Εύχομαι καλοτάξιδα και για τα δύο βιβλία των αξιόλογων συγγραφέων.

Η επισήμανση αφορά περισσότερον τους φίλους μου διοργανωτές των βιβλιοπαρουσιάσεων, που δυστυχώς δεν φρόντισαν να τηρηθούν τα υγειονομικά πρωτόκολλα αντιμετώπισης του covid 19, χωρίς να σημαίνει ότι και οι συγγραφείς έπρεπε να δείξουν και οι ίδιοι αντίστοιχη ευαισθησία!

Ποίες ΚΥΑ εκδοθείσες μέχρι σήμερα αναφέρουν για τις βιβλιοπαρουσιάσεις, ότι στο τραπέζι των εισηγητών και του συγγραφέως που κάθονται κολλητά ο ένας στον άλλον να μη φορούν μάσκα και να μη κρατούν τις αποστάσεις;

Επίσης ποία ΚΥΑ αναφέρει ότι οι καθήμενοι στα τραπεζοκαθίσματα, εκτός των εστιάσεων, να μη φορούν μάσκα και στους εξωτερικούς χώρους;

Τέλος, με λύπησαν κάποιοι συμπολίτες μας, που έπρεπε να δείξουν το καλό παράδειγμα και να φορούν μάσκα και δεν φορούσαν.

Κατά τα άλλα στις εκκλησιές κολλάει ο κορωνοϊός, στις βιβλιοπαρουσιάσεις και σ’ άλλες εκδηλώσεις δεν κολλάει!!!. Είναι να τρελαίνεσαι…….

Παπασωτήρης Παρδάλης

Φανατικός κυνηγός τήρησης των υγειονομικών πρωτοκόλλων σ’ όλους ανεξαιρέτως τους χώρους

The post Μία επισήμανση: Στις βιβλιοπαρουσιάσεις δεν κολλά ο Κορωνοϊός!!! appeared first on Νέα Φλώρινα.

Εφημερίου Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Φλωρίνης

(Η παρούσα επιστολή μου στάλθηκε στον μακαριστό Επίσκοπο Καστοριάς Σεραφείμ, δύο μήνες πριν της εκδημίας του εις την Ουράνιον Βασιλεία. Του Αγγέλου Καστορίας Σεραφείμ ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ

Φλώρινα 17 Οκτωβρίου 2020

Σεβασμιώτατον

Μητροπολίτην Καστορίας

κ.κ. Σεραφείμ

Καστοριά

Σεβασμιώτατε, άγιε Καστορίας

Υικώς και ευσεβάστως γονυκλινώς ασπάζομαι την δεξιάν Σας,

Σέρνω αυτές τις γραμμές με συγκίνηση, χαρά και αγαλλίαση, άμα δε και Εθνική υπηρηφάνεια, πρώτον δε για τις συγκλονιστικές φωτογραφίες δια την προ 37 χρόνων χειροτονίαν Σας εις Διάκονο στον Ι. Ν Αγίας Αικατερίνης Πετραλώνων, όπου ανδρωθήκατε και δεύτερον δε δια το άρθρον Σας για τον Μεγάλο Ήρωα του Μακεδονικού Αγώνος ΠΑΥΛΟ ΜΕΛΑ με τίτλο «Ένας «τρελός», που είδα και διάβασα στο ιστολόγιο «Ποιμήν»

Επιτρέψατέ μοι, να περιγράψω τα συναισθήματα που ένοιωσα βλέποντας τις ιστορικές φωτογραφίες την εις Διάκονο χειροτονία Σας και ιδιαίτερα την πρώτη στην οποίαν Σας έβλεπα ως ένα άμωμον αρνίον να οδηγείσθε από την ευλογημένη χορεία των διακόνων , ιερομονάχων και πρεσβυτέρων, γνωστοί οι περισσότεροι στον γράφοντα, εις τον Νυμφίον Χριστόν, ουχί εις «σφαγήν, αλλ’ ως δούλο Κυρίου για την δόξα Του. Και να ίστασθε νεώτατος αδυνατούλης με μαύρα μαλλιά και πληθωρική μαύρη γενειάδα ενώπιον της Ωραίας Πύλης με φόβο, δέος, αγωνία και συγκίνηση, αλλά και σταθερότητα για τον ευλογημένο δρόμο που επιλέξατε και να αναμένετε με ζωγραφισμένη στο πρόσωπό σας την ιερότητα της στιγμής να θέσει επί της κεφαλή Σας τα Άγια χέρια του ο μακαριστός Μητροπολίτης Σιατίστης κυρός Αντώνιος και να Σας προχειρίσει διά του Αγίου Πνεύματος εις Διάκονο της Ορθοδόξου Χριστού Εκκλησίας. Ευλογημένη στιγμή!

Λυπάμαι που στερηθήκαμε και την ομιλίαν Σας κατά την χειροτονίαν Σας, που δεν αμφιβάλλω θα ήταν πνευματική γεμάτη φόβου και τρόμου Θεού δια το βαρύ έργον που σε λίγο θα αναλαμβάνατε και ως Διάκονος και μετέπειτα ως Πρεσβύτερος και που ο Θεός σας προώριζε αργότερα και ως Επίσκοπο δια την αφιέρωσίν Σας σ’ Εκείνον, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστόν.

Όμως εσείς, Σεβασμιώτατε, στη 25ετή Επισκοπική Σας θητεία επιδείξατε και συνεχίζετε να επιδεικνύετε μεγάλο πνευματικό έργο και παρακαλώ αυτό να μη θεωρηθεί ως κολακίαν, εξ άλλου από ένα γέροντα ιερέα 76 χρόνων, κατά κόσμο λέγω «τελείωσε» η καριέρα του και δεν περιμένει τίποτε άλλο ούτε από Σας παρά μόνο από το Κύριο « τον νυν απολύεις τον δούλον σου Δέσποτα…» Στην Καστοριά σταθήκατε ως Πατέρας τους, γινήκατε η παραμυθία τους, το στήριγμά τους και η αγάπη Σας συνεχώς πλέρια εκχύνετε σ’ αυτούς. Αναδείξατε την Αγία Σοφία της Κλεισούρας, την ταπεινή αυτή μαθήτρια του Κυρίου μας στις μέρες μας. Εσχάτως δε, τις ημέρες αυτές, με την συγκινητική νεκρολογία, που εκφωνήσατε κατά την εξόδιο του οσιακά κοιμηθέντος π. Φωτίου Γεωργίου, αγωνιστού και πνευματικού κληρικού της Μητροπόλεως Φλωρίνης, τονίσατε μεταξύ των άλλων : «Φίλος, τέλος, των αγίων και ιδιαίτερα της Αγίας Σοφίας της Κλεισούρας. Ήταν ο τελευταίος που την εξομολόγησε και την προέπεμψε με τις ευχές του στη Βασιλεία των Ουρανών. Τώρα, εκείνη τον υποδέχθηκε στα ουράνια σκηνώματα και τον συντροφεύει στις ουράνιες μονές, όπως κι εκείνος την συντρόφευε τις ώρες της μοναξιάς της στο Μοναστήρι της Κλεισούρας.»

 Εθνικά δε υπερήφανος για την Μακεδονία μας, που μιλάτε συνεχώς. Το άρθρο σας για τον Παύλο Μελό με εθνικό πατριωτισμό γραμμένο, προσδίδει στον αναγνώστη εθνικό πατριωτισμό, που δυστυχώς στις μέρες μας, μειώνεται. Είθε να σας ακολουθήσουν και άλλοι Μητροπολίτες. Σταθείτε, όπως ο προκάτοχός Σας Γερμανός Καραβαγγέλης Οι προσευχές μας Σας συνοδεύουν.

Ταπεινά και με τον προσήκοντα σεβασμό

υικά

Αιτούμαι τις ευλογίες Σας

π. Σωτήριος Παρδάλης

 Εφημέριος Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Φλωρίνης

The post Εις μνημόσυνον αιώνιον appeared first on Νέα Φλώρινα.

Μετά από ένα πραγματικό γεγονός που έζησα

π. Σωτηρίου Παρδάλη, Εφημερίου Ι. Ν. Αγ. Νικολάου

Η πανδημία του covet 19, που την περίοδο αυτή είναι και πάλιν σε έξαρση, προκαλεί πολλές παρενέργειες οικονομικές, κοινωνικές κ.α. Μία από τις κοινωνικές παρενέργειες είναι και ο διχασμός του λαού, των πολιτών, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια κοινωνία των υπερβολών , του παραλογισμού και του εκφοβισμού, αντί με ψυχραιμία άπαντες να αντιμετωπίσουμε την λαίλαπα αυτής της πανδημίας. Και ιδιαίτερα αυτός ο εκφοβισμός και οι υπερβολές στρέφονται με μανία κατά τις Εκκλησίας μας και των κληρικών της. Ωσάν εμείς οι κληρικοί να είμαστε εξωγήϊνοι και όχι οστέα εκ των οστέων σας, συνάνθρωποι σας, που φέρουμε και εμείς τις ανθρώπινες αδυναμίες , αλλά ταυτοχρόνως και ως Έλληνες πολίτες, που ζούμε σε μια δημοκρατική Χώρα, να έχουμε την δυνατότητα ελεύθερα να λέμε και τις απόψεις μας, και ας είναι και αντίθετες, όπως έχει δικαίωμα κάθε Έλλην πολίτης!

Αμ!, δυστυχώς, δεν συμβαίνει αυτό. Οι ιερείς για το θέμα του Κορωνοϊού δεν πρέπει να έχουν αντίθετη άποψη, πρέπει να είναι «ρομπότ», «κατευθυνόμενα όντα», «πειθήνια όργανα»!

