Ο Ηρόδοτος, (βιβλίο Ζ´ κεφ.45), αναφορικά και με τον Αλέξανδρο, τον υιό του Αμύντα (498-454 π Χ) παραθέτει το περιστατικό, που έλαβε χώρα περίπου  δύο αιώνες πρωτύτερα, από τον Μέγα Αλέξανδρο,  προσδιορίζοντας τη σχέση μεταξύ των Περσών και  του Μακεδόνος Έλληνος Βασιλέως:

«Αλέξανδρος, ανήρ Έλλην, Μακεδόνων ύπαρχος».

 Επίσης ο Ηρόδοτος αναφέρει και άλλο περιστατικό.

Πρόκειται για το περιστατικό, κατά το οποίο ο ίδιος ο Αλέξανδρος ο Βασιλεύς της Μακεδονίας, ο υιός του Αμύντα,όταν πληροφορήθηκε ότι οι Πέρσες προετοιμάζουν επίθεση κατά των Ελλήνων, αμέσως έσπευσε και προειδοποίησε τους άλλους Έλληνες:

 «Άνδρες Αθηναίοι, να είστε σε ετοιμότητα , διότι επίκειται άμεση επίθεση των Περσών εναντίον σας.

Νοιάζομαι για ολόκληρη την Ελλάδα διότι και εγώ Έλληνας είμαι».

Αξιοσημείωτη είναι ακόμη η στιχομυθία, που είχε διαμειφθεί μεταξύ του Στρατηγού Δημάρατου και του Αρχιστρατήγου Μεγάλου Αλεξάνδρου  (356-323πΧ) .  του υιού του Φιλίππου του Β´  (382-336 πΖ) , κατα την οποία ο Αλέξανδρος με την αποστοματική φράση,  που του απηύθυνε,

«Έστιν μεν ούν Ελλάς και η Μακεδονία»,

 κλείνει. δια παντός το θέμα της ανέκαθεν ελληνικότητας της Μακεδονίας.

Πρόκειται γι αυτά, που, μεταξύ των άλλων, είχαν διαδραματιστή, στο Συνέδριο των Στρατηγών των Ελληνικών Πόλεων- Κρατών, που έλαβε χώρα στην Κόρινθο, κατά την προετοιμασία της εκστρατείας των Ελληνικών Πολεων ~ Κρατών, εναντίον των Περσών, τα οποία είχε πει ο Μέγας Αλέξανδρος, ο υιός του Φιλίππου του Β´ στο Στρατηγό Δημάρατο, όταν ο τελευταίος τον είχε συγχαρεί, διότι  του ανετέθη η αρχιστρατηγία των Ελλήνων και των Μακεδόνων και  όλων των Ελληνικών Πόλεων- Κρατών, οπότε έδωσε ο Μέγας Αλέξανδρος την αποστομωτική απάντηση:

«Έστιν ουν  Ελλάς και η Μακεδονία».

Αργότερα,  όταν ο Μέγας Αλέξανδρος, νίκησε τους Πέρσες στη Μάχη του Γρανικού, το 334 πΧ, περισυνέλεξε, ως λάφυρα,  μεταξύ άλλων, 300 Περσικές ασπίδες, και τις έστειλε δώρο στην Αθήνα  και επιχαίροντας τη μαχητικότητα και τη συνοχή των Ελλήνων, τους έγραψε:

«Αλέξανδρος ο Φιλίππου και οι άλλοι Ελληνες, πλην Λακεδαιμονίων», διότι οι Λακεδαιμόνιοι δεν μετείχαν στην εκστρατεία.

Εξ άλλου:

Ο Πολύβιος (202 πΧ-120 πΧ),  Έλληνας ιστορικός, στο βιβλίο του η Άνοδος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στο κεφάλαιο 9.38.7, αναφέρει οι Αιτωλοί είναι ομόγλωσσοι και ομόφυλοι των Αχαιών και των Μακεδόνων.

