Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία της η Πρέσβης της Ελλάδας στα Σκόπια κα. Σοφία Φιλιππίδου, η οποία νωρίτερα είχε υποδεχθεί τους καλλιτέχνες στο χώρο της Ελληνικής Πρεσβείας παρουσία του συνόλου των προσώπων της διπλωματικής αντιπροσωπείας, όπως της Επιτετραμμένης Αναπληρώτριας Χριστίνα Βασιλάτου, την επικεφαλής της Δημόσιας Διπλωματίας, Κλαίρη Κολτσίδα, κ.α.

Στην συνάντηση που ακολούθησε, συζητήθηκαν οι δυνατότητες για την περαιτέρω ενίσχυση των πολιτιστικών ανταλλαγών στο πεδίο της Εικαστικής Τέχνης, αλλά και του ρόλου που έχει το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας στο πεδίο της περιφερειακής και διασυνοριακής ανάπτυξης σε επιστημονικούς, ερευνητικούς και εκπαιδευτικούς άξονες.

Αργότερα στις 19:00 στην Αίθουσα Τέχνης της Osten Gallery,τους καλλιτέχνες στο κοινό που προσήλθε, παρουσίασε η επιμελήτρια κα Κορνέλια Κονέσκα, η οποία είχε την ευθύνη της οργάνωσης της θεματικής έκθεσης, και προλόγισε με τα εξής εισαγωγικά.

Η έκθεση έργων με θέμα «Ακουστικά Νήματα» είναι ένα σύνολο από δύο εικαστικές προτάσεις πάνω σε ένα θεματικό άξονα, οι οποίες διαπραγματεύονται μεταβαλλόμενες έννοιες της μνήμης μέσα στο χώρο και στο χρόνο. Δύο διαφορετικές οπτικές εικαστικές προσεγγίσεις, με μορφές εκφράσεων στην χρήση των υλικών, που μας παραπέμπουν σε ένα τεχνολογικό πολιτισμό παραγωγής προϊόντων κατανάλωσης με την χρήση σύγχρονων και παραδοσιακών υλικών, όπου τα ίδια τα αντικείμενα αποτελούν το νήμα ανάμεσα στο παρόν και στο μέλλον. Τα σύμβολα και σημεία που αναπαράγουν την εικόνα στα έργα των καλλιτεχνών διαπραγματεύονται αυτές τις διαφορετικές έννοιες των ερεθισμάτων, των νοημάτων της μνήμης και των αναμνήσεων. Πρόκειται για μια σειρά γεγονότων, όπως τα βίωσαν οι καλλιτέχνες ως αντανακλάσεις, εικόνων, ήχων και ανθρώπινων ενεργειών στο πρόσφατο παρελθόν, συνδέοντας όλες αυτές τις ιδέες και τις εντυπώσεις, σε παραστάσεις στο χώρο, στο χρόνο και στους σύγχρονους προβληματισμούς.

Η έκθεση θα έχει διάρκεια από της 5 έως και 18 Μαΐου 2026 και είναι ανοικτή στο κοινό Δευτέρα – Παρασκευή από τις 10:00 έως 17:00

The post Έκθεση των Φλωρινιωτών καλλιτεχνών Ζάνας Βόσσου και Νικόλαου Ταμουτσέλη στα Σκόπια (pics) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Βρέχει ακατάπαυστα και η πορεία γίνεται ακόμα πιο δύσκολή ανάμεσα στις πυκνές φυλλωσιές και στο ανάγλυφο της περιοχής. Περνάει το μεγάλο δάσος με τις οξιές και φθάνει στα υψώματα της Γκολίνας. Από εκεί απλώνεται ο κάμπος της Πελαγονίας. Χωρίζει τους άνδρες της συνοδείας του, τους οποίους εγκαθιστά με ασφάλεια στις σκηνές των Σαρακατσαναίων που βρίσκονται στα γύρω ξέφωτα, και κατηφορίζει μαζί με τον Λάκη Πύρζα τον Γιώργο Στρατινάκη, τον Λαμπρινό Βρανά προς τον ορεινό οικισμό της Μπελκαμένης -Δροσοπηγής. Εκεί τους αναμένουν τα μέλη της επιτροπής του αγώνα, που έχουν εγκαίρως ειδοποιηθεί από το Κέντρο στο Μοναστήρι. Η επιτροπή της Μπελκαμένης αποτελείται αρχικά από τους ΠαπαΣτυλιάδη, Παπα Νικόλα, Παπα Πέτρου, τον Χρήστο Έξαρχο, και τον φαρμακοποιό Φίλιππο Καπετανόπουλο με καταγωγή την Κατράνιτσα που έχει καταφθάσει από το Μοναστήρι – Μπίτολαγια αυτό το σκοπό.

Έχει αρχίσει να σουρουπώνει. Με το σκοτάδι κατηφορίζουν για να μην γίνουν αντιληπτοί. Η επιτροπή τους υποδέχεται με εγκάρδια συναισθήματα, και η ομάδα του Μελά φιλοξενείται μυστικά σε οικία, οι οικοδεσπότες της οποίας απουσιάζουν στα μέρη της Ρουμανίας. Το σπίτι είναι πέτρινο, ψηλό, διώροφο και παρέχει όλες τις απαραίτητες ανέσεις, προστασία, και ασφάλεια, έχοντας παράλληλα την δυνατότητα υπόγειας διαφυγής προς το δάσος σε περίπτωση εμφάνισης κινδύνου από ξένο παράγοντα. Οι πόρτες και τα παράθυρα είναι κλειστά, και ο καπνός από τα τζάκια δεν είναι ορατός μέσα στο σκοτάδι. Άλλωστε ποιος να δώσει σημασία σε ένα σπίτι,του οποίου οι οικοδεσπότες απουσιάζουν.

Δεν υπάρχει λόγος να μαθευτεί ή να προδοθεί η παρουσία της ομάδας από την Ελλάδα στις Οθωμανικές αρχές, και ειδικά η παραμονή και εγκατάσταση του Καπετάνιου στην Μπελκαμένη. Οι πληροφοριοδότες είναι παντού και σκόρπιοι στην ευρύτερη περιοχή. Επίσης δεν υπάρχει λόγος και δεν χρειάζεται να γνωρίζει το σύνολο των κατοίκων, εκτός από τις εμπλεκόμενες οικογένειες, ότι ο Μελάς σε αυτήν την αποστολή για ένα μικρό χρονικό διάστημα θα διαμένει-λημεριάζει στον ορεινό οικισμό.

