«Η Φλωρινιώτισσα μαέστρος Αλεξάνδρα Παπά αναλαμβάνει την διεύθυνση της μικτής χορωδίας του Συλλόγου του Φ.Σ.Φ…

Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 5 ΕΤΩΝ ΕΩΣ ΤΑ 18 ΗΤΑΝ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΩΤΣΗΣ» ΚΙ ΕΠΕΙΤΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ… είναι απόφοιτος του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστημίου με κατεύθυνση στα Μουσικοπαιδαγωγικά κι έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην Ειδική Αγωγή. Από το 2008 έχει αναλάβει τη διεύθυνση και διδασκαλία και των τριών τμημάτων του Συλλόγου Φίλων Μουσικής «Βελβεντινές Φωνές» Παράλληλα είναι μαέστρος σε παιδική σχολική Χορωδία και σε μικτή χορωδία ενηλίκων στην Κοζάνη».

Για μένα είναι μεγάλη ικανοποίηση και χαρά που ένα ακόμα παλιό μέλος της Π.Χ. αναλαμβάνει να διευθύνει την χορωδία του «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ».

Άλλη μια λοιπόν μαέστρος που έχει βγει από την Π.Χ. Δημήτρη Λιώτση. Η Σοφία Μούλη που διδάσκει και διευθύνει τη χορωδία πάνω από 18 χρόνια, με σπουδές στα Ανώτερα Θεωρητικά, πιάνο, διεύθυνση χορωδίας και ορχήστρας, έχει ήδη αποδείξει τις ικανότητες της στο κοινό της Φλώρινας.

Και δεν είναι μόνο αυτές οι δυο κοπέλες, που ήταν μέλη της Π Χ. και ασχολούνται επαγγελματικά με την μουσική. Είναι αρκετά τα παιδιά που έκαναν σοβαρές μουσικές σπουδές και απέκτησαν τα εφόδια για να γίνουν επαγγελματίες μουσικοί. Στο Ωδείο της Φλώρινας εργάζονται επαγγελματικά αρκετά από τα παλιά μέλη της Π.Χ. Φυσικά στην Π.Χ. πήραν μόνο τις βάσεις και το κίνητρο για να στραφούν στη μουσική. Το γεγονός είναι πως όταν ιδρύθηκε η Π.Χ. τον Νοέμβριο του 1983, τα παιδιά δεν είχαν, αυτό που λένε, ιδέαν μουσικής. Δεν ήξεραν τι είναι νότες, ποιοι ήταν οι μεγάλοι κλασικοί συνθέτες (Mozart, Beethoven, Schubert…) δεν ήξεραν απολύτως τίποτα. Ούτε υπήρχε ωδείο για να μάθουν μουσική. Το Ωδείο της Φλώρινας έγινε πολύ αργότερα μετά από 14-15 χρόνια. Όσα από τα δικά μας παιδιά ήθελαν να προχωρήσουν στη μουσική, πήγαιναν στο Ωδείο της Πτολεμαϊδας, όπου μάθαιναν πιάνο και ανώτερα θεωρητικά με τον Καθηγητή κ. Ροδόλφο Πατρικίδη ενώ κάποια άλλα πήγαν σε ωδεία της Αθήνας όπως η Χριστίνα Βακάλη, η οποία πήρε δίπλωμα πιάνου ( την φιλοξενούσαμε εμείς στα χρόνια των σπουδών της) η Μαρία Λιούκρα κ.α.

Και δεν σταματάμε εκεί Στην τελευταία χριστουγεννιάτικη συναυλία αλλά και σε κάθε συναυλία η Σοφία Μούλη κάνει σπουδαίο έργο. Ακολουθώντας τα χνάρια του δασκάλου της Δημήτρη Λιώτση, προβάλλει και προωθεί παιδιά σε διάφορες δραστηριότητες (συνοδεύουν στο πιάνο και σε άλλα όργανα, διευθύνουν τη χορωδία κ.λ.π, Έτσι είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα υπάρξει διαδοχή και συνέχεια. Ήδη σπουδάζουν στο ωδείο της Φλώρινας αρκετά από τα τωρινά μέλη της Π.Χ.

Δηλαδή αυτή η συγκεκριμένη χορωδία στα 34 χρόνια της λειτουργίας της εκτός από τη γενική ωφέλεια που έχουν όλα τα παιδιά, έχει ακριβώς αυτή την ιδιαιτερότητα που πιθανόν να μην έχει γίνει αντιληπτή από τον πολύ κόσμο της Φλώρινας, αν και τον αφορά. ΠΑΡΑΓΕΙ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ.

Αλεξάνδρα Λιώτση
Γενάρης 2019

The post Η ιδιαιτερότητα της παιδικής χορωδίας «Δημήτρης Λιώτσης» του Φ.Σ.Φ. Αριστοτέλης appeared first on Νέα Φλώρινα.

(Αθήνα 22/8/2017)

Διάβασα με πολλή συγκίνηση στο Facebook την ανταλλαγή συναισθημάτων των παλαιών μελών της Χορωδίας Κοριτσιών στην συνάντηση τους στις 29/7/17 μετά από 24 χρόνια στην ίδια αίθουσα της παιδικής χορωδίας που ερχόντουσαν για δέκα περίπου χρόνια στην τρυφερή παιδική και νεανική τους ηλικία. Ήταν γεμάτες από νοσταλγία, πολλή αγάπη, σεβασμό και εκτίμηση για τον μαέστρο τους και σύζυγο μου Δημήτρη Λιώτση.

