Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή το Νυμφαίο είχε 415 κατοίκους.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ
Η αρχική ονομασία του ήταν Νιβεάστα, που στα βλάχικα σημαίνει νύμφη. Το χωριό ήταν και παραμένει πανέμορφο, η τοποθεσία ήταν τέτοια, “αθέατη”, που στα βλάχικα λέγεται ni vista ή ακόμη και από το χιόνι, που παραμένει για πολύ καιρό- nives sta.
ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
To Νυμφαίο χαρακτηρίζεται και είναι ένα Βλάχικο χωριό. Την παρουσία Βλάχων, στη γύρω περιοχή, την βλέπουμε στη βιβλιογραφία και συγκεκριμένα στη διήγηση του Σαμουήλ (που ήταν Βούλγαρος Τσάρος), το 976 μ.Χ., όπου και αναφέρει:  ”Εκείνη τη χρονιά, κάπου ανάμεσα στην Καστοριά και τις Πρέσπες, σε κάποια τοποθεσία με το όνομα Καλάς Δρύς, κάποιοι βλάχοι οδίτες, δηλαδή κάποιοι μεταφορείς, σκότωσαν το Δαβίδ, έναν από τους αδελφούς του”.
Οι οδίτες, αυτοί Βλάχοι, λέγεται ότι κατάγονται από αυτόχθονες Έλληνες – γλωσσικώς εκλατινισμένους από τους Ρωμαίους – οι οποίοι ήταν φύλακες των συνόρων της αυτοκρατορίας και υπηρετούσαν ως μισθοφόροι στις τάξεις των ρωμαϊκών λεγεώνων . Ως πιθανή κοιτίδα των βλάχων θεωρείται η περιοχή της Ρωμαϊκής Εγνατίας οδού, όπου και συγκεντρώνονται οι περισσότεροι βλαχόφωνοι πληθυσμοί ,ακόμη και σήμερα.
1385
Το 1385 το Νυμφαίο οικίστηκε από Βλάχους Οδίτες την παρουσία των οποίων, βλέπουμε στα γραφόμενα του Σαμουήλ 400 χρονια πριν.
Πιστεύεται ότι, επί 1.400 χρόνια, φύλαγαν τη γειτονική Εγνατία Οδό που εχρησιμοποείτο και όλη την περιίοδο των Βυζαντινών, οι οποίοι με την έλευση των Οθωμανών κατέφυγαν, ύστερα από σκληρές μάχες, στα απρόσιτα βουνά (1650-1930). Περί το 1630 άρχισαν να  ασχολούνται με την ασημουργία και ανέδειξαν το χωριό τους
1630
σε περιώνυμο κέντρο αργυροχρυσοχοΐας όλης της Μακεδονίας, για τους υπόλοιπους τρεις αιώνες, διαθέτοντας την παράγωγή τους, σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και την Ρωσία. Αργότερα, πολλοί θα ασχοληθούν με το εμπόριο του καπνού και του βαμβακιού και κυριολεκτικά  θησαυρίσουν
1768-1774.
ΟΡΛΩΦΙΚΑ Κατά τις σαρωτικές επιδρομές των Αλβανών, κατά τα τέλη του 18ου αιώνα μετά τα Ορλωφικά, το Νυμφαίο δέχτηκε πολλούς Βλάχους Μακεδόνες, Έλληνες πρόσφυγες από τη Μοσχόπολη, τη Νικολίτσα, το Λινοτόπι και άλλα μέρη που καταστράφηκαν από τους επιδρομείς.
Στο Μακεδονικό κίνημα του 1878 κατά της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, ιδιαίτερη μορφή του Νυμφαίου αναδείχτηκε ο οπλαρχηγός Βασίλειος Ζούρκας,
1903-05 Κατά το Μακεδονικό Αγώνα, οι κάτοικοι πρωτοστάτησαν στις Ελληνικές προσπάθειες με κυριότερο αγωνιστή, τον οπλαρχηγό Δημήτριο Γκόλνα. Μάλιστα σε διάφορα δημοσιεύματα αναφέρεται, ότι στο Νυμφαίο υπάρχει το μισογκρεμισμένο στρατηγείο του Παύλου Μελά.

ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ
Στην περιοχή του Νυμφαίου, 1,5 χιλιόμετρο έξω από το χωριό, δραστηριοποιείται η οργάνωση «Αρκτούρος».
Πρόκειται για ένα περιβαλλοντικό κέντρο ενημέρωσης για την καφέ αρκούδα και τον λύκο, το οποίο ιδρύθηκε το 1993. Στις εγκαταστάσεις του φιλοξενούνται αρκούδες και λύκοι, των οποίων η επανένταξή στο φυσικό τους περιβάλλον θεωρείται αδύνατη. Τελευταία, η οργάνωση ασχολείται και με τη διάσωση και πολλαπλασιασμού του ελληνικού ποιμενικού σκύλου, ο οποίος, δυστυχώς,  κινδυνεύει με εξαφάνιση και υπολογίζεται ότι έχουν απομείνει μόνο 3.000 καθαρόαιμα άτομα.
Ελληνικός ποιμενικός: Μπορεί να ζήσει 8 έως16 χρόνια. Αντέχει στην πείνα, προσαρμόζεται, πολύ άνετα, σε περιβάλλον με χαμηλές θερμοκρασίες και μπορεί να αντέξει για ώρες το βάδισμα στο χιόνι. Ειναι ο μοναδικός σκύλος που παλεύει με την αρκούδα! Το τελευταίο, μάλιστα, είναι ένα σημείο, που είναι καθοριστικό και για την αντιμετώπιση της αύξησης του αριθμού των αρκούδων, που είναι, μεν, επιθυμητή, αλλά πρέπει να είναι ελεγχόμενη, ώστε να μην δημιουργεί προβλήματα στους κατοίκους, αλλά και στην κτηνοτροφία.
Έτσι, οι οικολογικές οργανώσεις εκτίμησαν ότι πρέπει ο σκύλος αυτός να προστατευτεί και να διαδοθεί ξανά στους κτηνοτρόφους. Να γίνει πάλι, ο ποιμενικός σκύλος, ο “φύλακας άγγελος” των κοπαδιών και της ορεινής οικονομίας
Για περισσότερα δείτε το vIdeo  της εκπομπής ΑΕΙΦΟΡΙΑ που παίχτηκε στο FLASH-TV Δ.Μακεδονίας

The post Νυμφαίο, ένα βλάχικο χωριό μέσα στα 10 ομορφότερα της Ευρώπης appeared first on Νέα Φλώρινα.

ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
Σε απόσταση 30 χλμ από τη Φλώρινα, βρίσκεται το Αμύνταιο. Η ιστορία της περιοχής είναι πολύ παλιά, με χαρακτηριστικό δείγμα τον προϊστορικό οικισμό του Αγ. Παντελεήμονα και την ελληνιστική πόλη των Πετρών. Στην ίδια περιοχή βρίσκονται και οι 2 σημαντικοί υδροβίοτοποι, της λίμνης Βεγορίτιδας και της λίμνης των Πετρών. Εκείνο, όμως, που κάνει το Αμύνταιο διάσημο, είναι το κρασί του, που στηρίζεται σε μια εξαιρετική ποικιλία σταφυλιού, αυτή του ξινόμαυρου. Η μικρή αυτή πόλη υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά κέντρα της περιοχής, από το 1892 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1950, καθώς η σιδηροδρομική γραμμή, που περνάει μέσα από την πόλη ένωνε τη Θεσ/νίκη με το Μοναστήρι. Αυτό το γεγονός έδωσε τη δυνατότητα, να γίνει το κέντρο αναφοράς οποιουδήποτε ήθελε να μετακινηθεί από τη Δυτ. Μακεδονία προς τη Θεσ/νικη και την υπόλοιπη Ελλάδα. Τον ίδιο ρόλο είχε παίξει και η πόλη Κέλλη, που σήμερα είναι ένας μικρός οικισμός και ήταν σταθμός της Εγνατίας Οδού.

ΛΙΜΝΗ ΠΕΤΡΩΝ
Είναι μια μικρή και ρηχή λίμνη, βάθους μόλις 3.5 μ., που δέχεται τα νερά από τις άλλες 2 λίμνες, τη Ζάζαρη και τη Χειμαδίτιδα, μέσω καναλιού και μέσω σύρραγας, τα παροχετεύει στη Βεγορίτιδα. Λίμνες, αμπελώνες και τα γύρω βουνά συνθέτουν ένα ξεχωριστό τοπίο, όπου πάνω από 130 είδη πουλιών ενδημούν ή διέρχονται από αυτό και έχουν ενταχθεί στο δίκτυο NATURA 2000 και στο πρόγραμμα LIFE, για την προστασία της λαγγόνας και της νανοχήνας, 2 σπάνιων και υπό εξαφάνιση πουλιών.