– Θα μου πείτε και που το στηρίζεις; Θα αναφερθώ σ’ ένα πραγματικό γεγονός, που μου συνέβη σε μένα χθές 26 Αυγούστου, ημέρα Τετάρτη σε κεντρικό δρόμο της Φλώρινας, χωρίς να αναφέρω το όνομα του συμπολίτη μας, για να μην τον εκθέσω και το οποίον θα βρίσκεται στη διάθεση στα site, που θα αναρτήσω, δια το αληθές του γεγονότος:

«Περί ώρα 11:00 π.μ. ευρισκόμην στο πεζοδρόμιο επί της οδού Μ. Αλεξάνδρου στο ύψος Νο 22 και περίμενα την σειρά μου υπομονετικά φορώντας την μάσκα μου για να εισέλθω στο κατάστημα για να ψωνίσω. Σε λίγο με πλησιάζει ένας γνωστός και αγαπητός σε εμένα συμπολίτης και μου απευθύνεται με ένα οργίλον ύφος: «Τι έχεις να πεις για τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης που ανακοίνωσε αυτά για την μάσκα; Ήταν σωστά ή παρανομούσε αντίθετα με τις οδηγίες του Κράτους;»

Για να σου απαντήσω, σε ερωτώ: «Εγώ ο παπάς φοράω μάσκα, αυτή τη στιγμή που συνομιλούμε, ενώ εσύ δεν φοράς και δεν κρατάς την νόμιμη απόσταση, απέχομε ούτε μισό μέτρο. Εσύ γιατί παρανομείς, που είσαι υπέρμαχος της μάσκας;» Δυστυχώς η απάντηση ήταν χλιαρή και με τα βίας βγήκε αχνά από το στόμα του , ναι δε φορώ, και αντί να βγάλει την μάσκα του και να την φορέσει, συνέχισε «Εσείς οι παπάδες είσθε υποκριτές διώχνετε τον κόσμο από τις Εκκλησιές παρανομείτε… και άλλες ύβρεις και κατά του προσώπου μου, αυτό το ολιγότερο, αλλά και της Εκκλησίας. Ήθελε «σώνει και καλά», να του πω ότι συμφωνώ μαζί του. Και όσο με έβλεπε, να σιωπώ, τόσο «μαίνονταν», που οι φωνές του ακούγονταν τόσο πολύ που βγήκαν από το μπαλκόνι του απέναντι ιατρείου. Τόσο πολύ οργισμένος που μπορούσε να κάνει οτιδήποτε, αν δεν κρατούσα την ψυχραιμία μου και δεν τον άφηνα να ξεθυμάνει.

Ο αγαπητός μοι, συμπολίτης, καίτοι δεν τηρούσε το ιατρικό πρωτόκολλο και το σύνθημα «ΧΑΜ» ΧΕΡΙΑ-ΑΠΟΣΤΑΣΗ-ΜΑΣΚΑ, για το πρώτο δεν γνωρίζω για τα δύο τελευταία όμως ήταν παράνομος και όμως είχε το θράσος να κατηγορεί ασύστολα και οργίλως τους παπάδες. Σ’ αυτόν επαληθεύθηκε η παροιμία: «την δική μας καμπούρα δεν την βλέπουμε μόνον του άλλου»

Δυστυχώς το ιδιότυπο μπούλιγκ , που καθημερινά κάνουν κατά της Εκκλησίας και των παπάδων τα ΜΜΕ, και του διαδικτύου πέρασε και στους απλούς πολίτες, όπως έκανε σήμερα σε μένα ασυναίσθητα ίσως ο συμπολίτης μου κ. Β…..

Τέλος διερωτήθηκα: «μήπως ζούμε σε κοινωνία του παραλόγου;» Δεν θέλω να το πιστεύω και εύχομαι ο καθένας ελεύθερα στα πλαίσια της ατομικής του ευθύνης να τηρήσουμε τα ιατρικά πρωτόκολλα, χωρίς υπερβολές και με σύνεση, ως νουνεχείς πολίτες, για την αντιμετώπιση του δευτέρου κύματος της πανδημίας του Κορωνοϊού. Για να πάει η Ελλάδα μας μπροστά.

Φλώρινα 27/08/2020

Υ.Γ. Στην Ενορία μου του Αγ. Νικολάου τηρώ τα εκάστοτε ιατρικά πρωτόκολλα, πάντα όμως με την ατομική ευθύνη του κάθε πιστού.

The post Μήπως ζούμε σε κοινωνία του παραλόγου! appeared first on Νέα Φλώρινα.

Εφημερίου Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Φλωρίνης

«Δίκαιοι εις τον αιώνα ζώσι»

Η Ενορία του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Φλωρίνης εορτάζει και πανηγυρίζει την μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Νικηφόρου του Λεπρού, εφτά χρόνια μετά την αγιοκατάταξή του, με λατρευτικές ακολουθίες σύμφωνα με το πρόγραμμα που ανακοινώθηκε, τελώντας την Ασματική Ακολουθία του, ποίημα Ισιδώρας μοναχής και του οποίου τεμάχιο του ιερού λειψάνου του θησαυρίζεται και φυλάσσεται στο Ναό μας.

Ο Όσιος Πατήρ Νικηφόρος κατά κόσμο Νικόλαος Τζανακάκης γεννήθηκε στο χωριό Σηρικάρι του Ν. Χανίων, από ευσεβείς γονείς τον Ιωάννη και την Γλυκερία το έτος 1890. Σε πολύ μικρή ηλικία στερήθηκε και τους δύο γονείς του και την φροντίδα του μικρού Νικολάου ανέλαβε ο παππούς του. Σε ηλικία 13 ετών ο παππούς τον έστειλε στα Χανιά να μάθει την τέχνη του Κουρέα. Ο μικρός Νικόλαος όμορφος και πολύ έξυπνος κέρδισε την αγάπη όλων στην εργασία του και αγωνίζονταν να γίνει ακόμη καλύτερο παιδί.

Όμως η ζωή του επεφύλασσε ένα πολύ δύσκολο και οδυνηρό άθλημα, που άρχισε από τότε στα 13 χρόνια του, με την εμφάνιση στο σώμα του των πρώτων σημαδιών της νόσου Χάνσεν της γνωστής Λέπρας. Φυσικό ήταν ο μικρός Νικόλαος να θορυβηθεί και να στενοχωρηθεί πολύ. Και όπως ξέρετε η νόσος αυτή θεωρούνταν τρομερή και μεταδοτική και οι λεπροί αντιμετωπίζονταν με φόβο και αποτροπιασμό. Γι’ αυτό ο μικρός Νικόλαος για να μη τον αντιληφθούν οι αρχές και το κλείσουν στο άνυδρο νησί της Σπιναλόγκας, που ήταν ο τάφος ζωντανών και νεκρών, όταν τα σημάδια της νόσου άρχισαν να γίνονται πιο εμφανή, έφυγε για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου σε ηλικία 16 ετών.

Στην Αλεξάνδρεια εργάζεται ως κουρέας και συνδέεται με την ανθούσα Ελληνική παροικία και με αρχιερείς του Πατριαρχικού Θρόνου και έγινε αγαπητός απ’ αυτούς. ¨Όμως τα σημάδια της νόσου έγιναν πολύ εμφανή, ιδιαίτερα στα χέρια του και στο πρόσωπο και έπρεπε να φύγει και από εκεί. Ένας Χιώτης Αρχιερέας, που ο Νικόλαος του εμπιστεύθηκε το πρόβλημά του, τον έστειλε στο λωβοκομείο της Χίου, στον εφημέριο αυτού τον Άνθιμο Βαγιάνο, τον μετέπειτα Άγιο Άνθιμο της Χίου.

Ο Νικόλαος λεπρός σε ηλικία 24 χρονών, διαμένει στο λεπροκομείο της Χίου, κάτω από την πνευματική καθοδήγηση του Αγίου Ανθίμου. Μετά από τρία χρόνια ζωής στο λωβοκομείο, κείρεται μοναχός και παίρνει το όνομα Νικηφόρος. Η νέα ζωή του π. Νικηφόρου, ως μοναχού, έφερε ένα μεγάλο αγαθό καρπό. Η νόσος και τα της νόσου ήλθαν σε δεύτερη θέση. Όχι βέβαια ότι ξεχάστηκε, γιατί αυτή από την πλευρά της εξελίσσονταν και ελλείψει καταλλήλων φαρμάκων, του δημιούργησε πολλές αλλοιώσεις, ακόμη του αφαιρούσε και μέλη του σώματος. Τυφλώθηκε, σιγά-σιγά έχανε τα χέρια του και τα πόδια και στο τέλος έμεινε ακίνητος. Και όμως τα επέμεινε με Ιώβεια υπομονή. Και τούτο γιατί στη πρώτη θέση του ευλαβούς μοναχού κατέλαβε ο πόθος για την κατάκτηση της υψηλότερης πνευματικής κορυφής: του αγιασμού. Ζούσε για τον Θεό. Ανέπνεε και ποθούσε τον Χριστό, υπήρχε μόνο γι’ Αυτόν. Κάθε μέρα γινόταν όλο και περισσότερο ένας θεοφόρος και χριστοφόρος άνθρωπος. Η διατροφή του ήταν αυστηρός μοναχική, χωρίς κρέας, με αλάδωτο φαγητό την Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή καθώς και την Μ. Σαρακοστή, παρ’ όλο που ζούσε μέσα σε νοσοκομείο και έπαιρνε πολλά φάρμακα.