Το γεγονός της παρουσίας του, δεν έπρεπε να γνωστοποιηθεί άμεσα, αυτό ήταν το σχέδιο, καθώς οι πρώτες μέρες ήταν σημαντικές για την οργάνωση των πραγμάτων.

Η ζεστασιά του σπιτιού, το λιτό δείπνο, η ξεκούραση στα υπνοδωμάτια,τα βρεγμένα ρούχα, η μέριμνα και η μεταφορά μηνυμάτων για τα μέλη της συνοδείας που έμειναν πίσω στο άνω πλάτωμα, ήταν οι μικρές χαρές και πολυτέλειες σε αυτό το ταξίδι τους.

Σύμφωνα με τις προφορικές μαρτυρίες των κατοίκων της παλιάς Δροσοπηγής -Μπελκαμένης, την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 1904, αμέσως μετά την εκκλησία, το πλήθος του κόσμου άρχισε να συγκεντρώνεται στην κεντρική πλατεία του χωριού. Ο λόγος, η κάθοδος της ένοπλης ομάδας, συνοδείας του Μελά, η οποία είχε εγκατασταθεί την προηγούμενη στα υψίπεδα, αλλά είχε λάβει οδηγίες να συναντηθεί με τους επικεφαλής την επομένη.

Η παρουσία και η κίνηση της μέσα στα πέτρινα σοκάκια τουοικισμού, προξένησε, έκπληξη και τράβηξε το ενδιαφέρον των κατοίκων.

Μόνο η επιτροπή του χωριού γνώριζε πραγματικά τι συμβαίνει, και ο μικρός αγγελιοφόρος, το παιδί για τα θελήματα, που χωρίς να το επιδιώκει και χωρίς να γνωρίζει τα σχέδια των μεγάλων, μαρτύρησε μέσα στο πλήθος την παραμονή του Μελά στο χωριό.

Η είδηση της παρουσίας του πρώτου Έλληνα ΚαπετάνιουΑξιωματικού του Πυροβολικού που πάτησε τα πλακόστρωτα της Παλιάς Δροσοπηγής ήταν ένα μεγάλο γεγονός για τους κατοίκους. Την ίδια έκπληξη ένιωσαν, όταν μετά από λίγο αντίκρυσαν τον ίδιο τον Μελά, ντυμένο με τον ντουλαμά του, τα φισεκλίκια, το πιστόλι στην ζώνη, και το τυφέκιο στον ώμο του να ανηφορίζει προς την πλατεία, έχοντας για συνοδεία τους πιστούς συντρόφους του.

Εκεί στην πλατεία, στο χοροστάσι στάθηκε και μίλησε στους κατοίκους για την αποστολή του, την ανάγκη και τον σκοπό της παρουσίας του, ζήτησε την αμέριστη βοήθεια τους, την συμβολή και την συμμετοχή τους, στον αγώνα που έχει ξεκινήσει. Ήταν η πρώτη δημόσια παρουσία του, με κόσμο γύρω του. Τόσα μάτια τον είδαν και τον άκουσαν. Ήταν η στιγμή που επέβαλε στους γονείς των επτά μαθητών να αποσύρουν τα παιδιά τους και ανάγκασε τον Ρουμάνο δάσκαλο να αποχωρήσει εξ ολοκλήρου από το χώρο που χρησιμοποιούσε προσωρινά ως σχολείο κοντά στην πλατεία και να μετακομίσει στην συνέχεια στην Θεσσαλονίκη.Ήταν και οι παππούδες μας, μικρά παιδιά τότε και στις προφορικές τους μαρτυρίες διηγούνταν αυτά τα γεγονότα. Ήταν όμως και οι γιαγιάδες, που και αυτές είχαν τις δικές τους μαρτυρίες ως παιδιά, για την παρουσία του Καπετάνιου στην Μπελκαμένη.

Όλοι τους έλεγαν ότι το πλήθος τον ακολούθησε μέχρι την εκκλησία, όπου προσκύνησε την εικόνα της Αγίας Τριάδας στο Άγιο Βήμα και έλαβε την Θεία Κοινωνία. Εκεί έκανε συστάσεις στους τρεις Ιερείς και στους πιστούς για τον τρόπο με το οποίο θα ψέλνεται το Ευαγγέλιο και αυτό στην Ελληνική και όχι στην Αρβανίτικη ή Βλάχικη διάλεκτο.Μετέπειτα κατευθύνθηκαν προςτο σχολείο, στις αίθουσες του οποίου μίλησε στους προύχοντες, στους δημογέροντες και στα μέλη της Επιτροπής του Αγώνα, για τον ρόλο που θα διαδραματίσουν οι ίδιοι ως παρουσίες στην οργάνωση και την έκβαση των πραγμάτων. Ειδικά σε ότι έχει σχέση με την περίθαλψη των ένοπλων σωμάτων που θα καταφθάνουν, την τροφοδοσία τους, την μέριμνα και τον εφοδιασμόμε τα απαραίτητα υλικά, με ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια και την προφύλαξη του χώρου εντός και εκτός του οικισμού, όπως περιμετρικά με τα καραούλια και τις εποπτείες γύρω από την περιοχή. Με δικές του εντολές καθιστά από εκείνη την ώρα φρούραρχο της Μπελκαμένης τον Κρητικό Λαμπρινό Βρανά.

Στην έξοδο τους από τις αίθουσες, παρακολούθησαν όλοι ένα μέρος από τις γυμναστικές επιδείξεις στην αυλή του σχολείου, οι οποίες ενθουσίασαν και απέσπασαν το ζεστό χειροκρότημα του Μελά. Στους μαθητές ο ίδιος έδωσε από ένα δεκάδραχμο, αναμνηστικό της παρουσίας του. «Μας έδωσε ένα Φλουρί ο Παύλος Μελάς έλεγαν».

Αυτές ήταν οι στιγμές που αναφέρονται στις προφορικές διηγήσεις τους, οι παλαιότεροι των κατοίκων για την παρουσία του Μελά στο δημόσιο χώρο στην Μπελκαμένη. Η εμφάνισή του μέσα στο πλήθος, στην πλατεία, στο σχολείο, ήταν η απαρχή για την αντίστροφη μέτρηση, τόσο για την δικιά του παρουσία, ως ιστορική μορφή του Αγώνα, όσο και για τις εξελίξεις στο μέτωπο των γεγονότων που θα ακολουθούσαν, αυτήν την φορά με άλλους καπετάνιους και οπλαρχηγούς πρωταγωνιστές.

