Περί Θεατρικής Παιδείας (ή τελικά απαιδευσίας;)

Είναι τουλάχιστον θλιβερό κάθε χρόνο, τους καλοκαιρινός μήνες, ν’ αναγκαζόμαστε οι θεατρόφιλοι (και εν γένει οι λάτρεις της τέχνης) να μετακινούμαστε διαρκώς στη Θεσσαλονίκη και σε όμορους νομούς, προκειμένου ν’ απολαύσουμε ποιοτικές θεατρικές παραστάσεις.

Αναρωτιέται κανείς αν είναι τόσο δύσκολο πια να φτιαχτεί ένα αμφιθέατρο στην κατά τα άλλα πανέμορφη πόλη μας, ώστε να φιλοξενούνται εκεί αξιόλογες θεατρικές παραστάσεις και άλλα δρώμενα καλλιτεχνικά. Χώρος υπάρχει… δυστυχώς δεν υπάρχει η πολιτική βούληση… Ας το δουν αυτό οι εκάστοτε ιθύνοντες του Δήμου. Είναι πάγιο αίτημα όλων ημών που αγαπάμε το καλό θέατρο!!!

ΥΓ. Αναντίλεκτα τα οικονομικά οφέλη θα ‘ναι πολλαπλά για το Δήμο, αλλά και η πόλη μας θα ενταχθεί στο δίκτυο όλων εκείνων των πόλεων της επαρχίας που κάθε καλοκαίρι φιλοξενούν με επιτυχία πολυσχιδια καλλιτεχνικών δρωμένων! Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι διαχρονικά το θέατρο αποτελούσε για τον λαό μας ύψιστη μορφή πνευματικής απόλαυσης. Ας συνεχίσουμε να τιμούμε την αξιόλογη πολιτιστική κληρονομιά μας!

Σαββίδης Κ. Λάζαρος
Φιλόλογος  -Φροντιστής