Ο όσιος Νικηφόρος στο λεπροκομείο της Χίου έκανε πολλά θαύματα, όπως αναφέρει ο αείμνηστος Αγιορείτης μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης στο βιβλίο του «ο Άγιος Άνθιμος της Χίου»: «Θα ήταν έλλειψη, για την περίοδο του ιερωτάτου βίου του θείου Πατέρα Ανθίμου, εάν δεν παραθέταμε έναν εκτενή κατάλογο θεραπευμένων στο λεπροκομείο, οφειλόμενον εις τον άγιον λεπρόν μοναχόν Νικηφόρον Τζανακάκην, που ο Θεός τον φώτισε να σημειώνει τα θαυμάσια της Θεομήτορος προς δόξαν Θεού…»

Το 1957 έκλεισε το λεπροκομείο της Χίου, σημειωτέον το φάρμακο κατά της λέπρας βρέθηκε το 1947, Οι εναπομείναντες ασθενείς μαζί με τον π. Νικηφόρο , τους έστειλαν στον Αντιλεπρικό Σταθμό Αγίας Βαρβάρας των Αθηνών. Εκεί ο όσιος π. Νικηφόρος πέρασε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Ο π. Άνθιμος, ο πνευματικός πατέρας του Νικηφόρου, στην συστατική επιστολή προς τον τότε εφημέριο του προαναφερθέντος Σταθμού, π. Ευμένιο έγραφε να προσέξει «τον θησαυρό που του στέλνει η Παναγία.» Ο π. Ευμένιος γίνεται πνευματικό τέκνο του π. Νικηφόρου και τον υπηρετεί μέχρι τον θάνατό του. Ο όσιος Νικηφόρος εκοιμήθη οσιακά στις 4 Ιανουαρίου του 1964 προπαραμονή των Θεοφανείων. Ετάφη στο παρακείμενο κοιμητήριο των ασθενών. Μετά την εκταφή του τα άγια λείψανά του ευωδίαζαν. Σύμφωνα με την επιθυμία του, περιήλθαν στη κατοχή και φύλαξη του π. Ευμενίου πνευματικού τέκνου του Παπούλη.

Αυτή με συντομία ήταν η ζωή του οσίου Νικηφόρου του λεπρού, που αξιώθηκε από τον Θεό να κάνει θαύματα και όταν ζούσε, αλλά και μετά θάνατον. Να έχουμε την ευχή του και τις πρεσβείες του. Αμήν

The post Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός (4 Ιανουαρίου) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Εφημερίου Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Φλωρίνης

Του στοιχειωμένου επί πολλά χρόνια Μητροπολιτικού Μεγάρου επί τέλους η ανακαίνιση του τελείωσε…… και με τα εγκαίνια του , 17 Ιουνίου, άνοιξαν τις θύρες του για να «απολαύσουμε» αυτό το «θαύμα»! που χρειάστηκαν 16 ολόκληρα χρόνια για να γίνει!

Την ίδια ημέρα 17 Ιουνίου 2019, ένα χρόνο μετά από την αποφράδα ημέρα της υπογραφής της «Συμφωνίας των Πρεσπών» αποφάσισαν οι Παμμακεδονικές Οργανώσεις πολύ νωρίτερα, να πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις μνήμης για την αντίσταση των Ελλήνων Μακεδόνων κατά της υπογραφής στο χώρο αυτό που έγινε η αντίσταση και η μάχη με τα ΜΑΤ.

Δεν γνωρίζω πόσο «λιτά» έγιναν τα εγκαίνια του Μητροπολιτικού Μεγάρου γιατί δεν με ενδιέφερε, γι’ αυτό προτίμησα να παραβρεθώ σε μια άλλη εκδήλωση στο Πισοδέρι , για να τιμήσουμε τους αγωνιστές και αγνούς σημερινούς Μακεδόνες Έλληνες, που αντιστάθηκαν πριν ένα χρόνο κατά της επαισχύντου υπογραφής της «Συμφωνίας των Πρεσπών» και δέχθηκαν τα κλομπς και τα χημικά των ΜΑΤ, και κινδύνευσαν από αναπνευστικά προβλήματα, αλλά και τραυματίσθηκαν σοβαρά από τις βίαιες επιθέσεις των ΜΑΤ και βάφοντας τις Σημαίες που κρατούσαν με το αίμα τους.

Ένα χρόνο μετά , δυστυχώς η τοπική Εκκλησία μας, λησμόνησε τα γεγονότα του Πισοδερίου και προτίμησε να εγκαινιάσει ένα κτήριο και όχι να τιμήσει τους αγωνιστές που αντιστάθηκαν, σε μια λιτή και απέρριτη πράγματι εκδήλωση του Πισοδερίου. Η εκδήλωση είχε αποφασιστεί πολύ νωρίς και ήταν σε γνώση του Επίσκοπου μας, και ταπεινά φρονούμε ,ότι δεν έπρεπε να ορίσει την ίδια ημέρα τα εγκαίνια του Μητροπολιτικού Μεγάρου. Επαναλαμβάνω , δυστυχώς, η σημερινή «Εθναρχούσα» Εκκλησία έλαμψε με την απουσία της, προς χαρά των προδοτών του ξεπουλήματος της Μακεδονίας.

Δεν με έννοιαξε, αν το βράδυ ο Επίσκοπός μου π. Θεόκλητος κοιμήθηκε σ’ ένα ολοκαίνουργιο κρεβάτι μ’ ένα αφράτο στρώμα σ’ ένα πολυτελέστατο Μέγαρο με όλα το κομφόρ, γιατί μέσα μου τριγύριζαν τα λόγια του Χριστού «Αι αλώπεκες φωλεές έχουσι και τα πετεινά του ουρανού κατασκηνώσεις, ο δε Υιός του ανθρώπου ουκ έχει που την κεφαλήν κλίνη» (Ματθ. 8,20). Αλλά με στενοχώρησε που περιφρόνησε την αγωνία των μελών των Παμμακεδονικών Οργανώσεων της υφηλίου, που συνεχίζουν τους αγώνες τους με αμείωτο ζήλο, με κάθε κίνδυνο και δεν παραβρέθηκε στην εκδήλωση συμπαράστασης για τους αγώνες τους και θα προσέδιδε μεγαλύτερη αίγλη .

 Δεν με ενδιαφέρει, αν ο Επίσκοπός μας, θα δέχεται στην πολυτελέστατη «αίθουσα του θρόνου» του Μεγάρου του, μπροστά μου έχω την εσταυρωμένη αγάπη του Κυρίου μας, τον θρόνο του Σταυρού, και ήθελα τον Επίσκοπό μου ένα χρόνο μετά την αποφράδα ημέρα της υπογραφής της «Συμφωνίας των Πρεσπών» να καθίσει στο ιστορικό Δεσποτικό θρόνο του Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής του ηρωϊκού και ιστορικού Πισοδερίου και να αναπέμψει δέηση γρήγορης ακύρωσης αυτής της βλαβερής συμφωνίας για την Ελλάδα και να ανακηρύξει την 17^ην Ιουνίου ημέρα μνήμης και πραγματοποίησης αναλόγων εκδηλώσεων για την μεγάλη αυτή αντίσταση του λαού , ως Επίσκοπος της Μητροπολιτικής του περιοχής .

Δεν με ένοιαξε ποιοι πήραν «τιμητικές» πλακέτες, με το αζημίωτο βέβαια, για την βοήθεια ανακαίνισης του Μητροπολιτικού Μεγάρου, γιατί τα χρήματα προέρχονταν από τους φόρους του Ελληνικού Λαού, και όχι από την τσέπη των «τιμηθέντων». Με έθλιψε όμως ότι δεν τιμήθηκαν οι αγωνιστές της αντίστασης για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας μας.

Ο λαός κρίνει και οι ιστορικοί του μέλλοντος καταγράφουν.

Φλώρινα 17/06/2019

The post Εγκαίνια ή επέτειοι αγώνων! appeared first on Νέα Φλώρινα.

Ανακοινώνει

Με χαρά και ικανοποίηση, ότι έγινε ο ευτρεπισμός και ο καθαρισμός του Κοιμητηρίου και δύνανται οι συγγενείς που έχουν ενταφιάσει τους προσφιλείς τους ανθρώπους (γονείς, συζύγους, τέκνα), να επισκεφθούν τα μνήματα και να ανάψουν το καντηλάκι τους και το κεράκι τους και ακόμη να περιποιηθούν το μνήμα, χωρίς κανένα κίνδυνο, καθόσον πλέον υπάρχει η πρόσβαση στα μνήματα.

Στόχος της παρούσης Εκκλησιαστικής Επιτροπής είναι να βελτιώσει ακόμη περισσότερο τον ευτρεπισμό του Κοιμητηρίου και να είναι προσβάσιμο πάντοτε.

Επειδή όμως δεν υπάρχει μητρώον των ενταφιεσθέντων και προκειμένου να συνταχθεί  νέο, το Ε.Σ. αποφάσισε και

κάμνει έκκληση στους Φλωρινιώτες και στις Φλωρινιώτισες, όσους διατηρούν τάφους στο σχολάζοντα Κοιμητήριο, αλλά και όσους έχουν μεταδημοτεύσει σ’ άλλες πόλεις.

να δηλώσουν

1. Στο Γραφείο του Ι.Ν. Ναού τις Κυριακές και τις εορτές, το όνομα τους συγγενούς που είναι ενταφιασμένος και επίσης το δικό τους όνομα την Διεύθυνση και το τηλέφωνο, προς επικοινωνία
2. Επίσης τα στοιχεία αυτά δύνανται να τα δηλώσουν και στο e mail του Προϊσταμένου του Ναού π. Σωτήριο Παρδάλη: sotiris.pardalis@yahoo.gr
3. Όσοι περισσότεροι δηλώσουν η επιβάρυνσης του κόστους διατήρησης του Κοιμητηρίου, θα είναι μικρότερο.
4. Σε τακτά χρονικά διαστήματα θα σας ενημερώνουμε σχετικά με τις παρεμβάσεις δια την ακόμη περισσότερο βελτίωσή του.
5. Οι γνωρίζοντες συγγενείς των τάφων εκτός Φλώρινας, παρακαλούμε να τους ενημερώσουν για την προσπάθεια αυτή, εφόσον έχουν κάποιο τρόπο επικοινωνίας.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ
π. Σωτήριος Παρδάλης
Πρωτοπρεσβύτερος

The post Σχολάζον Κοιμητήριον Ενορίας Αγίου Νικολάου Φλωρίνης appeared first on Νέα Φλώρινα.

