του Παντελή Μιντεκίδη

[ Όσοι γνωρίζουν ή πιστεύουν ή ελπίζουν ότι στα πλαίσια του κυρίαρχου καθεστώτος που άρχει την Ελλάδα τους δύο τελευταίους αιώνες, η χώρα ή οι ίδιοι ή οι απόγονοί τους θα δούνε άσπρη μέρα, τότε αυτοί εκφράζουν και εκπροσωπούν την μία θέση εφόρασης και δράσης αναφορικώς με το Ελληνικό ζήτημα, συνεπώς, δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουν την ανάγνωση του άρθρου μας, διότι σε αυτό παρουσιάζεται -σε σπαργανώδη βεβαίως μορφή- η άλλη θέση εφόρασης και δράσης, διαμετρικώς αντίθετη της πρώτης. ]

Περιεχόμενα:

1. Εκλογική Αποχή
2. Εξουσία χωρίς ισχύν
3. Ισχύς χωρίς εξουσία
4. Δυαδική εξουσία
5. Από την δυαδική εξουσία στην επανάσταση

1. Εκλογική Αποχή

Σε προηγούμενες αναρτήσεις αναφερθήκαμε στο φαινόμενο της συνηδειτοποιημένης, ενεργητικής αποχής από κάθε εκλογική διαδικασία -ως γνωστόν, οι εκλογικές διαδικασίες αφορούν μόνον σε κάποιες μορφές δημοκρατίας…- καθώς και στην αναγκαιότητα της αποχής ως μέσου για την απονομιμοποίηση του πολιτικού και πολιτειακού συστήματος της σημερινής Ελλάδος, μιας χώρας παγίως ευρισκομένης εξωτερικώς μεν υπό καθεστώτος αποικίας χρέους και ιμπεριαλιστικής εξαρτήσεως, εσωτερικώς δε υπό καθεστώτος Κάστας.
Υπενθυμίζουμε ότι με τον όρο Κάστα εννοούμε την άρχουσα την χώραν ολιγομελή κοινωνική δομή -εσωτερικώς κρατικοδίαιτης και εξωτερικώς πρακτορειακής (ατζέντικης) επιχηρηματικότητας- η οποία ως αποκλειστικό λόγο υπάρξης είχε την αποτροπή ανάπτυξης ελληνικού-εθνικού καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, ένα εγχείρημα που έχει ήδη ολοκληρωθεί και έτσι ουδέποτε πιά η χώρα δύναται να αποκτήσει εθνική αστική τάξη, κάτι που αν είχε πραγματοποιηθεί θα σήμαινε τον μετασχηματισμό της Ελλάδος σε ανεξάρτητη χώρα “ελεύθερων” πολιτών, φυσικά στο μετρό της ιστορικής εποχής που διανύουμε. Ωστόσο, το ζήτημα αυτό της εθνικής εκβιομηχάνισης της χώρας ευρίσκεται στην ημερίσια διάταξη με την επίλυσή του διαρκώς και θεωρητικώς να “μετατίθεται” στο μέλλον -λόγω της στρατηγικής οικονομικής πολιτικής της Κάστας- με τραγικές συνέπειες για την χώρα, όπως αλλεπάλληλες χρεοκοπίες, εξωτερικοί κίνδυνοι, κ.λ.π., αφού παραμένουν ανεπίλυτα όλα τα αστικοδημοκρατικά προβλήματα.

2. Εξουσία χωρίς ισχύν

Ο αδαής περί την πολιτικήν αναγνώστης θα εκφράσει αμέσως την αντίρρησή του, πως αν εμείς ο λαός προβούμε σε τέτοιας έκτασης αποχή, τότε, αυτοί οι ελάχιστοι που δεν θα απέχουν των εκλογών θα συνεχίζουν να ψηφίζουν και τελικώς πάλι οι ίδιοι εκπρόσωποι της Κάστας θα εκλέγονται.
(Στην αντίρρηση αυτή απαντάει η παρούσα ανάρτηση.)
Η άνωθι αντίρρηση δεν λαμβάνει υπ’ όψιν της ότι οποιοδήποτε κοινοβούλιο που εκλέγεται από το δέκα ή είκοσι τοις εκατό των ψηφοφόρων, ουδεμία νομιμοποίηση δύναται να έχει στο σύνολο του ελληνικού λαού, δηλαδή οι νόμοι που ψηφίζει τίθενται αμέσως υπό αμφισβήτηση από τους πολίτες, δημιουργείται μαζική ανυπακοή, δημιουργούνται εξωθεσμικές ενώσεις πολιτών, ξεσπούν διαρκείς πολιτικές απεργίες κ.λ.π. -κοντολογίς, ο λαός αρνείται να κυβερνηθεί από το παλαιό πολιτικό καθεστώς- που όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση μίας αλληλουχίας ασταθών κυβερνήσεων, τουτέστιν, κυβερνήσεων του τύπου: “εξουσία χωρίς ισχύν”.

3. Ισχύς χωρίς εξουσία

Ως γνωστόν το φαινόμενο των “πλατειών” παρουσιάστηκε με την είσοδο της Ελλάδος στην μνημονιακή εποχή και επρόκειτο για αυθόρμητη αντίδραση τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας.
Όταν αυτές οι “πλατείες” άρχισαν να οργανώνονται πολιτικώς και να καθίστανται επικίνδυνες για το καθεστώς της γερμανοδοσήλογης Κάστας (“να καεί, να καεί το μπορδέλο η Βουλή”) η τελευταία ανέσυρε τις εφεδρείες χαφιέδων που συντηρούσε επί πολλά έτη (μετέπειτα υπουργών του Τσίπρα) και αποσυντονίσε, αποδιοργάνωσε και τελικώς διέλυσε αυτήν την ανώριμη-αυθόρμητη μορφή λαϊκών συμβουλίων. Δεν παύει όμως αυτή η εμπειρία να έχει καταγραφεί ως μία παρακαταθήκη για το σύγχρονο λαϊκό επαναστατικό κίνημα.
Ακριβώς όπως τότε με τις “πλατείες”, έτσι και σήμερα, άπαξ και αρχίσει η ενεργητική αποχή από τις εκλογικές διαδικασίες να εμπεδώνεται, και όλα τα βοθροκάναλα της Κάστας πανικόβλητα εν μία φωνή να εκλιπαρούν τον λαό να προσέλθει στις κάλπες για να ασκήσει το δημοκρατικό του δικαίωμα του εκλέγειν (και μή εκλέγεσθαι…) και άλλες παρλαπίπες, τότε το πιό ευφυές, ευαισθητοποιημένο κοινωνικώς και εθνικώς μέρος των πολιτών κάθε επαγγέλματος και από κάθε γωνιά της Ελλάδος, δια μιάς θα σπεύσει να οργανωθεί σε συμβούλια, μάλιστα κατά διπλό τρόπο, αφενός ως προς το επάγγελμα και αφετέρου ως προς τον τόπο διαμονής, έτσι ώστε κάθε άτομο να ανήκει σε δύο συμβούλια, ένα επαγγελματικό και ένα γειτονιακό. Τα συμβούλια αυτά θα απαιτήσουν χώρους συνάθροισης (αίθουσες σχολείων, αίθουσες ψυχαγωγίας, χώρους αθλητικών εγκαταστάσεων κ.λ.π.) όπου θα συνεδριάζουν και θα εκλέγουν άμεσα τους αυτομάτως ανακλητούς αντιπροσώπους τους σε επιτροπές κ.ο.κ. λαμβάνοντας και εφαρμόζοντας αποφάσεις, αγνωόντας τους νόμους του απονομιμοποιημένου κοινοβουλίου και τις εφαρμοστικές μιας κυβέρνησης μαριονέτας.
Κοντολογίς, η εξεγερμένη δυναμική μειονότητα πατριωτών-εθνικιστών (όχι νασιοναλιστών, αυτοί εκφράζουν τον φασισμό) έχοντας συνείδηση της ταξικής της θέσεως και του ιστορικού της καθήκοντος και έχοντας πλήρη επίγνωση ότι το καθεστώς Κάστας εμπαίζει ασυστόλως δεκαετίες επί δεκαετιών όλο το έθνος -και εν αντιθέσει προς το αποβλακωμένο, άθλιον και εν βαθεία υπνώσει διατελών λαΐδιον της πλειονότητος- θα διεκδικήσει και θα πάρει την κατάσταση της χώρας στα χέρια της, λαμβάνοντας η ίδια αρχικώς μορφή σκιώδους κυβερνητικού σχηματισμού. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο αυτά τα συμβούλια θα αποτελέσουν κοινωνικό θεσμό του τύπου:
“ισχύς χωρίς εξουσία”.

4. Δυαδική εξουσία

Καθόσον τα συμβούλια, “ισχύς χωρίς εξουσία”, θα ριζώνουν μέσα στην κοινωνία και θα μονιμοποιούνται, το απονομιμοποιημένο λόγω εκλογικής αποχής πολιτικό και πολιτειακό σύστημα θα αποσαθρώνεται, οι ασταθείς κυβερνήσεις θα διαδέχονται η μία την άλλη και θα μετατρέπονται σε ασθενείς και προσωρινές, μετατρεπόμενες σε κυβερνήσεις του τύπου “εξουσία χωρίς ισχύν”.
Ούτε στρατιωτικό νόμο θα μπορεί να επιβάλλει η Κάστα, αφού οι στρατιωτικοί και τα σώματα ασφαλείας -ως μέρος του καταδυναστευόμενου λαού- θα οργανωθούν στα δικά τους συμβούλια (συμβούλια στρατιωτικών, συμβούλια αστυνομικών, …) πέραν του κινδύνου φυσικά ότι τα επαναστατικά συμβούλια υπό την πίεση του στρατιωτικού νόμου θα επιδιώξουν να εξοπλιστούν και αυτά …
Το καθεστώς της άρχουσας Κάστας θα ευρίσκεται σε επιθανάτια μέγγενη όπου αφενός αυτό θα απωλείει την εξουσία του, καθιστάμενο από “εξουσία χωρίς ισχύν” σε “ανεξούσιο χωρίς ισχύν”, τουτέστιν σε ένα κουφάρι, αφετέρου, τα συμβούλια θα ενδυναμώνουν την εξουσία τους, καθιστάμενα από “ισχύς χωρίς εξουσία” σε “ισχύς με εξουσία”, οπόταν και θα διεκδικήσουν εμπράκτως την αρχή όλης της κοινωνίας-χώρας.
Αυτήν την κατάσταση ονομάζουμε δυαδική εξουσία και αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε κοινωνικής επαναστάσεως.

