Έπαρση και υποστολή
Όχι συμψηφισμός ούτε παραγραφή χωρίς να διορθώσουμε τα λάθη μας. Αγώνας για τα δίκαια αφού εναρμονιστούμε σε ένα στόχο, την ελευθερία. ...
Όχι συμψηφισμός ούτε παραγραφή χωρίς να διορθώσουμε τα λάθη μας. Αγώνας για τα δίκαια αφού εναρμονιστούμε σε ένα στόχο, την ελευθερία. ...
Χρήση ,- παύλα, αχρησία κατ’ αντιστοιχία δημιουργία,- παύλα, αδράνεια. Έτοιμες ιδέες ρητά, αποφθέγματα ακόμα και ανέκδοτα για να γελούμε τα δεχόμαστε καμιά φορά παθητικά χωρίς καμιά κριτική διάθεση. Βήματα στερεότυπα ένας σέρνει τον χορό και οι άλλοι ακολουθούν ρυθμικά στο πνεύμα μιας μουσικής πανδαισίας. Εκστασιασμένοι με την κίνηση θυσιάζουμε μέρος της ατομικότητας χάριν της ...
Μάνα γη που μας γέννησες πώς σε καταντήσαμε! Τώρα μας τιμωρείς; Ερωτήσεις και απαντήσεις δεν ξεχωρίζουν πια, αναπάντητα ερωτήματα δεν υπάρχουν. Όλα τα πλάσματα πλέουν στην ίδια σούπα με ιούς και μικρόβια να ...
Όσα αγαπήσαμε στην ζωή μας κρεμασμένα σουσουνάρια σε σπασμένες χορδές κουδουνίζουν στο σκίρτημα μιας γλυκιάς ανάμνησης όπως ταράζονται τα μπουμπούκια την Άνοιξη προτού ...
Πόσην ώραν να θωρείς σκοτάδι βγαίνεις έξω το ίδιο, πίσσα. Μπαίνεις μέσα γιατί μπήκες. Όλα τα άστρα μέσα σου σε καλούν να αντισταθείς. ...
Της ζωής η ελευθερία, σπόρος που οριοθετείται με τον έρωτα, για να φυτρώσουν πλάσματα νέα. Χάρισμα θεϊκό, δώρο της φύσης που διαφυλάσσουμε σαν κόρη οφθαλμού. Το μυστικό βρίσκεται στην βιοποικιλότητα, την μόνη παρέμβαση και τροποποίηση που μπορούμε να ...
Περνούν μπροστά από τα μάτια εκ περιτροπής σαν καρουζέλ αύρα δεμένη ηλεκτρομαγνητικά με το χώμα πάνω σε πράγματα που τους έδωσες πνοή πέτρες τούβλα ξύλα κεραμίδια σκόνη καθισμένη σε παλιά έπιπλα εικόνες ...


Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι ότι πιστεύουσι στην ζωή με τον Χριστό να Αναστάται στις καρδιές μας υπό του Ανεσπέρου φωτός της Αγάπης που δεν αγοράζεται ούτε πουλιέται με τον πήχυ και την οκά στις εκκλησίες ούτε με τις ομοβροντίες των πυραύλων που ευλογούνται από τους παπάδες για ...
Κορούες στα κρύα και στα σκοτεινά ακούεις μέσα τους να ανεβαίνουν οι χυμοί όλα δυνατά και προγραμματισμένα περιμένοντας την ώρα τους. Τίποτε δεν με εκπλήσσει πια όταν γνωρίσεις την άνοιξη όπου ξεπετάγονται από το πουθενά άνθη, φυντάνια, μυρωδιές, εικόνες με όλα τα χρώματα χωμένα μέσα μας βαθιά φτάνει να ζεσταθεί ...
Έτσι σκορπίζονται καθώς χαρίσματα δεν ανήκουν σε κανέναν μα πλάσματα αόρατα που μας ακολουθούν σαν χαρταετοί σχίζουν τον ουρανό με λίγον άνεμο χωρίς δικαιολογία ούτε ζητούν δικαίωση γιατί πέταξαν ...