Ο παπαναστάσης, εκ καθήκοντος ως ιερέας, έλεγξε δημόσια τον αμαρτήσαντα δημόσια βο(υ)λευτή (κατά τον αείμνηστο παππού Καραμανλή για το βο(υλευτή) κ. Κώστα Σέλτσα, που ψήφισε υπέρ της «Συμφωνίας των Πρεσπών». Ήταν μία προσωπική ενέργεια του Παπαναστάση είτε εκ υπερβάλλοντος ζήλου, είτε από ένα αυθόρμητο πατριωτικό συναίσθημα για το ξεπούλημα της Μακεδονίας μας, ότι θέλετε παίρνετε, για μένα ήταν πρώτιστα εκ του ιερατικού του καθήκοντος.

Και όταν λέω, λόγω καθήκοντος, εννοώ ό τι η Εκκλησία δια των ιερέων πρέπει να ελέγχει δημόσια τα πρόσωπα εκείνα που έχουν ένα δημόσιο αξίωμα και αμαρτάνουν δημόσια. Για διαβάστε στην Καινή Διαθήκη, τι έκανε ο Χριστός μας για τους άρχοντας της εποχής Του, που πρόδωσαν την πίστη των Πατέρων τους; Τους έλεγξε δημόσια και μάλιστα με βαριές λέξεις, που τσάκιζαν κόκκαλα. Τον Χριστό μας μιμήθηκε ο Παπαναστάσης και έπραξε αυτό που έπραξε είτε συμφωνούμε είτε όχι. Και ο Βουλευτής κ . Κώστας Σέλτσας , ψηφίζοντας το «Σύμφωνο των Πρεσπών», προσέβαλε (επιεικώς λέγω) τους Μακεδονομάχους ήρωας μας που έχυσαν το αίμα τους για την γη της Μακεδονίας μας να παραμείνει ελεύθερη και Ελληνική. Αμαχητί ξεπουλήσατε την Μακεδονία μας, κ. Βουλευτά, σ’ αυτούς που κλέψανε την ιστορία μας, και τους δώσατε γλώσσα και εθνότητα την Μακεδονική, για να κάνετε τα χατίρια των ξένων, αυτών που βρίζατε παλαιότερα και τώρα τους αγκαλιάσατε γιατί σας επαινούν!!! Ήλθατε σε αντίθεση με το σύνολο του ηρωϊκού λαού της Φλώρινας, που ξεσηκώθηκε ενάντια του «Συμφώνου των Πρεσπών».

Για δε τα αυγά που κρέμασε στο γραφείο του Βουλευτή, ο εν λόγω ιερέας, είχε συμβολικό χαρακτήρα και νόημα και το έκανε αθόρυβα για να τον διδάξει. Ήταν σαν να του έλεγε «κ. Βουλευτά εάν δεν σπάσεις το αρρωστημένο κομματικό κατεστημένο της κομματικής πειθαρχίας, και ελεύθερα ψηφίσεις για το «Σύμφωνο των Πρεσπών» αντίθετα της κομματικής γραμμής, δεν γίνεσαι ήρωας!» Αυτό είναι και το πραγματικό νόημα της γνωστής παροιμίας «αν θέλεις να φας ομελέτα, πρέπει πρώτα να σπάσεις τα αυγά.» Ο Βουλευτής προτίμησε να μη τα σπάσει και έσπασε τα μούτρα του, κατά τον λαό, και ας μην διαμαρτύρεται. Τα ωά πληρώνονται!

Τραμπουκισμός κ. Βο(υ)λευτά, είναι να σου κρεμάσουν κουδούνια, να σου ρίξουν δημόσια αυγά κατά πρόσωπο, να σε γιουχαΐσουν , να σου ρίξουν χρώματα και να σου ρημάξουν το γραφείο σας, όπως κάνουν οι φίλοι σας τραμπούκοι του «Ρουβίκωνα», τα χαϊδεμένα σας παιδιά!

Ο παπαναστάσης δεν είναι «τραμπούκος» υπηρέτησε ευόρκως τον Ελληνικό στρατό, ως αξιωματικός και παραιτήθηκε για να γίνει στρατιώτης του Χριστού εθελοντικά, χωρίς παχυλό μισθό, ΑΜΙΣΘΟΣ και συστρατεύθηκε στην στρατευόμενη Εκκλησία μας. Κορόϊδο, παπαναστάση, (συγγνώμη για τη λέξη) δεν γινόσουν Βο(υ)λευτής για να ζεις ζωή χαρισάμενη και να σε χειροκροτούν!

Πρωτοπρεσβύτερος
π. Σωτήριος Παρδάλης
έτερον «κορόϊδο»
Εφημέριος Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Φλωρίνης

The post Σχολιάζοντας την τοπική επικαιρότητα appeared first on Νέα Φλώρινα.

π. Σωτηρίου Παρδάλη, Πρωτοπρεσβυτέρου

για την εορτή της Ημέρας Πολύτεκνης Οικογένειας

Για μια ακόμη χρονιά οι πολύτεκνοι της Ελλάδος γιορτάζουμε τους προστάτες μας, την αγία πολύτεκνη οικογένεια των Αγίων Τερεντίου και Νεονίλλης και των επτά (7) παιδιών τους, την Κυριακή 4 Νοεμβρίου. Αλήθεια, όμως, για πόσες ακόμη χρονιές θα υπάρχει αυτή η γιορτή; Πόσα ακόμα τα νεαρά ζευγάρια θα παίρνουν την ηρωική απόφαση να γίνονται πολύτεκνα; Πόσο ακόμη θα αντέχουν τα δυσβάστακτα έξοδα μιας πολυμελούς οικογένειας; Και εν τέλει πόσο ακόμη θα γεννιούνται Ελληνόπουλα; Ερωτήματα, που μας οδηγούν στην απαισιοδοξία και στο οδυνηρό μήνυμα ότι, η Ελλάδα γερνάει, η Ελλάδα αργοπεθαίνει…. και ότι κανένας δεν νοιάζεται.

Οι στατιστικοί αριθμοί μιλούν από μόνοι τους:

Η κατάργηση των ελαχίστων δημογραφικών κινήτρων που είχαν απομείνει και που αποτελούσαν ένα ανάχωμα στο κατήφορο της υπογεννητικότητας, οδηγεί την Ελλάδα μπροστά στη δημογραφική κατάρρευση και δυστυχώς οδεύει με γρήγορους ρυθμούς προς το τέλος της ιστορίας της. Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας, που όχι μόνο δεν ανησυχεί, αλλά εφησυχάζει στη τρελή σκέψη, ότι το δημογραφικό πρόβλημα μας το λύνουν οι μετανάστες!!!

Δεν είμαστε μόνον εμείς που ανησυχούμε και το που οδηγεί η υπογεννητικότητα την αγαπημένη μας Πατρίδα στο γκρεμό και τον αφανισμό. Υπάρχουν και άλλοι πολίτες της πόλεως μας που αφουγκράζονται την αγωνία των κατοίκων του ακριτικού μας Νομού που ερημώνει και ιδιαίτερα τα χωριά μας. Ο εκπαιδευτικός κ. Μιχάλης Χάτζιος, είναι ένας εξ αυτών, που σε πρόσφατο άρθρο του με το χαρακτηριστικό τίτλο “Η Ελλάδα λιγοστεύει!!! Η Ελλάδα χάνεται” (site Νέα Φλώρινα, εφημ. Φωνή Φλώρινας) καταγράφει όχι μόνο την αγωνία των εκπαιδευτικών της ακριτικής Φλώρινας για την δημογραφική καθίζηση, αλλά και τον πόνο κατοίκων κεφαλοχωρίου της Φλώρινας ” δάσκαλε μετά από επτακόσια χρόνια !!! δεν θα γεννηθεί κανένα παιδί στο χωριό” Τέτοιο πράγμα δεν έχει ξανασυμβεί. Ο καθένας αντιλαμβάνεται, τονίζει ο κ. Χάτζιος, σε πιο κατήφορο βρίσκονται οι γεννήσεις. Τείνουν να εξαφανισθούν από την Ελλάδα.»

Στην εποχή των μνημονιακών ετών 2011-2017 οι θάνατοι ανήλθαν πάνω από 124000 και ο αριθμός αυτός και μόνο δείχνει σαν να ενταφιάστηκε μια ολόκληρη πόλη!!! Πραγματική αθέατη γενοκτονία την εποχή των μνημονίων!!! Για τη συρρίκνωση αυτή του Ελληνικού πληθυσμού οφείλεται και στη μέχρι σήμερα δημογραφική πολιτική, που ακολουθήθηκε και κατέδειξε ότι ήταν αποσπασματική και αναποτελεσματική, αφού ο κατήφορος της υπογεννητικότητας συνεχίζεται. Και εδώ έχουν θέση τα λόγια του μεγάλου δημογράφου Alfred Sauvy: «… ότι τα προβλήματα του πληθυσμού είναι θεμελιώδη που εκδικούνται τρομερά εκείνους που τα αγνοούν και καμιά χώρα δεν μπορεί να ζήσει αν δεν πιστεύει στη ζωή.», και θα πρέπει να μας προκαλούν αίσθημα δυσφορίας και ενοχής, αφού όλοι έχουμε ποσοστό ευθύνης για το κατάντημα του τόπου μας.