5. Από την δυαδική εξουσία στην επανάσταση

Η ύπαρξη δυαδικής εξουσίας σηματοδοτεί το γεγονός ότι ο υποκειμενικός κοινωνικός παράγων έχει ωριμάσει -και δεδομένου ότι οι αντικειμενικές συνθήκες έχουν προ πολλού χρόνου εκπληρωθεί- η κοινωνία πλέον εισέρχεται σε επαναστατική κατάσταση. Ο χαρακτήρας αυτής της ante portas επαναστάσεως καθορίζεται από την ταξική διάρθρωση, το είδος της άρχουσας τάξης, το είδος της εθνικής δομής, το είδος της οικονομικής βάσεως, το είδος των αιτημάτων που θέτει και επιδιώκει να επιλύσει η δυναμική μειονότητα του επαναστατιμένου λαού. Οποσδήποτε όμως το κυριότερο αίτημα της πρώτης φάσεως θα είναι η δημιουργία κεντρικώς και ορθολογικώς ελεγχόμενου εθνικού καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.
Προσοχή, η επανάσταση “γίνεται” (κοινωνικοδιαλεκτικώς), δεν την “κάνουμε” (βολονταριστικώς) και φυσικά δεν μπορεί να επιτύχει χωρίς το τσάκισμα της καθεστωτικής κρατικής μηχανής. Η κρατική μηχανή της Κάστας δεν τσακίζεται εκ των ένδον (όπως διατείνονται εξαπατητικώς όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα) δηλαδή με τους δικούς της όρους, αλλά από έναν εξωτερικό παράγοντα. Αυτός ο παράγων είναι ένας παράλληλος κρατικός μηχανισμός που δημιουργείται από το επαναστατιμένο συλλογικό υποκείμενο, στην ελληνική περίπτωση από τα συμβούλια. Η εγκαθίδρυση δυαδικής εξουσίας είναι νόμος κάθε κοινωνικής επαναστάσεως.
Δεν είναι το κόμμα που δημιουργεί τα συμβούλια, το κόμμα ευνοεί την δημιουργία τέτοιων δομών και δεν τα αποδοκιμάζει όταν αυτά αναδεικνύονται αυθόρμητα, αλλά αντιθέτως, μπαίνει μέσα τους και αναλαμβάνει την καθοδήγησή τους, παραδείγματος χάριν, την καθοδήγηση των “πλατειών”. Η αποδοκιμασία από το ΚΚΕ των “πλατειών” ήταν μία καθαρώς αντεπαναστατική πράξη.

Ν.Β. Φυσικά, αν σε κάποιο στάδιο αυτής της πορείας εμφανιστεί μία πρωτοπόρος καθοδηγητική δύναμη του εργαζόμενου λαού (επαναστατικό κόμμα, επί του παρόντος δεν υπάρχει τέτοιο κόμμα στην Ελλάδα) τότε μπορούμε να δεχθούμε την συμμετοχή αυτής της δύναμης σε εκλογές του καθεστώτος, απλά και μόνον, ωστόσο, για να επιταχύνει την συνειδητή πορεία προς την δυαδική εξουσία και όχι για να εμπλακεί στα κοινοβουλευτικά καθεστωτικά παζαρέματα.

The post Από την εκλογική αποχή στην δυαδική εξουσία appeared first on Νέα Φλώρινα.

Όταν μία οθωμανική φεουδαρχία θέλει να μετασχηματισθεί σε αστική δημοκρατία, χωρίς να εξαφανίσει κοτσαμπάσηδες, ασκερήδες και κλήρο, τότε είναι καταδικασμένη να γίνει η σημερινή Ελλάς…

1. Κάθε χώρα στον κόσμο και καθ’ όλην την ιστορική της διαδρομή ευρίσκεται κάτω από κάποιο καθεστώς κυριαρχίας (υποκειμενικός μηχανισμός ελέγχου του κράτους). Παραδείγματος χάριν, καθεστώς βασιλείας, καθεστώς αστικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, φασιστικό καθεστώς, “κομμουνιστικό” καθεστώς, καθεστώς στρατιωτικής δικτατορίας κ.ο.κ., συνήθως μεταβαίνοντας από ένα σε κάποιο άλλο, στο διάβα του κοινωνικοϊστορικού χρόνου έκαστης χώρας.

2. Υπάρχει ωστόσο μία μοναδική χώρα στον κόσμο η οποία από τον σχηματισμό της ως ελεύθερης και εντεύθεν -και παρά τον πολιτικώς πολυτάραχο βίο της, διάρκειας διακοσίων ετών- δεν έχει κατορθώσει να αλλάξει κατά ουσιώδη τρόπο το καθεστώς κυριαρχίας της. Όπως όλοι κατάλαβαν πρόκειται για την Ελλάδα, όπου το καθεστώς κυριαρχίας της είναι μία σύνθεση, εξωτερικώς μεν ιμπεριαλιστικής κατοχής και εκμετάλλευσης, εσωτερικώς δε μαφιόζικης καταλεηλάτησης από μία ομάδα κρατικοδίαιτων νταβαντζήδων τους οποίους από καιρό έχω ονομάσει Ελληνική Άρχουσα Κάστα, συμπεριλαμβανομένων των πέντε ομοούσιων δομών τους: δημόσιο, εκκλησία, συνδικαλισμό, δικαιωσύνη και -την βρομερότερη όλων- εκπαίδευση. Ο άνωθι χαρακτηρισμός “…πολιτικώς πολυτάραχο βίο της, διάρκειας διακοσίων ετών” εκφράζει ακριβώς την σύγκρουση ανερχόμενων αστικών δυνάμεων με την Κάστα, όπου πάντα ηττημένοι ήταν και παραμένουν οι αστοί.

3. Οι δύο αυτές συνιστώσες κυριαρχίας έχουν διαχρονικώς έναν κοινό εχθρό: την αστική-καπιταλιστική πορεία ανάπτυξης της Ελλάδος.
Η φυσική κοινωνικοϊστορική πορεία κάθε χώρας -μετά την διάλυση των αυτοκρατοριών- είναι η αστικοδημοκρατική πορεία. Ωστόσο, στην Ελλάδα αυτή η πορεία ευρίσκεται από την άρχουσα Κάστα υπό διιστορικό απηνή διωγμό. Παραδείγματος χάριν, εξαφάνισαν όλα τα αστικά στοιχεία από τα νέα εδάφη της χώρας και τους παλιννοστούντες πληθυσμούς. Η καταστροφή της Σμύρνης δεν έγινε από λάθος ή εξαιτίας της τουρκικής ισχύος (εβδομήντα χιλιάδες άτακτοι του Κεμάλ συνέτριψαν τριακόσιες χιλιάδες τακτικού ξεκούραστου και καλά οπλισμένου ελληνικού που είχε την εύνοια των μεγάλων δυνάμεων) αλλά από συνειδητή επιλογή της Κάστας προκειμένου να εξαφανίσει τους Έλληνες αστούς της περιοχής οι οποίοι αποτελούσαν μόνιμη απειλή για αυτήν. Αλλά και τους αφελείς αστούς, μετά την καταστροφή της Σμύρνης, που είχαν την φαεινή ιδέα να επενδύσουν στην Ελλάδα, κατόρθωσαν μέσα σε λίγα μόνον χρόνια να τους οδηγήσουν στην χρεοκοπία. Άλλο παράδειγμα, η είσοδος στην ΕΟΚ έγινε προκειμένου να εξαφανίσουν τους αστούς που είχαν δημιουργηθεί μεταπολεμικώς και απειλούσαν το καθεστώς κυριαρχίας της Κάστας κ.ο.κ.

4. Παρά ταύτα η αστική κυριαρχία και ο συνάδων με αυτήν καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής θα μπορούσαν να κυριαρχήσουν στην Ελλάδα, αν οι ίδιοι οι Έλληνες αστοί δεν ήταν τόσο δηλοί, ξεροκέφαλοι και αγράμματοι.
Εξηγώ. Παρά το γεγονός ότι τα οικονομικά συμφέροντα των κάθε τόσο εμφανιζόμενων αστών είναι ευθέως αντίθετα με αυτά της Κάστας, εντούτοις αυτοί προκειμένου να επιβιώσουν και να αποσπάσουν, αν είναι δυνατόν, και ένα μέρος από την πίτα της Κάστας, σπεύδουν και αναφανδόν συνεργάζονται πολιτικώς με αυτήν με αποτέλεσμα, σε δεδομένη συγκυρία, η Κάστα (η παλαιά πόρνη) είτε να τους ξεδοντιάζει είτε να τους εξαφανίζει ολοσχερώς.

5. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της γερμανικής κατοχής όπου ελάχιστοι μόνον αστοί έλαβαν μέρος στην Εθνική αντίσταση και ακόμη λιγότεροι ανέβηκαν στο βουνό, με αποτέλεσμα να κυριαρχήσουν αφενός στο βουνό οι αριστερές δυνάμεις (και δικαίως να διεκδικήσουν την εξουσία μετά την απελευθέρωση, αφού μοναδική εξουσία ήταν το ΕΑΜ), αφετέρου στις πόλεις αυτοί οι αστοί να συνεργαστούν με την γερμανοδωσίλογη και αργότερα αμερικανοδωσίλογη Κάστα και στην συνέχεια, μάλιστα, από τα δολλάρια που εισέρευσαν για ανάπτυξη στην χώρα, να πάρουν οι αστοί ελάχιστα ή τίποτε, ενώ ο πακτωλός να πάει στις τσέπες της Κάστας και να καταστεί πανίσχυρη με την γνωστή συνέχεια.

6. Ακόμη και σήμερα που μιλάμε βλέπουμε την σύγκρουση δύο ηλιθίων: των εργοδοτών και των εργαζομένων. Η Κάστα τους έστρωσε ένα ληστρικό νομικό πλαίσιο λειτουργίας με τις μνημονιακές κυβερνήσεις της, όπου ο εργοδότης λόγω της ληστείας που υφίσταται δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στο μη-μισθολογικό κόστος της εταιρείας του και αναγκάζεται να βάζει χέρι στο ήδη πενιχρό μισθολογικό κόστος, με αποτέλεσμα εργοδότες και εργαζόμενοι να αιχμαλωτίζονται σε μία διελκυστίνδα χωρίς τέλος, αντί να ενωθούν και να εξαφανίσουν με κάθε έννοια του όρου αυτό το καρκίνωμα που ακούει στο όνομα ελληνική άρχουσα Κάστα.
Επιπλέον, εργοδότες και εργαζόμενοι, σαν να μην τους έφταναν όλα αυτά, υφίστανται από πάνω και τις λοιδορίες του κάθε Τσίπρα και του κάθε Μητσοτάκη ότι θα τους σώσουν, ενώ μύρια όσα τσοντοκομματίδια κατασκευάζονται από την Κάστα (ή από ψώνια) για να χρησιμοποιηθούν ως κοινοβουλευτικά ή κυβερνητικά εμφυτεύματα στην κατάλληλη συγκυρία.

7. Ένας βασικός στηλοβάτης της Κάστας -εκτός από τα βοθροκάναλα (κυρίως το βοθροκάναλο της Βουλής) και τον συνδικαλισμό- είναι η “αριστερά” όλων των αποχρώσεων. Μία μεταπολεμική αριστερά ιδεολογικώς μαστουρωμένη, αλλά και καλοταϊσμένη. Μία αριστερά του καλού Σαμαρείτη, της συμπόνιας των αναξιοπαθούντων, υπερασπίστρια των φτωχών και των λαθρομεταναστών! Τα αριστερά αυτά καθαρματάκια κάνουν πως δεν κατάλαβαν ότι αυτό που οφείλουν καταστασιακώς να εκπροσωπούν είναι το προλεταριάτο και ότι αυτό δεν ανήκει ούτε στους πτωχούς της κοινωνίας ούτε στους τυχοδιώκτες εξ ανατολών λαθρομετανάστες, που είναι οι υποψήφιοι ψηφοφόροι τους, καθώς και ότι το προλεταριάτο (που έχει στρέψει τα νότα του σε όλους αυτούς τους αριστερούς αρλεκίνους) δεν θέλει την συμπόνια κανενός, διότι το προλεταριάτο είναι ο Νιτσεϊκός συλλογικός υπεράνθρωπος με μοναδική πολιτική του επιδίωξη να καταστεί η ηγέτιδα δύναμη του έθνους:

“Aν το δίκιο θες, καλέ μου,
με το δίκιο του πολέμου
θα το βρείς. O που ποθεί
λευτεριά, παίρνει σπαθί.”

