Μας ενημέρωσαν για τους καρκίνους διαφόρων ειδών και την πρόληψη τους επίσης και τις ενέργειες της Ομοσπονδίας προς το Υπουργείο Υγείας. Στις 15.00 μ.μ. ομίλησαν οι Πρόεδροι των Σωματείων και κατέθεσαν τις προτάσεις για τα προβλήματα των Καρκινοπαθών τα οποία θα σταλούν στο Υπουργείο Υγείας.

Ζητούμε συγνώμη για την παράλειψη ότι ο κύριος Πολυνίκης Θεοδουλίδης μας μετέφερε στη Θεσ/νίκη με το αμάξι του. Τον ευχαριστούμε από καρδιάς.

Με εκτίμηση
Το Δ.Σ. του Συλλόγου Καρκινοπαθών Φλώρινας

The post Οι Σύλλογοι Καρκινοπαθών Φλώρινας και Αμυνταίου σε Ογκολογικό Συνέδριο στη Θεσσαλονίκη appeared first on Νέα Φλώρινα.

Κατά τη διάρκεια τη διάρκεια της συνάντησης ο κ. Τάσκας ενημερώθηκε για την απόφαση των μελών συλλόγου, μετά από πρόταση του Διοικητικού Συμβουλίου, να ανακηρυχθεί επίτιμο μέλος και έλαβε συμβολικό δώρο, την εικόνα της βρεφοκρατούσας σε κεραμίδι. Επίσης, συζητήθηκαν θέματα που απασχολούν τον Σύλλογο.

Τον σύλλογο εκπροσώπησαν η Αντιπρόεδρος Γεωργία Γρομπανοπούλου, η Ταμίας Ελένη Πάρτσκου και το μέλος Ηλίας Δέτσικας.

The post Συνάντηση του Αντιπεριφερειάρχη Φλώρινας Αθανάσιου Τάσκα με εκπροσώπους του Δ.Σ. του συλλόγου Καρκινοπαθών Αμυνταίου και Περιχώρων appeared first on Νέα Φλώρινα.

Ευχαριστούμε την εταιρεία “in art” όπως και τους ιδιοκτήτες καταστημάτων Τζήγα Αμπατζίδου Γιάννα, Αγλαία Κατριλιώτη, Τζέλη Αναστάσιο, Παρθένα (Μπέμπα) Μωυσιάδου, Κυριακόπουλο Κωνσταντίνο, Παρθένα – Ηλία Γεωργιάδη, Θεοδοσιάδη Πρόδρομο, τις «Ελπίδες Χάντμπολ» για τις δωρεές τους, το café bar «Social» για τον εξοπλισμό, τους εθελοντές Μαρία Οικονομίδου, Ιωάννα Γιαγκούλη, Ντίνα Κίκα, Έφη- Τάσο Παλιό, Φρόσω Λιάκου, Λίτσα Τοπάλη για την πολύτιμη βοήθεια.

Τέλος ευχαριστούμε τον Δήμο Αμυνταίου για την υλικοτεχνική υποστήριξη και ιδιαίτερα τον Αντιδήμαρχο Αμυνταίου κ. Τρύφων Γεώργου για την αμέριστη βοήθεια κατά την προετοιμασία της εκδήλωσης.

Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος
Γιώργος Χατζής

The post Ευχαριστήριο μήνυμα του Συλλόγου Καρκινοπαθών Αμυνταίου για το χριστουγεννιάτικο μπαζάρ appeared first on Νέα Φλώρινα.

The post Χριστουγεννιάτικο bazaar από τον Σύλλογο Καρκινοπαθών Αμυνταίου appeared first on Νέα Φλώρινα.

Δευτέρα 21 – 10 – 2019

10:00 – 12:00 Τα μέλη, οι φίλοι, οι εθελοντές του συλλόγου Καρκινοπαθών Αμυνταίου σε συνεργασία με τις Μαίες του Κέντρου Υγείας διανέμουν ενημερωτικό υλικό σε κεντρικό σημείο της πόλης του Αμυνταίου (επί της οδού Γρ. Νικολαΐδη), στα εμπορικά καταστήματα, τις δημοτικές και δημόσιες υπηρεσίες για τη διαδικασία της αυτοεξέτασης στήθους ενώ συμβολικά μοιράζονται ροζ κορδελάκια.

Τετάρτη 23 – 10 – 2019

19:00 Συμβολικός φωτισμός σε ροζ απόχρωση του παλαιού Πρώτου Δημοτικού σχολείου Αμύνταιου.

19:30 Εγκαίνια εικαστικής έκθεσης «Δεσμοί Στήθους», η οποία θα πραγματοποιηθεί στα Γραφεία της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Αμυνταίου (πάνω από το ΚΑΠΗ Αμυνταίου). Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες Βίκυ Βασιλείου, Αθανάσιος Μπαμπάνης, Παναγιώτα Φιλημέγκα. Αλληλεπιδραστής: Χάρης Κοντοσφύρης

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι και τις 31 Νοεμβρίου και οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να την επισκεφτούν κατόπιν συνεννόησης (Τηλ. 6987912249).