Ο Στράβων (64 πΧ- 24 μΧ), Έλληνας γεωγράφος, ιστορικός, φιλόσοφος, από την Αμάσεια του Πόντου, διευκρινίζει, στα γεωγραφικά του :

Εστίν Ελλάς και η Μακεδονία

Ο Ρωμαίος ιστορικός Τίτος Λίβιος (59πΧ-17μΧ) στο κεφάλαιο ΧΧΧΙ (30) της ιστορίας του Λαού τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. αναφέρει:

οι Αιτωλοί είναι ομόγλωσσοι των Μακεδόνων και των Ακαρνάνων,

Πολλοί λόγιοι των παλαιών χρόνων, άμεσα ή έμμεσα  βεβαιώνουν με τα συγγράμματά τους οτι η Μακεδονία ανέκαθεν υπήρξε Ελληνικός τόπος και στη Μακεδονία άλλη ομιλουμένη κύρια γλώσσα,δεν υπήρξε ποτέ,  πέραν από την Ελληνική  και ότι Μακεδονική γλώσσα είναι η ελληνική γλώσσα .

Στην απογραφή του πληθυσμού της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που έγινε επί διακυβερνήσεως του Σουλτάνου (Abdul Hamid )Αβδούλ Χαμιτ, (1842-1918) όπου, κάθε ένας που απογραφόταν, δήλωνε την εθνικότητά  του και τη γλώσσα που μιλούσε, κανένας δε δήλωσε ότι έχει μακεδονική εθνικότητα και ούτε ότι είναι  Μακεδόνας, αλλά και κανείς δεν δήλωσε ότι ομιλεί μακεδονική γλώσσα, διότι Μακεδόνας είναι ο Έλληνας Μακεδόνας, μακεδονική γλώσσα δεν υπήρξε ποτέ και Μακεδονική γλώσσα είναι η Ελληνική γλώσσα.

Έτσι εκατομμύρια πολιτών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δήλωναν ότι είναι Έλληνες και  ότι ομιλούν την Ελληνική γλώσσα και κανείς δεν δήλωσε ότι ειναι Μακεδόνας και ότι ομιλεί Μακεδονικά.

Τό ίδιο απέδειξε και η απογραφή του πληθυσμού, των κατοίκων της Σερβίας, της οποίας Επαρχία ήταν η Βαρντάρσκα Μπανόβινα, που έγινε το έτος 1921. Κατά  την απογραφή αυτή,  στη Σερβία, της οποίας Επαρχία ήταν τότε η Βαρντάρσκα, δεν είχε βρεθεί κανείς , που να δηλώνει ότι είναι Μακεδόνας ή που να δηλώνει ότι ομιλεί μακεδονική γλώσσα,

 Πέραν από αυτά, ποτέ δεν βρέθηκε οποιασδήποτε μορφής ή φύσεως  μνημείο που να αποδεικνύει  κάτι αντίθετο σχετικό.

Σλάβοι στην περιοχή δέν υπήρχαν, αφού οι Σλάβοι εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τον 7ο αιώνα μετά Χριστόν.

Από όλα τα προαναφερόμενα προκύπτει, αλλά και από πολλά άλλα, ότι  στήν πορεία της ιστορίας της Μακεδονίας των τεσσάρων χιλιάδων (4000) ετών , δηλαδή των σαράντα (40) αιώνων, η Μακεδονία υπήρξε ανέκαθεν  τόπος Ελληνικός, όπου η ομιλουμένη γλώσσα ανέκαθεν είναι η ελληνική γλώσσα.

Επομένως:

• όταν λέμε Μακεδόνας, εννοούμε  Έλληνας, Έλληνας Μακεδόνας.
• Μακεδονικό έθνος δεν υπήρξε ποτέ και μακεδονικό έθνος είναι το Ελληνικό έθνος.
• Μακεδονική γλώσσα δεν υπήρξε ποτέ και μακεδονική γλώσσα είναι η Ελληνική  γλώσσα.

The post Η γλώσσα των Μακεδόνων appeared first on Νέα Φλώρινα.