ΛΙΜΝΗ ΒΕΓΟΡΙΤΙΔΑ
Υπήρξε στο παρελθόν, μια από τις μεγαλύτερες λίμνες της Ελλάδος και παρά τις “δολοφονικές” , ανθρώπινες παρεμβάσεις, από τη δεκαετία του 1950, εξακολουεί να έιναι μια μεγάλη λίμνη, που καλύπτει 72.500 και πλέον στρέμματα, έχοντας ένα βάθος 50 και πλέον μέτρων. Αποτελεί το μεγαλύτερο υπόλειμμα της υδρολογικής ενότητας, που κάλυπτε, κάποτε, τη Βόρεια Ελλάδα.
Το 1955 υπήρξε ανθρώπινη παρέμβαση, με το άνοιγμα της τεχνητής σύραγγας, σε αρκετό βάθος, που έστελνε τα νερά της στο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο του Άγρα. Παράλληλα, άρχισε η άντληση νερών για την εξυπηρέτηση των θερμοηλεκτρικών εργοστασίων της λεκάνης της Πτολεμαϊδας και βέβαια, η επέκταση υδροφόρων καλλιεργειών. Η επέκταση αυτή έφερε την αναγκαστική άντληση αρδευτικού νερού, για τους αγρότες. Έτσι, κάποια στιγμή, η λίμνη, ενώ στα σχολικά εγχειρίδια του τέλους της δεκαετίας του ’50 εμφανιζόταν στα 540μ., από την επιφάνεια της θάλασσας, σήμερα βρίσκεται στα 510 μ., με φυσικό επακόλουθο την επιρροή και των μικροκλιματικών συνθηκών της περιοχής. Βέβαια, είναι μια λίμνη πλούσια σε αλιεύματα και αποτελεί ασφαλή τόπο διαβίωσης, για πλήθος σπάνιων πουλιών. Η παρουσία της βίδρας, τελευταία, θεωρείται πολύ καλός δείκτης καθαρότητας των νερών και παρά την ανησυχία για την εξαφάνιση του σπάνιου ψαριού, Κορήγονου, είναι ευχάριστο το γεγονός ότι εξακολουθεί να υπάρχει.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί

The post Αμύνταιο – κρασί – λίμνη Πετρών και Βεγορίτιδος appeared first on Νέα Φλώρινα.

Πέρα από τις Πρέσπες, δυο, ακόμη, φυσικές λίμνες ξεχωρίζουν στην Π.Ε. Φλώρινας: η Ζάζαρη και η Χειμαδίτιδα, που μαζί με τις λίμνες των Πετρών και της Βεγορίτιδας, καθιστούν ασυναγώνιστη την περιοχή, από την άποψη της φυσικής ομορφιάς. Απέραντες εκτάσεις νερού, υδρόβια βλάστηση και όχι μόνο, δυνατότητα για ψάρεμα σε ένα ειδυλλιακό τοπίο και καταπληκτικοί, παραδοσιακοί οικισμοί καθιστούν την περιοχή ιδανική, για όποιον θελήσει να την επισκεφτεί.

Το σύμπλεγμα των 2 λιμνών ανήκει στο Δίκτυο Natura 2000 και αποτελεί υδροβιότοπο μεγάλης βιολογικής αξίας, όπου διαβιούν πολλοί οργανισμοί. Χαρακτηριστικό γνώρισμά τους είναι οι πυκνοί καλαμώνες, που καθιστούν τις 2 λίμνες ιδανικές για την αναπαραγωγή πολλών ειδών πτηνών και χώρο για τη διαχείμανσή τους. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα είναι οι αργυροπελεκάνοι, ενώ άλλα 141 είδη πουλιών βρίσκουν καταφύγιο στις λίμνες, αλλά ακόμη και η αγριόγατα, η βίδρα και άλλα 10 θηλαστικά, καθώς και 7 είδη αμφιβίων, 8 είδη ψαριών. Η χλωρίδα της περιοχής είναι πλούσια με 150 είδη φυτών. Οι λίμνες, όμως, από την ρύπανση του περιβάλλοντος, κυρίως, λόγω της δράσης των λιγνιτικών μονάδων(των οποίων τα ορυχεία πλησιάζουν επικίνδυνα), αλλά και από άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η υπερβολική χρήση λιπασμάτων.

ΧΕΙΜΑΔΙΤΙΔΑ

Η Λίμνη Χειμαδιτιδα βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Π.Ε. Φλωρίνης. που απλώνεται, σαν συνέχεια, ανάμεσα στην λεκάνη της Φλώρινας και της Κοζάνης. Έχει μακρόστενο σχήμα, με 11 τετραγωνικά χλμ. επιφάνεια. Το μήκος της είναι περίπου 6 χλμ. και το πλάτος της περίπου 3 χλμ. Στις όχθες της βρίσκονται οι οικισμοί Λιμνοχώρι και Ανάργυροι.

ΖΑΖΑΡΗ

Κοντά της βρίσκεται η λίμνη Ζάζαρη από την οποία δέχεται τα πλεονάζοντα νερά της. Μαζί με αυτήν αποτελούν σημαντικό υδροβιότοπο και προσφέρουν καταφύγιο σε μεγάλο αριθμό του ζωικού βασιλείου.

Η Ζάζαρη είναι, ίσως, μία από τις ομορφότερες λίμνες . Βρίσκεται σε υψόμετρο 602 μέτρων. Τροφοδοτείται από τα νερά του Σκλήθρου ποταμού και από υπόγειες πηγές . Με την σειρά της, τα πλεονάζοντα νερά της, τα διοχετεύει στην, κατά πολύ μεγαλύτερη και ρηχότερη Χειμαδίτιδα λίμνη.