Και τί πράττει αυτή η αριστερά; Τίποτε περισσότερο από αγαθοεργίες, ένας τομέας πολιτικής δράσης στον οποίο κατά πολύ περισσότερο υπερτερεί η Μαριάννα Βαρδινογιάννη…

8. Ένα αγαπημένο της Κάστας σκουπίδι της αριστεράς που ακούει στο όνομα Αλέξης Τσίπρας γυροφέρνει την χώρα αυτοδιαφημιζόμενος ότι αυτός και ο ΣΥΡΙΖΑ νοιάζονται για “τους πολλούς”, ένα εντελώς άσχετο με τον Μαρξισμό διακήρυγμα που καταδεικνύει τον οπορτουνιστικό χαρακτήρα αυτού του κόμματος. Η ύλη της αριστεράς είναι η εργατική τάξη που σε όλες τις καπιταλιστικές κοινωνίες είναι “οι λίγοι”, και ειδικώς στην Ελλάδα είναι καμιά τριανταριά χιλιάδες άνθρωποι και με τις οικογένειές τους δεν ξεπερνούν τις εκατό χιλιάδες ψυχές. Αυτούς που κρατάνε την παραγωγική διαδικασία στα χέρια τους θα έπρεπε να νοιάζεται, καθώς και τους ελάχιστους και καταδιωκόμενους από την Κάστα έλληνες παραγωγικούς επενδυτές, και όχι “τους πολλούς”, μια έννοια απάτη, που δεν έχει κανένα οικονομικό περιεχόμενο, βολική ωστόσο για τα προεκλογικά πανηγύρια.

9. Αλλά και ο θεομπαίχτης Μητσοτάκης που θα φλομώσει την Ελλάδα με επενδύσεις από το εξωτερικό; Αν οι αριστεροί είναι εντελώς καθάρματα, οι δεξιοί είναι εντελώς ηλίθιοι. Οι ξένοι επενδυτές δεν πηγαίνουν να επενδύσουν τα καλά κεφάλαιά τους εκεί όπου τους παρακαλάει ο κάθε Μητσοτάκης. Οι ξένοι επενδυτές πηγαίνουν εκεί όπου υπάρχει (α) χαμηλό μη-μισθολογικό κόστος, (β) χαμηλό μισθολογικό κόστος, (γ ) υψηλή παραγωγικότητα εργασίας και (δ) αν πρόκειται το προϊόν να καταναλωθεί στην φιλοξενούσα χώρα, διαθέσιμο προς κατανάλωση χρήμα. Καμία, μα εντελώς καμία, από αυτές τις προϋποθέσεις δεν εκπληρώνεται στην Ελλάδα. Γιατί λοιπόν να έρθει ο ξένος επενδυτής; Είναι τόσο τραγική η κατάσταση στην οποία έχει φέρει την χώρα η Κάστα, που ούτε οι λεηλάτες ξένοι επενδυτές -που πληρώνουν αρνητικά επιτόκια για να παρκάρουν τα κεφάλαιά τους- καταδέχονται να επενδύσουν στην Ελλάδα, και ας παρακαλάει ο Μητσοτάκης να έρθουν στην χώρα για να την λεηλατήσουν:

“Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.”

Ας υποθέσουμε όμως, όλως θεωρητικώς, ότι μετά από εξήντα χρόνια κατορθώνει η Ελλάς να εκπληρώσει αυτές τις προϋποθέσεις ή ότι η άρχουσα Κάστα αποφασίζει με κάποιο μαγικό τρόπο να επιβάλει την εκπλήρωσή τους. Τότε όμως καθόλου δεν χρειάζεται να έρθουν ξένοι επενδυτές. Διότι, αν ισχύουν οι επενδυτικές προϋποθέσεις, τότε κόβεις δικό σου νόμισμα, δανείζεσαι και κανείς εσύ τις επενδύσεις, μάλιστα, αυτές που εσύ χρειάζεσαι και όχι αυτές που βολεύουν τον ξένο επενδυτή. Αυτό όμως προϋποθέτει ότι έχεις αφενός εθνικό νόμισμα (άρα έξοδος από την ευρωζώνη) αφετέρου δική σου πολιτική βιομηχανικής παραγωγής και εξαγωγών-εισαγωγών (άρα έξοδο από την ΕΕ). Θα πρέπει να είναι κάποιος πολύ αφελής για να πιστέψει ότι αυτά μπορούν να γίνουν από Μητσοτάκηδες. Απατεώνες, λοιπόν, εκτός από ηλίθιοι και οι δεξιοί που μας ζάλισαν με τις ξένες επενδύσεις που θα φέρουν.

10. Ένα άλλο παράδειγμα εμπαιγμού του λαού από αμφοτέρους είναι και αυτό με την λατρεία της ραχοκοκαλιάς της οικονομίας και άλλες παρλαπίπες, της “μεσαίας τάξης”. Το φαινόμενο της διόγκωσης της μεσαίας τάξης (κοινωνικό στρώμα το οποίο, κατά το κύριο μέρος του, δεν συμμετέχει στην παραγωγή νέου πλούτου αλλά μόνον στον τομέα της ανταλλαγής ήδη δημιουργηθέντος) οφείλεται ακριβώς στην ύπαρξη της Κάστας. Αντί ο πλούτος να συγκεντρωθεί στα χέρια των Ελλήνων επενδυτών αστών-καπιταλιστών, ο κύριος όγκος πηγαίνει στην αντιεπενδυτική Κάστα και μέρος του διαχέεται στην λεγόμενη “μεσαία τάξη” -κατά το πλείστον παρασιτική- η οποία είναι το κύριο καταναλωτικό στρώμα και από την οποία το κράτος της Κάστας αρμέγει φόρους. 
Η μεσαία τάξη (αγοραίως γνωστοί και ως νοικοκυροπούστηδες) είναι η βρωμερή αντιδραστική μικροαστίλα με την οποία η Κάστα καμουφλάρει όλη της την ύπαρξη και απρόσκοπτα ασκεί την κυριαρχία της, ενώ ταυτοχρόνως αποτελεί το πλέον προβεβλημένο από τα μίντια πρότυπο Έλληνος και ίνδαλμα κάθε πτωχοραγιά.

11. Μετά από όλα τους τα παθήματα αυτοί οι Έλληνες αστοί συνεχίζουν και παραμένουν δηλοί, ξεροκέφαλοι, ψιλικατζήδες. Αντί να συνεργαστούν με την εργατική τάξη για την εγκαθίδρυση μιας καπιταλιστικής οικονομίας ορθολογικώς και κεντρικώς ελεγχόμενης, αυτοί συνεχίζουν, αδιόρθωτοι, να ταυτίζονται πολιτικώς με την Κάστα, δηλαδή με τους αποδεδειγμένους θήτες τους ή να μεταναστεύουν σε γειτονικές χώρες. Αυτό έχει ως συνέπεια όπως πάντα την αδυναμία απελευθέρωσης της Ελλάδος από τα διεθνή οικονομικά αρπακτικά και κυρίως την επιδεινούμενη καθυπόταξή της στα τουρκικά κελεύσματα. (Μία από τις προυποθέσεις για να ξεσπάσει ένας πόλεμος είναι η εμπεδωμένη ασυμμετρία στρατιωτικών δυνάμεων των δύο αντιπάλων.) Οι σχεδιασμένες από την Κάστα υπερβολικές αναφορές στις τουρκικές παραβιάσεις αποσκοπούν στην νομιμοποίηση μέσα στην συνείδηση των Ελλήνων του ενδεχομένου παραχώρησης στους Τούρκους εθνικού χώρου, ώστε η Κάστα χωρίς να επενδύσει σε πολεμική βιομηχανία να έχει ήσυχο το κεφάλι της από αυτό το μέτωπο. Δεν υπάρχουν για την Κάστα πιο μισητές λέξεις από τις λέξεις “βιομήχανος” και “εργοστασιάρχης” (όθεν και η λατρεία της για την “αριστερά”…) ακόμη και όταν πρόκειται για ζωτικής σημασίας ζητήματα της χώρας.

12. Αυτοί οι ελεεινοί τύποι της Κάστας βλέπουν τον ελληνικό γεωγραφικό χώρο σαν οικόπεδό τους και είναι πρόθυμοι να παραχωρήσουν -και διαρκώς το πράττουν- στον οποιοδήποτε επίβουλο οτιδήποτε από το οποίο δεν προσπορίζονται αστρονομικά υπερκέρδη, προκειμένου να συντηρήσουν την επικυριαρχία τους, αλλά και όταν δεν δίνουν γην και ύδωρ (όπως έπραξαν με το μακεδονικό ζήτημα) σπεύδουν και ανταλλάσουν τα υπερκέρδη τους με την περιουσία του κράτους (δημιουργία υπερταμείου) ενώ ταυτοχρόνως απαλλοτριώνουν τους ίδιους τους πολίτες τους (και οι αριστερές κατασχέσεις καλά κρατούν).

13. Αυτή η Κάστα ευρίσκεται πίσω από οποιαδήποτε κυβερνητική διαχείριση, καθιστώντας άνευ σημασίας οποιεσδήποτε εκλογικές αναμετρήσεις, ενώ το αλλαλάζον κυμβαλολαΐδιον χτυπιέται στις κάλπες σαν μπαλάκι του πινγκ πονγκ, κατορθώνοντας να αλλάξει μόνο επιβήτορα από εκλογές σε εκλογές, αντί να πράξει το προφανές, δηλαδή την καθολική συνειδητή αποχή που θα απονομιμοποιούσε αυτήν την οικονομικοπολιτική γιγαντομαφία, και θα άνοιγε τον δρόμο για κινηματικές εξελίξεις…

14. Όμως τα ψέματα κάποτε τελειώνουν. Αυτός ο λαός που μέχρι σήμερα, διατελόν σε πλήρη απάθεια, έχει εθιστεί στην κατοχή από τους ντόπιους κατακτητές της Κάστας, τους Αμερικανούς και Γερμανούς ομοίους, θα υποστεί αργά ή γρήγορα και την πλέον ταπεινωτική κατοχή ενός μέρους της χώρας του από τους Τούρκους.
Εξηγώ. Μια βασική αρχή λέει ότι:

“Το όπλο του διεθνούς δικαίου ουδέποτε υποκαθιστά το διεθνές δίκαιο των όπλων.”

Γαβγίζουν από το πρωί ως το βράδυ όλα τα πολιτικά και πολιτειακά φερέφωνα της Κάστας, ότι η Τουρκία παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και ότι η Ελλάς σέβεται αυτό. Αν δεν είναι τόσο πρόστυχα αυτά τα φερέφωνα, τότε οποσδήποτε θα πρέπει να εγκλειστούν σε φρενοβλαβείο. Διότι και τα μικρά παιδιά γνωρίζουν ότι το διεθνές δίκαιο δεν σου εξασφαλίζει απολύτως τίποτε, αφού δεν διαθέτει ουσιώδη μηχανισμό επιβολής του, και επομένως, ο μόνος τρόπος για να επιβληθεί το διεθνές δίκαιο είναι η ισχύς των όπλων τα οποία η Ελλάς σήμερα (όπως άλλοτε το Βυζάντιο…) τραγικά στερείται λόγω της αδηφάγου πολιτικής της άρχουσας Κάστας.

15. Από την άλλη, γράφοντας όλα αυτά, θα μπορούσε κάποιος να μας ψέξει ότι ματαιοπονούμε, ότι αυτός ο λαός όχι μόνον δεν έχει το σθένος να πολεμίσει την Κάστα, αλλά ούτε καν την βλέπει, και θα πρόσθετε κάποιος ότι κάθε Κυριακή στα γήπεδα παραληρεί από τα αισθήματα λατρείας για αυτήν την Κάστα:

“Μωραίνει κύριος ον βούλεται απολέσαι.”