Οι άνθρωποι της περιοχής της  Βαρντάρσκα, που είναι πασίγνωστο ότι o  χώρος τους υπέστη  την μεγαλύτερη βουλγαρική επίδραση και που ομιλούν το γλωσσικό ιδίωμα των παραμεθορίων, το εμπλουτισμένο, με πληθώρα, που ξεπερνά το 80%, βουλγαρικών  γλωσσικών  στοιχείων, σε σημείο που θεωρούνται αδέλφια με τους Βουλγάρους, όπως υποστηρίζουν οι Βούλγαροι, εξ αιτίας της επιδράσεως σ´ αυτούς της βουλγαρικής προπαγάνδας και της προπαγάνδας του Josef Bros (Tito) , βρέθηκαν  σε εθνικιστική σύγχυση,

-Θέλουν να λέγονται Μακεδόνες, μολονότι ξέρουν ότι οι ίδιοι είναι Σλάβοι και οι Μακεδόνες είναι Έλληνες,

-Θέλουν να πιστεύουν ότι είναι απόγονοι των Μακεδόνων, της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μολονότι γνωρίζουν ότι Σλάβοι εμφανίστηκαν, για πρώτη φορά , στην περιοχή και στα Βαλκάνια, έντεκα (11) αιώνες μετά από τον Μέγα Αλέξανδρο,

-Θέλουν να πιστεύουν ότι ομιλούν Μακεδονικά, μολονότι γνωρίζουν ότι μακεδονική γλώσσα δε υπήρξε ποτέ και ούτε στον κόσμο και ότι μακεδονική είναι η ελληνική γλώσσα κλπ.

Εν πάση δε περιπτώσει, ενώ γνωρίζουν ότι ποτέ στον κόσμο δεν έχει βρεθεί οποιασδήποτε μορφής γραπτό ή άλλο μνημείο, που να αναφέρεται σε σχέση τους, σε σχέση Σλάβων με τους Μακεδόνες και τη Μακεδονία ή με οτιδήποτε μακεδονικό.

-Θέλουν να πιστεύουν ότι έχουν μακεδονική εθνικότητα, μολονότι μακεδονική εθνικότητα δεν υπήρξε ποτέ , η εθνικότητα δε των κατοίκων της Μακεδονίας, είναι η ελληνική.

Η εμμονή,   με φανατισμό, ορισμένων από αυτούς , που έχουν ομιλούμενη γλώσσα και το παραπάνω αναφερόμενο γλωσσικό ιδίωμα  των παραμεθορίων, το εμπλουτισμένο  με πληθώρα βουλγαρικών γλωσσικών στοιχείων,  όπως έχει  εξελιχθεί σε σλαβική γλώσσα, είναι ανεκδιήγητη, σε σημείο, που δεν θέλουν και πλέον αποφεύγουν να ακούσουν ή να διαβάσουν ή να μάθουν ό,τι σχετικό αποκαλύπτει την πλάνη τους, τη  σχέση τους με την Μακεδονία, εξ αιτίας του ομιλούμενου γλωσσικού ιδιώματός τους αυτού.

Πολύ περισσότερο οι Έλληνες που ομιλούν το γλωσσικό ιδίωμα αυτό, των οποίων οι πρόγονοι είτε ως ποιμένες είτε ως οικονομικοί μετανάστες, είτε διωγμένοι, από το καθεστώς , για εθνικούς λόγους, κυρίως από τις περιοχές της Αιτωλοακαρνανίας, της Ηπείρου ή της Πίνδου, λόγος για τον οποίο οι βόρειοι λαοί, Ρωσίας, Πολωνίας, Βαλτικής, ονόμαζαν «Pintos»  τους Μακεδόνες, είτε για να αποφύγουν κακοποιήσεις, κατέφυγαν στην Μακεδονία και ευρισκόμενοι σε περιβάλλον,  πυρήνων, όπου μιλιόταν το γλωσσικό ιδίωμα αυτό , από κατοίκους της περιοχής Βαρντάρσκα που είχαν εισρεύσει για τους ίδιους λόγους στον ελληνικό χώρο και ευρισκόμενοι μαζί τους, έμαθαν και ομιλούν το ίδιο σλαβικό ιδίωμα, ήδη ως μητρική τους γλώσσα.