ΟΙΚΙΣΜΟΙ

Στη γύρω περιοχή βρίσκονται πανέμορφοι και ενδιαφέροντες οικισμοί, κάποιοι εκ των οποίων, δυστυχώς, κινδυνεύουν αν εξαφανισθούν, με την επέκταση των ορυχείων.

Μεγάλο, όμως, ενδιαφέρον και παράλληλα, θλίψη, προκαλεί η σταδιακή εξαφάνιση αρχαιολογικών τόπων, που η χρονολόγησή τους ανάγεται  έως και το 8000 π.Χ. Βέβαια, είναι γνωστό το γεγονός ότι η Δ.Ε.Η. χρηματοδοτεί την έρευνα σε τόπους γνωστούς για την ύπαρξη αρχαιοτήτων. Όμως, υπάρχουν και χώροι που δεν είναι γνωστή η ύπαρξη τους και τότε αυτές χάνονται.

ΟΡΝΙΘΟΠΑΝΙΔΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Όσον αφορά την πανίδα των Πρεσπών πρέπει να σημειώσουμε, ότι εκεί  φιλοξενούνται πολλά είδη έμβυων όντων, κατακτώντας, έτσι, τον τίτλο του πλουσιότερου οικοσυστήματος της Ελλάδας. Στην πανίδα της περιοχής, εξέχουσα θέση καταλαμβάνουν τα πουλιά, με τους Πελεκάνους να αποτελούν σύμβολα του Δρυμού. Υπάρχουν δύο ευρωπαϊκά είδη πελεκάνων, του αργυροπελεκάνου και του ροδοπελεκάνου.  Σήμερα, στις Πρέσπες αναπαράγονται περίπου 1100 ζευγάρια αργυροπελεκάνων (η μεγαλύτερη αποικία στην Ευρώπη) και 300 ροδοπελεκάνων. Άλλο σημαντικό είδος της Πρέσπας είναι η λαγγόνα, ένα μικρό είδος κορμοράνου. αναπαραγωγής του είδους στο κόσμο με πάνω από 300 ζευγάρια. Αξιοσημείωτη, επίσης, είναι η παρουσία χηνοπριστών που θεωρείται απομεινάρι από την εποχή των παγετώνων . Στην πλούσια ορνιθοπανίδα των λιμνών συμπεριλαμβάνονται η σπάνια σταχτόχηνα, τα περισσότερα είδη ερωδιών και παπιών που απαντώνται στη χώρα μας Στην Ελλάδα ο αριθμός των πουλιών ξεπερνά τα 420 είδη. Από αυτά, περίπου τα 270 διακόσια εξήντα μπορεί να τα συναντήσει κανείς στις Πρέσπες. Τα 140 περίπου είδη φωλιάζουν στην περιοχή, ενώ τα υπόλοιπα, είτε ξεχειμωνιάζουν, είτε επισκέπτονται την περιοχή κατά τη μετανάστευση. Ο αριθμός είναι μεγάλος και αναγκαστικά, στο βίντεο που ακολουθεί, βάζουμε, μόνο τα χηνόμορφα, που ξεχωρίζουν για την σπανιότητά τους.

The post 4ο αφιέρωμα στις Πρέσπες – Λίμνες Ζάζαρη και Χειμαδίτιδα και οι γύρω οικισμοί appeared first on Νέα Φλώρινα.

Η πόλη της Φλώρινας δεσπόζει στο βόρειο μέρος της Δ. Μακεδονίας της περιφέρειας των 50 λιμνών και είναι μια πόλη σε μια περιοχή, που κάνει την εμφάνιση της τα προϊστορικά χρόνια. Aπό την εποχή της εμφάνισης του Ελληνικού έθνους, με αρχική γνωστή ονομασία Λυγκηστίς, μια ονομασία που κατά πάσα πιθανότητα πάρθηκε από τον πρώτο μυθικό ήρωα και Αργοναύτη Λυγκέα. Σήμερα, αυτή η πόλη, διατηρεί από πλευράς αρχιτεκτονικής, χαρακτηριστικά δείγματα των περασμένων αιώνων νεοκλασικής και Μακεδονικής αρχιτεκτονικής, με ένα υπέροχο συνδυασμό παρεμβάσεων στην κατασκευή τους, ντόπιων μαστόρων. Μια πόλη την οποία διασχίζει ο ποταμός Σακουλέβας, ομορφαίνοντάς την, που παραπέμπει σε άλλες εποχές, εμπνέοντας, μάλιστα, δημιουργούς σε όλους τους κλάδους των τεχνών.

