Μάνα γη που μας γέννησες πώς σε καταντήσαμε! Τώρα μας τιμωρείς; Ερωτήσεις και απαντήσεις δεν ξεχωρίζουν πια, αναπάντητα ερωτήματα δεν υπάρχουν. Όλα τα πλάσματα πλέουν στην ίδια σούπα με ιούς και μικρόβια να ...

Όσα αγαπήσαμε στην ζωή μας κρεμασμένα σουσουνάρια σε σπασμένες χορδές κουδουνίζουν στο σκίρτημα μιας γλυκιάς ανάμνησης όπως ταράζονται τα μπουμπούκια την Άνοιξη προτού ...

Πόσην ώραν να θωρείς σκοτάδι βγαίνεις έξω το ίδιο, πίσσα. Μπαίνεις μέσα γιατί μπήκες. Όλα τα άστρα μέσα σου σε καλούν να αντισταθείς. ...

Της ζωής η ελευθερία, σπόρος που οριοθετείται με τον έρωτα, για να φυτρώσουν πλάσματα νέα. Χάρισμα θεϊκό, δώρο της φύσης που διαφυλάσσουμε σαν κόρη οφθαλμού. Το μυστικό βρίσκεται στην βιοποικιλότητα, την μόνη παρέμβαση και τροποποίηση που μπορούμε να ...

Περνούν μπροστά από τα μάτια εκ περιτροπής σαν καρουζέλ αύρα δεμένη ηλεκτρομαγνητικά με το χώμα πάνω σε πράγματα που τους έδωσες πνοή πέτρες τούβλα ξύλα κεραμίδια σκόνη καθισμένη σε παλιά έπιπλα εικόνες ...

Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι ότι πιστεύουσι στην ζωή με τον Χριστό να Αναστάται στις καρδιές μας υπό του Ανεσπέρου φωτός της Αγάπης που δεν αγοράζεται ούτε πουλιέται με τον πήχυ και την οκά στις εκκλησίες ούτε με τις ομοβροντίες των πυραύλων που ευλογούνται από τους παπάδες για ...

Κορούες στα κρύα και στα σκοτεινά ακούεις μέσα τους να ανεβαίνουν οι χυμοί όλα δυνατά και προγραμματισμένα περιμένοντας την ώρα τους. Τίποτε δεν με εκπλήσσει πια όταν γνωρίσεις την άνοιξη όπου ξεπετάγονται από το πουθενά άνθη, φυντάνια, μυρωδιές, εικόνες με όλα τα χρώματα χωμένα μέσα μας βαθιά φτάνει να ζεσταθεί ...

Έτσι σκορπίζονται καθώς χαρίσματα δεν ανήκουν σε κανέναν μα πλάσματα αόρατα που μας ακολουθούν σαν χαρταετοί σχίζουν τον ουρανό με λίγον άνεμο χωρίς δικαιολογία ούτε ζητούν δικαίωση γιατί πέταξαν ...

Οι ηγέτες μας αποφασίζουν χωρίς να ρωτούν κανέναν. Εν δυο κάτω, σκάστε πληρώνετε και σκάβετε τον λάκκο σας, υποχρεωμένοι να παρακολουθούμε τις εξελίξεις με απάθεια χωρίς να ξέρουμε ποιον να πιστέψουμε. Γίναμε όλοι διεθνολόγοι και στρατιωτικοί αναλυτές. Αυτήν ...

Βλέπεις ακούεις οσφρίζεσαι γυρνάς πάνω κάτω υποψιασμένος στρίβεις δεξιά αριστερά σε κάθε γωνιά που θαυμάζεις ή την προσπερνάς αδιάφορα δεν παύεις να ‘σαι οδοιπόρος δικαιολογείς έτσι αστοχίες ψυχανεμίζοντας τα πρόσωπα και παραβλέπεις την όποια στραβή ματιά αλλά διερωτάσαι τί κάνουν όλοι αυτοί που τρέχουν νομίζοντας πως θα προλάβουν μιαν ακύρωση το βλέπεις στα ...