“Δεσμοί στήθους”

«Πρόκειται για μια εικαστική έκθεση σε αναφορά του ανθρώπινου σώματος. Το ανθρώπινο σώμα κινεί τη ζωή του με τα μέλη και τα όργανά του. Ένας αδένας γαλακτοφόρος σχηματίζεται στον θώρακα στην εφηβεία του ανθρώπου, για να παράγει την πρώτη τροφή των βρεφών. Οι άνθρωποι κατασκεύασαν ένα ελαφρύ και διακριτικό εσώρουχο, ένα υφασμάτινο δέρμα στήριξης, για να συγκρατούν και να περιποιούνται το μοναδικό αυτό όργανο του σώματος τους, το στήθος. Η φροντίδα του στήθους είναι μια έκφραση θαυμαστή και μητρική στην ιστορία της ανάδειξης της ιδιαιτερότητας του ανθρώπινου σώματος. Η έκθεση αυτή προσεγγίζει την ανάγκη για οικειότητα του σώματος. Οι δεσμοί στήθους είναι η μητρότητα και η υπόσχεση της γέννησης. Οι άνθρωποι δεν εγκαταλείπουν ποτέ αυτήν την υπόσχεση της γέννησης και της αναγέννησης».

(Κείμενο: Χάρης Κοντοσφύρης)

Βίκυ Βασιλείου

«Το συγκεκριμένο έργο βασίζεται στην έννοια του “τραύματος” που φέρουμε. Ένα τραύμα το οποίο δεν είναι ποτέ εμφανές αλλά ενυπάρχει μέσα μας και μπορεί να διογκώνεται. Είναι αυτό που απέμεινε, ένα κατάλοιπο, ένα κατακάθι. Μας αναδιαμορφώνει και τελικά μας καθορίζει. Άλλοτε προσθέτει και άλλοτε αφαιρεί στοιχεία του χαρακτήρα μας, αλλά ξέρει καλά να κρύβεται. Πρέπει ίσως και εμείς να συμφιλιωθούμε με αυτό και να μάθουμε να συμβιώνουμε μαζί του. Μέχρι να γίνουμε ένα και να ξεχάσουμε την ύπαρξή του».

Η Βίκυ Βασιλείου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών στη Φλώρινα. Αποφοίτησε με κατεύθυνση στη ζωγραφική με καθηγητή τον Γ. Ζιώγα και εμβάθυνση στην χαρακτική με καθηγήτριες τις Δ. Σιατερλή και Σ. Παπαδοπούλου. Είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών «Τέχνη, Δίκαιο και Οικονομία» του ΔΠΕ και φοιτήτρια στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Ψηφιακός Πολιτισμός, Έξυπνες Πόλεις, ΙοΤ και Προηγμένες Ψηφιακές Τεχνολογίες» του ΠαΠει.

Ολοκλήρωσε την πρακτική της άσκηση στο ΕΜΣΤ και εργάστηκε με ανταποδοτική υποτροφία στη Σχολή Καλών Τεχνών του ΠΔΜ. Σήμερα εργάζεται στο Υπουργείο Πολιτισμού (ΤΑΠ).

Έχει συμμετάσχει σε residencies και έχει πάρει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό καθώς και σε Biennale. Τα τελευταία χρόνια είναι ενεργό μέλος της εικαστικής ομάδας «Εν Φλω».

Στο έργο της μελετά την έννοια της μνήμης μέσα από ένα ανακάτεμα «παράδοσης» και σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης. Επικεντρώνεται στις τεχνικές της ύφανσης και του κεντήματος μέσα από τις οποίες δημιουργεί συνθέσεις με αφαιρετικό χαρακτήρα. Η μνήμη σε μορφή ψηφίδων πάνω στον καμβά του κεντήματος ή κυματοειδών επαναλαμβανόμενων περασμάτων στα στημόνια προσπαθεί να συνομιλήσει με το παρόν. Στόχος είναι να μετατραπούν σε αντικείμενο ή εικόνα, που μπορεί να ανακαλέσει στη μνήμη του θεατή μια προσωπική – ατομική ανάμνηση ή προηγούμενη οπτική εμπειρία.

Αθανάσιος Μπαμπάνης

«Οι κόκκινες κλωστές παίρνουν τη θέση των γραμμών αντιπροσωπεύοντας το καρδιογράφημα και τη γραμμή της ζωής ενώ τα φερμουάρ συμβολίζουν το τραύμα και το στίγμα της τομής του γυναικείου σώματος. Τα φερμουάρ σε συνδυασμό με τις κλωστές ράβονται άτσαλα, άναρχα και ωμά πάνω στο σουτιέν (σώμα) επουλώνοντας για πάντα την πληγή. Τέλος, η χρωματιστή σκόνη αναβλύζει από το φρεσκομπαλωμένο ράμμα δίνοντας ελπίδα για ζωή και αγάπη του εσώτερου εαυτού».

