Ο πατέρας λοιπόν είναι πάρα πολλά σε ένα. Μπορεί να λείπει όλη μέρα από το σπίτι, να είναι φορτωμένος με σκοτούρες από την δουλειά, να έχει άγχος για το πως θα βγουν οι υποχρεώσεις του μήνα, αλλά είναι το πρώτο και διαχρονικό πρότυπο του αγοριού. Κι ο πρώτος άντρας της ζωής του κοριτσιού.

Είναι εκείνος που στην όποια σκανταλιά, θα <<ανεβάσει>> τον τόνο της φωνής του, αλλά στο αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο θα σφίξει το αγγελούδι του στην μεγάλη του αγκαλιά. Είναι εκείνος, στον οποίο πηγαίνει για να ζητήσει αυτό που θέλει, γιατί ξέρει πως δεν μπορεί να του αρνηθεί και θα του κάνει το χατίρι. Γιατί, όπως λέει και ο δικός μου πατέρας, <<η καρδιά του πατέρα>> κάνει τα πάντα!

Η παρουσία του πατέρα είναι πάρα πολύ σημαντική στο παιδί. Αποπνέει μια σιγουριά για το μέλλον, και πως η κάθε δυσκολία θα ξεπεραστεί. Αν και στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι πολύ σοβαρός και αυστηρός κριτής, είναι και εκείνος που πάντα βρίσκει χρόνο για ένα παιχνίδι στην αυλή ή στην κονσόλα. Έως και για μια μπίρα στο μπαλκόνι κατά την εφηβεία του παιδιού.

Ο πατέρας είναι εκεί, για κάθε λογής συζήτηση. Πάντα πρόθυμος στο να ακούσει, να κατατοπίσει, να συμβουλεύσει και να του δώσει τις κατευθυντήριες γραμμές. Μπορεί με τον γιό του να συζητήσει γύρω από το ποδόσφαιρο, τις σχολικές του επιδόσεις, τα θέματα εργασίας, τα μελλοντικά του σχέδια και για τις όποιες ανησυχίες του, για το άλλο φύλλο. Και με την κόρη όμως, δεν αλλάζει κάτι. Μπορεί να συζητήσει γύρω από τους χορούς και τα μπαλέτα, φυσικά για τα μαθήματα της, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της, για το ποιο φόρεμα θα βάλει στο πάρτι του Σαββάτου. Έως, και το τι θα κάνει με τον Γιώργο που της αρέσει, αλλά εκείνος δεν της δίνει σημασία.

Είναι τόσο σημαντικός στη ζωή του παιδιού, που η απουσία του φέρνει προβλήματα. Προβλήματα, όπως να μην ανοίγεται εύκολα σε παρέες και να φοβάται να δημιουργήσει ή να ενταχθεί σε νέες. Είναι λιγότερο κοινωνικοί, παρουσιάζονται ανασφαλείς και αγχώδεις με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ειδικότερα, στα μεν αγόρια απουσιάζει το ανδρικό πρότυπο, γι’ αυτό και είναι περισσότερο <<θηλυπρεπή>>. Επίσης, δεν είναι ανεξάρτητα.

Στα κορίτσια δε, έχουν προβλήματα στις σχέσεις τους με τους άντρες και προσκολλώνται πάνω στις μητέρες τους. Επομένως, η ύπαρξη του πατέρα είναι εξίσου σημαντική και καθοριστική για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού, όσο κι’ αυτής της μάνας.

Ας θυμόμαστε όλοι, πως κάθε τρίτη(3η) Κυριακή του Ιουνίου, η μέρα είναι αφιερωμένη στον πατέρα. Χρόνια πολλά σε όλους τους πατέρες, χρόνια πολλά μπαμπά!

Υ.Γ. Μπαμπά, το παρόν έχει γραφεί τέλη Μάη. Μην ανησυχείς, τώρα προέχει το MUNDIAL! H εξεταστική ήθελα να πω…

Ευστράτιος Δ. Κοκκινέλλης

Φοιτητής Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, Τμήμα Φιλολογίας

& Υπότροφος Φοιτητής Δημοσιογραφίας της NEW MEDIA STUDIES BY STAMATIS MALELIS

The post «Η καρδιά του πατέρα». Χρόνια πολλά μπαμπά! appeared first on Νέα Φλώρινα.