Άντεξε διακόσια χρόνια και τώρα τελείωσαν τα καύσιμά του, τόσες ήταν οι δυνάμεις του, θέλει πια να αναπαυθεί στο κιβούρι της ιστορίας, όπως άλλωστε συνέβη σε τόσους και τόσους άλλους λαούς οι οποίοι δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στις ευμετάβλητες και τραχείς συνθήκες της κοινωνικής εξέλιξης…

Φλώρινα, 17 Ιουνίου, 2019

Παντελής Μιντεκίδης

Μαθηματικός, Πρώτο ΓΕΛ Φλώρινας

The post ΕΛΛΑΣ: Μία υπό αφανισμό χώρα εξαιτίας του καθεστώτος κυριαρχίας Κάστας appeared first on Νέα Φλώρινα.

1. Η παγκοσμίωση καλά κρατεί, τα εργαλεία της άπειρα και πανίσχυρα. Οι λαοί των αναπτυγμένων εθνών ανυποψίαστοι μέσα στην ρέμβη τους και την πολιτική τους αποβλάκωση (ενταφιασμός με κάθε κόστος του υλιστικού-διαλεκτικού τρόπου σκέψεως) απο-εθνικοποιούνται. Βασικοί σύμμαχοι αυτής της παγκοσμίωσης είναι αφενός το υπερεθνικό κεφάλαιο και αφετέρου η ευτελισμένη διαχειριστική του κεφαλαίου αριστερά. Ισχυρότατο όπλο της παγκοσμίωσης κατά του πολιτισμού αυτών των εθνών -ισχυρότερο ακόμη και από αυτό των τραπεζών, των πεποιημένων εθνικών μειονοτήτων και των αποβλακοτικών εκπαιδευτικών συστημάτων- είναι ο επιδράμων Ισλαμισμός.

The post Ισλαμικοί λαοί: το λούμπεν προλεταριάτο των εθνών appeared first on Νέα Φλώρινα.

1. Την έχουμε ερμηνεύσει σε αρκετές περιστάσεις, έχουμε συγγράψει εκτενέστατη μελέτη για αυτήν, ωστόσο, επειδή διαπιστώνουμε ότι δέν έχει εμπεδωθεί επαρκώς το γεγονός ότι συνιστά το πρώτο κινούν της νεοελληνικής πραγματικότητας, θα επαναλάβουμε την θέση μας για αυτήν ακόμη μία φορά λίαν συνοπτικώς.

Επανάληψις μήτηρ μαθήσεως.

2. Όπως σε κάθε χώρα έτσι και στην Ελλάδα υπάρχει μία συγκεκριμένη κοινωνική διαστρωμάτωση. Εκείνο ωστόσο που είναι ίδιο χαρακτηριστικό της Ελλάδος εκ της απαρχής του ελληνικού κράτους και λειτουργεί σαν άρχουσα τάξη, είναι η ύπαρξη μίας ολιγομελούς, άτυπης εξωθεσμικής ομάδος ανθρώπων η οποία πραγματικώς παρακολουθεί, ελέγχει και καθορίζει το πεπρωμένο αυτής της χώρας, φυσικά, πάντοτε προς όφελος των ίδιων συμφερόντων της.

Την ονομάζω Ελληνόφωνη Κάστα Κατακτητών.

3. Αυτή απαρτίζεται οπωσδήποτε από τους γνωστούς πέντε-δέκα οικονομικούς κρατικοδίαιτους “νταβαντζήδες” και ένα επιτελείο ατόμων ειδικών γνώσεων και θέσεων. Η Κάστα ελέγχει πλήρως και επιλέγει άμεσα τα κύρια πρόσωπα και τις κύριες κατευθύνσεις όλων των υποσυστημάτων της χώρας:

οικονομικό, πολιτικό, πολιτειακό, διπλωματικό, εκτελεστικό, δικαστικό, στρατιωτικό, αστυνομικό, ακαδημαϊκό, μιντιακό, καλλιτεχνικό, τοπικοαυτοδιοικητικό, τρομοκρατικό, εκκλησιαστικό, αλλά και χαμηλότερα.

Ωστόσο, δεν ασχολείται με δευτερεύουσας, διεκπεραιωτικής σημασίας ζητήματα, αλλά μόνον με υψηλής στρατηγικής τοιούτα.

4. Αυτή η Κάστα κατά καιρούς ονομάστηκε αδοκίμως “βαθύ κράτος” ή “αθηναϊκό κράτος”. Μάλιστα, κατά τα χρόνια της οθωμανικής κατοχής, ο λαός αποκαλούσε αυτήν την Κάστα “χριστιανοί τούρκοι”, ή ακόμη, “σατανάδες”, είναι η ίδια που δολοφονούσε τους ήρωες του ’21 και κατ’ εντολήν της οποίας διεπράχθησαν οι γνωστές διαβόητες πολιτικές ή οικονομικές δολοφονίες.

Η Κάστα είναι οργανωμένη και λειτουργεί επί τη βάσει αυστηρότατων κανόνων τύπου σκληροπυρηνικής μαφίας. Οποιαδήποτε πρωτοβουλία και αν αναπτύξουν τα μέλη των ανωτέρω υποσυστημάτων, οποιαδήποτε και αν είναι η βούληση του λαού, οποιοδήποτε αποτέλεσμα και αν δώσουν οι κάλπες των εκλογών ή των δημοψηφισμάτων, όλα είναι άνευ σημασίας, διότι στο τέλος πραγματοποιείται αποκλειστικώς και μόνον η βούληση και ο σχεδιασμός αυτής της Κάστας, η οποία de facto κυβερνάει αυτήν την χώρα, ελέω θεού. Κανείς δεν είναι σε θέση να ορίσει τα μέλη αυτής της Κάστας παρά μόνον η ίδια, συνήθως κληρονομικώ δικαίω, και πάντα εν κρυπτώ και παραβύστω.

«Άργειε να ‘λθη εκείνη η μέρα,
Και ήταν όλα σιωπηλά,
Γιατί τα ‘σκιαζε η φοβέρα
Και τα πλάκωνε η σκλαβιά.»

(Δεν είναι ανεξήγητα τα αίτια εμφάνισης, ωρίμανσης και καθολικής κατίσχυσης της Ελληνικης Κάστας, όμως δεν είναι και θέμα της παρούσης αναρτήσεως.)

5. Κοινοβούλια (Μάπετ σόου), κυβερνήσεις (θίασοι), πρόεδροι (μαριονέτες), στρατοί (άλλοθι για μίζες), δικαστήρια (θεσμοθετημένη αδικία), πανεπιστήμια (χαμαιτυπεία σκέψεως και άντρα αναξιοκρατίας) κ.λ.π. όλα έρχονται και παρέχονται, αλλά η πολιτική της χώρας και η γενική μακροκατάστασή της παραμένει παγερώς αναλλοίωτη. Θεωρείται αδιανόητο να αντισταθεί κάποιος στην ανελέητη βούληση αυτής της Κάστας και αν από άγνοια ή λάθος το πράξει, απλώς και δια μιας εξαφανίζεται από προσώπου γης.

Το οικόπεδο Ελλάς είναι δικό της και οι μόνοι με τους οποίους συνεργάζεται και το μοιράζεται είναι οι εκάστοτε κυρίαρχοι ιμπεριαλιστές πάτρωνες υπό την μπότα των οποίων ευρίσκεται διαχρονικώς η θέση της. Δεν υπάρχει άλλη χώρα προτεκτοράτο στον πλανήτη όπου οι ιμπεριαλιστές να αισθάνονται σαν στο σπίτι τους. Η Κάστα εκχωρεί τα πάντα στους ιμπεριαλιστές και αυτοί προστατεύουν την αυλή τους ή την επεκτείνουν ή την διαμελίζουν, πάντοτε κατά το εκάστοτε ιμπεριαλιστικό τους συμφέρον και με έναν λαό ωσεί παρών και πάντα θύμα και ψώνιο. Εθνική συνείδηση, πατριωτική συνείδηση, ιστορική συνείδηση, και γενικώς συνείδηση, είναι άγνωστες έννοιες για τα μέλη της Κάστας. Τα πάντα, υλικά ή πνευματικά, τρέχοντα ή ιστορικά κ.ο.κ. είναι ρευστοποιήσιμα, όχι τόσον για άμεσο οικονομικό όφελος, όσον κυρίως για την διασφάλιση της αυτοσυντήρησης και διαιώνισής της.

6. Είναι κυρίως αυτή η Κάστα η οποία ως πλέον μισητό της εχθρό δέν έχει τόσον το υπόδουλο εξαθλιωμένο και αποβλακωμένο λαΐδιο (όπως συμβαίνει με τις άρχουσες τάξεις όλων των χωρών της υφηλίου) όσον έχει την καπιταλιστικού προσανατολισμού ανάπτυξη της Ελλάδος.

Η φυσιολογική πορεία εξέλιξης μίας χώρας όπως η Ελλάς, τους τελευταίους δύο αιώνες της παγκόσμιας ιστορίας, είναι η καπιταλιστική πορεία. Ωστόσο, η Κάστα έχει την απόλυτη ισχύ αφενός να εμποδίζει αυτήν την εξέλιξη και αφετέρου -άπαξ και κάποιες καπιταλιστικές επιχειρήσεις ξεφύγουν από τον έλεγχό της και ευδοκιμήσουν πέραν του επιτρεπομένου- να εφορμά με όλα τα μέσα που διαθέτει (τράπεζες, εφορία, δικαστήρια, συνδικαλισμό, περιβαλλοντικές οργανώσεις, μίντια, τρομοκρατία, απαγωγείς κ.ο.κ.) και να τερματίζει τον βίο αυτών των επιχειρήσεων τραγικώς.

Είναι νόμος:

Ότι δεν ελέγχεται από την Κάστα απλώς πεθαίνει, ασχέτως με την αξία που αυτό προσδίδει στο είναι της χώρας.

7. Ακόμη και η διάδοση των σοσιαλιστικών και κομουνιστικών ιδεών σε αυτήν την χώρα ευρίσκεται υπό τον έλεγχο-χρήση αυτής της επάρατης Κάστας: η αριστερά αποτελεί τον ιδεολογικό βραχίονα της Κάστας με τον οποίο ποινικοποιείται η καπιταλιστική ανάπτυξη.

Τα καθαρματάκια, οι αριστεροί, κόπτωνται για την εργατική τάξη μιας χώρας η οποία δεν έχει εργατική τάξη, δεδομένου ότι δεν κυριαρχεί ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής. Αυτήν την στιγμή η εργατική τάξη της Ελλάδος αριθμεί στον μηδαμινό αριθμό των 30 χιλιάδων παραγωγών υπεραξίας(sic).

Το ΚΚΕ, μάλιστα, έσπευσε να πλειοδοτήσει και αναγόρευσε την Ελλάδα -μία χώρα που ήδη έχει εκχωρήσει στους δανειστές την εθνική της κυριαρχία και όλο τον εθνικό της πλούτο- άκουσον άκουσον, σε ιμπεριαλιστική χώρα, τρομάρα τους!!!

Από την άλλη, η ολικώς και διαχρονικώς αποβλακωμένη δεξιά, νομίζει ότι εκφράζει και υπερασπίζεται την αστική ιδεολογία, σε μία χώρα που όχι απλώς δεν κυριαρχεί ούτε καθ’ υποψίαν μία κάποια αστική τάξη, αλλά οι όποιοι αστοί ευδοκιμούν κάτω από διάφορες συγκυρίες, γρήγορα μετακομίζουν στο εξωτερικό, ή όταν παραμένουν στην χώρα, γρήγορα χρεοκοπούν ή ενσωματώνονται στην Κάστα προκειμένου να επιβιώσουν.

Μόνον σκεπτόμενοι και πράττοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, δεξιοί και αριστεροί συνδυαστικώς, μπορούν να προσφέρουν ζωτικές υπηρεσίες στην Κάστα.