Ο Αθανάσιος Μπαμπάνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τρίκαλα Θεσσαλίας. Αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο Τρικάλων. Ξεκίνησε τη φοίτησή του στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών το 2013. Ήταν φοιτητής της Ζωγραφικής με καθηγητή τον Χάρη Κοντοσφύρη, με παράλληλη κατεύθυνση στο εργαστήριο Video Art με καθηγητή τον Βασίλειο Μπούζα. Αποφοίτησε με άριστα ενώ πλέον σπουδάζει Σχέδιο Μόδας.

Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και performances. Το 2015 εντυπωσίασε με προσωπική performance στα πλαίσια της έκθεσης «Βία κατά των Γυναικών» (Φλώρινα) ενώ ακολούθησε η συμμετοχή του με δημιουργία προσωπικού βίντεο στην έκθεση «Ενδιάμεσο» (Θεσσαλονίκη, 2015) και η παρακολούθηση σεμιναρίου performance με τον Manuel Vason με παράλληλη διεξαγωγή ομαδικής performance στη Νέα Παραλία (Θεσσαλονίκη, 2016). Το 2016 έλαβε μέρος στην «Ομαδική Έκθεση Νέων Καλλιτεχνών» με ζωγραφικά έργα (Myro Gallery, Θεσσαλονίκη) όπως και στο «Kapani Project» με την ομαδική performance της ομάδας Sabotage. Την ίδια περίοδο παρακολουθεί σεμινάριο της Υοko Ono με θέμα την αναπαράσταση παλιών της perfomances. Συνεχίζει την επικοινωνία με το κοινό της Θεσσαλονίκης στην έκθεση «Φλόγα» (Myro Gallery, 2017) ενώ ταυτόχρονα ξεχωρίζει η συμμετοχή του στην έκθεση «Ψωμί» με γλυπτικό έργο (Κοζάνη, 2017). To 2019 σχεδιάζει και υλοποιεί ρούχα για την έκθεση «Yoko Ono Looking For» (Ruskin School of Arts, Cambridge 2019) και στο fahion show «Illusions» (Pansik Fashion School, Αθήνα, 2019). Έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλο του περιοδικού «Together» ενώ η παρουσίαση της πτυχιακής του εργασίας «Μέσα από τον καθρέφτη» (Φλώρινα, 2018) είναι διαθέσιμη στο https://floroieikastikoi.blogspot.com/2018/07/blog-post_41.html.

Παναγιώτα Φιλημέγκα

«Πως να αρχίσω… Τι να πω… Πώς να μιλήσω για κάτι που η ίδια δεν έχω βιώσει; Συνήθως ψάχνεις να πεις κάτι εμπνευσμένο και χάνεις την ουσία. Όμως μέσα σε όλο αυτό το ταξίδι της λύτρωσης υπάρχει κοινός παρονομαστής σε δυο λέξεις που τις βιώνουμε όλοι και για μένα είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους. Ο Πόνος και η Ομορφιά. Ο πόνος έρχεται στη ζωή του ανθρώπου για κάποιον λόγο, κάτι θέλει να μας διδάξει… να μάθουμε να είμαστε πιο δυνατοί και ανθεκτικοί στις επόμενες δυσκολίες που θα φέρει η ζωή. Από την άλλη πλευρά καταφθάνει η ομορφιά, που μετά τον πόνο που έχει υποστεί, αρχίζει να χρησιμοποιεί τα σημάδια της ως μέρος της δύναμής της. Τα σημάδια γίνονται θάρρος. Το θάρρος που θα δώσεις και στους άλλους να συνεχίσουν να προσπαθούν, να αγαπάνε, να ελπίζουν και να παλεύουν γι’ αυτό το θαύμα που λέγεται ΖΩΗ.

Η ζωή του ανθρώπου θα ήταν ανολοκλήρωτη και γι’ αυτό ανάπηρη χωρίς την πληρότητα που της παρέχει η γυναίκα, ως πλάσμα του καλού και του μοναδικού. Όμως, εάν ο θάνατος ορίζει το τέλος της ζωής, την αρχή της ζωής την οριοθετεί η γέννηση. Και η γέννηση αποτελεί το κριτήριο για όλες τις ανθρώπινες δυνατότητες, καθώς είναι η πρώτη βεβαιότητα για το μέλλον.

Αποτέλεσμα αυτής της σκέψης, το ρούχο που δημιούργησα, το οποίο θέλει να δείξει ότι η γυναίκα μπορεί να νικήσει τον καρκίνο, μπορεί να νικήσει τα πάντα, γιατί από αυτήν εκπορεύεται η ίδια η ζωή. Να “καεί” και μέσα από τις στάχτες της να ξαναγεννηθεί. Έπειτα, η θηλυκότητα δεν βρίσκεται στο στήθος της αλλά στην ψυχή της.