Τον κώδωνα του κινδύνου από καιρό κρούουν και οι ξένοι για την επερχόμενη δημογραφική καταστροφή, αλλά δυστυχώς σε ΩΤΑ ΜΗ ΑΚΟΥΟΝΤΩΝ!!! Ενδεικτικά:

• Μελέτη –σοκ του ΟΟΑΣΑ 2016: Έχετε παιδιά και φορολογείστε στην Ελλάδα; Την… πατήσατε ! (economy/article/ 467823 meleti)
• ΔΝΤ 2016: Το δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα παρεμποδίζει την ανάπτυξη και διογκώνει το θέμα του χρέους».(THΕMANEWS)
• 2017- Σε 8,9 εκατομμύρια θα μειωθεί ο πληθυσμός της Ελλάδας το 2050, σύμφωνα με το Ινστιτούτο του Βερολίνου για τον Πληθυσμό και την Ανάπτυξη. (iefimerida.gr)
• 2017 Η Ελλάδα πρέπει να αρχίσει να γεννά μωρά και πάλι σύντομα, αλλιώς θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον οικονομικό αφανισμό! (Intependent 17.04.2017)

Συμπέρασμα: (όχι του γράφοντος) Η δημογραφική συρρίκνωση δεν είναι ανατρέψιμη. Γι΄ αυτό ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ! (κ. Δημήτριος Μπότσης, Καθηγητής Μαιευτικής Αρεταίειο Νοσοκομείο)

Και ενώ από παντού έρχονται τα μηνύματα της δημογραφικής κατάρρευσης της Ελλάδας, δυστυχώς οι Κυβερνήσεις των μνημονιακών ετών συμπεριλαμβανούσης και της παρούσης, δυστυχώς, αντί να πάρουν τα αναγκαία μέτρα στήριξης της πολύτεκνης οικογένειας για να αναστρέψουν την δημογραφική συρρίκνωση, συνεχίζουν να παίρνουν αντισυνταγματικά μέτρα, που επιταχύνουν τον αφανισμό της Ελλάδας και γίνονται οι νεκροθάπτες αυτής!

Από την ακριτική Φλώρινα οι πολύτεκνοι του Συλλόγου Πολυτέκνων διά του Προέδρου τους στέλνουν κραυγή αγωνίας και εκφράζουν την ανησυχία τους για το μέλλον της Πατρίδος και ζητούν από την (συγ)Κυβέρνηση να ευαισθητοποιηθεί και να σταματήσει την ασκούμενη μέχρι τώρα αντιπολυτεκνική, αντιδημογραφική, αντιοικογενειακή πολιτική και να ασκήσει δημογραφική πολιτική, για την ανακοπή της δημογραφικής κατάρρευσης της Ελλάδας της αθέατης γενοκτονίας (οι εκτρώσεις).

Ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, θα μεταβεί, αρχές Δεκεμβρίου τ.έ, στην Ρωσία ας κάνει το κόπο να ερωτήσει την αρμόδιο Υπουργό της αχανής αυτής Χώρας, πως κατάφεραν και μείωσαν τις εκτρώσεις στο 63,5 % δηλαδή από 2.700.000 εκτρώσεις στις 750.000 περίπου!!!

Καθολικό αίτημά μας είναι: Να παραμείνουν άθικτες στο υπό αναθεώρηση Σύνταγμα οι διατάξεις του άρθρου 21 του ισχύοντος Συντάγματος, οι οποίες παρέχουν προστασία στο γάμο, τη μητρότητα, τη παιδική ηλικία και ιδιαίτερη προστασία στις πολύτεκνες οικογένειες, επειδή

1. Η συνεισφορά τους στη διατήρηση του πληθυσμού είναι αναντικατάστατη (αιμοδότες του Έθνους)
2. Αναγνωρίζονται διεθνώς ως ευπαθής κοινωνική ομάδα.
3. Είναι θέμα ισότητας κατά τον Αριστοτέλη, που γράφει: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των άνισων»
4. Αποδίδουν σωστά τις αξίες που στήριξαν την ύπαρξη του έθνους μας διαχρονικά.

Τα επί μέρους αιτήματά μας διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:

Α΄. Μέτρα χωρίς δημοσιονομικό κόστος

1. Να καταργηθεί ο επαίσχυντος νόμος νομιμοποίησης των αμβλώσεων, που κάθε χρόνο δεν βλέπουν το φως του ήλιου 300.000 περίπου Ελληνόπουλα. Καταργώντας συγχρόνως και τη σχετική διάταξη τη δαπάνη των αμβλώσεων να καταβάλλουν τα καταρρέοντα Ασφαλιστικά μας ταμεία. Με τις δικές μας εισφορές εμμέσως μας ενοχοποιείτε για τα φρικιαστικά αυτά εγκλήματα !

 Επιδοτείτε το θάνατο και όχι τη γονιμότητα!

2. Να επανέλθει το ποσοστό 20% για για τις προσλήψεις (πολυτέκνων γονέων και τέκνα αυτών ) μέσω ΑΣΕΠ, που μειώθηκε απαραδέκτως με το άρθρο 25 του Ν. 4440/2015 στο 15%..
3. Να καθιερωθεί και για τις πάσης φύσεως προσλήψεις των εκπαιδευτικών όπως το 20% προέρχεται από πολύτεκνους και τέκνα πολυτέκνων, όπως ισχύει για τις προσλήψεις των άλλων υπουργείων (άρθρο 1 παρ.3 περ. δ και άρθρο 6 παρ. 1 και 2 του Ν. 3454/2006) Το μέτρο αυτό δεν έχει δημοσιονομικό κόστος, αφού διορισμοί στην εκπαίδευση γίνονται.
4. Να καθιερωθούν ελεύθερες μετεγγραφές των πολυτέκνων και των τέκνων τους, όπως ίσχυαν από το 1979 για 32 χρόνια χωρίς κανένα, όπως και οι ίδιοι οι Πρυτάνεις το ομολογούν.
5. Να συμπεριληφθούν και οι Οργανώσεις των πολυτέκνων, όπως γινόταν για τα 30 χρόνια, στους φορείς διανομής φρούτων, λαχανικών κλπ, που χορηγούνται με παρέμβαση της Ε.Ε ως βοήθεια , που τους έθεσε εκτός η Υπουργική απόφαση (ΦΕΚ 1701Β/14/8/2015)
6. Να καταργηθεί ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης για όσου κατέχουν αυτοκίνητα 1.928 κ.ε και άνω για τους πολύτεκνους. Από ανάγκη τα αγόρασαν για την ασφαλή μετακίνηση της πολυμελούς οικογενείας τους που είναι 7θέσιο ή 9θέσιο ανάλογα με τον αριθμό των τέκνων.
7. Να επανέλθει το ποσοστό 10% για την εισαγωγή των πολυτέκνων και των τέκνων τους στις Σχολές της Πυροσβεστικής Ακαδημίας, που καταργήθηκε με το άρθρο 3 του Π.Δ. 44/2016.
8. Πρέπει με ρητή διάταξη νόμου να παρασχεθεί η δυνατότητα στους Δήμους και τις περιφέρειες να χορηγούν ως δημογραφικά κίνητρα χρηματικά βραβεία στις μητέρες που αποκτούν το 4^ο και άμω τέκνο τους και συγχρόνως αποκτούν την πολυτεκνική, ιδιότητα, δεδομένου ότι οι υπάρχουσες σήμερα διατάξεις είναι ασαφείς και δημιουργούν προβλήματα για την χορήγησιν τέτοιων βοηθημάτων. Είναι εντελώς αδιανόητο το Υπουργείο Εσωτερικών να μη υιοθετεί την κατατεθειμένη πρόταση της ΑΣΠΕ και για την οποία υπάρχει η σύμφωνη γνώμη της ΚΕΔΕ.

Β΄. Μέτρα που έχουν δημοσιονομικό κόστος

1. Να επανέλθουν ως δημογραφικά κίνητρα η επαναχορήγηση της ισόβιας σύνταξης της μητέρας και η επαναχορήγηση των πολυτεκνικών επιδομάτων, όπως γινόταν μέχρι το 2009, αφού το κόστος τους είναι μικρότερο από το κόστος του Ενιαίου Επιδόματος Στήριξης Τέκνων και του Ειδικού Επιδόματος Τριτέκνων και Πολυτέκνων.
2. Να υπάρξει εξαίρεση της πρώτης κατοικίας των πολυτέκνων από το ΕΝΦΙΑ
3. Να επανέλθει το αφορολόγητο των παιδιών όπως έχει καθορισθεί με το Ν. 3842/2010
4. Να εξαιρεθεί η πρώτη κατοικία των πολυτέκνων από τους πλειστηριασμούς

Ευχόμαστε σ’ όλους τις πολύτεκνες οικογένειες ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ευλογημένα.

Φλώρινα 1 Νοεμβρίου 2018

ΚΟΙΝΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

1. κ. Πρωθυπουργό της Ελλάδος
2. κ. Πρόεδρον Βουλής των Ελλήνων
3. κ.κ. Αρχηγούς Κομμάτων
4. κ.κ.Βουλευτές Π.Ε. Φλώρινας
5. Αντιπεριφερειάρχην Φλώρινας (στο μέτρο του δυνατού να λάβει μέτρα δημογραφικά ενισχύοντας τους πολύτεκνους)
6. κ.κ. Δημάρχους Π.Ε. Φλώρινας (στο μέτρο του δυνατού να λάβουν μέτρα δημογραφικά ενισχύοντας τους πολύτεκνους)

The post Η αθέατη Γενοκτονία appeared first on Νέα Φλώρινα.

Αναμνήσεις του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Σωτηρίου Παρδάλη

Εφημερίου Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Φλωρίνης

Με ευλόγησε ο Θεός τα φοιτητικά μου χρόνια να τα ζήσω στο ευλογημένο οικοτροφείο του μακαριστού Γέροντος π. Αυγουστίνου, επί της οδού Ζωοδόχου Πηγής 44 στην Αθήνα από το έτος 1964. Στο 1^ο και 2^ο όροφο στεγάζονταν οι οικότροφοι φοιτητές. Στο 3^ο όροφο έμεινε ο Γέροντας Αυγουστίνος με τα ιεραποστολικά πρόσωπα-αφιερωμένοι συνεργάτες του. Μεταξύ αυτών και ο Θωμάς Πασσαλής.