Ο Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξη του στην ΕΡΤ, δήλωσε το παρακάτω:<<Δεν αναγνωρίζει αυτή η Συμφωνία έθνος Μακεδονικό, αναγνωρίζει βέβαια το δικαίωμα τους στον αυτοπροσδιορισμό και σέβεται την ταυτότητα που έχουν καλλιεργήσει.>> Το παραπάνω όμως προξενεί πολλά ερωτηματικά. Πως γίνεται μια “χώρα” να αλλάζει το όνομα της και από το Μακεδονία, σύμφωνα πάντα με τους ίδιους, να συμβιβάζεται με αυτό, της Βόρειας Μακεδονίας; Πως γίνεται να υπάρχει χώρα, που να θέλει να ονομάζεται Μακεδονία ή Βόρεια Μακεδονία, και να μην αναγνωρίζεται έθνος Μακεδονικό; Πως γίνεται οι πολίτες μιας “χώρας” να ισχυρίζονται πως είναι απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου, να του έχουν στήσει ανδριάντα κ.λπ., και τώρα να δηλώνουν έτοιμοι να επεξηγούν στη βάση αυτού «Μέγας Αλέξανδρος, ως τμήμα της αρχαίας ελληνιστικής περιόδου και της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς»;

Αρχικά, να ξεκαθαρίσουμε πως χώρα Μακεδονία ποτέ δεν υπήρξε και δεν πρέπει να υπάρξει! Η Μακεδονία ήταν ένα αρχαίο βασίλειο, του οποίου πλέον γνωστός μονάρχης ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος. Ένας Μ. Αλέξανδρος που ήταν Έλληνας και μιλούσε ελληνικά. Κι όπως όλοι γνωρίζουμε, ο Μ. Αλέξανδρος έζησε μεταξύ 336-323 π.Χ., μια περίοδος που δεν υπήρχαν Σλάβοι. Οι τελευταίοι πρώτη φορά εμφανίζονται με το όνομα Άντες και Σκλαβηνίες, σε βυζαντινά έγγραφα στις αρχές του 6ου αιώνα και στην περιοχή εγκαταστάθηκαν τον 7ο αιώνα μ.Χ.. Επομένως, οι φίλοι μας Σλάβοι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να χρησιμοποιούν τον όρο Μακεδονία, παρά μόνο αν αναφέρονται στην περιφέρεια μας.

Η δημιουργία μιας χώρας που θα λέγεται Μακεδονία ή <<Ενωμένη Μακεδονία>> ξεκίνησε το 1910, έπειτα από την Πρώτη Βαλκανική Κομμουνιστική Συνέλευση που ήθελε τη λύση του Μακεδονικού Ζητήματος. Όμως, η γέννηση του Μακεδονισμού προέκυψε το 1934 και σε συνεδρίαση της Γραμματείας Βαλκανικών Κρατών της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Αυτό το επιδίωκαν λόγω των Βουλγαρικών διεκδικήσεων στο Μακεδονικό ζήτημα, ενόψει της ανόδου του Ναζισμού στη Γερμανία και της διαφαινόμενης συμμαχίας με τη Βουλγαρία, που ενδέχετο να αποτελέσει αντικείμενο εκμετάλλευσης. Η καλλιέργεια της “μακεδονικής εθνικής ταυτότητας”, του “μακεδονισμού” προέρχεται καθαρά από τις προσπάθειες των κομμουνιστικών κομμάτων της Ελλάδας, Βουλγαρίας, Σερβίας και στη συνέχεια όλων των κρατών. Ουσιαστικά, τα περί “μακεδονικής εθνικής ταυτότητας” και “μακεδονισμού” μόνο συμφέροντα μερικών εξυπηρετούσαν και δεν στηρίζονται κάπου.