Και όσο ο λαός ζητάει σοσιαλισμό, τόσο περισσότερο χτυπιέται από τους κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς της Κάστας η καπιταλιστική ανάπτυξη της χώρας, δήθεν για να του κάνει το χατίρι, τόσο περισσότερο ενισχύεται η κρατικοδίαιτη Κάστα, αφού παίζει χωρίς αντίπαλο, και τόσο βαθύτερα σκάβεται ο λάκκος ενταφιασμού του λαού, μα ταυτοχρόνως και της Ελλάδος, και τελικώς, εξ αυτού του προτσές καθίσταται παντοδύναμη.

Έτσι κατέληξε σήμερα η Ελλάς να έχει πλήρως, όχι μόνον από-βιομηχανοποιηθεί, αλλά και από-κεφαλαιοκρατικοποιηθεί, ώστε να έχει παραμείνει η κρατικοδίαιτη Κάστα μοναδική κυρίαρχη δύναμη πραγματικής εξουσίας στον ελληνικό χώρο, ενώ τα ελάχιστα αστικά στοιχεία προκειμένου να υπάρξουν οφείλουν πάντοτε να ευρίσκονται υπό τον έλεγχό της, ή άλλως, να πάρουν των ομματιών τους.

8. Είναι αυτή η Κάστα η οποία ξεπουλάει λαό και έθνος, χώρα και ιστορικό χώρο, οικογένεια και φυλή προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία και να λυμαίνεται το οικόπεδο Ελλάς. Είναι η Κάστα που προκαλεί τις ελληνικές χρεοκοπίες, πέντε με την τρέχουσα, μέσα σε δύο αιώνες ιστορίας, καταστρέφοντας τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας, ενώ η ίδια παραμένει αλώβητη και άρχει εν πλήρη αλαζονεία. Είναι επίσης η Κάστα εναντίον της οποίας κουνάνε το δάκτυλο διάφοροι διεθνείς εγκληματίες τύπου Λαγκάρντ, Ντράγκι, Σόιμπλε, Μέρκελ λέγοντας ότι αυτή οφείλει να επωμισθεί το δικό της χρέος -προκειμένου να μην στρέφεται η λαϊκή οργή εναντίον των διεθνών οργανισμών τους- ενώ την ίδια στιγμή εξαφανίζουν μονοκονδυλιά το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της χώρας. Είναι, τέλος, η Κάστα της οποίας ο συσσωρευμένος επί δύο αιώνες πλούτος από την καταλήστευση της χώρας είναι ικανός να ξεπληρώσει το χρέος -που η ίδια δημιούργησε αλλά φόρτωσε στις πλάτες του λαού- όχι μία φορά αλλά δέκα. Μάλιστα, αν έχει κάποιος το χρόνο και ερευνήσει, θα διαπιστώσει ότι από την εποχή της οθωμανικής κατοχής μέχρι σήμερα τα ονόματά τους επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά, στην ιστορία, διότι τα μέλη της Κάστας συνδέονται εσωτερικώς με δεσμούς αίματος ή αγχιστείας, ενώ το σπάσιμο της ομερτά είναι θανάσιμη πράξη.

9. Έτσι και μόνον έτσι ερμηνεύονται όλα τα οικονομικά, κοινωνικά και εθνικά ζητήματα της χώρας μας, και όχι βάσει των ανοησιών που σερβίρει στον αδαή λαό αυτή η γιγαντομαφία, η Κάστα, και η γερμανική συμμορία με την οποία συνεργάζεται και την οποία αντιμάχεται ταυτοχρόνως, γνωστή και ως Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όλες οι πολιτικές αναλύσεις, αν δεν είναι όπως συνήθως ταυτολογικές, είναι καταδικασμένες σε οικτρή αποτυχία, εφόσον βασίζονται στο δεδομένο ότι σε αυτήν την χώρα λειτουργεί κάποιος στοιχειώδης κοινοβουλευτισμός δυτικού τύπου. Αντιθέτως, το μόνο που ισχύει είναι ο καστικός κοινοβουλευτισμός, ένα πάζλ από φυτευτά κόμματα και φυτευτούς βουλευτές -κατ’ εντολήν και υπό τας διαταγάς της Κάστας- δια την θεραπείαν πάσης νόσου και πάσης μαλακίας, και κυρίως για να διατηρήσει η Κάστα την απόλυτη εξουσία της (όπως, παραδείγματος χάριν, τα μαγειρέματα του χρηματιστηρίου, της εισόδου στην ευρωζώνη, της εθελούσιας μνημονιακής υποταγής στους Γερμανούς, του λεγόμενου μακεδονικού ζητήματος κ.λ.π.) ενώ ο λαός και οι αργυρώνητοι ή ανόητοι δημοσιολογούντες φωνασκούν περί αποστασίας, προδοσίας και άλλα ευτράπελα, αγνοώντας ότι εδώ και διακόσια έτη αυτός ήταν ο τρόπος λειτουργίας του ελληνικού κοινοβουλίου χωρίς ουδέ μίας εξαιρέσεως.

10. Οι νεοέλληνες, έχοντας τα ανωτέρω ως δεδομένα, και μόνον, είναι ανάγκη ανεξαρτήτως ανερμάτιστων πεποιθήσεων δεξιός-αριστερός να σχεδιάσουν, οργανώσουν και εξολοθρεύσουν αυτόν τον καρκίνο του έθνους, την Κάστα, κοινωνικώς και βιολογικώς από προσώπου Ελλάδος, αν φυσικά επιθυμούν να έχουν κάποιο μέλλον, εννοώ ως αστικώς ελεύθερο έθνος και όχι ως βάρβαροι, και έτσι να ολοκληρώσουν την ευνουχισμένη και ημιτελή επανάσταση του 1821 κατά την οποία πετάχτηκαν οι Τούρκοι αλλά την θέση τους έλαβαν οι Χριστιανοί Τούρκοι, δηλαδή η Ελληνόφωνη Κάστα Κατακτητών. Η ανάγκη είναι επιτακτική και δεν χωράει την παραμικρή αναβολή, η χώρα όζει υπό κάθε έννοια.

Φυσικά, αυτά δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν από χουλιγκάνους πατριώτες, χρυσοποίκιλτα αλαλάζοντα ιουδαιοχριστιανικά ιερατεία και άλλα κύμβαλα, απαξάπαντα βαρίδια για τον εθνοκοινωνικό σκοπό της εξολόθρευσης της Κάστας. Ούτε κάποια ελάχιστα αστικά στοιχεία που υπάρχουν θα συμπράξουν στην δημιουργία μετώπου με τους επαναστάτες, διότι αυτά τα στοιχεία προκειμένου να υπάρξουν πάντα προσεταιρίζονται, προσκυνούν, αν δεν ενσωματώνονται στην Κάστα.

Ο λαός πρέπει καλώς να κατανοήσει εξ υπαρχής ότι σε κάθε κοινωνικό αγώνα θα ευρίσκεται τραγικά μόνος, παρά το ότι θα υπάρξουν πάμπολλοι που θα σπεύσουν να τον βοηθήσουν, δηλαδή να του κόψουν τα ποδάρια. Αυτό που απαιτείται είναι μία στρατιωτικώς οργανωμένη και αποφασισμένη δυναμική μειονότητα επαναστατικών κοινωνικών δυνάμεων με απολύτως συγκεκριμένους στόχους, σε διάταξη ουσιαστικού πολιτικού πολέμου, ενός πολέμου ο οποίος στις επιμέρους μάχες του θα μετέρχεται κάθε μέσου για την επιτυχία του εθνοκοινωνικού στρατηγικού σκοπού.

11. Στην σημερινή Ελλάδα και σε λογικό ορίζοντα δεν φαίνεται να υπάρχει ένα τέτοιο επαναστατικό υποκείμενο. Η Κάστα έχει επίγνωση του κινδύνου που διατρέχει και για αυτό οργανώνεται κατά δύο τρόπου.

Αφενός κατορθώνει να μαντρώνει σε διάφορους ad hoc θύλακες τα ριζοσπαστικοποιημένα αφελέστατα νεαρά συνήθως υποκείμενα, με πολυτιμότερους συμμάχους της το ΚΚΕ και την Χρυσή Αυγή όπου οι πρώτοι εμφανίζονται ως υπερασπιστές του λαού, ενώ πρόκειται για επαγγελματίες λαοκάπηλους, και οι δεύτεροι ως υπερασπιστές του έθνους, ενώ πρόκειται για επαγγελματίες εθνοκάπηλους.

Ο ΡΟΥΒΊΚΩΝΑΣ και τα κάθε είδους νύκτωρ περπατούντα μαλακιστήρια (ψευτοαναρχικοί, τρομοκράτες, απαγωγείς κ.α.) διαφέρουν από τους ανωτέρω δύο, διότι αυτά η Κάστα τα χρησιμοποιεί για ενέργειες άμεσου σκοπού, εκτός ορίων νομιμότητας…

Αφετέρου έχει οργανώσει ένα τεράστιο χαφιεδοματατζίδικο σύστημα, ίσως το μεγαλύτερο στον κόσμο αναλογικώς με τον πληθυσμό της χώρας, με αποκλειστικό σκοπό να τσακίσει κάθε επαναστατικό ή εξεγερτικό ή έστω απλώς διεκδικητικό σκίρτημα ατομικής ή λαϊκής αφετηρίας. Συνοπτικώς, η Ελλάς σήμερα είναι το πλέον φασιστικό κράτος της Ευρώπης και σαφώς από τα φασιστικότερα ολόκληρου του κόσμου, ιδιαιτέρως με την τελευταία κυβερνητική επιλογή της Κάστας, αυτήν των Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ. Ουδέποτε στην Ελλάδα, ούτε επί χούντας, ούτε μετεμφυλιακώς υπήρξε πιό ανελέητο και αστυνομοκρατούμενο και φορομπηχτικό κράτος από αυτό το κράτος της Κάστας υπό διαχείριση Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ.

(Αλέξη, άρχοντα, πάρτους τα υπάρχοντα.)

Παρά ταύτα, πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό ότι ουδεμία ανάσχεση προς την ολική καταστροφή της χώρας δεν μπορεί να επιτελεστεί στα πλαίσια οποιουδήποτε προγράμματος, αν προηγουμένως δεν εξαφανιστεί από προσώπου γης η επάρατος Κάστα. Οι ευκαιρίες δίνονται πάντα σε πολύ περιορισμένα χρονικά διαστήματα:

τικ-τακ, τικ-τακ, τικ-τακ, …

12. Στην ιστορία χιλιάδες έθνη έχουν εξαφανιστεί εξαιτίας εξωτερικών αλλά κυρίως εσωτερικών αιτιών και δεν έχουν απομείνει ούτε καν τα ονόματά τους. Το ερώτημα λοιπόν είναι εάν θα ακουστεί για άλλη μία φορά από τα χείλη των εδώ και δύο αιώνες σκλαβωμένων από την Κάστα η ανατριχιαστική κραυγή της Σαλαμίνας, ή θα εξαφανιστούν δια παντός:

«Ω, παίδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερούτε πατρίδ’, ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων` νυν υπέρ πάντων αγών.»