Έτσι, δεν είναι τυχαία, ούτε η επιλογή της πόλης για τα γυρίσματα 3 ταινιών του μεγάλου σκηνοθέτη Θ. Αγγελόπουλου, ούτε η ύπαρξη τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, ούτε η ύπαρξη πληθώρας μουσείων (Αρχαιολογικό Μουσείο,- το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης,- η Πινακοθήκη Φλωρινιωτών Καλλιτεχνών-, η Δημόσια Βιβλιοθήκη “Βασιλικής Πιτόσκα” και τα Λαογραφικά Μουσεία της Λέσχης Πολιτισμού Φλώρινας- και του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Φλωρίνης “Ο Αριστοτέλης”. ) αλλά και πολιτιστικών συλλόγων που ιστορία τους ανάγεται δεκάδες χρόνια πριν ( Φ.Σ.Φ. «Αριστοτέλης» που ιδρύθηκε το 1941, η «Στέγη Φιλοτέχνων Φλώρινας», η «Λέσχη Πολιτισμού Φλώρινας», η «Εταιρεία Γραμμάτων και τεχνών» κ.α.).

Στις όχθες του Σακουλέβα υπάρχουν εργαστήρια τοπικών καλλιτεχνών, που έβγαλαν ντόπιους δημιουργούς, των οποίων τα έργα έχουν γίνει γνωστά όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, μεταξύ αυτών ζωγράφοι, γλύπτες κ.α, γεγονός που συνετέλεσε στην ύπαρξη της σχολής καλών τεχνών . Ενδιαφέρον για την περιοχή και την οικονομία της παρουσιάζει η ύπαρξή, σε απόσταση 19 χιλ περίπου, Χιονοδρομικού κέντρου. Το χιονοδρομικό κέντρο του Πισοδερίου βρίσκεται στη θέση Βίγλα, 19 χιλιόμετρα από την πόλη της Φλώρινας. Έχει δημιουργηθεί ένα αξιόλογο σαλέ και 9 πίστες εξυπηρετούν τους επισκέπτες. Διαθέτει τη μεγαλύτερη πίστα Ολυμπιακών προδιαγραφών στην Ελλάδα.

Η ευρύτερη περιοχή της Φλώρινας, θα μπορούσε να απογειωθεί οικονομικά, εδώ και χρόνια, αν υπήρχε η αρωγή από την πολιτεία, η οποία με την πολύ σκληρή οικονομική και όχι μόνο, πολιτική της, εδώ και χρόνια, οδηγεί τους καταναλωτές στο γειτονικό Μοναστήρι, είτε για αγορά εμπορευμάτων, είτε για παροχή υπηρεσιών. Η συρρίκνωση,αλλά και το κλείσιμο ορισμένων τμημάτων του Πανεπιστημίου, η έλλειψη πόρων για το ΑΤΕΙ, αλλά και το Πανεπιστήμιο, οι ήξεις αφίξεις, σχετικά με την λειτουργία της Σιδηροδρομικής γραμμής, οι πολύ υψηλές τιμές των καυσίμων στην πιο κρύα περιοχή της Ελλάδος, αλλά και η έλλειψη ενός ολοκληρωμένου και ασφαλούς οδικού δικτύου δρουν, ανασχετικά, στην ανάπτυξη της οικονομίας της.

Η ΒΛΑΣΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ

Στις Πρέσπες συναντούμε πάνω από 1500 είδη φυτών. Ο αριθμός αυτός των ειδών αντιστοιχεί στο 25% των ειδών που υπάρχουν σε ολόκληρη την Ελλάδα μιας και το σύνολο τους είναι περίπου 6000. Στην περιοχή των Πρεσπών, ανάλογα με την τοποθεσία, έχουμε και διαφορετική βλάστηση. Σε αυτό συντελούν το υψόμετρο ,η ποιότητα του εδάφους, οι τοπικές ιδιομορφίες που αλλάζουν το μικρόκλιμα, αλλά και άλλοι παράγοντες. Έτσι,έχουμε φυτά διαφορετικά σε υγροβιότοπους απ’ότι σε καλλιεργούμενες εκτάσεις και όσο ανεβαίνουμε σε υψόμετρο, αλλάζει και η βλάστηση. Έτσι, συναντούμε υποαλπικές εκτάσεις στα 1600 μ-1700 μ. και αλπικές εκτάσεις στα υψόμετρα πάνω απο 1800 μ., ενώ σε χαμηλότερα σημεία, συναντούμε δάση με οξυά ,σημύδα και κωνοφόρα [ κέδρα,πεύκα και έλατα ]. Φτάνοντας στις καλλιεργούμενες εκτάσεις, θα συναντήσουμε τις αναρριχώμενες φασολιές και τους υγροβιότοπους νούφαρα,καλάμια και άλλα υδροχαρή φυτά.

Δείτε το video με φωτογραφίες της Φλώρινας αλλά και πολλά φυτά της περιοχής κυρίως των Πρεσπών.