Το κράτος των Σκοπίων διεκδικεί ένα όνομα, το οποίο δεν του ανήκει. Αυτό φαίνεται και από τον ίδιο τον πολιτισμό και την παράδοση της “χώρας”. Ένας πολιτισμός και μια παράδοση που προέρχονται από τους Σλάβους, τους Έλληνες και τους Τούρκους. Μια μόνο αναζήτηση στην ταυτότητα, στα εθνικά σύμβολα, στην αρχιτεκτονική, στη μουσική, στον χορό, στις τέχνες και στην κουζίνα αρκεί! Άλλωστε, τι παράδοση μπορεί να έχει ένα κράτος που συστάθηκε μόλις, στις 8 Σεπτεμβρίου του 1991. Ποια είναι τα στοιχεία εθνικής ταυτότητας των Σκοπίων, που τα διαφοροποιεί από τα υπόλοιπα Σλαβικά φύλα;

Η γλώσσα είναι ο καθρέπτης της κουλτούρας ενός λαού, η πηγή της εκφραστικής του δύναμης για πρόοδο και εξέλιξη. Ολόκληρη η πνευματική δημιουργία και κληρονομιά ενός λαού διαιωνίζεται με τη γλώσσα. Μέσα από τη γλώσσα μαρτυρείται η ιστορία. Η γλώσσα λοιπόν των Σκοπιανών, τι ακριβώς δείχνει; Αυτό που δείχνει ολοφάνερα, είναι ότι δεν έχουν καμία σχέση με τη Μακεδονία, γιατί μιλάνε σλάβικα και το αλφάβητο τους είναι κυριλλικό, παράγωγο του γλαγολιτικού. Ένα αλφάβητο που επινόησαν δύο αδέλφια από τη Θεσσαλονίκη, οι ιεραπόστολοι και φωτισταί των Σλάβων, ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος. Χάρις των οποίων, τα σλαβικά φύλα μπόρεσαν πρωτίστως να διατηρηθούν και μετέπειτα να καταγράψουν τον πολιτισμό τους αλλά και να αναπτυχθούν. Την ύπαρξη τους, την οφείλουν στα δύο αυτά αδέρφια.

Φίλοι Σκοπιανοί, δεν έχετε κανένα απολύτως δικαίωμα να διεκδικείτε την ονομασία Μακεδονία, Βόρεια Μακεδονία ή να λέτε πως είστε απόγονοι του Μ. Αλέξανδρου. Το παραπάνω, το δείχνει η ίδια σας η ιστορία! Πηγαίνετε πίσω στο χρόνο, και συγκεκριμένα στις 6 Μαρτίου του 1992, στην πρωτεύουσα της Αλβανίας, Τίρανα. Ο κύριος Κίρο Γκλιγκόροφ, πρόεδρος τότε των Σκοπίων, είχε δηλώσει το εξής:<< Εμείς είμαστε Σλάβοι, δεν έχουμε καμία σύνδεση με τον Μέγα Αλέξανδρο. Ήλθαμε στην περιοχή τον 6ο μ.Χ. αιώνα>>.

Η Αντιπρόταση

Αν όμως επιμένετε και θέλετε να γίνετε Μακεδόνες ή βορειομακεδόνες, μπορείτε. Από αύριο κιόλας, κάνετε νύξη προς το ελληνικό κράτος και ζητήστε να γίνει η προσάρτηση σας σ’ αυτό. Εάν το αίτημα σας γίνει αποδεκτό, τότε θα γίνετε πολίτες του, και θα μπορείτε να δηλώνετε με εθνική υπερηφάνεια πως είστε Έλληνες και κατοικείται στη Βόρεια Μακεδονία. Βόρεια Μακεδονία μόνο με προσάρτηση στην Ελλάδα.

Υ.Γ Εάν δοθεί ονομασία που θα περιλαμβάνει έστω κι ως συνθετικό τον όρο Μακεδονία, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας…

Ευστράτιος Δ. Κοκκινέλλης,

Φοιτητής Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, Τμήμα Φιλολογίας

& Υπότροφος Φοιτητής Δημοσιογραφίας της NEW MEDIA STUDIES BY STAMATIS MALELIS

The post Βόρεια Μακεδονία μόνο με προσάρτηση στην Ελλάδα… appeared first on Νέα Φλώρινα.