Παντελής Μιντεκίδης

Μαθηματικός

Πρώτο ΓΕΛ Φλώρινας

pantel.minteki@gmail.com

The post Η ελληνόφωνη κάστα κατακτητών appeared first on Νέα Φλώρινα.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Οι θεματοδότες της ΚΕΓΕ (Κεντρική Επιτροπή Γενικών Εξετάσεων) πάντα μας επιφυλάσσουν κάποια έκπληξη, θετική ή αρνητική. Φέτος αποφάσισαν να αναβαθμίσουν την ποιότητα των εκπλήξεων και να προχωρήσουν στην σφαίρα του γελοίου. Δέν θα το πιστέψετε, αλλά η γκάφα της ΚΕΓΕ φέτος δεν έχει τα όριά της: Το τρίτο θέμα, άκουσον άκουσον,  ήταν μία άσκηση από τα Μαθηματικά της Γ’ Γυμνασίου(sic), ελαφρώς παραποιημένη και συγκεκριμένα η άσκηση 7, σελίδα 157 (το βιβλίο μου είναι εκδόσεως 2013).

Μετά από τέτοια γκάφα η επιτροπή θα πρέπει να παραιτηθεί και να επαναληφθούν οι εξετάσεις, αν φυσικά υπάρχει ίχνος σοβαρότητας από την μεριά του υπουργείου παιδείας και αν έχει απομείνει ελάχιστος σεβασμός του υπουργού παιδείας προς τους υποψηφίους οι οποίοι μετά από τουλάχιστον δύο έτη προετοιμασίας, κόπων και εξόδων των οικογενειών τους, καλούνται να διαγωνιστούν σε θέμα Γ’ Γυμνασίου.

Τέτοιο φαινόμενο τον τελευταίο μισό αιώνα που συμβαίνει να γνωρίζω τα θέματα των εισαγωγικών εξετάσεων, δεν έχει παρατηρηθεί.

Μας είχε υποσχεθεί ο υπουργός παιδείας πως θα αναβάθμιζε την ΚΕΓΕ και θα τοποθετούσε αξιοκρατικώς τα μέλη της και όχι κομματοσκυλικώς, όπως συνήθιζαν να πράττουν οι προηγούμενοι.

Τώρα καταλάβαμε τί εννοούσε…

The post Πανελλαδικές: Απαντήσεις στα Μαθηματικά Προσανατολισμού appeared first on Νέα Φλώρινα.

1. Είναι πλέον γνωστόν τοις πάσι ότι η Νεοελληνική Άρχουσα Τάξη συνιστά μία μαφιόζικη κάστα οικονομικών, πολιτικών, πολιτειακών, συνδικαλιστικών, θρησκευτικών, πανεπιστημιακών και ανωτεροκρατικών διαχειριστών, εκφραστών και εκπροσώπων συμφερόντων, διαχρονικών δοσίλογων κάθε κατακτητού της χώρας, όπως των Ρωμαίων (εξ’ ου και ρωμιοί), των Οθωμανών, των Γερμανών, των Αγγλοαμερικάνων και σήμερα των Ευρωπαίων Νεοαποικιοκρατών.

Αυτή η κάστα, απολειφάδι των Οθωμανών, εδώ και διακόσια χρόνια λεηλατεί χώρα και λαό και ταυτοχρόνως ξεπουλάει πατρίδα και έθνος, προκειμένου να μπορεί να συντηρείται και να αναπαράγεται, επιδεικνύοντας την μέγιστη απέχθεια και αντίσταση σε οποιασδήποτε μορφής αστικοτεχνολογικού εκσυγχρονισμού της χώρας, κοντολογίς, καταμαχόμενη κάθε σύγχρονη καπιταλιστική-βιομηχανική ανάπτυξη του τόπου.
Διότι, η εν λόγω νεοελληνική άρχουσα κάστα, δεν είναι απλά και μόνον αντικομουνιστική, κατά τον τρόπο μιας «αξιοπρεπούς» (ιμπεριαλιστικής είτε υποτελούς) αστικής τάξεως. Είναι, επιπλέον, αντικαπιταλιστική (με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που είναι και η «Αριστερά» μας) και κατά συνέπεια, αντιπαραγωγική και αντιαναπτυξιακή, πράγμα που σημαίνει ότι αφού δεν εκπλήρωσε μέχρι τούδε τα καθήκοντα καπιταλιστικής ανάπτυξης της χώρας, αυτά μετετέθησαν απαρχής στα χέρια αλλότριων λαϊκοταξικών δυνάμεων, στα πλαίσια μιας επαναστατικής λαοκρατικής δημοκρατίας, παρόμοια με αυτήν που περιγράφθηκε στο πρόγραμμα του ΕΑΜ.

Ένα πρόσφατο εργαλειακό απόκτημα αυτής της κάστα είναι και το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, απαρτιζόμενο από αριστερούς ευρωδοσίλογους εκπροσώπους του «διεθνιστικού»-κοσμοπολίτικου φασισμού νέου τύπου. Αυτοί δεν είναι απλώς εθνοπροδότες όπως οι δεξιο-πασόκ προκάτοχοί τους. Αυτοί είναι κάτι πολύ-πολύ πιο σύνθετο! Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα, επιπλέον, και κοινωνικοταξικών προδοτών. Οι άλλοι δεν πρόδωσαν τις κοινωνικές δυνάμεις που τους ανέδειξαν και τους στηρίζουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ τις πρόδωσε, και εξ αυτού του λόγου είναι ένα διπλά προδοτικό κόμμα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ταυτοχρόνως και κόμμα εθνικών προδοτών και κόμμα κοινονικοταξικών προδοτών. Η παγκόσμια ιστορία μετά δυσκολίας θα είχε να επιδείξει κάποια παρόμοια παραδείγματα τέτοιου θανάσιμου συνδυασμού προδοσιών.

Παράλληλα, στα μέτρα της η κάστα έχει διαμορφώσει και ένα λαΐδιον, άθλιων εθελόδουλων φιλοτομαριστών, περιφερόμενων πεπτικών σωλήνων κατάπληρων ελπίδας πως ο ορθόδοξος θεός της Ελλάδος κάποτε θα τους λυπηθεί…

2. Ακόμη από την εποχή του πατρός Μητσοτάκη η άρχουσα κάστα είχε ξεπουλήσει το όνομα Μακεδονία, για δικούς της γεωοικονομικούς λόγους, και όχι ένεκα συσχετισμού δυνάμεων αναμεταξύ των δύο χωρών. Μάλιστα, ενώ το Ελληνικό λόμπι της Αμερικής είχε λαδώσει τον πρόεδρο Κλίντον, ώστε η Αμερική να μην δεχτεί την ύπαρξη του όρου Μακεδονία, ούτε καν στην προσωρινή ονομασία, αίφνης, εμφανίζονται στον ΟΗΕ Μητσοτάκης και Γκλιγκόροφ αναγγέλλοντας ότι τα βρήκαν στην προσωρινή ονομασία, ότι αμφότεροι επιθυμούν την ονομασία FYROM, αφήνοντας άναυδους και το Ελληνικό λόμπι και τον πρόεδρο Κλίντον. (Για την ιστορία, ο Κλίντον ουδέποτε επέστρεψε τα «δώρα» στο Ελληνικό λόμπι.)

Σαν μία γυνή ανεγγίχτου παρθενίας, ο υιός Μητσοτάκης, σήμερα, εμφανίζεται να έχει λησμονήσει όλα όσα διέπραξε ο πατέρας του εκείνη την δραματική εποχή και ομιλεί για δεδηλωμένη και άρες μάρες, ταυτοχρόνως, απαγορεύοντας στα στελέχη να λάβουν μέρος σε λαϊκές διαμαρτυρίες κατά του οριστικού ξεπουλήματος!

3. Το ζήτημα πλέον έχει κλείσει. Η γλώσσα θα λέγεται Σλαβομακεδονική. Ήδη ο Google, από χθές μέχρι σήμερα έχει αλλάξει στο μεταφραστικό του πρόγραμμα τον όρο Μακεδονική σε Σλαβομακεδονική. Ένας όρος που ίσως κατά το συνθετικό «σλάβο» να είναι μερικώς αληθής, αλλά είναι απολύτως ψευδής κατά το συνθετικό «μακεδονική». Ανάλογοι, αλλά εντελώς ανυπόστατοι και ιστορικώς και λογικώς είναι και οι υπό διαπραγμάτευση όροι για τις άλλες οντότητες.

4. Φυσικά, ως Έλληνες, αλλά και ως επιστήμονες, οι συναγωνιστές μου και εγώ, υπερασπιζόμενοι τα λαϊκοταξικά-εθνικά συμφέροντα της χώρας μας -ευρισκόμενα σε ιστορικώς αδιάλειπτη και σφοδρή σύγκρουση με τα συμφέροντα της Νεοελληνικής Άρχουσας Κάστας- ουδέποτε θα συναινούσαμε ή θα συναινέσουμε στην δωρεά του ονόματος «Μακεδονία» ή οποιασδήποτε παραλλαγής του προς την άρχουσα τάξη της γείτονος χώρας.

Ωστόσο, οι περισσότεροι νεοέλληνες συμπατριώτες μας διατελούσι καθεύδοντες… είκοσι χιλιάδες λεύγες υπό το χώμα. Άλλοι πάλι σπεύδουν να συνταχθούν με τους εν χρω κεκαρμένους, άλλοι με τα πεποιημένα κόμματα καθορισμένου σκοπού κ.ο.κ.

Πώς να δράσεις ερήμην μίας έστω και στοιχειωδώς κοινής βουλήσεως!

5. Μετά τον θάνατο του Χριστόδουλου (η δολοφονική χείρ του Χάροντος, γάρ…), η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος απέμεινε ουσιαστικώς ακέφαλη, άμα τε και ξεροκέφαλη. Από «λαϊκή» δύναμη -όσο αντιδραστική και αν είναι μία εκκλησία και ένας κλήρος- μετατράπηκε σε ένα ψευδοορθόδοξο κονκλάβιο προσομοιάζον περισσότερο προς ιδιοκτήτη ρεστοράν λαθρομεταναστών, παρά προς πνευματική ηγεσία ορθόδοξων εκκλησιαζομένων. Προσφάτως, μάλιστα, ο επίμωμος ανήρ έχει στραφεί και κατά των μαζικών εκδηλώσεων για την υπεράσπιση του ονόματος Μακεδονία.

Λύκοι για τον λαό και την πατρίδα, με προβιά αμνού!

Πάντως ουδέποτε παραλείπουν τον αγιασμό των πισινών και των τζακούζι των βορείων προαστίων… Βεβαίως, είναι γνωστόν τοις πάσι ότι η πλειονότης των καλικατζάρων εγκαταβιεί εις τους μπιντέδες και τας λεκάνας.

6. Θα μπορούσε οι άνθρωποι που συγκροτούν την Νεοελληνική Άρχουσα Κάστα να είναι μόνον εθνοπροδότες, χωρίς να είναι ταυτοχρόνως και ηλίθιοι, όπως συμβαίνει σε πολλές χώρες του κόσμου. Δυστυχώς, στην χώρα όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα, συμβαίνουν αμφότερα: Οι εκφραστές, οι διαχειριστές και οι εκπρόσωποι αυτής της τάξεως είναι και εθνοπροδότες και ηλίθιοι.

Ωστόσο, προκειμένου για το καλό της πατρίδος, και δεδομένου ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι καταφανώς ηλίθιοι, θα κάνουμε μία απόπειρα μήπως και περισώσουμε ότι μπορεί να περισωθεί, παρά την καταστατική διαφωνία μας με αυτό που θα τους προτείνουμε παρακάτω.

Διαλεκτικώς σκεπτόμενοι, θα πρέπει να αναζητήσουμε μία ονομασία η οποία να πληροί τις κάτωθι προδιαγραφές (δεδομένου ότι η γραικύλικη άρχουσα τάξη των Αθηνών έχει ήδη ξεπουλήσει τον όρο Μακεδονία και έχει ήδη κάνει το απαραίτητο μασάζ στο λαΐδιόν της).