The post Αφιέρωμα στο δήμο Φλώρινας και στη χλωρίδα των Πρεσπών (video) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Του Σταύρου Π. Καπλάνογλου

Δήμος Πρεσπών

Ο Δήμος Πρεσπών είναι δήμος της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση του Καποδιστριακού δήμου Πρεσπών με την Κοινότητα Κρυσταλλοπηγής.

ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Γύρω από τις Πρέσπες στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται ο αντίστοιχος Δήμος πριν από τον πόλεμο του 1940 κατοικούσαν 7000 άνθρωποι. Η έλευση του πολέμου και ο εμφύλιος έφερε την καταστροφή, έτσι στην απογραφή του 1951 καταγράφονται μόλις 1500 κάτοικοι. Η μετανάστευση και η αστυφυλία που ακολούθησε δεν επέτρεψε ποτέ την περιοχή να συνέλθει. Στην απογραφή του 2011 η δημοτική ενότητα του Δ. Πρεσπών αριθμούσε 1201 κατοίκους και μαζί με τους κατοίκους της Δημοτικής ενότητας Κρυσταλλοπηγης που έχουν 359 σύνολο 1560 ανθρώπους.

ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Τα τελευταία χρόνια ωστόσο, καθώς η Πρέσπα έχει αναδειχθεί σε περιοχή διεθνούς ενδιαφέροντος. Λίγο τα Πρέσπεια, λίγο η Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, λίγο το Βαλκανικό ∆ιασυνοριακό Πάρκο των Πρεσπών και λίγο η αναπαλαίωση παλαιών κατοικιών ενεθάρρυναν την ανάπτυξη του αγροτουρισμού προσελκύοντας όλο και περισσότερους επισκέπτες. Υπάρχουν κάποιες πρώτες ενδείξεις δημογραφικής ανάκαμψης.

Εξάλλου η περιοχή χαρακτηρίζεται από την εντυπωσιακή γραφικότητα των παραδοσιακών οικισμών που περιβάλλουν τις λίμνες Μικρή και Μεγάλη Πρέσπα. Οι σπουδαιότεροι από αυτούς είναι ο Άγιος Γερμανός, οι Ψαράδες, ο Λαιμός, η Μικρολίμνη, η Καλλιθέα, οι Καρυές και το Βροντερό. Και έχει όλα τα προσόντα για μια προοπτική ανάπτυξης

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Στο Δ. Πρεσπών οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία επικρατεί η καλλιέργεια φασολιών που είναι η κύρια πηγή εισοδήματος της περιοχής.

Υπάρχει μάλιστα στις Πρέσπες Μονάδα Τυποποίησης και Συσκευασίας Φασολιών που έχει βοηθήσει σημαντικά στην βελτίωση της ποιότητας τους και της σωστής διάθεσης τους.

Ακόμη και άλλα αγροτικά προϊόντα όπως το μέλι αλλά και τα προϊόντα και υποπροϊόντα που προέρχονται από μια ντόπια φυλή μικρόσωμων αγελάδων που έχουν εξαιρετική ποιότητα λόγω της βιολογικής εκτροφής τους

Είναι μια σπάνια ποικιλία βοοειδών ελευθέρας βοσκής με κύριο χαρακτηριστικό της το χαμηλότερο ύψος. Τα βοοειδή αυτά παράγουν κρέας υψηλής ποιότητας και αποτελούν εν δυνάμει ένα από τα επώνυμα τοπικά προϊόντα.

ΑΛΙΕΙΑ

Στη Μικρή Πρέσπα υπάρχουν 23 είδη ψαριών που ανήκουν σε 7 οικογένειες. Καθώς και 2 υβρίδια. Έντεκα από αυτά δεν είναι ιθαγενή, αλλά έχουν εισαχθεί και 7 από τα ιθαγενή είδη είναι ενδημικά. Στο σύνολο των ειδών, οχτώ θεωρούνται σημαντικά. Ανάμεσα τους γριβάδια, πέστροφες, σκουμούζι, μπράνα κ.ά

Δυστυχώς υπάρχει και ο ξένος εισβολέας το ηλιόψαρο, ο άρπαγας όπως τον χαρακτηρίζουν, που δημιουργεί προβλήματα στην επιβίωση των άλλων ψαριών που έχει εμφανισθεί σχεδόν σε όλες τις λίμνες της περιοχής όντας ανταγωνιστής της τροφής των άλλων ψαριών

Η αλιεία αποτελεί την κύρια απασχόληση των κατοίκων του χωριού Ψαράδες.

Στην περιοχή υπάρχει ο Αλιευτικός Συνεταιρισμός Ψαράδων με 67 μέλη. Δραστηριότητες του συν/μού είναι υποτυπώδεις καθώς οι ψαράδες διαθέτουν μόνοι τους τις αλιευόμενες ποσότητες στην τοπική αγορά του νομού. υπάρχει ανάγκη δημιουργίας μεταποιητικής δραστηριότητας για την διάθεση μη αποροφουμένων αλιευμάτων κάποιες εποχές.