Ένα ανοιξιάτικο βράδυ του 2009 συνέβη ένα γεγονός στη ζωή μου, που με έκανε να βιώσω τη φράση «ό,τι δε σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό». Το σπίτι μου κάηκε, ενώ βρισκόμασταν μέσα με την οικογένειά μου. Η πυροσβεστική μας κατέβασε από το μπαλκόνι και καταφέραμε να σωθούμε. Μετά από αυτό το περιστατικό ο φόβος μου για τη φωτιά ήταν πολύ μεγάλος. Για πολλά χρόνια δεν μπορούσα να κοιμηθώ ήρεμα και το σκοτάδι με τρόμαζε. Αρκετά χρόνια αργότερα, φοιτήτρια πια, θέλησα να αναβιώσω με κάποιον τρόπο τον φόβο μου και να προσπαθήσω να τον αντιμετωπίσω και όχι να τρέμω μπροστά του. Ένα βράδυ πήρα ένα χαρτί και ένα μαρκαδόρο και άρχισα να γράφω για τον φόβο μου, πώς αισθάνομαι, γιατί φοβάμαι, αν θα αλλάξει κάτι ή μήπως πρέπει να αλλάξω εγώ. Επέλεξα να αλλάξω. Ή ΤΩΡΑ ή ΠΟΤΕ. Πήρα έναν καμβά, έβαλα φωτιά στο χαρτί και το έριξα να καεί επάνω στον καμβά. Ανάλογα με το σχήμα που θα έπαιρνε καθώς καιγόταν, θα σχεδίαζα πάνω του τη νέα μου αρχή. Συνειδητοποίησα ότι ο πόνος και ο φόβος δεν είναι απαραίτητα κάτι αρνητικό, γιατί μέσα από αυτόν τσαλακώνεσαι, ανακαλύπτεις μια άλλη πλευρά του εαυτού σου, τις αντοχές και τα όριά σου, αναγεννιέσαι μέσα από τις στάχτες σου, και ας έχεις σημάδια. Υπάρχουν για να σου θυμίζουν ότι προχωράς. Έτσι, ο φόβος κάηκε επάνω στον καμβά και πήρε άλλη μορφή. Ο φόβος έγινε δύναμη, ο φόβος έγινε έμπνευση, ο φόβος έγινε τέχνη.

Η Παναγιώτα Φιλημέγκα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κοζάνη. Σπουδάζει από το 2014 στο Τμήμα Δημιουργικού Σχεδιασμού και Ένδυσης της Σχολής Επιστημών Σχεδιασμού του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος με έδρα το Κιλκίς. Όντας ανήσυχο πνεύμα και φιλοπερίεργο άτομο, εμπνέεται, εκφράζεται και διαμορφώνεται διαρκώς καλλιτεχνικά μέσα από την ενασχόλησή της με διάφορα είδη Τέχνης.

Το ύφασμα, ο καμβάς, τα χρώματα, η μουσική και οι λέξεις μεταμορφώνονται κάθε φορά στα χέρια της και εκφράζουν, μιλούν φωναχτά και μεταφέρουν μηνύματα.

Η συνεχής αναζήτηση – διερώτηση για τα όρια και τις δυνατότητες της Τέχνης την ώθησε να ασχοληθεί και με τις performances, τις οποίες υλοποιεί κάθε φορά που νιώθει την ανάγκη να σχολιάσει ζητήματα που την απασχολούν.

Με τις δημιουργίες της επιδιώκει να αποτυπώσει τη δική της αλήθεια, να προβληματίσει και να προβληματιστεί και να αναπροσδιοριστεί ως ύπαρξη και σε σχέση με τους άλλους.

Έχει συμμετάσχει με δημιουργίες της σε ομαδικές εκθέσεις, όπως στην έκθεση σε συνεργασία με το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του Α.Π.Θ.”Deconstructing Jeans” τον Ιούνιο του 2016, στην έκθεση “Wear is art?” τον Ιανουάριο του 2019 στο Γενί Τζαμί στη Θεσσαλονίκη, στην έκθεση “Αντώνης Σαμαράκης. Ο αιώνιος έφηβος” στη Βιβλιοθήκη του Ζωγραφείου Λυκείου Κωνσταντινουπόλεως τον Απρίλιο του 2019, στην έκθεση “Ενδυματογραφία – από το σπίτι στο ταξίδι” στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης τον Μάιο του 2019.

The post Δράσεις στο Αμύνταιο με αφορμή τον εορτασμό του Οκτώβρη ως Μήνα Πρόληψης και Ενημέρωσης για τον Καρκίνο του Μαστού appeared first on Νέα Φλώρινα.

Τα μέλη και οι εθελοντές του Συλλόγου θα βρίσκονται στην πλατεία πλατεία Αγ. Κωνσταντίνου & Ελένης από τις 10:00-12:00.