Ήταν όμως και η αντίστροφη μέτρηση για τον ίδιο τον οικισμό, ως αρχιτεκτονικό κατασκεύασμα από τους ιδρυτές του, κατάλληλο αρχικά για την προστασία των οικογενειακών αλλά και των λοιπών επαγγελματικών και πολιτισμικών κεκτημένων, ένας τόπος ο οποίος μετέπειτα σε κάθε εμπόλεμη περίοδο χρησιμοποιήθηκε ως αετοφωλιά των Καπεταναίων για την προστασία από τις αντίπαλες ομάδες.

Δεν ήταν τυχαία η επιλογή του χώρου- τόπου από τον Μελά ως λημέρι, αλλά και στην συνέχεια από τον Γ. Τσόντο Βάρδα, καθώς λειτούργησε ως σημείο εξόρμησης, ξεκούρασης και ανάπαυσης για τα Ελληνικά Αντάρτικα σώματα.

Η ασφάλεια του χώρου, ανάμεσα στις εξορμήσεις φαίνεται εκείνη την περίοδο στο γεγονός των μετακινήσεων του Μελά και της ομάδας του από και προς τον οικισμό. Χαρακτηριστικά είναι η πορεία που επέλεξε να ακολουθήσει μετά την πρώτη εμφάνισή του στην πλατεία και το σχολείο της Μπελκαμένης. Αφήνει πίσω του το πλήθος και αναχωρεί για το Νερέτι-Πολυπόταμος, όπου εκεί θα συναντήσει τις ομάδες με τις οποίες θα χρειαστεί συνεργαστεί. Τα γεγονότα, η μετέπειτα σύγκρουση με τις αντίπαλες ομάδες, και ειδικά με το Τούρκικο ένοπλο απόσπασμα, των 100 ανδρών και των 30 – 40 ιππέων, του κατά τα άλλα «φιλέλληνα» Ιζέτ Πασά του Μαχαλά- Τροπαιούχου, ώθησαν τις ελληνικές αντάρτικες ομάδες και τον ίδιο τον Μελά να μετακινηθούν με κατεύθυνση τα υψώματα, όπου βρίσκει προστασία στο Λέχοβο. Από εκεί μετακινείται προς το Νεγκοβάνη – Φλάμπουρο και επιστρέφει μυστικά στην Μπελκαμένη.

Ανάμεσα στις αποστολές του βρίσκει χρόνο και στέλνει επιστολές από την Παλιά Δροσοπηγή στην γυναίκα του την Ναταλία στις 2 Οκτωβρίου 1904, όπου αναφέρετε ανάμεσα στα άλλα, στις δυσκολίες και στις αντιξοότητες της αποστολής του, έχοντας νιώσει σε αυτήν την περίπλοκη κατάσταση, και την θαλπωρή της ανθρώπινης σπιτικής ζεστασιάς.

Αναχωρεί ξανά χωρίς να γνωρίζει κανένας στις 9 Οκτωβρίου και διαμένει στο Νεγκοβάνη – Φλάμπουρο για λίγες μέρες. Επιστρέφει στην ασφάλεια της Μπελκαμένης και προετοιμάζεται ήρεμα για την επόμενη αποστολή του,με δύναμη50 ανδρών για να αναχωρήσει ξανά για το Νερέτι – Πολυπόταμο. Είχε το σχέδιο του. Όλα αυτά μέχρι την ημέρα, που ξεκίνησε από την Μπελκαμένη για το κυνήγι του Μήτρο Βλάχου. Η επιτροπή των κατοίκων δεν ενέκρινε την συγκεκριμένη χρονική περίοδο την έξοδό του, διότι δεν υπήρχε η απαραίτητη ασφάλεια. Τα πράγματα έξω ήταν ταραγμένα. Όσο ήταν στο λημέρι του ήταν καλά προφυλαγμένος.Η επιτροπή του οικισμού είχε πληροφορίες, ότι οι Οθωμανοί έστελναν παντού εισπράκτορες σε κάθε σημείο των χωριών, με ισχυρά ένοπλα αποσπάσματα. Άλλωστε τον αναζητούσαν παντού. Σχεδόν τον είχαν επικηρύξει. Του μήνυσαν να μην ξεκινήσει, αλλά τα περιθώρια παραμονής του Καπετάνιου στην Μακεδονία ήταν περιορισμένα.

Στην διαδρομή, καθώς διασχίζουν το Νερέτι- Πολυπόταμος, γίνονται αντιληπτοί από τις αντίπαλες ομάδες με τις οποίες και συγκρούονται, αλλά η αποστολή των ελληνικών αντάρτικων σωμάτων, τελικά είναι να μετακινηθούν με κατεύθυνση τα υψώματα προς στα Κορέστια. Επιβάλλεται η συνάντηση με τον Ευθύμη Καούδη και τον Ιωάννη Καραβίτη. Δίνει εντολή να επιστρέψουν πίσω στην Μπελκαμένη και στο Λέχοβο ολιγομελή τμήματα της ομάδας, ως οπισθοφυλακή και ξεκινά με 36 άνδρες για το Ζέλοβο – Ανταρτικό.

Ο κλεφτο πόλεμος, και το κυνηγητό του Μήτρο Βλάχου συνεχίστηκε ανάμεσα στις αντίπαλες ομάδες, και στις 12 Οκτωβρίου σταθμεύουν στην Στάτιστα με τα γνωστά αποτελέσματα, έτσι όπως αυτά εξελίχθηκαν το βράδυ της επομένης μέρας.

Με το χαμό του Αρχηγού, οι ομάδες στο κατάλυμα του Μελά (Λάκης Πύρζας Πέτρος Χατζητάσης, Θεόδωρος Ντίνας, Γιώργος Στρατινάκης), αυτές του Αλέξιου Καραλίβανου, του Γιώργου Βολάνη, του Ιωάννη Πούλακα, του Λαμπρινού Βρανά και του Αθανασίου Κατσαμάκα,σκορπίζονται με τους άνδρες τους, αφήνοντας πίσω τα πρόσωπα που είχαν αναλάβει την φύλαξη – απόκρυψη του σώματος και της κεφαλής του Μελά, και επιστρέφουν στην βάση τους την Μπελκαμένη για να ανασυνταχθούν.Μετά από τρεις μέρες κατέφθασε πίσω και ο Αλέξης Καραλίβανος, με τον Ηρακλή Φίτζιο. Είχαν ολοκληρώσει την αποστολή τους. Ο αρχηγός ήταν ο μόνος που δεν γύρισε πίσω στο λημέρι του.

