Βαλκάνια της αγάπης και του θανάτου ποιος ορίζει το ένα και το άλλο σύνορα της αγάπης κάτω από το συρματόπλεγμα ...

Ανακεφαλαίωση της ημέρας στολίσματα της νύχτας που σου προσάπτονται το πρωί σαν δροσιά φθινοπωρινή μια μετάβαση της Περσεφόνης με τους χυμούς ...

Σάλεψα υπό το φως του φεγγαριού και πάλι σκιές ψάχνεις να κρυφτείς με οριοδείχτες κρίνα του γιαλού και αλμυρίκια θάμνους που ...

Αντάκωσαν πάλι να βαράνε τί διακόσιοι τί χιλιάδες βομβαρδισμοί συνηθίσαμε πια στην ιδέα του θανάτου αυτοί που υποφέρουν ξέρουν αλήμονο δεν ξεχωρίζουν μάχιμοι ...

Ατομικό και συλλογικό ιδιωτικό και δημόσιο προσωπικό και μαζικό μονάδα και όλον δεν εστιάζουμε στο δέντρο αλλά στο δάσος ...

Αμείωτο τέλος σημαίνει αρχή ξεκίνημα για νέα πορεία όπως το ηλιοβασίλεμα μοιάζει με αυγή ένας κύκλος σπιράλ που σου ...

Στροβιλίζεται η μνήμη σαν κυκλώνας ψάχνοντας σημεία επαφής του χθες με το σήμερα να χτυπήσει τα κούφια λόγια λίγα περτσίνια έχουν απομείνει μήπως σπάσουν οι κλειδαριές από την οξείδωση του χρόνου σκουριά που καταφέρνει ν ανοίξει την πόρτα...

Η κυπριακή διάλεκτος κρατά από την αρχαία ελληνική γραμματεία με πολλές Ομηρικές λέξεις ακόμα και στην προφορά, και-τζιαι και με τις αντωνυμίες στο τέλος, αγαπώ σε θέλω σε, καθώς και η ...

Πορίζια βλαστάνουν φτάνοντας σε ύψος την μάνα τους μα η καρδιά τους παραμένει εκεί πάνω στον ξεραμένο κορμό που γίνεται λίπασμα για να ...

Αγανάκτηση που καταλήγει σε αδράνεια αποστασιοποιημένος μέχρι αδιάφορος καθώς βλέπεις τα γεγονότα να τρέχουν λες και δεν σε αφορούν αδυνατώντας να παρέμβεις ...