Περιμένουμε και φέτος την υποστήριξή σας.

The post Το καθιερωμένο χριστουγεννιάτικο μπαζάρ από τον Σύλλογο Καρκινοπαθών Αμυνταίου appeared first on Νέα Φλώρινα.

Φωτιστική παρέμβαση στο Παλιό Δημοτικό σχολείο της κεντρικής πλατείας Αμυνταίου

Εγκαίνια 31/10/2018 στις 19.30

Σαρκασμός

Ο Σαρκασμός του Αυτοσαρκασμού

«Πηγάζω από ηλιθιότητα· δυσφορώντας / να είμαι έξυπνος./ Τετέλεσται· ο μέγας παρακείμενος του κόσμου» Από την ποιητική συλλογή «Ερυθρογράφος» (1988). Από το βιβλίο: Νίκος Καρούζος, «Τα ποιήματα», τ. Β΄ (1979-1991), Ίκαρος Εκδοτική Εταιρία, Αθήνα 1994, σελ. 496.

Πιστεύουμε πως ο «Σαρκασμός» είναι η εκνευριστική ένδειξη της ευφυΐας του ανθρώπου και ταυτοχρόνως η μεγαλύτερη άμυνα του ασθενή απέναντι στα πρόβλημα που του επιφέρει η ασθένεια του. Η ανικανότητα μας να ζήσουμε το υγιές και ασθενές μας σώμα, αθάνατο και θανατωμένο παρότρυνε έξι εικαστικούς να συνεκθέσουν. Επέλεξαν να καταγράψουν εκείνο τον τρόπο όπου το ταλαιπωρημένο, φοβισμένο, αγωνιωδώς κραυγάζον σώμα του ατημέλητου και ανέμελου μελλοντικού ασθενή βιώνει την πρόληψη ως ύβρη της ζωής.

«Το σώμα αγαπητέ, πόσο αδικήθηκε από τις ιδέες;» Από το βιβλίο: «Σώμα» του Αχιλλέα Κυριακίδη

Πέντε νέοι καλλιτέχνες από τις σχολές καλών τεχνών Φλώρινας και Αθηνών και μια ανεξάρτητη καλλιτέχνης, τρεις άνδρες καλλιτέχνες και τρεις γυναίκες συνδιαλέγονται με τα ταμπού που επιφέρει η ανάρμοστη και ανοίκεια συμπεριφορά προς το σώμα μας. Ειδικά όταν νοσεί, επιτρέπεται με αυτονόητη ευκολία η επεμβατική διαμόρφωση από τον θεράποντα γιατρό. Ένας γιατρός διαχειρίζεται ένα σώμα. Ένας ασθενής απαξιώνει το σώμα, όταν φωλιάσει ο φόβος. Ένας σαρκαζόμενος ασθενής μεγαλώνει το θάρρος και «απολέλυσαι της ασθενείας σου»

Στον ιδιαίτερο χώρο της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Αμυνταίου θα φιλοξενηθεί η εικαστική έκθεση που γίνεται για την προβολή της πρόληψης που προτάσσει ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Αμύνταιου & Περιχώρων «Μαζί για τη Ζωή» και ο Δήμος Αμυνταίου με θέμα τον Σαρκασμό του αυτοσαρκασμού. Η έκθεση εγκαινιάζεται την Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2018 στις 19.30.

Ανεβαίνοντας τα σκαλιά της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών ψίθυροι από κείμενα αρχαία όπως το «Άσμα Ασμάτων» της Παλαιάς Διαθήκης και νεώτερα όπως το «Κρίνος και όφις »του Καζαντζάκη ή η «Ηλιόπετρα» του Οκτάβιου Πας θα ακούγονται εισάγοντας ένα ηχητικό διαμέτρημα που συνέδεσε η Άννα Καμπουρίδου και αφηγείται η Σοφία Ζουζέλη για το στήθος, τους μαστούς και τους ομοιόσχημους γαλακτοφόρους αδένες του ανθρώπινου σώματος. Σάρκα εκ της Σαρκός, φωνή εκ του στήθους βαθιά ! Μια ανάσα ξεπηδά από το στήθος.

Ο επισκέπτης πλέον με προσωπική του ευθύνη, όπως όταν πάει στο γιατρό του, περνά μέσα από έναν διάδρομο γεμάτο με εκτυπωμένες κουρτίνες αγωνίας που δεν του παρέχουν άμεση αντίληψη αλλά έμμεση για το τραγικό γεγονός της οριακότητας που προξενεί η όποια ασθένεια, η πρόσληψη της από τους άλλους και του ασθενή που βλέπει τους άλλους. Η εγκατάσταση της Νεφέλης Γιμούκη σαρκάζει και αυτοσαρκαζόμενη με την αυτοέκθεση της. Εικάζει ως βδελυγμία την ανικανότητα να προσλάβουμε την σάρκα του σώματος μας σαν μια ενότητα βεβαιωμένη στον πόνο, τη χαρά, την ασχημία, την ομορφιά, τη γυμνότητα, την απόλαυση και την απώλεια.