«Ο έρμος ο Ζέζας, ο έρμος ο Μαύρος», έτσι έμεινε στην συνείδηση των κατοίκων της Παλιάς Δροσοπηγής, η μορφή του Καπετάνιου.Ο καιρός πέρασε.Οι χώροι και τα τοπία μετασχηματίστηκαν. Οι άνθρωποι που έζησαν τα γεγονότα έφυγαν. Το ίδιο και οι επόμενες γενιές που γαλουχήθηκαν μέσα από αυτές τις ιστορίες. Έμεινε ο λόγος τους, οι μνήμες και οι αναφορές τους, για τα γεγονότα τηνπερίοδο εκείνη.

Η εμβληματική μορφή του Καπετάνιου που πέρασε από τα σοκάκια της Μπελκαμένης δεν ξεχάστηκε. Σε κάθε μεγάλη γιορτή, σε γάμους σε χαρές και πανηγύρια, το γλέντι ξεκινούσε με το τραγούδι του. Ήταν αυτός που άνοιξε ένα κύκλο δράσεων με κέντρο τον ορεινό οικισμό της Μπελκαμένης, για να τον συνεχίσει μετά ο Γιώργος Κατεχάκης, και ειδικά ο Γιώργος Τσόντας Βάρδας.

Σε ανάμνηση όλων αυτών των γεγονότων, από την ημερομηνία της εμφάνισής του μέχρι την ημέρα που δεν επέστρεψε στην βάση του, φιλοτεχνήθηκαν μια σειρά από κυκλικά αναμνηστικά γλυπτά ανάγλυφα αντικείμενα, βασισμένα στην μορφή του Καπετάνιου σε λευκό φόντο, που έρχονται σε αντίθεση με το επίθετο Μελάς – Ζέζας που σημαίνει Μαύρος στην αρβανίτικη διάλεκτο. Επίσης στο ανάγλυφο αναμνηστικό αναγράφεται ο τόπος – χώρος και ο χρόνος ως σημεία με ανάλογο συμβολισμό. Η Μπελκαμένη στην σλαβική διάλεκτο σημαίνει  η Άσπρη Πέτρα, είναι η ονομασία του Λευκού σαν το αγνό του χιονιού στις πλαγιές του Βιτσίου. Παράλληλα το κυκλικό ανάγλυφο μας παραπέμπει στο σχήμα που είχε το «φλουρί» του Καπετάνιου έτσι όπως το κράτησαν στα χέρια τους οι μικροί μαθητές.

Με έξοδα των Απόδημων της Δροσοπηγής, φιλοτεχνήθηκε ειδικά για το Λαογραφικό – Ιστορικό Μουσείο της, μεγαλύτερης διάστασης λευκό μαρμάρινο ανάγλυφο γλυπτό με το ίδιο σχεδιαστικό μοτίβο και τα χαρακτηριστικά του, για να τοποθετηθεί στο χώρο μαζί με άλλα αναμνηστικά εκείνης της περιόδου για να συνδέσει, να αναδείξει, και αυτήν την πτυχή των γεγονότων στο πεδίο της μικροιστορίας του τόπου, αλλά και των προσώπων και των χαρακτήρων που συμμετείχαν στην διαμόρφωση της.

Φλώρινα 18 -9 2025

Νικόλαος Ταμουτσέλης Δρ.

ΕΔΙΠ Διδακτικής των Εικαστικών Τεχνών

Πανεπιστήμιο Δυτ. Μακεδονίας

Τμήμα Νηπιαγωγών Φλώρινας

The post Το λευκό φλουρί – Μια ανάμνηση appeared first on Νέα Φλώρινα.

Πρόκειται για τους Αλκιβιάδη Βόσδου, Ζάνα Βόσσου και Νίκο Ταμουτσέλη.

The post Οι Αλκιβιάδης Βόσδου, Ζάνα Βόσσου και Νίκος Ταμουτσέλης σε έκθεση στο Πανεπιστήμιο Trakya στην Αδριανούπολη appeared first on Νέα Φλώρινα.

Προλόγισε ο πρόεδρος της Στέγης Φιλοτέχνων Φλώρινας Ανδρέας Τσώκας, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε ο αντιπεριφερειάρχης Φλώρινας Σωτήρης Βόσδου. Ακολούθως, το λόγο πήρε ο καλλιτέχνης που ευχαρίστησε τους παρευρισκόμενους και αναφέρθηκε εκτενώς στην έκθεση.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου.

Ώρες Λειτουργίας: Δευτέρα – Σάββατο 18:00 – 21:00, Κυριακή 11:00 – 13:00 & 18:00 – 21:00.

The post Τα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής και κατασκευών του Νίκου Ταμουτσέλη «Σημείο Ακρόασης» (video, pics) appeared first on Νέα Φλώρινα.

Διάρκεια Έκθεσης 22 Αυγούστου έως 30 Σεπτεμβρίου 2022

Ώρες Λειτουργίας

Δευτέρα – Σαββάτο 18:00 – 21:00

Κυριακή 11:00 – 13:00 & 18:00 – 21:00

Ιδιαίτερες Προσκλήσεις δεν θα αποσταλούν.

Η Παρουσία σας θα μας τιμήσει.

ΣΗΜΕΙΟ ΑΚΡΟΑΣΗΣ

Παρατηρώντας προσεκτικά τα χαρακτηριστικά της δομής στις κατασκευές- έργα του καλλιτέχνη, εντοπίζουμε σύνολα από σημεία ακρόασης, που ως εικαστικά σχεδιαστικά μοτίβα, έχουν οργανωθεί σε μια δομή εντάσεων, ρυθμού, μελωδίας, όγκου και χρωμάτων για να συν λειτουργήσουν απόλυτα με τα αντίστοιχα στοιχεία μιας ομαδοποιητικής δομής μουσικών κομματιών. Τα δομικά στοιχεία των συνθέσεων στα έργα – κατασκευές, αποτελούν το πέρασμα και το άνοιγμα για την ανάπτυξη της προσέγγισης σε πρώτο επίπεδο σε τρεις διαφορετικές μορφές εκφράσεων, τα εικαστικά, την μουσική και τον γραπτό λόγο.