The post Αφιέρωμα στις λίμνες των Πρεσπών και την περιοχή τους (2ο μέρος) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Οι δύο λίμνες της Π.Ε Φλωρίνης τις οποίες μοιράζεται η Ελλάδα με τα δυο άλλα όμορα κράτη είναι η ΜΙΚΡΗ ΠΡΕΣΠΑ (Ελλάδα περίπου 90% Αλβανία περίπου το 10%) και ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΕΣΠΑ (Ελλάδα. 22% Αλβανία 18% Σκόπια 60%).

Βρίσκονται κοντά η μία στην άλλη και χωρίζονται από μια στενή λωρίδα γης με μήκος 4 χλμ. και πλάτος 200 έως 1000 μέτρα και μαζί με τα γύρω βουνά, σχηματίζουν έναν παράδεισο, από αυτούς που δεν συναντάς συχνά. Έτσι, αποτελούν ένα στολίδι, όχι μόνο της περιφέρειας Δ. Μακεδονίας, αλλά ολόκληρης της Ελλάδας

Τις λίμνες και την περιοχή την χαρακτηρίζουν

Το πλούσιο φυσικό περιβάλλον, τα αναρίθμητα πουλιά, οι παραδοσιακοί οικισμοί και τα βυζαντινά μνημεία.

Το πιο σημαντικό της, όμως χαρακτηριστικό, είναι ότι συγκεντρώνει πάρα πολλές μορφές ζωής, σε τόσο μικρή έκταση.

Ειδικότερα, όσο αφορά το πλήθος των πουλιών και τη σπανιότητα τους, συνετέλεσε το γεγονός ότι η περιοχή είναι απομονωμένη, καθώς βρίσκεται μακριά από μεγάλες πόλεις και εθνικούς δρόμους. Αυτό συνετέλεσε, ώστε πολλά από τα σπάνια είδη που φιλοξενεί να υπάρχουν μόνο στις Πρέσπες και σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου.

Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι σε εθνικό επίπεδο, η περιοχή προστατεύεται από πολλές εθνικές, ευρωπαϊκές και διεθνείς συμβάσεις και νόμους.

Συγκεκριμένα, από το 1974 έχει ανακηρυχτεί

1. Εθνικός Δρυμός

2. Υγρότοπος Διεθνούς σημασίας στο πλαίσιο της σύμβασης Ραμσάρ.

3. Διασυνοριακό πάρκο το 2000 από τις κυβερνήσεις και κοινωνίες και των τριών χωρών. που κατέχουν η κάθε μια μέρος αυτών των λιμνών

Όπως στην υπόλοιπη Ελλάδα, έτσι και στην περιοχή των Πρεσπών,ο 2ος Παγκόσμιος πόλεμος, όπως και ο εμφύλιος που ακολούθησε,, έδιωξε κόσμο από την περιοχή, την οποία αποτελείωσε η μετανάστευση και η αστυφιλία που ακολούθησε.Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ερημώσουν πολλά χωριά, τα οποία παρέμειναν για πάρα πολλά χρονιά εγκαταλελειμμένα και να μην υπάρξει ανοικοδόμηση.

Τα χωριά αυτά είχαν ένα παραδοσιακό χρώμα, όντα εξαίρετα δείγματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και κατά πλειοψηφία πλινθόκτιστα.

Οι κάτοικοι, όταν πια, άρχισε να υπάρχει ενδιαφέρον για την περιοχή, δεν τα γκρέμισαν, για να κατασκευάσουν καινούργια με σύγχρονα υλικά και σχέδια, αλλά φρόντισαν να τα αναπαλαιώσουν, αφήνοντας ένα χρώμα παλιάς εποχής Έτσι, η εμφάνιση των οικισμών παρέμεινε ευχάριστη δημιουργώντας κατάλληλο κλίμα για αγροτουρισμό

Σε αυτό βοήθησαν, τα εναπομείναντα θρησκευτικά μνημεία τα οποία περιλαμβάνουν μερικά από τα πιο έξοχα δείγματα βυζαντινής και μεταβυζαντινής αρχιτεκτονικής και μαρτυρούν την έντονη παρουσία του ανθρώπου στο βάθος της ιστορίας.

ΑΓΙΟΣ ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ

Είναι από τα ελάχιστα κατοικούμενα νησιά μέσα σε λίμνη.