Τρία απρόσωπα σώματα του Γρηγόρη Βοσνάκου, ένα πλασμένο, ένα αφηρημένο και ένα πλαστικοποιημένο στην εκδοχή του ενός(!) συστήνουν τον καρκίνο του μαστού σαν μια εκδοχή του παροξυμμένου απολεσθέντος προσώπου στην θέση του απολεσθέντος στήθους.

Ο Λάμπρος Κορδολαίμης στο βίντεο του «Preasts» αφηγείται με οξυδέρκεια και αδιάκριτο τρόπο την παρωδία βίας και ανικανότητας της ανθρώπινης συνύπαρξης. Ένα βίντεο-art που διαπραγματεύεται το θέαμα της τηλεοπτικής βίας με σαρκαστική ακρότητα.

Η Σοφία Αντωνακάκη σε τριάντα δεύτερα – όσος ο χρόνος μιας τηλεοπτικής διαφήμισης- «αποκωδικοποιεί τον καρκίνο» παρουσιάζοντας σπινθηρογραφίες, υπέρηχους και μαστογραφίες ως αδιευκρίνιστα νοσοκομειακά γεγονότα.

Ο Αντώνης Καραθανάσης στην αφίσα της έκθεσης στιγματίζει τη μετεγχειρητική ουλή μέσα στην αύρα μιας αναδυόμενης ροζ νεφέλωσης . Αποαισθητικοποιεί την ουλή φερμουάρ, για να αποδώσει πιο σαρκαστικά την ανεπάρκεια υποδοχής της ίασης. Ροζ σκόνη χιούμορ ζητά ο καρκίνος του μαστού από την έρημο της μοναξιάς και της συμπαράστασης.

Ο σαρκασμός ενώνει ή Δια- χωρίζει τις φύσεις μας; Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί τη λεπίδα, για να αποκόψει και να θεραπεύσει ανθρώπινα μέλη. Ο Δίας χρησιμοποίησε πρώτος τη λεπίδα για να χωρίσει ή αν θέλετε να διαχωρίσει τους τετράποδες , τετράχειρες, δικέφαλους ,δίγλωσσους και τρίγλωσσους πρώτους ανθρώπους.*

Προειδοποίηση:

Η έκθεση αυτή ενισχύει την πρακτική της καλλιτεχνικής και ακαδημαϊκής ελευθερίας.

Η έκθεση αυτή προστατεύει τόσο τους επισκέπτες όσο και τους δημιουργούς από αυθαίρετες πρακτικές λογοκρισίας.

Η έκθεση δίνει την ευχέρεια σε όποιον θέλει να δει την έκθεση ολοκληρωμένη απέναντι στις εκτεθειμένες εικόνες και σκηνές που έχουν διακριτικά σημανθεί για ωμότητα , σωματικότητα, βία, σεξ, μετεγχειρητικές επουλώσεις να το κάνει αυτοβούλως.

Σύμπραξη: το Συμβουλευτικό κέντρο γυναικών Δήμου Φλώρινας θα υποστηρίζει ψυχοκοινωνικά και ενημερωτικά για ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ευαισθητοποίηση της πρόληψης και της επανένταξης ενός πάσχοντος ατόμου στο χώρο της έκθεσης «Σαρκασμός» σε προαναγγελμένους χρόνους.

Συνδιοργάνωση: Δήμου Αμυνταίου, Συλλόγου Καρκινοπαθών Αμύνταιου, Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Αμυνταίου, 3ικαστικού 3ργαστηρίου ΤΕΕΤ.Π.Δ.Μ

Υποστήριξη: Επιχειρήσεις Χρήστου Νίτσου Euronics- oikoset, Α.Σ.ΒΟΚΕΡΙΑΣ 551 ορεινά φρούτα

Ενεργοποίηση των εικαστικών πλατφορμών: Μακρύ Όχημα – Φλώροι εικαστικοί

Υποστήριξη επικοινωνίας: Φλώροι εικαστικοί

Αλληλεπίδραση: Χάρης Κοντοσφύρης

Συμμετέχοντες Εικαστικοί: Σοφία Αντωνακάκη, Γρηγόρης Βοσνάκος, Νεφέλη Γιμούκ, Άννα Καμπουρίδου, Αντώνης Καραθανάσης, Λάμπρος Κορδολαίμης.

Εκφώνηση κειμένου: Σοφία Ζουζέλη

Συνεργατική εκτέλεση της αφίσας: Αντώνης Καραθανάσης

Ευχαριστίες εκφράζονται στον Κωνσταντίνο Θεοδωρίδη Δήμαρχο Αμυνταίου, στον Τιμόθεο Ιωαννίδη για την παραχώρηση υλικού, στα μέλη & τους εθελοντές του Συλλόγου Καρκινοπαθών Αμυνταίου & Περιχώρων «Μαζί για τη Ζωή» για τα εδέσματα

*Ο έρωτας της νύμφης Σαλμακίς για τον Ερμαφρόδιτο στην μυθολογία είχε ως αποτέλεσμα την παράκληση της στους θεούς να ενώσουν τις μορφές των δύο μόνιμα!