Ξέχωρα την θεωρητική τους διάσταση, τα διαφορετικά επιστημονικά πεδία έχουν την ανάγκη να πραγματοποιήσουν αυτήν την διασύνδεση και στην πρακτική τους διάσταση. Το «Σημείο Ακρόασης» είναι ένα σημείο συνάντησης του μουσικού, εικαστικού και γραπτού λόγου, και γεννήθηκε από την ανάγκη να αποτελέσει σημείο αναφοράς, ανάπτυξης και υποδοχής των παραπάνω εκφράσεων και ποιοτήτων. Συνεπώς τα δομικά στοιχεία των έργων δεν αποτελούν το διάφραγμα για την απομόνωση και την μονοδιάστατη ανάπτυξη των παραπάνω ποιοτήτων, αντίθετα αποτελούν το πέρασμα και το άνοιγμα μιας διαδρομής για την δημιουργία ενός χώρου υποδοχής και ανάπτυξης των μορφών έκφρασης και επικοινωνίας.

Ο καλλιτέχνης έχει δημιουργήσει ένα εικαστικό ηχητικό περιβάλλον, ανάμεσα στην πηγή του ήχου, τα χρώματα, τα σχήματα, τα σημεία του λόγου και τους δέκτες. Η κατασκευή της δομής των εκθεσιακών χώρων, επιτρέπουν την ροή των διαφορετικών λειτουργιών, να συνεχίζει την αναπαραγωγή των οπτικών και ακουστικών εκφράσεων, δια μέσω της διάχυσης. Ο χώρος έχει οργανωθεί, ώστε να ενισχύει την εικόνα και την πηγή των εκφράσεων, καθώς αυτές συντονίζονται από κοινού ως ενέργειες, χωρίς να διαγράφονται παραμορφώσεις, δίνοντας μεγαλύτερο βάθος και πλάτος στο διαφορετικό δημιουργικό τους πεδίο.

Η διασύνδεση είναι δύσκολα κατανοητή, καθώς η ίδια η φύση των αντικειμένων έχει άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά που έχουν σχέση με τις μορφές έκφρασης και του υλικού χαρακτήρα των μέσων που διαχειρίζεται ο κάθε δημιουργός καλλιτέχνης ξεχωριστά. Η σύνδεση των εικαστικών τεχνών ως «Σημείο Ακρόασης» με την μουσική, τον γραπτό λόγο και τις άλλες μορφές των εκφράσεων, είναι κατασκευές του ανθρώπινου Νου, με βάση τις αναλογίες, τα μαθηματικά, την γεωμετρία, την αντίληψη και πρόσληψη του χώρου, τις εφαρμογές στην τέχνη, στην σύγχρονη αρχιτεκτονική, την παραδοσιακή δόμηση, και είναι μια καθαρά μια εικαστική γλώσσα που σκοπό έχει να εκφράσει, να αισθανθεί και να επικοινωνήσει.

Τα σύγχρονα βιομηχανικά υλικά εν συγκρίσει με τα παραδοσιακά φυσικά υλικά, στα έργα του καλλιτέχνη, είναι σημεία αναφορές των ορίων ενός τεχνητού χώρου, ικανά να ενισχύσουν το πεδίο λειτουργίας οργάνωσης της προσλαβάνουσας ακουστικής, οπτικής και γραπτής πληροφορίας. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο μεταδίδεται και αναπλάθεται η ιδέα δια μέσω των εικαστικών τεχνών, έχει να κάνει με τον τρόπο που χρησιμοποιούνται τα ίδια τα υλικά ως σημεία πρόκλησης των οπτικών ερεθισμών στη ακροαματική διαδικασία για την επικοινωνία των αντίστοιχων μουσικών ιδεών και συναισθημάτων.

Αυτό θα προκύψει από την λειτουργική ανταπόκριση του Χώρου στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, η συμπεριφορά του οποίου θα μας βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό στην διάχυση των οπτικών ερεθισμάτων και των ακουστικών αντανακλάσεων. Μια προσέγγιση κατά την οποία αυτές οι διαφορετικές σχέσεις ως σκέψη και ως δημιουργίες, δεν θα αντιμάχονται η μία την άλλη, αλλά αντίθετα θα συν λειτουργούν με σκοπό την καλλιέργεια μιας κοινής γλώσσας για την επικοινωνία, την αίσθηση της πρόσληψης και της κατανόησης της καλλιτεχνικής εμπειρίας.

Μέσα από τις αντιθέσεις των μορφών έκφρασης, πρέπει να βρούμε και να ανακαλύψουμε νέους τρόπους συντεριάσματος, πρακτικής υποδοχής και πρόσληψης αυτών των σχέσεων. Το «Σημείο Ακρόασης» θα μας το επιτρέψει.

Ιφιγένεια Βαμβακίδου
Καθηγήτρια Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμός Α.Π.Θ.  2022

The post Εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής και κατασκευών του Νίκου Ταμουτσέλη “Σημείο Ακρόασης” appeared first on Νέα Φλώρινα.

Η έκθεση έργων – κατασκευές θα λειτουργήσει από 8 έως 19 Δεκεμβρίου 2021

Ώρες Λειτουργίας: Δευτέρα Παρασκευή 6:30 – 9:30, Σαββάτο-Κυριακή :  11:00 -13:00 & 6:30-9:30.

ΣΗΜΕΙΟ ΑΚΡΟΑΣΗΣ

Παρατηρώντας προσεκτικά τα χαρακτηριστικά της δομής στις κατασκευές- έργα του καλλιτέχνη, εντοπίζουμε σύνολα από σημεία ακρόασης, που ως εικαστικά σχεδιαστικά μοτίβα, έχουν οργανωθεί σε μια δομή εντάσεων, ρυθμού, μελωδίας, όγκου και χρωμάτων για να συν λειτουργήσουν απόλυτα με τα αντίστοιχα στοιχεία μιας ομαδοποιητικής δομής μουσικών κομματιών. Τα δομικά στοιχεία των συνθέσεων στα έργα – κατασκευές, αποτελούν το πέρασμα και το άνοιγμα για την ανάπτυξη της προσέγγισης σε πρώτο επίπεδο σε τρεις διαφορετικές μορφές εκφράσεων, την μουσική, τα εικαστικά και τον γραπτό λόγο.