Μετά και την οικειοθελή αποχώρηση, από την χώρα μας , αυτών, που πίστευαν ότι δεν είναι Έλληνες,  αυτοί, που έχουν παραμείνει και που ομιλούμενη γλώσσα έχουν την γλώσσα των παραμεθορίων, την εμπλουτισμένη ήδη με πληθώρα Βουλγαρικών γλωσσικών στοιχείων, την σλαβική, είναι γνήσιοι Έλληνες και χωρίς διάκριση δηλαδή και αυτοί που κατοικούν  στην Ελλάδα και βρέθηκαν να ομιλούν το γλωσσικό ιδίωμα των παραμεθορίων, το εμπλουτισμένο με πληθώρα βουλγαρικών γλωσσικών στοιχείων, όπως και πάρα πολλοί από αυτούς που βρέθηκαν να κατοικούν πέραν από τον ελληνικό χώρο.

«Ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ».

Συνεπώς γιατί, για το ψέμα της προπαγάνδας, που παρασύρθηκαν και πίστεψαν και που έχουν ενστερνιστεί, να καταδέχονται να ανέχονται την κατακραυγή και την περιφρόνηση των υπολοίπων Ελλήνων;

Επομένως, ας θέσουν στο περιθώριο και ας πιστέψουν ότι αποτελεί πλάνη η βουλγαρική και η προπαγάνδα του Jozef Bros Tito , διότι:

-Μακεδονική γλώσσα δεν υπήρξε ποτέ και Μακεδονική γλώσσα είναι η Ελληνική γλώσσα.

-Μακεδονικό Έθνος δεν υπήρξε ποτέ και Μακεδονικό Έθνος είναι το Ελληνικό Έθνος.

-Η ιδιότητα του Μακεδόνα, αρμόζει μόνο στους Έλληνες, κατοίκους του τόπου, της Μακεδονίας, αφού Μακεδονία είναι μία και μόνον Ελληνική.

Γιατί θα πρέπει να ζουν στο ψέμα και στην απάτη;

Γιατί θα πρέπει να κατάγονται  από πηγή, που  με ψέματα τους  πλάνεψαν οι ηγέτες τους, στου οποίους πίστεψαν, για πολιτικούς λόγους;

Η καταγωγή από άλλη,  αληθινή, πηγή είναι μειονεκτική;

Εθνικό είναι πάντοτε το αληθές.

Γεώργιος Μαντρατζής
Δικηγόρος

The post Εθνικό είναι το αληθές appeared first on Νέα Φλώρινα.

Σας εύχομαι. τώρα που τελείωσαν οι πόλεμοι να ευτυχήσετε, με ειρήνη.

• Όλοι οι θνητοί να ζήσουν σαν ένας λαός μονιασμένοι, για την κοινή προκοπή.
• Θεωρήστε την οικουμένη πατρίδα σας, με κοινούς τους νόμους, όπου να κυβερνούν οι άριστοι, ανεξάρτητα από φυλές.
• Δεν ξεχωρίζω τους ανθρώπους, όπως κάνουν οι στενοκέφαλοι, σε Έλληνες και Βαρβάρους.
• Δεν μ´ ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών, ούτε και η ράτσα τους.
• Για μένα ένα μόνον κριτήριο υπάρχει : η αρετή.
• Αν ποτέ παρουσιαστούν διαφορές, δεν θα καταφύγετε ποτέ στα όπλα, παρά θα τις λύνετε ειρηνικά. Στην ανάγκη θα σταθώ εγώ διαιτητής σας.
• Από μέρους μου σας θεωρώ όλους ίσους, λευκούς και μελαμψούς.
• Να μην είστε μόνον υπήκοοι της Κοινοπολιτείας μου, αλλά όλοι μέτοχοι, όλοι συνεταίροι……

(το κείμενο της Διακηρύξεως (του όρκου) του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θυμίζει κείμενα του ΟΗΕ, την Διεθνή Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Διαπνέεται από ανώτερα αισθήματα ανθρωπιάς και ισοπολιτείας, αλλά και άκρως ειρηνικά).