Από τους πρώτους που γνώρισα τις πρώτες μου ημέρες στο οικοτροφείο, ήταν ο υποδιευθυντής του οικοτροφείου και ο κ. Θωμάς Πασσαλής. Ένας νέος περίπου στα τριάντα του χρόνια, ευθυτενής, με ένα μικρό και περιποιημένο μύστακα , με την πλούσια κώμη στην κεφαλή, με τα στρογγυλά του γυαλιά και πάντα με το γλυκύ του χαμόγελο, που από τότε είχε. Εγώ ένας ξερακιανός 18οχτάρης αμούστακος νέος, επαρχιωτόπουλο από τα Γιάννενα (τον μύστακα το φόρεσα όταν πήρα το χρίσμα του Καντιωτικού!) Τότε όσοι ήσαν κοντά στον αγωνιστή μακαριστό π. Αυγουστίνο έπρεπε να τρέφουν μύστακα.

Ο Γέροντας Αυγουστίνος ήταν σε περιοδεία στη Δυτική Μακεδονία για ομιλίες, συνοδευόμενος από τον Διευθυντή του οικοτροφείου και Θεολόγο κ. Δημήτριο Αεράκη. Ο κ. Θωμάς τότε ήταν η σκιά του τότε ιεροκήρυκος π. Αυγουστίνου, που τον συνόδευε παντού, στα συλλαλητήρια, στις επισκέψεις του σε Υπουργεία κλπ. Κάθε Κυριακή το μεσημέρι συντρώγαμε με τον π. Αυγουστίνο στη μεγάλη τραπεζαρία του οικοτροφείου 60 φοιτητές και τα ιεραποστολικά πρόσωπα, καθώς και ο προσκολλώμενος γυμνασιόπαις της ογδόης τάξεως Παναγιώτης Φραγκάκος, νυν Μητροπολίτης Εδέσσης. Στη τραπεζαρία μια φορά μας διηγήθηκε ένα περιστατικό για τον κ. Θωμά που έγινε από τους αγώνες του κατά των καλλιστείων, το 1960, αν δεν μ’ απατά η μνήμη. Έπρεπε να διαμαρτυρηθούμε και να φωνάξουμε «αίσχος», συνέχισε ο π. Αυγουστίνος. Ποιός όμως θα μπορούσε να διεισδύσει στο καλώς φυλαγμένο κέντρο, υπό του τότε ξακουστού και αυστηρού Διοικητού της Αστυνομίας Ρακιτζή:

– Ο Θωμάς, στο ερώτημα του απαντά ,θα πάω εγώ Γέροντα!

– Που θα πας κακομοίρη μου, θα είσαι «σαν τη μύγα μες στο γάλα» -Θα κόψω του μουστάκι μου, θα κάνω άλλο χτένισμα και θα πάω. Νόμιζε ο Θωμάς με την μικρή αυτή παραλλαγή θα μπορούσε να περάσει στο ελεγχόμενο κέντρο. Όμως δεν υπολόγιζε σωστά καθόσον δεν είχε «το μποέμικο» αέρα των νέων της εποχής εκείνης και από μακριά έκανε «μπάμ» σαν ένα κατηχητόπουλο. Και φυσικά μόλις πήγε να μπει το πετάξανε έξω κακήν κακώς «μη έχοντας ένδυμα…».

Επανέρχομαι η πρώτη μας γνωριμία με τον τότε λαϊκό θεολόγο κ. Θωμά Πασσαλή ήταν καταληκτική. Το ζεστό χαμόγελο του, τα με πολύ αγάπη πρώτα λόγια του κέρδισαν την εμπιστοσύνη μου και ως μαγνήτης με ήλκυσε και αμέσως δημιουργήθηκε ανάμεσά μας ένας ευλογημένος σύνδεσμος, που κάθε μέρα και χρόνο αύξανε ακόμη περισσότερο. Από τότε και μέχρι σήμερα 54 χρόνια δεν διεκόπη αυτός ο σύνδεσμος, εκτός από 2-3 χρόνια, λόγω της εργασίας μου, και ήμουν κοντά του και στις θλίψεις του και στις χαρές του. Συνεργός προπαντός στο πνευματικό του έργο, που ακούραστο επιτελούσε.

Ιδιαίτερα είχα την ευλογία να είμαι ο προσωπικός του οδηγός και να τον μεταφέρω επί 20 χρόνια από τα 32χρόνια του ως Ιεροκήρυκα και Πρωτοσύγκελο, σ’ όλη σχεδόν την Μητροπολιτική περιφέρεια και όχι μόνο, αλλά σ’ όλες τις αποστολές, που ο Γέροντας Αυγουστίνος επιπροσθέτως τον έστελνε ως εκπρόσωπο του.

Μα κρύο τσουχτερό, κάτω του μηδενός, μα χιόνια πολλά , που πρώτοι ανοίγαμε το δρόμο, μα βροχές, μα το λιοπύρι του καλοκαιριού δεν τον πτοούσε και όργωνε κυριολεκτικά τα χωριά των Πρεσπών, του Λεκανοπεδίου της Φλώρινας, του Αμυνταίου και όλης της Μητροπολιτικής περιφέρειας, για να λειτουργήσει, να κηρύξει τον λόγο του Θεού, να παρηγορήσει, να ενισχύσει στη πίστη πολλούς ανθρώπους τόσο των χωριών, όσο και των πόλεων. Με αποτέλεσμα αυτής της μεγάλης δραστηριότητας ν’ αποκτήσει και αυτός πνευματικούς καρπούς, πνευματικά τέκνα, τα οποία αφιερώθηκαν στο Θεό και ζουν ιεραποστολικά στην Ιεραποστολική Αδελφότητα «ΑΓΙΑ ΜΑΚΡΙΝΑ», που δημιούργησε με πολύ κόπο, δυσκολίες και εμπόδια.

 Επίσης ευλογημένος καρπός, της αόκνου πνευματικής διακονίας του, αποτελεί και ο μικρός τότε Στεφανάκης εκ Μελίτης ορμώμενος, ο νυν Μητροπολίτης Ν. Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος. Στην μνήμη μου έμεινε χαραγμένη μια όμορφη εικόνα: Ο Στεφανάκης, νήπιο 6 χρονών περίπου, να κάθεται παρά τους πόδας Γαμαλιήλ. Το παιδικό του προσωπάκι όλο γλύκα να κοιτάζει καταπρόσωπο τον π. Θεόκλητο με δέος και τα λαμπιρίζοντα και παιγνιδιάρικα ματάκια του δεν χόρταιναν να τον βλέπουν. Ίσως τότε μυστικώς η χάρις του Θεού να επισκίασε τον μικρό Στεφανάκι και τον προετοίμαζε ως «σκεύος της εκλογής για τον Αμπελώνα Του.»

Τον Γέροντα Αυγουστίνο ο π. Θεόκλητος τον εκπροσωπούσε και σε πολλές εκδηλώσεις και αποστολές. Θυμούμαι που τον πήγα στην Καστοριά για την υποδοχή του Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Επίσης στην ίδια πόλη στην ενθρόνιση του νυν Μητροπολίτου Καστοριάς Σεραφείμ, που ήσαν συνυποψήφιοι, που θα μπορούσε να αρνηθεί και όμως έκανε υπακοή. Καθώς και στη Θεσσαλονίκη για τα μεγάλα τότε συλλαλητήρια για την Μακεδονία μας. Καθώς και πολλάκις στο χωριό του Κυπαρίσσι στο πατρικό του σπίτι. Είναι γνωστή στον σημερινό Αρχιερέα η στιχομυθία με τον Γέροντα του Αυγουστίνο:

– Θεόκλητε, να πας να δεις αυτή την περίπτωση στο τάδε χωριό είτε για νέο παπά, είτε για συμφιλίωση οικογενειών, ανεξάρτητα αν ήταν και νύκτα

– Γέροντα δεν έχω αυτοκίνητο, πως θα πάω;

– Θα πας με τον δικό σου! (τότε ήμουν Θεοκλητικός!), εννοούσε εμένα ο Γέροντας. Και φυσικά η εντολή του Γέροντος πραγματοποιούταν.

Οι αναμνήσεις πολλές, ο χρόνος και ο χώρος μικρός, γι’ αυτό καταλήγω αναφερόμενος στο τίτλο , που έθεσα.

Θα με πας στην Αθήνα, Σωτήρη, για τις εκλογές μου λέει ο π. Θεόκλητος. Η χαρά μου δεν περιγράφεται, με την ιδιαίτερη αυτή ευλογία και αποστολή. Ξεκινήσαμε από την Ιεραποστολική Αδελφότητα «ΑΓΙΑ ΜΑΚΡΊΝΑ», Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2000. Φορτώσαμε το «rover» το αυτοκίνητό μου και στη συνέχεια επιβιβάστηκαν ο υποψήφιος Επίσκοπος και ο π. Ιουστίνος. Μας προέπεμψαν με συγκίνηση και ολόθερμες ευχές ολόκληρος η Αδελφότητα και τίνες κληρικοί φίλα προσκείμενοι τότε στον π. Θεόκλητο.