Ξέχωρα την θεωρητική τους διάσταση, τα διαφορετικά επιστημονικά πεδία έχουν την ανάγκη να πραγματοποιήσουν αυτήν την διασύνδεση και στην πρακτική τους διάσταση. Το «Σημείο Ακρόασης» είναι ένα σημείο συνάντησης του μουσικού, εικαστικού και γραπτού λόγου, και γεννήθηκε από την ανάγκη να αποτελέσει σημείο αναφοράς, ανάπτυξης και υποδοχής των παραπάνω εκφράσεων και ποιοτήτων. Συνεπώς τα δομικά στοιχεία των έργων δεν αποτελούν το διάφραγμα για την απομόνωση και την μονοδιάστατη ανάπτυξη των παραπάνω ποιοτήτων, αντίθετα αποτελούν το πέρασμα και το άνοιγμα μιας διαδρομής για την δημιουργία ενός χώρου υποδοχής και ανάπτυξης των μορφών έκφρασης και επικοινωνίας.

Ο καλλιτέχνης έχει δημιουργήσει ένα εικαστικό ηχητικό περιβάλλον, ανάμεσα στην πηγή του ήχου, τα χρώματα, τα σχήματα, τα σημεία του λόγου και τους δέκτες. Η κατασκευή της δομής του χώρου στην Αίθουσα Τέχνης Παρθεναγωγείο, επιτρέπει την ροή των διαφορετικών λειτουργιών, να συνεχίζει την αναπαραγωγή των οπτικών και ακουστικών εκφράσεων, δια μέσω της διάχυσης. Ο χώρος έχει οργανωθεί, ώστε να ενισχύει την εικόνα και την πηγή των εκφράσεων, καθώς αυτές συντονίζονται από κοινού ως ενέργειες, χωρίς να διαγράφονται παραμορφώσεις, δίνοντας μεγαλύτερο βάθος και πλάτος στο διαφορετικό δημιουργικό τους πεδίο.

Η διασύνδεση είναι δύσκολα κατανοητή, καθώς η ίδια η φύση των αντικειμένων έχει άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά που έχουν σχέση με τις μορφές έκφρασης και του υλικού χαρακτήρα των μέσων που διαχειρίζεται ο κάθε δημιουργός καλλιτέχνης ξεχωριστά. Η σύνδεση των εικαστικών τεχνών ως «Σημείο Ακρόασης» με την μουσική, τον γραπτό λόγο και τις άλλες μορφές των εκφράσεων, είναι κατασκευές του ανθρώπινου Νου, με βάση τις αναλογίες, τα μαθηματικά, την γεωμετρία, την αντίληψη και πρόσληψη του χώρου, τις εφαρμογές στην τέχνη, στην σύγχρονη αρχιτεκτονική, την παραδοσιακή δόμηση, και είναι μια καθαρά μια εικαστική γλώσσα που σκοπό έχει να εκφράσει, να αισθανθεί και να επικοινωνήσει.

Τα σύγχρονα βιομηχανικά υλικά εν συγκρίσει με τα παραδοσιακά φυσικά υλικά, στα έργα του καλλιτέχνη, είναι σημεία αναφορές των ορίων ενός τεχνητού χώρου, ικανά να ενισχύσουν το πεδίο λειτουργίας οργάνωσης της προσλαβάνουσας ακουστικής, οπτικής και γραπτής πληροφορίας. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο μεταδίδεται και αναπλάθεται η ιδέα δια μέσω των εικαστικών τεχνών, έχει να κάνει με τον τρόπο που χρησιμοποιούνται τα ίδια τα υλικά ως σημεία πρόκλησης των οπτικών ερεθισμών στη ακροαματική διαδικασία για την επικοινωνία των αντίστοιχων μουσικών ιδεών και συναισθημάτων.

Αυτό θα προκύψει από την λειτουργική ανταπόκριση του Χώρου της Αίθουσας Τέχνης Παρθεναγωγείο, η συμπεριφορά του οποίου θα μας βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό στην διάχυση των οπτικών ερεθισμάτων και ακουστικών αντανακλάσεων. Μια προσέγγιση κατά την οποία αυτές οι διαφορετικές σχέσεις ως σκέψη και ως δημιουργίες, δεν θα αντιμάχονται η μία την άλλη, αλλά αντίθετα θα συν λειτουργούν με σκοπό την καλλιέργεια μιας κοινής γλώσσας για την επικοινωνία, την αίσθηση της πρόσληψης και της κατανόησης της καλλιτεχνικής εμπειρίας.

Εμείς ως καλλιτέχνες, δημιουργοί μέσα από τις αντιθέσεις των μορφών έκφρασης πρέπει να βρούμε και να ανακαλύψουμε νέους τρόπους συντεριάσματος, πρακτικής υποδοχής και πρόσληψης αυτών των σχέσεων. Το «Σημείο Ακρόασης» θα μας το επιτρέψει.

Ιφιγένεια Βαμβακίδου
Καθηγήτρια Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμός Α.Π.Θ.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Νίκος Ταμουτσέλης γεννήθηκε στη Φλώρινα. Είναι μέλος ΕΔΙΠ της Διδακτικής των Εικαστικών Μαθημάτων στην Σχολή Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών Φλώρινας. Είναι κάτοχος πτυχίου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ με κατεύθυνση τη ζωγραφική, Μεταπτυχιακού διπλώματος με κατεύθυνση τις Πολιτισμικές Σπουδές και Νέες Τεχνολογίες του Τμήματος Νηπιαγωγών του ΠΔΜ, Διδακτορικού διπλώματος από το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης το ΠΔΜ, καθώς και Μετα- Διδακτορικού PDr ερευνητή του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του ΠΔΜ.

Είναι υπεύθυνος του εργαστηρίου εικαστικών τεχνών του ΠΔΜ, υποστηρίζει τα περιεχόμενα των εικαστικών μαθημάτων τις παιδαγωγικές εφαρμογές στην διδακτική των εικαστικών και της κατασκευής εκπαιδευτικών υλικών. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα κινούνται στο πεδίο της ανάπτυξης καινοτόμων μοντέλων με άξονα τις εικαστικές τέχνες και της αντίστοιχης μεθοδολογικής τους αξιοποίησης, προσαρμοσμένα για κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης.

Συμμετέχει ενεργά σε εργασίες συνεδρίων και δημοσιεύει τα αποτελέσματα σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά και σε πρακτικά ελληνικών και διεθνών συνεδρίων. Έχει στο ενεργητικό του 3 ατομικές παρουσιάσεις και πλήθος ομαδικών συμμετοχών σε Ελλάδα και Εξωτερικό. Έργα του υπάρχουν στην Πινακοθήκη Καλλιτεχνών Φλώρινας, της Στέγης Φιλοτέχνων Φλώρινας, στο Μουσείο Πτολεμαΐδας, στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο και σε διάφορες Ιδιωτικές Συλλογές. Ως Εικαστικός διατηρεί Εργαστήριο – Πινακοθήκη TcB 10

Ζει και εργάζεται στη Φλώρινα.

