Κυριακή των Βαΐων
Εισέρχεται ο Χριστός στην πόλη την Αγία, βασιλικά κι αρχοντικά, με εξουσία και δύναμη, όχι όπως οι κοσμικοί βασιλείς, η δική του εξουσία είναι αυτή της Ζωής. Λάφυρο, ο Λάζαρος που πριν λίγο ...


Εισέρχεται ο Χριστός στην πόλη την Αγία, βασιλικά κι αρχοντικά, με εξουσία και δύναμη, όχι όπως οι κοσμικοί βασιλείς, η δική του εξουσία είναι αυτή της Ζωής. Λάφυρο, ο Λάζαρος που πριν λίγο ...


Κι είναι γλυκιά η αμαρτία που σε μεθάει με τον κρασί της που σε μαγεύει με τις σειρήνες της κι όλο χάνεσαι… Μα σαν συνειδητοποιήσεις το κενό, νιώσεις τον θάνατο που σε κερνά ...


Κάθε αρετή που χωρίζεται από τον Χριστό σκοτώνει, πρώτα εσένα κι έπειτα όποιον σε πλησιάζει. Γίνεται όπλο φονικό που ξεσχίζει, και σε γεμίζει μ’ ενοχές και συμπλέγματα νιώθεις πνιγμένος στην αγώνια της ...


Τι είναι ο Σταυρός; Η απόφαση να σταυρώσεις το εγώ σου κι ν’ αγαπήσεις σαν μια κάθετη γραμμή τον Θεό κι οριζόντια αυτή η αγάπη να απλωθεί στους άλλους όποιοι κι είναι αυτοί, μ’ ...
Πρόσωπο είναι ο Θεός κι όταν μιλάς μ’ Αυτόν, σχετίζεσαι μαζί Του κοινωνείς και ζεις. Δεν είναι πράξη του μυαλού, ούτε χωρά στην λογική, δεν εισχωρείς στο Μυστήριο, όποιες κι είναι ...


Σ’ αυτό το ταξίδι, που λέγεται Μεγάλη Σαρακοστή και καταλήγει στο Πάσχα, καθένας κουβαλά την ταυτότητα του. Ένα κοινό χαρακτηριστικό, που λέγεται Ορθοδοξία και πάνω σ’ αυτήν την σχεδία, ...


Γεώργιος Τρυφωνόπουλος Θεολόγος Α.Π.Θ. Εκείνο το δειλινό μέσα στην Εδέμ, ακούγεται η φωνή του Θεου, ν’ αναζητά τον Αδάμ. Μα εκείνος κρύβεται στα πιο βαθιά σκοτάδια του εαυτού πριν λίγο είχε επιλέξει να γίνει ...


Γεώργιος Τρυφωνόπουλος Θεολόγος Α.Π.Θ. Όταν θα έλθεις να κρίνεις τον κόσμο, θα προπορεύεται ο Σταυρός Σου, θ’ έχεις στις παλάμες Σου, τα σημάδια από τα καρφιά, που πόνεσαν, μα δεν ...


Πήρα τον δρόμο της ξενιτιάς, σε χώρα μακρινή, νιώθοντας πλέον ελεύθερος χωρίς Εσένα. Ήταν η αγάπη Σου, τόσο μεγάλη και ζεστή, που η καρδιά η παγερή δεν μπόρεσε να χωρέση. Και έτσι από Υιός Σου κατήντησα ...


Ανεβαίνοντας για τον Ναό σου, κυριευμένος από την έπαρση, η λάμψη των «καλών» έργων με τυφλώνει, νιώθω πλέον δικαιωμένος. Δεν μπορώ να δω τίποτα, στην μέθη του εγωισμού μου προσπερνώ κι αυτόν ακόμα τον Τελώνη, που είναι δικό σου πλάσμα όπως κι ‘γω και χαίρομαι, που δεν είμαι ...