Ο Πλάτωνας όμως στο ‘Συμπόσιο’ αναφέρει πως «… υπήρχε λοιπόν τότε το ανδρόγυνο, που και στην εμφάνιση και στο όνομα αποτελούσε συνδυασμό του αρσενικού και του θηλυκού” τώρα όμως δεν υφίσταται πια αλλά το όνομα χρησιμεύει σαν βρισιά. Έπειτα ολόκληρο το σώμα κάθε ανθρώπου ήταν στρογγυλό, έχοντας ολόγυρα τη ράχη και τα πλευρά. Χέρια είχε τέσσερα και πόδια ίσα με τα χέρια, και πρόσωπα δύο πάνω από κυκλικό αυχένα, ολόιδια μεταξύ τους. Κεφάλι ένα πάνω από τα δύο πρόσωπα που βρίσκονταν το ένα απέναντι στο άλλο και αυτιά τέσσερα και διπλά γεννητικά όργανα, και όλα τα άλλα όπως θα μπορούσε κανείς από αυτά να εικάσει.
…..
Τέλος ο Ζευς (Δίας) σκέφτηκε κάτι και τους λέει: Μου φαίνεται, είπε, πως μηχανεύτηκα έναν τρόπο ώστε και να διατηρηθούν οι άνθρωποι και να πάψει ο εκτραχηλισμός τους, αφού θα έχουν γίνει ασθενέστεροι. Τώρα λοιπόν αυτούς, είπε, θα τους κόψω τον καθένα στη μέση, κι έτσι και ασθενέστεροι θα είναι και χρησιμότεροι σ’ εμάς, γιατί θα είναι πολυπληθέστεροι. Και θα βαδίζουν όρθιοι πάνω στα δύο σκέλη. Αν όμως εξακολουθήσουν να παρεκτρέπονται και δεν θελήσουν να ησυχάσουν, και πάλι είπε, θα τους κόψω στα. δύο, ώστε να περπατούν πάνω στο ένα πόδι σα να παίζουν κουτσό. Αφού τα είπε αυτά, έκοψε τους ανθρώπους στη μέση, όπως εκείνοι που κόβουν τα μούσμουλα για να τα ξεράνουν, ή όπως εκείνοι που κόβουν τα αβγά με μια τρίχα. Και όποιον έκοβε, έβαζε τον Απόλλωνα να του γυρίζει το πρόσωπο και τον μισό λαιμό προς την τομή, ώστε βλέποντας το κόψιμό του να γίνει ο άνθρωπος φρονιμότερος και τον έβαζε να γιατρέψει και τα άλλα. Αυτός λοιπόν του γύριζε το πρόσωπο και, τραβώντας από παντού το δέρμα προς αυτό που λέμε τώρα κοιλιά, όπως τα σουρωτά πουγκιά, το έδενε στη μέση της κοιλιάς αφήνοντας ένα στόμιο, αυτό που λέμε αφαλό. Και τις άλλες ρυτίδες τις πολλές τις λείαινε και διάρθρωνε τα στήθη έχοντας ένα όργανο παρόμοιο μ’ εκείνο που χρησιμοποιούν οι τσαγκάρηδες για να λειαίνουν τις ρυτίδες των δερμάτων γύρω από τα καλαπόδια. Άφησε όμως λίγες, αυτές που βρίσκονται γύρω από την κοιλιά και τον αφαλό, για να αποτελούν ανάμνηση του παλιού παθήματος. Επειδή λοιπόν η φύση διχοτομήθηκε, ποθώντας το καθένα το μισό του, πήγαινε μαζί του. Και τυλίγοντας τα χέρια του ο ένας γύρω από τον άλλον και αγκαλιασμένοι μεταξύ τους, θέλοντας να ξαναενωθούν, πέθαιναν από την πείνα και την απραξία, γιατί δεν ήθελαν να κάνει τίποτα ο ένας χωρίς τον άλλον. Και όποτε πέθαινε το ένα από τα δυο μισά και παρέμενε το άλλο, εκείνο που παρέμενε επιζητούσε άλλο και αγκαλιαζόταν μαζί του, είτε τύχαινε να είναι το ήμισυ μιας ολόκληρης γυναίκας (αυτό που τώρα ονομάζουμε γυναίκα), είτε ενός άντρα, και έτσι χάνονταν. Τους λυπήθηκε όμως ο Ζευς και μηχανεύτηκε κάτι άλλο, μεταθέτοντας τα γεννητικά τους όργανα μπροστά γιατί προηγουμένως τα είχαν κι αυτά προς τα έξω και η γονιμοποίηση και η γέννηση γινόταν όχι επάνω τους αλλά στη γη, όπως και στα τζιτζίκια. Τα μετέθεσε λοιπόν έτσι αυτά μπροστά και έκανε ώστε μ’ αυτά να γίνεται η γονιμοποίηση μέσα τους, με το αρσενικό μέσα στο θηλυκό, ώστε με το αγκάλιασμα, αν τύχει να είναι ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα, να γίνεται γονιμοποίηση και να αναπαράγεται το γένος, ή αν είναι άντρας με άντρα, να επέρχεται κορεσμός από τη συνουσία και να υπάρχουν παύσεις, και να στρέφονται στις δουλειές τους και να ασχολούνται με τα διάφορα ζητήματα της ζωής. Είναι λοιπόν από τόσο παλιά ο έρωτας έμφυτος στους ανθρώπους και τους επαναφέρει στην αρχαία φύση, και επιχειρεί να κάνει από τα δύο ένα, και να γιατρέψει την ανθρώπινη φύση. Ο καθένας λοιπόν από μας είναι κομμάτι ανθρώπου, σαν κομμένος από ένα στα δύο, όπως οι γλώσσες τα ψάρια, κι αναζητεί πάντοτε ο καθένας το κομμάτι που του λείπει…»