Κατά την διάρκεια του ταξιδίου ο π. Ιουστίνος περιέγραφε, συνοπτικώς, τα γεγονότα των ημερών, που είχαν προηγηθεί με ευχάριστη και φλύαρη διάθεση και όχι στενοχωρημένοι, ως οι οδοιπόροι της Εμμαούς. Ο π. Θεόκλητος δεν μιλούσε, είχε βυθισθεί σε θερμή προσευχή. Από τον καθρέπτη του αυτοκινήτου μου, βλέπω σε μια στιγμή κάτι το συγκινητικό τα δάκρυά του να κυλούν και να πλημμυρίζουν το πρόσωπό του και να μουσκεύουν τα γένια του. Και μια αγωνία εμφανής στο πρόσωπό του! «Ο εωρακώς μεμαρτύρηκε και αληθινή εστί η μαρτυρία αυτού», κατά το γραφικό. Δεν τόλμησα όμως να τον διακόψω και από μέσα μου έψαλλα «ήθελον δάκρυσιν εξαλείψαι, των εμών πταισμάτων Κύριε το χειρόγραφον, και το υπόλοιπον της ζωής μου…».(απόστ. Δ΄ήχου) Όταν επανήλθε, από την έκσταση της προσευχής, στη συντροφιά μας τον ρωτώ: Γιατί, πάτερ μου, τόσο αγωνία; Όλες οι ενδείξεις είναι ευνοϊκές για σας. Άκουσε ,παιδί μου, εσείς μπορεί να έχετε ευφορία και σιγουριά για την εκλογή μου, όμως οι αρχιερείς είναι ευμετάβολη ως προς την ψήφο των, σου λένε σήμερα ναι και αύριο όχι! Γι’ αυτό παρακαλώ τον Θεό, εφόσον είναι θέλημά Του να είμαι και Θεόκλητος! Λαοπρόβλητος ήταν ο π. Θεόκλητος, απόδειξη οι πολλές επιστολές των τοπικών αρχών και του πιστού λαού και του κλήρου υπέρ της εκλογής του Μητροπολίτου, ως ο καταλληλότερος για να διαδεχθεί τον Γέροντά του Αυγουστίνο.

Κατά την διάρκεια του ταξιδίου μας, στην συνοδεία προστέθηκε και ο Αρχ. π. Ιγνάτιος Ριγανάς, της Ι. Μητροπόλεως Ιερισσού. Στο πολύωρο για την Αθήνα ταξίδι μας , ο π. Θεόκλητος πολλάκις συλλαμβάνετο , να προσεύχεται με θέρμη όπως και την πρώτη φορά.

Κλείνοντας, θέλω ν’ αναφερθώ στα λόγια που είπε ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, κατά την χειροτονία του Μητροπολίτου Βύρωνος και Καισαριανής, εκλεγέντος την ίδια μέρα με τον π. Θεόκλητο το Σάββατο 22 Ιανουαρίου. Τα «άξιος», που ακούστηκαν κατά την χειροτονία του Καισαριανής ήταν χλιαρά και χωρίς πάθος και παλμό. Στο τέλος ο Αρχιεπίσκοπος καλεί το εκκλησίασμα με τα εξής λόγια: «Ελάτε αύριο στον Άγιο Διονύσιο κατά την χειροτονία του αγίου Φλωρίνης, θα γίνει Ο ΧΑΜΟΣ! Εκεί θα ζήσετε ζωντάνια, πάθος, παλμό, από τους Φλωρινιώτες που τον αγαπούν και θα κατακλύσουν τον Ναό.»

 Το ψωραλέο σου, σήμερα, γαϊδουράκι Γέροντά μου π. Θεόκλητε, ζει μ΄ αυτές και άλλες αναμνήσεις και αναφωνεί:

ΧΡΙΣΤΕ ΒΟΗΘΕΙ ΕΠΙΣΚΟΠΩ ΘΕΟΚΛΗΤΩ. Αμήν

The post Τα δάκρυα του επισκόπου μας! appeared first on Νέα Φλώρινα.

Εφημερίου Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Φλωρίνης

Προς

Τον Ιερομόναχον

π. Παϊσιον Παπαδόπουλο

Ι.Μ. Αγίου Γρηγορίου Παλαμά

ΦΙΛΩΤΑ – ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ

Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Διάβασα με μεγάλη προσοχή το άρθρο σου, στο site «Νέα Φλώρινα», με τίτλο «Η διαστροφή της πατερικής διδασκαλίας αποτέλεσμα αγραμματοσύνης…» και με γέμισε θλίψη, όχι γιατί μόνο με τέτοιο φθηνό και απαράδεκτο ύφος ειρωνεύεσαι τον γέροντα Επίσκοπό μου π. Θεόκλητο, αλλά κυρίως γιατί προσπαθείς να αναγνωρισθείς και να αναδειχθείς, ως ο μεγαλύτερος Κανονολόγος και δογματολόγος της Εκκλησίας του αιώνος μας και φυσικά ως σωτήρας της Ορθοδοξίας μας!!! Και στενοχωρήθηκα ακόμη περισσότερο γιατί επιμένεις ότι ο Επίσκοπος είναι αιρετικός και δη Οικουμενιστής και μας βάζεις όλους τους κληρικούς στο ίδιο κάδρο, λες «… και όσοι ακόμη αδικαιολόγητα τον μνημονεύουν» ότι δηλαδή είμαστε και εμείς «αιρετικοί»! Αν ο 15^ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας ήταν υποχρεωτικός θα διόριζε ρητά απαγορεύσεις μνημοσύνων και μάλιστα επιτίμια αιωνίας κολάσεως για όσους δεν διακόπτουν την μνημόνευση. Στον εν λόγω Κανόνα δεν φαίνεται πουθενά απαγορεύσεις μνημοσύνων ή επιτίμια, άρα κατά την ταπεινή μου γνώμη και μεγάλων σύγχρονων Κανονολόγων είναι δυνητικός και όχι υποχρεωτικός .

          Δεν θα σταθώ ποιος ερμηνεύει σωστά τον 15^ο Κανόνα της Πρωτοδευτέρας εγώ που δεν έχω αποτειχισθεί ή εσύ που αποτειχίσθηκες. Απλώς σημειώνω τι έλεγε ο μακαριστός Γέροντας π. Αυγουστίνος (σ.σ. παραθέτω αυτούσια τα κείμενα του μακαριστού Γέροντα): «….Ὁ πατριάρχης Ἀθηναγόρας (σ.σ. όρα Βαρθολομαίος),χωρὶς ἀμφιβολία εἶχε προβῆ σὲ ἐνέργειες, ποὺ τὸν ἔφεραν μακριὰ ἀπὸ τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα· μοῦ ζητοῦσαν, λοιπὸν, νὰ τὸν κηρύξω γι᾿ αὐτὲς αἱρετικό, νὰ τὸν διαγράψω ἀπὸ τὰ δίπτυχα καὶ νὰ παύσω τὸ μνημόσυνό του. Τοὺς ἀπήντησα ὅτι ὡρισμένες ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου ἦταν παραβάσεις Ἱ. Κανόνων πού, ἂν ἀποδειχθοῦν ἀληθινές, συνεπάγονται καθαίρεσι. Ἀλλὰ, ποιός θὰ τοῦ ἐπιβάλῃ τὴν καθαίρεσι; Τὸ ἁρμόδιο ὄργανο γιὰ κληρικοὺς εἶναι ἡ Σύνοδος, καὶ γιὰ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη ἡ Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου. Ἀλλὰ, δυστυχῶς, δὲν κατέστη ὑπόδικος ἐνώπιον αὐτῆς, καὶ ἔτσι παρέμενε στὸ θρόνο….» και αλλού γράφει: «Δὲν ἐφαρμόζω, ὅμως, ἀκόμη τὸν κανόνα αὐτόν, ὄχι διότι φοβοῦμαι· διεκινδύνευσα ἤδη τὸ θρόνο κατ᾿ ἐπανάληψιν γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ Ἱ. Κανόνων. Ἀλλ᾿ ἐνῷ ἔχω τὴν ἀπόφασι νὰ τὸν ἐφαρμόσω, τρέμω καὶ ἰλιγγιῶ ἐμπρὸς στὴν εὐθύνη ἀπέναντι στὸ Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους γιὰ μία ἐνέργεια, ποὺ θὰ ἔχῃ χαρακτῆρα δονήσεως μέσα στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία..» και συνεχίζει για τη διακοπή του μνημόσυνου: «….δεν θα μου το υποδείξουν ανεύθυνα πρόσωπα, αλλά η συνείδησή μου…». Σαν να λέει στους κάθε ανεύθυνους της σήμερον τύπου Βας. Κερμενιώτη, ότι ο κάθε Επίσκοπος θα ενεργεί σύμφωνα με τη συνείδησή του και όχι με άναρθρες φωνές των ανεύθυνων!

Εσύ , άγιε αδελφέ, δεν τρέμεις και δεν ιλιγγιάς μπρός στην ευθύνη απέναντι στο Θεό και τους ανθρώπους για την ενέργεια αυτή διακοπής του μνημόσυνου του Επισκόπου σου; Δεν σκέφτηκες ποτέ μήπως έχει χαρακτήρα δόνησης και σκανδαλισμού μέσα στη Ορθόδοξο Εκκλησία; Για μας τους κληρικούς, τονίζει ο Γέροντας Αυγουστίνος, το αρμόδιο όργανο είναι η Σύνοδος, και για το οικουμενικό πατριάρχη η Σύνοδος του Πατριαρχείου, για να καταστήσει υποδίκους κάποιους μητροπολίτες ή το πατριάρχη για αίρεση. Λοιπόν, μη ενθυμείσθε από τον Επίσκοπο Αυγουστίνο αυτά που σας συμφέρουν, αλλά και αυτά που σας καθιστούν περίγελους για την στάση σας αυτή και υπεύθυνους για τον σκανδαλισμό τόσων ψυχών!