Για την αντιγραφή: Γεώργιος Λ . Μαντρατζής, δικηγόρος

The post Η Διακήρυξη του Μεγάλου Αλεξάνδρου appeared first on Νέα Φλώρινα.

Το ποτάμι αυτό αργότερα, την τουρκικο-οθωμανική του ονομασία Σακουλέβας,την πήρε εξ αιτίας του επί πάρα πολλά χρόνια ανεξέλεγκτου της κατακλύσεως των υδάτων του, δεδομένου ότι κατα τις εποχές των χιονοπτώσεων και της εξάρσεως των υδάτων,  τα νερά του κατέκλυζαν την  πεδιάδα, μιας περιοχής της Φλώρινας και προ πάντων τις πεδιάδες του Τριποτάμου,  της Ιτιάς, του Παπαγιάννη, της Μαρίνας, του Μεσοχωρίου, του Μεσoκάμπου κλπ., σε σημείο, που κατέστρεφε τις ιδιοκτησίες.

Ο ποταμός Λύγκος ή το ποτάμι της Φλώρινας, με τη διασπορά των νερών του, αλλά και με την έλλειψη ελέγχου και διαχειρίσεως  των υπογείων υδάτων,  δημιουργούσε μόνιμους υδρότοπους με λιμνάζουσες πεδιάδες.

Οι παρόχθιες πεδιάδες γίνονταν τόσο απροσπέλαστες και η κίνηση στις χαμηλότερου βάθους από αυτές γινόταν με πλωτά μέσα, ώστε  στη γνωστή θέση «μαρίν τσεσμέ», της περιοχής,  όπου σήμερα είναι χτισμένο το χωριό  Μαρίνα, υπήρχε μαρίνα, δηλαδή χώρος για να ελλιμενίζονται τα πλωτά, οι βάρκες οι σχεδίες κλπ. 

Πρέπει να σημειωθή  ότι γύρω στο 1840 κατοίκησαν γύρω απο τη θέση μαρίν τσεσμέ, για πρώτη φορά, δύο οικογένειες κτηνοτρόφων και στη συνέχεια, εποικήστηκε ο τόπος και συστήθηκε το χωριό Μαρίνα.

Εδώ πρέπει να σημειωθή ακόμη ότι στην περιοχή,  τα νερά που, όταν λιγόστευαν,  λίμναζαν, εκτός του ότι γίνονταν εστία ενοικήσεως και πολλαπλασιασμού υδρόβιων και υδροχαρών οργανισμών και κουνουπιών, ανέδιδαν και την ανυπόφορη βρώμα του βούρκου

Η περιοχή, εξ αιτίας των ακάθαρτων υδάτων αυτών, λεγόταν Sakylova {Sakyl (Σακούλ) = υδρότοπος, βρομονερότοπος, βρωμότοπος, με -σ- παχύ + ova (οβα)= πεδιάδα,  κάμπος }. 

Με παρόμοια σύνθεση θα συναντήσουμε και άλους τόπους, λχ.Hassanova (κάμπος του Χασάν)= Μεσοχώρι, Ortaova (μέση του κάμπου)=Μεσόκαμπος. 

Έτσι η περιοχή,  εξ αιτίας της κατακλύσεως των υδάτων και της δημιουργίας βρωμονερότοπων, κατα την ύστερη εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ονομάστηκε Sakylova, βρωμονερότοπος, βρωμότοπος, με S παχύ + ova που σημαίνει κάμπος, πεδιάδα.