Δ/νση Εργαστηρίου,  Ηπείρου 8 Φλώρινα  Τ.Κ 53100

Τηλ Επικοινωνίας 6973218603

e- mail : ntamoutselis67@gmail.com

The post “Σημείο Ακρόασης”: Έκθεση ζωγραφικής του Νίκου Ταμουτσέλη στην Έδεσσα appeared first on Νέα Φλώρινα.

Πιστεύω στη δυναμική

των Ανθρώπων του τόπου μας.

—————————————–

ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Στηρίζω τον Πολιτισμό και

τις μορφές των εκφράσεων του

—————————————

ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ

Παλεύω να ενδυναμώσω την παρουσία

των ιδρυμάτων μας.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΑΜΟΥΤΣΕΛΗΣ

Γεννήθηκε στη Φλώρινα το 1967. Είναι Ζωγράφος, πτυχιούχος της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. Διδάσκει τα μαθήματα των Τεχνών στα Τμήματα Νηπιαγωγών και Δημοτικής Εκπαίδευσης στη Παιδαγωγική Σχολή Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.

Είναι Μεταδιδακτορικός ερευνητής και κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών. Συμμετέχει ενεργά στις δράσεις των Δ/Σ σε πολιτιστικούς φορείς και συλλόγους της περιοχής (Οργανισμός Πολιτιστικών Εκδηλώσεων Πρεσπών Φλώρινας, Φ.Ο.Ο.Φ., Μορφωτικός Σύλλογος Δροσοπηγής).

Στα ενδιαφέροντά του συγκαταλέγεται και η ενεργή συμμετοχή του σε επιτροπές για την σχεδίαση, εκπόνηση και υλοποίηση Ευρωπαϊκών Χρηματοδοτούμενων Διασυνοριακών προγραμμάτων με στοχευόμενες δράσεις που σχετίζονται, στην ανάδειξη και διάσωση του πλούτου των αποθεμάτων της τοπικής παραγωγής. (τέχνες, σύγχρονος και λαϊκός πολιτισμός, άυλη πολιτιστική κληρονομιά, πολιτιστικές εκφράσεις στο φυσικό και αρχιτεκτονικό περιβάλλον), με απώτερο σκοπό την περαιτέρω ενίσχυση και αξιοποίηση της τουριστικής, επιχειρηματικής και πολιτισμικής φυσιογνωμίας της περιοχής της Φλώρινας.

Είναι συγγραφέας δύο Βιβλίων και υπεύθυνος της λειτουργίας του Εικαστικού Εργαστηρίου στον ΦΣΦ ο Αριστοτέλης.

Ζει και εργάζεται στη Φλώρινα.

The post Ο Νικόλαος Ταμουτσέλης, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Φλώρινας με το συνδυασμό “Δημιουργική Πορεία – Κοινωνική Συνεργασία” appeared first on Νέα Φλώρινα.

Η αρχή ενός μεγάλου Συνεδρίου, η Συνδιάσκεψη του ΕΑΜ που ξεκίνησε και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Οι πρωταγωνιστές, οι διοργανωτές και οι συμμετέχοντες. Οι Σύνεδροι, οι Επίτροποι, τα Πολιτικά Πρόσωπα, οι Φορείς και οι Καπεταναίοι, που προσκλήθηκαν από όλα τα σημεία της Περιφέρειας, αν και δεν κατάφεραν….. όλοι τους να προβάλουν τις θέσεις, προτάσεις με άξονα τον σχεδιασμό και τη διαδικασία διαμόρφωσης του νέου κόσμου που θα προκύψει μετά την αποχώρηση των κατακτητών. Η θέση των διοργανωτών αφορούσε και τις ένοπλες Μετασχηματισμένες ομάδες, τον τρόπο ενσωμάτωσης και προσχώρησης τους στις ανάγκες του Αγώνα. Όλοι τους φιλοξενήθηκαν στα καταλύματα – σπίτια των κατοίκων του ορεινού οικισμού. Στο πατρικό μας είχαμε τον Καπετάν…ο Θείος μου είχε τον Αμύντα …..ο Κεραυνός από τη Ζιάκα έμενε στη Θεία……., ο …. φιλοξένησε τον Καπετάνιο από τη Σιάτιστα, ο Γκότσε έμεινε στον ……, ο Αρριανός, ο …..,ο …….,ο…….,ο…….,ο….. Υπήρχαν ξένοι που έκαναν την εμφάνισή τους για πρώτη φορά στα σοκάκια του οικισμού. Ένοπλες αντιστασιακές ομάδες είχαν αναπτυχθεί περιμετρικά εντός του οικισμού με φόντο τον κάμπο της Φλώρινας και της ορεινής περιοχής στο νότιο μέτωπο του Νυμφαίου. Τα Καζάνια έβραζαν, οι φούρνοι άναψαν, ζωντανά μεταφέρθηκαν και σφάχτηκαν ως πρόσφορα μαζί με τα αμέτρητα ταψιά με ζυμωτές πίτες του χωριού για τις ανάγκες του συνεδρίου. Το αποθηκευμένο καλαμπόκι που απόστειλε ο Ηπειρώτης Μενέλαος Γ από τον Πολυπόταμο ήταν στιγμή να χρησιμοποιηθεί για αυτό τον σκοπό. Οι Κάτοικοι, μέλη των Επιτροπών και Καπεταναίοι αντέδρασαν στην παρουσία και εμφάνιση εκπροσώπων και μελών από αντίπαλες εθνικιστικές ομάδες. Μια άνευ προηγουμένων κινητοποίηση των Γερμανικών Κατοχικών Δυνάμεων και ο ασφυκτικός κλοιός – αποκλεισμός όλων των κεντρικών οδικών αρτηριών από και προς τον οικισμό. Η μόνο ανοικτή είσοδος- δίοδος για την προσέλευση των Συνέδρων. Οι διεργασίες του συνεδρίου στις μεγάλες αίθουσες του Δημοτικού Σχολείου. Ο «μυστικός εκπρόσωπος» της Γερμανικής Διοίκησης στο συνέδριο. Η κορυφαία στιγμή της Αντίστασης κατά των Γερμανικών Δυνάμεων. Η συμπλοκή και η μάχη. Η ένταση ανάμεσα στον Γκότσε και τον Αμύντα μετά το αποτέλεσμα της μάχης. Η καταλυτική παρουσία του Δάσκαλου από τη Ζιάκα. Ο θάνατος – εκτέλεση των πέντε στρατιωτών. Η διαφυγή των πολιτικών εκπροσώπων και των Φορέων από τη μοναδική έξοδο. Ο τρόπος που επέλεξαν να μεταμφιεστούν- καλυφθούν για να μη γίνουν αντιληπτοί, η μετέπειτα πρόσκληση – εμφάνιση τους στο γραφείο της Γερμανικής διοίκησης, η παρέμβαση του Νομάρχη, τα ντοκουμέντα που προκάλεσαν τη σύλληψη τους, η φυλάκιση και τέλος η επιλεκτική εκτέλεση για κάποιους από τους σύνεδρους.