Στη νησίδα της Πρέσπας, εκτός από την ύπαρξη της σημαντικής εκκλησίας του 10ου αιώνα μ.Χ. και του τάφου του Βούλγαρου τσάρου Σαμουήλ, υπάρχει και η Ομώνυμη βασιλική, στα ερείπια της οποίας γίνονται κάθε Αύγουστο οι εκδηλώσεις “Πρέσπεια”, που συγκεντρώνουν κορυφαία ονόματα της Τέχνης από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

ΒΙΔΡΟΝΗΣΙ

Δεύτερο, νησί στην Μ. Πρέσπα είναι το Βιδρονήσι, που είναι πιο μικρό από τον Αγ.Αχίλλειο είναι ακατοίκητο και εκεί κουρνιάζουν αμέτρητα πουλιά.

Δεν επιτρέπεται η «απόβαση» ανθρώπων στο Βιδρονήσι, ούτε και η κάθε είδους όχληση. Είναι τόσες οι φωλιές των πουλιών εκεί, που το τραχύ ανθρώπινο βήμα, θα τάραζε τη γαλήνη και θα προκαλούσε καταστροφή των αυγών και των νεοσσών. Ακόμα, και το εκκλησάκι του Αϊ-Γιώργη επάνω στο νησάκι μένει αλειτούργητο για χάρη των κορμοράνων και των αργυροπελεκάνων. Στις κορυφές των δέντρων φτιάχνουν τις φωλιές τους οι πρώτοι, στα βράχια και τις καλαμιές φωλιάζουν ο ένας δίπλα στον άλλο οι δεύτεροι

TA VIDEO

Στην παρουσίαση των λιμνών της Φλώρινας που θα γίνει σε 6 ξεχωριστά μέρη, δίνονται στοιχεία για την περιοχή τής Π.Ε .Ένωσης Φλώρινας αλλά και βιντεάκια με την χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής ,στηριζόμενοι, κυρίως στην δουλειά που έκανε ο οργανισμός του Εθνικού Πάρκου που εδρεύει στον Αγ. Γερμανό, από όπου πήραμε τις επιστημονικές ονομασίες των οργανισμών που διαβιώνουν στις λίμνες και δημιουργησαμε7-8 βιντεοταινίες αναζητώντας φωτογραφίες σε άλλες πήγες

Σήμερα θα παρουσιάσουμε τις ΝΥΧΤΕΡΙΔΕΣ και αμέσως μετά τα ΕΡΠΕΤΑ

ΝΥΧΤΕΡΙΔΕΣ

Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΝΥΧΤΕΡΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

Οι νυχτερίδες είναι τα μόνα θηλαστικά ικανά για πραγματική πτήση. Με εξαιρετικά επιμήκη δάχτυλα και μια μεμβράνη μοιάζει ανατομικά το ανθρώπινο χέρι. Σχεδόν 1.000 είδη νυχτερίδων μπορεί να βρεθούν σε όλο τον κόσμο. Στην πραγματικότητα, οι νυχτερίδες αποτελούν το ένα τέταρτο όλων των ειδών θηλαστικών της γης!

Για την χρησιμότητα των νυχτερίδων στην ισορροπία της φύσης και την χρησιμότητα στον άνθρωπο ας δούμε την διατροφή της.

Το 70% των νυχτερίδων καταναλώνουν έντομα, έτσι μοιράζονται με τον άνθρωπο ένα μεγάλο μέρος του ελέγχου των παρασίτων. Υπάρχουν, επίσης, νυχτερίδες που τρώνε φρούτων και νέκταρ σαρκοφάγα, νυχτερίδες που λυμαίνονται μικρά θηλαστικά, πουλιά, σαύρες και βατράχια.

ΦΙΔΙΑ

Έχουμε πει και παλιότερα ότι τα φίδια είναι από τα πιο παρεξηγημένα ζώα. Θεωρούνται ωφέλιμα, για τον άνθρωπο και τα ζώα, καθώς καταναλώνουν αρχικά έντομα και στη συνέχεια τρωκτικά.

Ένα φίδι σε όλη του τη ζωή θα φάει έως 1000 τρωκτικά. Σε συνάντηση με άνθρωπο προσπαθεί να απομακρυνθεί και επιτίθεται παρά μόνο όταν νοιώσει ότι κινδυνεύει. Κυκλοφορούν από τον Μάρτιο έως τον Οκτώβριο και διέρχονται χειμερίας νάρκης

Για να προφυλαχθούμε από την τυχόν εμφάνιση των φιδιών καλό είναι να πράξουμε τα ακόλουθα:

1. Καταπολέμηση τρωκτικών

2. Καθαρίζουμε από χόρτα

3. Απομακρύνουμε μαζεμένες πέτρες

4. Προστατεύουμε το χώρο με προϊόντα που τα διώχνουν όπως το θειάφι-αλλά και άλλα που κυκλοφορούν στο εμπόριο

The post Μικρή και μεγάλη Πρέσπα (Εθνικό Πάρκο, Αγ.Αχίλλειος, Βιδρονήσι, νυχτερίδες, ερπετά) appeared first on Νέα Φλώρινα.