Η  λέξη sakil , sakyl, που έναι παλαιά αραβική, Οθωμανική, όχι τουρκική και σημαίνει βρωμόνερα, βρωμότοπος, με τη τουρκική λέξη  ova , που σημαίνει κάμπος, πεδιάδα, έγινε Sakyl-ova, Sakylova και προδίδει την ονομασία Sakulova ( με το γράμμα -S- παχύ), ήτοι Σακούλοβα.

Πάντως η ονομασία είναι  της ύστερης εποχής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η  ονομασία Σακούλοβα δεν ήταν αρχικά, όνομα τόπου, χωριού, αφού, όπως αναφέρεται παραπάνω,  το χωριό Μαρίνα  άρχισε να εποικήται, μετα από το έτος 1840. Η ονομασία Sakylova ήταν ονομασία του υδρότοπου, του βρωμότοπου και του ποταμού μαζί. Ωστόσο αργότερα  η ονομασία Sakylova, Σακούλοβα, περιορίστηκε στο χωριό Μαρίνα, όπου μάλιστα υπήρχε και ο χώρος ελλιμενισμού των πλωτών μέσων, μαρίν τσεσμέ ( μαρίν = χώρος ελλιμενισμού + τσεσμέ= κρήνη, βρύση, πηγή, επειδη αρχικά θεωρούσαν ότι υπήρχε πηγη και ανέβλυζαν τα νερά), είναι λεξη αραβική, οθωμανική, τουρκική.

Αλλά η ονομασία του πλημμυρισμένου τοπίου, δεν άφησε ανεπηρέαστη και την ονομασία του ποταμού.

Εξ άλλου, οι ποταμοί στην Ελλάδα, κατα κανόνα, έχουν ονομασίες αρσενικού γένους.  Από τον κανόνα αυτό δεν εξαιρείται  ο ποταμός Λύγκος, το ποτάμι της Φλώρινας. 

Έτσι το ποτάμι αυτό, που, εξ αιτίας των  αποτελέσματων του, έδωσε στον εαυτό του και στήν περιοχή το όνομα  Σακούλοβα, έγινε, στην ελληνική γλώσσα    αρσενικού  γένους, ο Σακούλοβας,που, στη διαδρομή των ετών και χάριν ευφωνίας αλλά και προς τον σκοπό της διακρίσεώς του από τον νέο οικισμό, , την Σακούλοβα, τη Μαρίνα, το  ενδιάμεσο -ο- της λέξεως αντικαταστάθηκε με το γράμμα -ε- και έγινε ο Σακούλεβας, ο Σακουλέβας ποταμός, διατηρώντας την οθωμανική – τουρκική ονομασία του, Σακουλέβας.

Σήμερα,  για επίδειξη γλωσσομαθείας, ο ποταμός Λύγκος, το ποτάμι της Φλώρινας, από πολλούς συνηθίζεται να λέγεται με την τουρκο-οθωμανική του ονομασία, Σακουλέβας.

Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθή και το ακόλουθο ευτράπελο:

Οι κάτοικοι όλων των παροχθίων περιοχών γνώριζαν και απεγνωσμένα επιζητούσαν να κινηθή η κρατική μηχανή, για να πραγματοποιήση την αποστράγγιση των υδάτων, προκειμένου έτσι,να συγκεντρωθούν τα νερά στη διαμορφωμένη  κοίτη του ποταμού,   να απελευθερωθούν οι μεγάλες πλημμυρισμένες πεδιάδες και να αποτελέσουν, για τους γεωργούς,  πολύτιμες αγροτικές εκτάσεις.

Αντίστοιχα, το ίδιο γνώριζαν και οι υποψήφιοι βουλευτές και γι αυτό, εν όψει βουλευτικών εκλογών, έστελναν τοπογραφικό συνεργείο και έκαναν δήθεν σχετικές επιμετρήσεις, πιστεύοντας ότι έτσι θα επηρεαστούν οι κάτοικοι,στους οποίους θα τάξουν  μέριμνα για πραγματοποίηση των αποστραγγιστικών έργων και θα πάρουν  την ψήφο τους.

Βέβαια, οι κάτοικοι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία γεωργοί, πάντοτε, μετά απο κάθε εκλογές, επί πάρα πολλά χρόνια, έμεναν με την ελπίδα απραγματοποίητη.