Η αναγκαστική φυγή των αντιστασιακών ομάδων προς όλες τις κατευθύνσεις, η διαδρομή που ακολούθησαν. Η δυναμική παρουσία, παρέμβαση των γυναικών της Δροσοπηγής στη διαχείριση της μεγάλης κρίσης μέσα στα χιόνια του Απρίλη. Η παρέμβαση των ανδρών – μαστόρων του χωριού μετά τη φυγή των Αντιστασιακών ένοπλων ομάδων που αφορούσαν στη απόκρυψη των στοιχείων. Η άμεση κινητοποίηση όλων των κατοίκων και η μεταξύ τους Αλληλεγγύη. Η διαφυγή – μετακίνηση των οικογενειών με τα λιγοστά υπάρχοντα στο απέναντι δάσος. Η παρουσία – παραμονή της Ειδικής Επιτροπής υπεύθυνη για την υποδοχή των Γερμανικών Στρατευμάτων. Η είσοδος των SS στον οικισμό, η συγκέντρωση των λιγοστών κατοίκων στην πλατεία του χωριού. Η διαχείριση των γεγονότων, η συνομιλία των εκπροσώπων με τους Γερμανούς αξιωματικούς των SS και η αποφυγή των μαζικών εκτελέσεων κατά τη διάρκεια της ανάκρισης. Τα δραματικά παράλληλα γεγονότα εντός και εκτός της Δροσοπηγής. Η ανάκριση και τα φρικτά βασανιστήρια του ΕΠΟΝιτη από τη Δροσοπηγή. Η παρουσία των τοπικών ομάδων λαφυραγωγίας, το ξελάφρωμα – άδειασμα των αρχοντικών, η τεράστια και σημαντική απώλεια των μαστορικών εργαλείων, των πολυτίμων αγαθών – υλικών, των αναμνηστικών δώρων, των κοσμημάτων και των ενθυμίων, από τα ταξίδια των μαστόρων σε Αμερική και Ρουμανία. Ο μετέπειτα εντοπισμός των αγαθών και των μελών – ομάδων που έλαβαν μέρος στη συλλογή των πολύτιμων υλικών. Η μετέπειτα γλυκιά εκδίκηση μας ως κρύο πιάτο. Οι παράλληλες έρευνες – ενέργειες των Γερμανών στρατιωτών στον εντοπισμό αποδεικτικού υλικού, πολεμικό υλικό εφόδια, σύνδεση γεγονότων με τη παρουσία – δράση αντιστασιακών ομάδων για την τιμωρία του χωριού. Η θανάτωση δύο κατοίκων εντός του οικισμού, ο πυρπολισμός των κτηρίων, η σκόρπια σκόνη στα ξύλινα πατώματα, η φωτιά με τον καπνό που έβγαζε χρώμα, το κλάμα του ηλικιωμένου, η επόμενη μέρα. Τα καπνισμένα αρχοντικά, τα διαλυμένα νοικοκυριά….τα ερείπεια ενός πολιτισμού μολις 100 ετών. Τα γεγονότα που μεταφέρθηκαν στην τραγική κατάληξη με τη συμπλοκή στη θέση Νταούλι. Η Μεγάλη Εβδομάδα, ο Γολγοθάς, ο θρήνος, η προσμονή της Ανάστασης, το Μέγα Πάσχα. Η διαταγή – εντολή του Γερμανού διοικητή και η σιωπηρή παρέμβαση του Νομάρχη με αναφορά την τραγική κατάσταση των κατοίκων στην ορεινή Δροσοπηγή στην προσπάθεια του να μεταφερθεί βοήθεια. Η ανταποδοτική πράξη των Δροσοπηγιωτών απέναντι στους κατοίκους της Άνω Υδρούσα. Δύο άγνωστα γεγονότα που συνδέονται μεταξύ τους.

Μικρά και Μεγάλα Κεφάλαια μιας ιστορίας, που σε λίγο θα κλειδώσει τις τελευταίες σειρές.

Τέλος……… μόνο τυχαίοι δεν είναι οι πυρπολισμοί και οι καταστροφές των οικισμών, οι σφαγές και οι εκτελέσεις των κατοίκων, αρχικά του Λεχόβου, των Πύργων, της Δροσοπηγής και της Κλεισούρας. Τι είναι αυτό που συνδέει τις τέσσερις περιπτώσεις. Υπάρχει ένα λεπτό σημείο σύνδεσης, ένα ασήμαντο στοιχείο ανάμεσα στα γενικά γεγονότα στην αρχή της σύγκρουσης των τοπικών πολιτισμών που κάνει όμως τη μεγάλη διαφορά. Μια αμελητέα διάσταση στην πορεία των γεγονότων, που ακόμα και σήμερα κάνει όλους αυτούς που την στήριξαν και την προκάλεσαν να μη μπορούν να βρουν ξανά τη Δροσερή πηγή που τροφοδοτούσε και στήριζε ανελλιπώς τις πολιτιστικές τους εκφράσεις και θέλουν, επιζητούν να πιούν, για να ξεδιψάσουν……… γιατί το νερό πλέον το μαζέψαμε, το φυλάμε και το κρατάμε καλά κρυμμένο.

Ταμουτσέλης Νικόλαος

Ζωγράφος

(Μεταδιδάκτωρ, Μελετητής – Ερευνητής)

Καθηγητής ΕΔΙΠ. ΠΔΜ

The post Απρίλιος 1944 – Πυρπολισμός της Δροσοπηγής appeared first on Νέα Φλώρινα.