7. Λοιπόν, αναζητούμε ονομασία η οποία να εκπληρώνει τις ακόλουθες προδιαγραφές:

1. Να μετατρέπει το πρόβλημά μας σε πρόβλημά τους (εννοώ σε πρόβλημα των ιμπεριαλιστών νονών).
2. Να οδηγεί σε εσωτερικές έριδες στα Σκόπια.
3. Να οδηγεί σε ανταγωνισμούς στις Βαλκανικές χώρες και να οξύνει την ταξική και διεθνική πάλη (μεταξύ των αρχουσών τάξεων) αλλά και ταυτοχρόνως να ρίχνει γέφυρες ανάμεσα στους λαούς και τις προοδευτικές δυνάμεις των Βαλκανίων.
4. Να είναι αποδεκτή και να κολακεύει μάλιστα τους Σκοπιανούς.
5. Να μετατοπίζει την έμφαση από το “Μακεδονία” σε κάτι εντελώς διάφορο (που να είναι προσφιλές προς εμάς …)
6. Να κρατάει ανοιχτές γέφυρες μεταξύ Ελλάδος και Σερβίας.
7. Να είναι ορθός γεωγραφικός προσδιορισμός, αφήνοντας ανοιχτές τις ιστορικές παρακαταθήκες…
8. Να είναι όχι υπερβολικά εσφαλμένος ως γλωσσικός προσδιορισμός.
9. Να μην προσκρούει βάναυσα στην ιστορία και την λογική.
10. Να είναι πολύ κοντά σε αυτό που ήδη είναι η επίσημη ονομασία τους.
11. Να είναι καταπόσιμο και εύπεπτο από το άθλιον βαλκανικόν νεοελληνικόν λαΐδιον.
12. Η αναφορά στον σλαβικό χαρακτήρα αυτού του κατ’ ευφημισμόν ελεύθερου λαϊδίου (μικρομέγαλης συμπεριφοράς, ευρισκομένου σε λίγο-πολύ καλύτερη ή χειρότερη θέση από το αντίστοιχο νεοελληνικό) έχει ως σκοπό να αποδυναμώνει και τον ήδη εκκολαφθέντα στα Σκόπια αλβανικό εθνικισμό, τον πιο επικίνδυνο στην Βαλκανική, καθότι υποκινείται από τα κυρίαρχα ιμπεριαλιστικά κέντρα, μηδέ εξαιρουμένων και των ευρωπαϊκών (των αμερικανόδουλων ευρωπαίων).

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Ο γνωστή ιστορική ονομασία Γιουγκο-Σλαβία σημαίνει Νότιος-Σλαβία (Yugo=Југо=Νότιος)

Πράγματι, η ονομασία η οποία εκπληρώνει όλες τις προδιαγραφές που προαναφέραμε (πάντα στα πλαίσια της εξωνημένης και ανυπόληπτης Ελληνικής Άρχουσας Τάξεως, δηλαδή της σύνθετης ονομασίας) ουδόλως είναι Νέα Μακεδονία και τα συμπαρομαρτούντα, αλλά η ακόλουθη:

«Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας»

«Yugoslav Democracy of Makedonija»

«Југословенски демократија на Македонија»

(όχι Republic, όχι Macedonia, και φυσικά, erga omnes)

Παντελής Μιντεκίδης

Φλώρινα

The post Μακεδ-ονομα-χική σαλάτα appeared first on Νέα Φλώρινα.

Η ιστορία όντως επαναλήφθηκε, την πρώτη φορά ως τραγωδία και την δεύτερη ως κωμωδία. Αποδεικνύει πως μία προβοκατόρικη «τρομοκρατική» πράξη μπορεί να είναι θείο δώρον τόσον για την κυβέρνηση Χίτλερ όσον και για την κυβέρνηση Τσίπρα.

1. Στις 27 Φεβρουαρίου του 1933 εκδηλώνεται πυρκαγιά στο γερμανικό κοινοβούλιο, Reichstag. Αμέσως σπεύδουν με πλήρη δημοσιότητα ο Χίτλερ και ο Γκέρικ να εκμεταλλευτούν πολιτικώς το γεγονός, έχοντας επιρρίψει σε άσχετους τις ευθύνες.
2. Στις 2 Νοεμβρίου του 2017 εκδηλώνεται επίθεση στο σπίτι του Αφγανού μαθητού Amir. Αμέσως σπεύδουν με πλήρη δημοσιότητα o Τσίπρας και ο Μουζάλας να εκμεταλλευτούν πολιτικώς το γεγονός, έχοντας επιρρίψει σε άσχετους τις ευθύνες.
3. Υπάρχουν φυσικά και διαφορές …

Πρώτη διαφορά: Η κυβέρνηση Τσίπρα σήμερα πρόσφερε και ένα στριπτίζ, δηλαδή έπραξε αυτό που της προτείναμε στο χθεσινό άρθρο μας και επαλήθευσε τα γραφόμενα, κυριολεκτικώς, «πρίν αλέκτωρ λαλήσαι …»!

Επινόησε μία εθνικιστική οργάνωση με το όνομα «Εθνική Αντιστασιακή Οργάνωση Κρυπτεία», φυσικά πρωτοεμφανιζόμενη η οποία με ανώνυμο τηλεφώνημα στην iefimerida ανέλαβε την ευθύνη, τουτέστιν, «τί κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια».

Δεύτερη Διαφορά: Ο Φλαμπουράρης ακόμη κρύβεται;

Υ.Γ. Στον πανικό τους τα πέτς του Μαξίμου επέλεξαν ως όνομα της μαϊμού τρομοκρατικής οργάνωσης το «Κρυπτεία», χωρίς φυσικά να γνωρίζουν οι ολικώς αγράμματοι ότι:

«Στην αρχαία Σπάρτη, η κρυπτεία ήταν ένα είδος μυστικής αστυνομίας, οργανωμένη από την άρχουσα τάξη του σπαρτιατικού κράτους, η οποία είχε ως σκοπό την τρομοκράτηση της κατώτερης τάξης των ειλώτων και την πρόληψη και καταστολή εξεγέρσεων», γεγονός που ταιριάζει γάντι σε αυτά που τους καταλογίζουμε.

Ούτε μία προβοκατσιούλα δεν είναι ικανοί να φέρουν εις πέρας, κατά τα άλλα θα άλλαζαν την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον Κόσμο, όπως παραμύθιαζαν προεκλογικώς τον ελληνικό λαό.

Εμείς όμως «κύριοι» Συριζαίοι θα πράξουμε όπως έπραξε και ο Δημητρώφ στην δίκη της Λειψίας:

«Θα σηκώσουμε το χέρι, θα δείξουμε με το δάκτυλο τον υπουργό και θα πούμε: Σείς κύριε υπουργέ είστε που κάψατε το Ράιχσταγκ!»

Όσον για την Κρυπτεία σας, ούτε κάποιο ρόλο ενός Βάν Ντερ Λούμπε(ν) δεν είναι ικανή να παίξει, καθώς οι ικανότητες των δούλων σας δεν μπορούν ποτέ να ξεπεράσουν τις διεστραμμένες ονειρώξεις των αφεντικών τους.

Δεν σας έχει απομείνει πλέον ίχνος σοβαρότητας.

Γκιούμπρε του γένους!!!

Παντελής Μιντεκίδης

Φλώρινα, 6 Νοεμβρίου, 2017

The post Αποκρυπτογράφηση Κρυπτείας appeared first on Νέα Φλώρινα.

Α. Θεωρία

1. Οι υλικές συνθήκες ζωής των ανθρώπων σε τελική ανάλυση καθορίζουν την συνείδησή τους και αυτή, με την σειρά της, καθορίζει την βούληση και τον τρόπο δράσεώς τους.
2. Ο μετανάστης στην χώρα καταγωγής του, εξ’ αιτίας των ίδιων υλικών συνθηκών ζωής του, είναι μία εν δυνάμει επαναστατική δύναμη. Όταν όμως αυτός μεταναστεύσει σε μία καπιταλιστική χώρα, εξ αιτίας των νέων συνθηκών ζωής του σε αυτήν την χώρα, νιώθοντας αναβαθμισμένος, μετατρέπεται σε αντιδραστική δύναμη.
3. Ο προλεταριακός εθνικισμός (πατριωτισμός) και ο προλεταριακός διεθνισμός είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, προσιδιάζουν στην εργατική τάξη μιάς καπιταλιστικής χώρας και είναι σύμφυτα χαρακτηριστικά των πρωτοπόρων, συνειδητών τμημάτων αυτής της τάξης.
   Κατ’ αντιδιαστολήν, ο αστικός εθνικισμός (νασιοναλισμός) και ο αστικός διεθνισμός (κοσμοπολιτισμός) είναι επίσης οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος, προσιδιάζουν στην άρχουσα τάξη μιάς καπιταλιστικής χώρας και είναι σύμφυτα χαρακτηριστικά αυτής της τάξης.
   Τόσον η πρώτη δυάδα όσον και η δεύτερη δυάδα απαρτίζουν δύο ενιαία διαλεκτικά δίπολα, συντιθέμενα σε ένα ενιαίο διαλεκτικό δίπολο ενότητας και πάλης των αντιθέτων, όπου το κάθε ξεχωριστά παρμένο στοιχείο του ενός διπόλου αποκλείει και τα δύο στοιχεία του άλλου, καθώς στην ενότητα και πάλη των αντιθέτων η ενότητα είναι το σχετικό και η πάλη το απόλυτο.
4. Συνοπτικώς:
   «Πατριωτισμός χωρίς διεθνισμό» = «Αστικός εθνικισμός (νασιοναλισμός)»
   «Διεθνισμός δίχως πατριωτισμό» = «Αστικός κοσμοπολιτισμός»

(Οι λέξεις «χωρίς» και «δίχως» δεν είναι συνώνυμες.)

5. Συνεπώς, η αντιδραστική πολιτική των καπιταλιστικών χωρών υποδοχής, «φιλοξενίας!!!», μεταναστών, θέλει τον μετανάστη τόσον διαχωρισμένο από το κοινωνικό σώμα (εθνικισμός) όσον και ενσωματομένο-αφομοιωμένο μέσα στο εθνικοκοινωνικό σώμα («διεθνισμός»), τουτέστιν, θέλει τον μετανάστη να ευρίσκεται σε συνειδησιακή σύγχυση, και σε ανασφαλή τρόπο ζωής, ως ένα ερμαφρόδιτο, ενεργούμενο μέλος του «φιλοξενούντος!!!» κοινωνικού σώματος.
6. Προβοκάτσια σημαίνει ότι: σχεδιοποιημένα προκαλώ (πρώτος δράστης, φυσικός αυτουργός) μία ενέργεια η οποία να έχει ένα ευρύ ειδικό κοινωνικό αντίκτυπο, με σκοπό να δώσω πάτημα-πάσα σε κάποιον άλλον (δεύτερο δράστη, ηθικός αυτουργός) ο οποίος δράττοντας της ευκαιρίας-πάσας και πατώντας πάνω στον αντίκτυπο, προχωράει την ενέργεια κατευθύνοντάς την τώρα και προβάλλοντάς την κατά τέτοιον τρόπο ώστε να εξυπηρετεί το ίδιον ποθητό συμφέρον του δευτέρου.
7. Η Ελληνική άρχουσα τάξη (δηλαδή μία μαφιόζικη Κάστα) με σημερινή κυβερνητική εκπροσώπηση τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα, αφενός, έχει την ανάγκη φτηνών εργατικών χεριών, προκειμένου να πραγματοποιήσει τις επιταγές των Ευρωπαίων αφεντικών της που στοχεύουν στην μετατροπή της Ελλάδος σε ζώνη «ανάπτυξης», στα πλαίσια του ανταγωνισμού της ΕΕ με τις Κίνα, Ινδία κ.α., καθώς και σε αποθήκη-πάρκινγκ εργατικού δυναμικού για διοχέτευσή του προς τις βιομηχανικές χώρες της ΕΕ, αφετέρου, λόγω της Ελληνικής αυξημένης υπογεννητικότητας, αυξημένης θνησιμότητας και μειούμενου προσδόκιμου ζωής, είναι αναγκασμένη να παίξει επιπλέον και το χαρτί του αφομοιωτισμού, ο οποίος πρέπει να γίνει τρυφερά, για μα μην πονέσουν και ξυπνήσουν από το όνειρο που ζουν οι «άθλιοι» αφροασιάτες.
8. Με βάση αυτές τις αρχές θα κρίνουμε την περίπτωση του άμοιρου Αμίρ.