Τότε, η κρατική ενημέρωση ήταν δύσκολη, ωστόσο οι κάτοικοι, όταν έβλεπαν ανθρώπους να μετρούν γύρω απο το ποτάμι, μάθαιναν έγκαιρα ότι επίκεινται εκλογές.

Αργότερα,με Κρατική μέριμνα,  από των αρχών της δεκαετίαςτου ´50 και εξής, εκτός απο τον εγκιβωτισμό της κοίτης,  σε πολλά σημεία του ποταμού, έγιναν και διάφορα αποστραγγιστικά έργα και έτσι, τά νερά περιορίστηκαν στο  φυσικό τους λίκνο στην κοίτη τους και οι εύφορες πεδιάδες αποδόθηκαν,  χωρίς προβλήματα, στους καλλιεργητές.

Γεώργιος Λ. Μαντρατζής
δικηγόρος

The post Ο Σακουλέβας appeared first on Νέα Φλώρινα.

Το ποτάμι αυτό, γνωστό από παλαιοτάτων χρόνων, με το όνομα Λύγκος, μετά την κάθοδο των Σλάβων, δηλαδή μετά τον έβδομο μετά Χριστόν αιώνα, ωνομάστηκε σλαβικά Στάρα Ρέκα (παλιό ποτάμι) και ακολούθως, κατά τα πρώτα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πήρε την τουρκική ονομασία Καρά Σού (μαύρα νερά, μαύρο ποτάμι).

Στη συνέχεια, κατά τα ύστερα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το ποτάμι, στα τουρκικά, ωνομάστηκε Σακουλέβας.

Το ποτάμι αυτό, που, με την αδιαμόρφωτη κοίτη, στη διαδρομή του, από τη Φλώρινα μέχρι το τελευταίο ελληνικό χωριό, δυτικά, προς τη Σερβία, κατέκλυζε την περιοχή και προκαλούσε ζημιές, πιστεύω ότι έδωσε την ονομασία στην πόλη της Φλώρινας.

Το πρόσφυμα -φλ στην αρχαία ελληνική, προδίδει την έννοια του κατακλύζω, σκεπάζω με νερά, πληρώ, συγκαλύπτω, φλύω= κατακλύζω, Έτσι, λχ: [Ανάφλυστος (σημερινή Ανάβυσος), Φλύα (σημερινό Χαλάνδρι)], φλοιός, φλέβα, φλόγα κλπ. + ώρινα (αρχαίο ελληνικό ρήμα: ορίνω= προκαλώ, εγείρω, αόριστος ώρινα),Φλ-ώρινα : τόπος προκλήσεως κατακλύσεων.

 Αντίστοιχα: Ελώρινα, Ελωρίνη, παράκτια, κατακλυζομένη αρχαία ελληνική οδός, πλησίον των Συρακουσών.

 Έτσι, επειδή στην περιοχή, τόσον στην πόλη της Φλώρινας, γύρω από το ποτάμι, όσο και στίς παρόχθιες του ποταμού πεδιάδες, μέχρι τα σύνορα της Σερβίας, κατέκλυζαν τα νερά του ποταμού, κατά την εποχή της εξάρσεως των υδάτων, η πόλη ωνομάστηκε Φλώρινα.

Βέβαια υπάρχει και η παλαιότερη αιτιολογία, με την οποία δεν συντάσσομαι, που έγραψε ο δικηγόρος και πρώην βουλευτής Φλωρίνης, ο Γεώργιος Μόδης, κατά τον οποίο, η λέξη Φλώρινα προέκυψε από τις λέξεις χλωρός, χλερηνός, από τις οποίες προήλθαν οι λέξεις φλωρός, φλερηνός, Φλώρινα.

Αθήνα, Μάιος 2021

Γεώργιος Λ. Μαντρατζής
Δικηγόρος

The post Η ονομασία Φλώρινα appeared first on Νέα Φλώρινα.