Κόπτεσαι, αδελφέ, μου για την «ακρίβεια» τήρησης των Ι. Κανόνων και όμως ανερυθριάστως παραβήκατε τον ΙΑ΄. Αποστολικό Κανόνα, που διορίζει: « Ει τις καθηρημένω, Κληρικός ων, Κληρικώ συνεύξηται, καθαιρείσθω και αυτός.» (Πηδάλιον σελ. 13-14) Συλειτουργήσατε με τον καθηρημένο κληρικό Ευθύμιο Τρικαμηνά εις την Ι. Μ. Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου με τον π. Ιγνάτιο, συμπροσευχομένου του π. Μαξίμου, χωρίς την άδεια του οικείου Επισκόπου του Φλωρίνης. Και σας «άδειασε» ο π. Θεόδωρος Ζήσης και δεν ήλθε να συλλειτουργήσει, ενώ σας το είχε υποσχεθεί, πληροφορηθείς, ότι θα είναι και ο Ευθύμιος Τρικαμηνάς, δεν έπεσε στη παγίδα, όπως εσείς οι δύο! Εσείς το λέτε «ακρίβεια» αυτό το γεγονός, ενώ στη πραγματικότητα είναι διαστροφή της διδασκαλίας των Πατέρων. Και μιλάτε για τους άλλους με ύφος παπικό περί της διαστροφής της πατερικής διδασκαλίας αποτέλεσμα της αγραμματοσύνης…..

Και μια και μιλάμε περί αγραμματοσύνης, μου κάνει άξιον απορίας, να διερωτάσαι, γιατί ο Επίσκοπος δημιούργησε άλλη νέα λέξη από δύο προθέσεις εξ-από-τειχίζεται. Στο μεγάλο λεξικό του Δημητράκου, που χρησιμοποιείς, έχει και άλλες λέξεις με δύο προθέσεις εξ-από-στειλάριον και εξ-από-στέλλω, που σημαίνει απολύω, σε διώχνω. Εγώ σε διόρισα, εγώ σε απολύω (ο νοών νοείτω). Προσωπικά προτιμώ να είμαι λεξιπλάστης από την λεξιπενία. Έτσι αφήνω του ειδικούς γλωσσολόγους και όχι εσάς να ερμηνεύσουν αν είναι σωστή η λέξη «εξαποτειχίζονται» και τι σημαίνει;

Ως γνωστόν, στη εκκλησιαστική γλώσσα χρησιμοποιείται πολλές φορές η λέξη «οικονομία» για διάφορα θέματα, όπως π.χ. σε ασθενείς κατ’ οικονομία επιτρέπουμε την κατάλυση της νηστείας ,ακόμη και σε θέματα πίστεως χωρεί η οικονομία κατά το μακαριστό Γέροντα π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, κάτι που οι αποτειχισθέντες δεν παραδέχονται εκ μεγάλου «ζηλωτισμού». Εγώ όμως θα σταθώ στο εξής θέμα: Στην εκμετάλλευση του τίτλου «Ηγούμενος», που κατ’ οικονομία σας χορήγησε με αγάπη ο Επίσκοπος Φλωρίνης Θεόκλητος, για να ιδρύσεις την νέα Ι. Μ. Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στο Φιλώτα Αμυνταίου, εκπληρώνοντας έναν ευσεβή πόθο σου. Και ο Επίσκοπος, μολονότι δεν είχες τις προϋποθέσεις, δέχτηκε το αίτημά σου και με ιδιαίτερη στοργή σε βοήθησε σημαντικά στα πρώτα σου βήμα, καθ’ όσον ως λαϊκός το γνωρίζω, γιατί τότε συμμετείχα ύστερα από τις εντολές του Επισκόπου, να νομιμοποιηθούν οι χώροι πέριξ του Μοναστηριού και έτρεχα κατ’ εντολή Του, όχι μόνο εσύ ,να φέρουμε εις πέρας πρώτα το ιδιοκτησιακό , που ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας για την ίδρυση της Ι. Μονής. Εάν δεν το αναγνωρίζεις, σε μένα φθάνει, που το γνωρίζει ο Παντογνώστης Θεός.

Θα χρησιμοποιήσω τα ίδια επιχειρήματα, χρησιμοποιώντας το λεξικό του Δημητράκου.

Ηγούμαι: σημαίνει προηγούμαι, οδηγό και πηγαίνω στη 6^η περίπτωση οδηγό στρατό ή στόλο, οδηγό εν πολέμω και κατ’ επέκταση ο Ηγούμενος μιας Μονής οδηγεί τους μοναχούς σε πνευματικό πόλεμο, για την σωτηρία της ψυχής των. Σύμφωνα με το λεξικό του σύγχρονου γλωσσολόγου Γιώργου Μπαμπινιώτη Ηγούμαι: ασκώ την ηγεσία σε ορισμένο χώρο. Το αρχαίο ηγούμαι έχει τη σημασία «προπορεύομαι, οδηγώ» και επομένως «είμαι αρχηγός» Με την σημασία αυτή συγκλίνουν όλα τα παράγωγα: άγημα, ηγεμόνας, ηγεσία, ηγέτης, ηγήτορας ηγούμενος.

Αγαπητέ π. Παίσιε, πέρασαν περίπου 15 χρόνια από την ίδρυση της Μονής σου και δεν δημιούργησες ακόμη συνοδεία, ούτε ένας υποτακτικός δεν ήλθε κοντά σου, ούτε μία κουρά μοναχού δεν έγινε! Δεν γνωρίζω τι φταίει; Είναι θέμα δικό σου, που δεν μπορείς να βρεις καλογέρια. Μια αυτοεξέταση δεν θα σε έβλαπτε! Και όμως εσύ βαυκαλίζεσαι να αυτοτιτλοφορείσαι Ηγούμενος χωρίς μοναχούς, χωρίς ηγουμενοσυμβούλιο της Ι. Μ. Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Κάποιος θρασείς από μένα θα σε αποκαλούσε «γελατζή» Ηγούμενο, αφού στερείσαι συνοδείας. Επομένως χωρίς συνοδεία στη ουσία δεν είσαι εκλεγμένος Ηγούμενος , άρα διορισμένος από τον Επίσκοπο Φλωρίνης, που δεν μνημονεύεις. Εγώ αν ήμουν δεν θα ανεχόμουν να τιτλοφορούμαι ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ με υπογραφή ενός «αιρετικού» κατά τη δική σου λαθεμένη άποψη , αλλ’ ως ένας απλός μοναχός «ακτήμων», εργαζόμενος τοις ιδίοις χερσί για τα αναγκαία προς το ζην.

Αυθόρμητα έρχεται το ερώτημα στα χείλη μου. Σε πιο μοναστήρι καλογερέψατε και σε ποιόν Ηγούμενο κάνατε υπακοή, ώστε με τους αγώνες της μοναστικής και ασκητικής σας ζωής, να φθάσατε σε τέτοιο ύψος αρετής, ώστε να διεκδικείτε τον τίτλο του Ηγουμένου;

Εάν έκαμες κάπου ως απλός μοναχός, θα γνώριζες αυτό που λένε οι μοναχοί, για να απαλλαγούν από τα γήϊνα και να αποκτήσουν την αρετή της ακτημοσύνης και το έχουν αναρτημένο στο κελί τους «κελίον μου, κελίον μου σήμερον εμού αύριον ετέρου και ουδέποτε τινός.» Γιατί ξεχνάς κάτι που πρέπει να είναι βίωμα σ’ ένα μοναχό, ώστε να κόβει σιγά-σιγά τα βαρίδια που τον κρατούν γαντζωμένο στη γη . Ίδε και το σχετικό στο κατά Ματθαίον Κεφ. 10 στ. 9-10, που εντέλλεται ο Κύριός μας στους Αποστόλους, που εμείς, τρομάρα μας!, είμαστε συνεχιστές του αξιώματός των.

Με την οικειοποίηση ενός τίτλου που δεν δικαιούσαι και εκμεταλλεύεσαι κατά κόρον την «δοθείσαν» προς σε οικονομία προς ίδιον συμφέρον, από τον οποίον την πήρες, αλλά εσύ την διατηρείς, κάνοντας αντιποίηση αρχής. Όμως ο Επίσκοπός μας το ανέχεται κι’ αυτό μήπως συνετισθείς !, κάτι που δεν βλέπω, καθόσον ο ζηλωτισμός σου σ’ έχει τυφλώσει.

Είθε, αδελφέ μου, το φως του Αναστάντος Κυρίου να πλημμυρίσει στις καρδιές όλων των ποιμένων της Εκκλησίας μας, ανεξαρτήτου βαθμού και να καθοδηγούμαι τον πιστό λαό σύμφωνα με τις εντολές Του «ίνα έν ώσιν» και να αποφεύγουμε κάθε σχίσμα και σκάνδαλο, που θα απομακρύνει τον ποίμνιο από την μάνδρα του Χριστού.

Οι αλήθειες πονούν, αλλά πρέπει να λέγονται.

Υ.Γ. Ο συνήγορός σας κ. Βασ. Κερμενιώτης, του οποίου διάβασα το σχόλιο, ως εκπαιδευτικός με σημαίνουσα θέση στην Πτολεμαΐδα , αν πληροφορούμαι ορθά, έκανε καμία αναφορά και κανένα υπόμνημα στον προϊστάμενο του Υπουργό Παιδείας κλπ κ. Γαβρόγλου, που κατήργησε στην ουσία τα θρησκευτικά ως ομολογιακό μάθημα, τη προσευχή κλπ, ως άθεος; Δεν είδα καμιά δημοσίευση σε κανένα Ιστολόγιο; Ο λεονταρισμός του εξαντλείται στον αδύναμο Μητροπολίτη Θεόκλητο, τον οποίο κατηγορεί ως δειλό!, με πληθώρα επιστολών και αναφορών!!, αλλά και η ικμάδα των δυνάμεών του στην υποστήριξή σας, δεν του μένει χρόνος για άλλα θέματα. Ή φοβάται την θέση του;

The post Η διαστροφή της «ακρίβειας» και η συμφεροντολογική χρήση της «οικονομίας» appeared first on Νέα Φλώρινα.