The post “Σαρκασμός”: Συν έκθεση πέντε καλλιτεχνών στο Αμύνταιο με αφορμή τον καρκίνο του μαστού appeared first on Νέα Φλώρινα.

«Ο Καρκίνος του Μαστού και η σημασία του προληπτικού ελέγχου»

Ομιλητής: ιατρός Νικόλαος Τσάγιας, Μαιευτήρας – Χειρουργός Γυναικολόγος, Διδάκτωρ Α.Π.Θ.

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.

The post «Ο Καρκίνος του Μαστού και η σημασία του προληπτικού ελέγχου» appeared first on Νέα Φλώρινα.

Στη συνάντηση, που πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο, συζητήθηκε η ανάγκη της εύρυθμης λειτουργίας της μονάδας χημειοθεραπείας του «Μποδοσάκειου Νοσοκομείου» και της μετατροπής της σε Ογκολογική Κλινική. Αναφέρθηκε, επίσης, ότι είναι αναγκαία και η στελέχωση του «Μποδοσάκειου» με εξειδικευμένο προσωπικό και κυρίως με ογκολόγους ιατρούς.

Ο κ. Βοσκόπουλος είπε ότι, δυστυχώς η περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας αντιμετωπίζει υψηλά ποσοστά εμφάνισης καρκίνου και για τον λόγο αυτό είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να υπάρχει ένα επαρκώς στελεχωμένο Νοσοκομείο στην περιοχή. Ανέφερε, επίσης, ότι ο Δήμος Φλώρινας, θα στηρίξει οποιαδήποτε προσπάθεια των Συλλόγων, αλλά και ο ίδιος ως Πρόεδρος της ΠΕΔ, θα φροντίσει τα αιτήματά τους να εισακουστούν από τους αρμοδίους φορείς. Τέλος, αναφέρθηκε στην ανάγκη ενημέρωσης όλων των συμπολιτών μας, καθώς η πρόληψη κατά του καρκίνου είναι η καλύτερη θεραπεία, και προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθούν σε συνεργασία όλοι μαζί, θεσμικοί παράγοντες και πολίτες.

The post Συνάντηση του δημάρχου Φλώρινας με μέλη των Συλλόγων Καρκινοπαθών Αμυνταίου και Εορδαίας (pics) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο π. Γεώργιος Μογλενίδης, ο Δήμαρχος Αμυνταίου κ. Κωνσταντίνος Θεοδωρίδης, ο Πρόεδρος της Τ.Κ. Αντιγόνου κ. ΓεώργιοςΚωνσταντινίδης, ο Πρόεδρος της Δ.Κ. Αμυνταίου κ. Γεώργιος Τρυφωνόπουλος, ο Πρόεδρος της Τ.Κ Φανού κ. Τιμόθεος Ιωαννίδης και η Πρόεδρος Συνταξιούχων ΔΕΗ Φλώρινας, κ. Γλυκερία Καζαντζή.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον κ. Μάκη Πουλπούλογλου (Αρτοποιείο) για τη δωρεά της βασιλόπιτας, τους κ. Τιμόθεο Ιωαννίδη και κ. Γιάννη Μουρουζίδη για την προσφορά τους, το κατάστημα «Καφωδείον, η ραστώνη» στο Αντίγονο για τη φιλοξενία, τα μέλη και τους εθελοντές για την παρουσία τους.

Ευχόμαστε σε όλους καλή χρονιά με υγεία!!

The post Ευχαριστήριο του Συλλόγου Καρκινοπαθών Αμυνταίου και Περιχώρων appeared first on Νέα Φλώρινα.