Β. Εφαρμογή

1. Τα αληθινά γεγονότα.
   Η κλήρωση στο σχολείο έγινε όπως προβλέπεται.

Ο Αφγανικής καταγωγής μαθητής που κληρώθηκε είχε απαλλαγεί από το μάθημα των Θρησκευτικών και από τον εκκλησιασμό. Γι’ αυτό ρωτήθηκε η οικογένεια μέσω του κοινωνικού λειτουργού του Δήμου (ο οποίος είναι ο ενδιάμεσος για την επικοινωνία, αφού η οικογένεια ήρθε την άνοιξη στην Ελλάδα και υπάρχει θέμα επικοινωνίας καθώς δεν γνωρίζουν άλλη γλώσσα) για το τί θα κάνει το παιδί.

Ο κοινωνικός λειτουργός ενημέρωσε το σχολείο ότι το παιδί δεν θα κρατήσει την σημαία. (Δικαίως, αφού μεταξύ άλλων φέρει και τον σταυρό που είναι σύμβολο διάφορης θρησκείας από αυτήν του τόπου καταγωγής του και της οικογένειάς του.)

Στην συνέχεια προχώρησαν σε νέα κλήρωση και κληρώθηκε μαθητής από την Αλβανία.

Ο σύλλογος διδασκόντων αποφάσισε να δώσει την πινακίδα στον Αφγανό μαθητή θέλοντας να τον στηρίξει, αφού ήδη είχε πληροφορηθεί πως κληρώθηκε.

Όλα έγιναν με αποφάσεις του συλλόγου διδασκόντων και με ενημέρωση, στην συνέχεια, της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Ωστόσο, ενώ ο Αμίρ είναι στην Ε’ Δημοτικού, πώς συμμετείχε στην κλήρωση, από τη στιγμή που το Προεδρικό Διάταγμα ορίζει ρητώς ότι η κλήρωση γίνεται ανάμεσα σε μαθητές της ΣΤ’ μόνον Δημοτικού; Κάποιοι παρέσυραν τον σύλλογο και έβαλλαν στην κληρωτίδα το όνομα του Αμίρ που είναι μαθητής της Ε’ δημοτικού και όχι της ΣΤ’.
Γίνονται τα γνωστά γεγονότα στο σπίτι του Αμίρ και δεν θα αναφερθώ στο ρημάδι το χαρτόνι με την επιγραφή: «φύγε από δω στο χωριό σου φύγε» που βρομάει από όπου και αν την πιάσεις.
Φυσικά κατά την συνήθη τακτική τους, εύκολα η πράξη αποδίδεται σε ακροδεξιούς, φασίστες, χρυσαυγίτες κλπ. Άλλωστε, ποιός δεν θα το χάψει και ποιός θα καθίσει να αναλύσει την υπόθεση καρά-καρέ.
Απορίας άξιον: Αφού και ο δεύτερος κληρωθείς ήταν μουσουλμάνος Αλβανός, γιατί τάχα δεν έπεσαν πέτρες στο σπίτι του;
Ολόκληρη Ελληνική άρχουσα τάξη-Κάστα, ούτε μια προβοκάτσια της προκοπής είναι σε θέσει να στήσει!
Για να ξελασπώσουν το μόνο που τους απομένει τώρα είναι να δωροδοκήσουν κάποιον ακροδεξιό της πλάκας για να αναλάβει την ευθύνη, καθότι το Μάπετ Σόου της Χρυσής Αυγής είναι κομματάκι πιό σοβαρό για να ανακατευτεί με τοιούτες μπίζνες.

3. Η προβοκάτσια
   Είναι ολοφάνερο ότι η ιστορία του Αμίρ είναι μια κακοστημένη κυβερνητική κατά τα φαινόμενα προβοκάτσια. Εδώ δεν εμπλέκονται ούτε οι πάσης φύσεως δικαιωματιστές, ΜΚΟ κλπ, ούτε οι γνωστοί φιλοκυβερνητικοί εθνομηδενιστές που παίζουν εμφυλιοπολεμικά παιχνίδια εις βάρος και των γηγενών και των μεταναστών-προσφύγων.
   Εδώ από μακριά βρομάει καμαρίλα Μαξίμου, ικανή μόνον για πράξεις του πλέον ευτελούς Γκεμπελικού λαϊκισμού. Αμετροέπεια άνευ ορίων! Και να σκεφτεί κάποιος ότι το χαρακτηριστικό του Ελληνικού πολιτισμού, το «μέτρον», έχει πλέον χαθεί από αυτούς τους γερμανοδοσίλογους της Τσιπροαριστεράς.
   Θα πρέπει κανείς να είναι εντελώς ηλίθιος για να πιστέψει ότι το γεγονός δεν είναι καραμπινάτη προβοκάτσια:
   α) Ο πρωθυπουργός τηλεφωνεί στην μητέρα, αυτοπροσώπως!

β) Ο υπουργός Μουζάλας επισκέπτεται το σπίτι του Αμίρ!!
γ) Προσκαλείται μητέρα (που προηγουμένως έχει αρνηθεί στο παιδί της να κρατήσει την σημαία) και γιός στο Μαξίμου, όπου δωρίζεται Ελληνική Σημαία από τα χέρια του πρωθυπουργού της χώρας, με την μητέρα «κατουρημένη» από την χαρά της!!!
δ) Παραλλήλως, η γνωστή γιάφκα του ΣΥΡΙΖΑ που φέρει το όνομα ΕΡΤ, παίζει ασταμάτητα τα σχετικά βίντεο!!!!
Μόνον εθνικό ήρωα δεν ανακήρυξαν τον καημενούλη τον Αμίρ. Πιθανώς κάποιοι ποιό «διεθνιστές» από τον ΣΥΡΙΖΑ -οι γνωστές «επαναστατικές» ουρίτσες του ΣΥΡΙΖΑ- να τον είχαν ανακηρύξει όχι απλώς εθνικό αλλά διεθνικό ήρωα!
Άραγε, θα ονομάσουν καμία οδό με το όνομα του: «Οδός Αμίρ Κακομοίρ»;
Βρήκαν οι προβοκάτορες κυβερνητικοί ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ ένα αξιοπρεπέστατο παιδάκι -το οποίο μάλιστα ως φαίνεται όντος αγάπησε τον τόπο υποδοχής του- και μία ταλαίπωρη μητέρα, και τους γελοιοποιούν για να παίξουν τα βρώμικα παιχνίδια τους, οι «αριστεροί» ανθρωπιστές της πλάκας!!
Αλλά πού δικαιοσύνη σε αυτήν την χώρα για να τους μπουντρουμιάσει.

Η αλληλουχία και η ποιότητα, λοιπόν, των γεγονότων αδιαμφισβήτητα οδηγεί σε ένα και μόνον ένα συμπέρασμα.

Όλα έγιναν για ένα και μόνον σκοπό:
Προκειμένου να φτάσει το θέμα στο Μαξίμου και να προβληθεί το Σκουπιδαριό του Μαξίμου, εγχωρίως και ευρωπαϊκώς, ταυτοχρόνως και ως υπερασπιστής των δήθεν καταδιωγμένων μεταναστών (αστικός διεθνισμός), αλλά και ως καλός ορθόδοξος σταυροφόρος και ελληναράς (αστικός εθνικισμός).

Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που το Σκουπίδι του Μαξίμου χρησιμοποιεί μετανάστες για την δική του προβολή. Παρόμοια κουτοπονηριά διέπραξε και το 2008, όταν προκειμένου πάλι να επιδειχθεί στα όμματα της εκλογικής του πελατείας, ταυτοχρόνως, και ως διεθνιστής αλλά και ως τιμών την εθνική αρχή, εμφανίστηκε να συνοδεύει στην καθιερωμένη δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, στο προεδρικό μέγαρο, μία νεαρά κοπέλα ονόματι Καντίτσα Σάνκο, κομμώτρια τότε στο επάγγελμα, από την Σιέρα Λεόνε, κάτοικο Αχαρνών. (Δεν μας είπαν όμως μετά την εκδήλωση τί απέγινε η φουκαριάρα η κομμώτρια …)

Γ. Συμπεράσματα

1. Είναι ακριβώς οι «αριστεροί φίλοι» της λαθραίας είτε «νόμιμης» (από αστικής άποψης και τα δύο) μετανάστευσης που συντείνουν στην μετάλλαξη του ταξικού σε εθνικό, βάζοντας ξένους και ντόπιους να αλληλοσπαράζονται για μία καλύτερη θέση κάτω από τον επίζηλο, για τους μετανάστες, καπιταλιστικό ήλιο των χωρών υποδοχής.

Είναι οι ίδιοι αυτοί οι «αριστεροί» που μεταποιούν τους μετανάστες σε πρόσφυγες και τους πρόσφυγες σε μετανάστες δικαιολογώντας -πέρα από τα γυναικόπαιδα και τους γέροντες- τους λιποτάκτες και αυτόμολους των πατρίδων τους οι οποίοι δραπετεύουν από τους εθνικοαπελευθερωτικούς και ταξικούς αγώνες των χωρών τους, για να παραδοθούν και να υπηρετήσουν ως φτηνό εργατικό δυναμικό και ως εν δυνάμει απεργοσπαστικός μηχανισμός, τους κοινούς εθνικούς και ταξικούς μας εχθρούς.

2. Τέλος, θα μπορούσε να δεχτεί κάποιος το ενδεχόμενο να έκαναν την πράξη άτομα εμφορούμενα από ιδέες αστικού εθνικισμού (νασιοναλισμού), με την αιτιολογία ότι προσεβλήθησαν από την στάση της μητέρας μουσουλμάνας που αρνήθηκε την τιμή (αν το θέλετε ατίμωση) να σηκώσει ο γιός την φέρουσα τον σταυρό Ελληνική σημαία… Διότι η πινακίδα που επιδείκνυε ο Αμίρ, από κανέναν χρυσαυγίτη δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί τόσο μεγάλη προσβολή ώστε να επισύρει τα βίαια γεγονότα που ακολούθησαν, δηλαδή την επίθεση στο σπίτι του Αμίρ. Δεν στέκονται αυτοί σε τέτοιες λεπτομέρειες, είναι διαφορετικές οι μέθοδοι και πρακτικές τους …
   Πάντως, η επιγραφή στο χαρτόνι από χαρτοκιβώτιο ουδόλως παραπέμπει σε ακροδεξιό δράστη, παρά μόνον κατά Εξάρχεια μεριά σε αριστερές και αναρχικές ουρές του ΣΥΡΙΖΑ…, και ήταν σαφώς πολύτιμο δώρο στα χέρια του προβοκάτορα Τσίπρα.

Παντελής Μιντεκίδης
Φλώρινα, 5 Νοεμβρίου, 2017

The post Αμίρ ο άμοιρος appeared first on Νέα Φλώρινα.

The post Απαντήσεις στα Μαθηματικά Προσανατολισμού από τον Παντελή Μιντεκίδη appeared first on Νέα Φλώρινα.