 Με τα κορίτσια αυτά είχαμε κι εμείς έναν ιδιαίτερο σύνδεσμο. Ήρθαν μικρά παιδάκια και μεγάλωσαν μαζί μας. Ήταν και θα είναι «τα κορίτσια μας» κι ας είναι τώρα πια ώριμες κοπέλες, οι περισσότερες με δικά τους παιδιά. Η ωραία πρωτοβουλία για την επαφή αυτή ανήκει στη Φανή Μοτεσνίτσα που ζει εδώ και κάποια χρόνια εκτός Ελλάδας.

Ανάμεσα στις εκφράσεις που γράφτηκαν για τον Δημήτρη Λιώτση ήταν:

«Χάραξε ανεξίτηλα στις παιδικές ψυχές μας η πορεία του, η διδασκαλία του, η ζωή του, δεν γίνεται να τον ξεχάσουμε ποτέ.» και από άλλη κοπέλα:

«Από τα σημαντικότερα πράγματα που έχω κάνει που με γεμίζουν υπερηφάνεια για μια ζωή ήταν και η συμμετοχή μου στην Παιδική χορωδία και αργότερα στην τρίφωνη χορωδία κοριτσιών. Δέος και θαυμασμό θα νοιώθω πάντα για τον Δ. Λιώτση» και πάρα κάτω: «Δάσκαλε πρέπει να είσαι υπερήφανος για τα κορίτσια σου από κει ψηλά. Νομίζω ότι έκανες καλή δουλειά.»

Πράγματι είμαστε υπερήφανοι εκείνος κι εγώ, γιατί διακρίνω στα κορίτσια αυτά ωραία αισθήματα, ευαισθησία και προπάντων αναγνώριση της προσφοράς του. Γι’αυτό δεν συμφωνώ με μια άλλη φράση, ότι «δεν αναγνωρίστηκε όσο του άξιζε» γιατί η μεγαλύτερη αναγνώριση και ουσιαστική αξία του έργου του είναι η συνέχιση της παιδικής του χορωδίας επί τόσα πολλά χρόνια.

 Η ύπαρξη της κρατάει ολοζώντανη τη μνήμη του στην κοινωνία της Φλώρινας και δίνει τη δυνατότητα σε πάρα πολλά παιδιά να έρθουν σε επαφή με τη χορωδιακή τέχνη, η οποία μέσα από τη μουσική καλλιέργεια και ευχαρίστηση που τους προσφέρει, συμβάλλει και στη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους.

Στην φράση «έχουμε χρέος εμείς να διατηρήσουμε ζωντανή τη μνήμη του αειμνήστου δασκάλου μας και να υπενθυμίζουμε στην κοινωνία της Φλώρινας το έργο του» θα έλεγα ότι η μεγαλύτερη τιμή που αρμόζει στην προσφορά ενός δασκάλου – μαέστρου είναι να διατηρηθεί η μνήμη του και η δουλειά του μέσα από τους μαθητές του, όταν αυτοί θα συνεχίζουν να είναι μέλη μιας χορωδίας και έτσι με τη σειρά τους θα μεταδίδουν την αγάπη τους για το χορωδιακό τραγούδι και στα νέα παιδιά.

Το σπουδαίο είναι, ότι ο σπόρος που έσπειρε ο Δημήτρης Λιώτσης όχι μόνο συνεχίζει να δίνει καρπούς αλλά είναι και πολύ ανθηρός. Χάρη στις εξαιρετικές ικανότητες της Σοφίας Μούλη (που είναι από την πρώτη γενιά,) και παλαιότερα την Χαρίκλεια Κατσιλάκη και την Αλέκα Παππά η οποία μάλιστα έχει δικές της 2 χορωδίες στην Κοζάνη, η χορωδία κρατήθηκε και είναι τώρα στην καλύτερη της απόδοση, με πάνω από 130 παιδιά σε τρία τμήματα.

Κι αν προσθέσουμε και την χορωδία ενηλίκων του ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ με περίπου 40 μέλη υπό την διεύθυνση πάλι της Σοφίας καταλαβαίνει κανείς τι δουλειά γίνεται εκεί. Και το ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι η ίδια προωθεί αρκετά από τα παιδιά της παιδικής χορωδίας να γίνουν μουσικοί, έχοντας πολλά από αυτά ως βοηθούς της στις πρόβες και επίσης τα προβάλλει στις συναυλίες να συνοδεύουν στο πιάνο ή να διευθύνουν.

Το πολύ συγκινητικό είναι που στην χορωδία των ενηλίκων είναι και μερικές μαμάδες από την πρώτη γενιά που έχουν τα παιδιά τους στην παιδική. Αυτό κι αν είναι δικαίωση. Μαμάδες και παιδιά στη χορωδία. Εύχομαι να τις μιμηθούν και τα υπόλοιπα κορίτσια μας.

The post Για τη συνάντηση των μελών της Χορωδίας «Δημήτρη Λιώτση» 24 χρόνια μετά appeared first on Νέα Φλώρινα.