Επίσημη συνάντηση της διοίκησης της RGCC με τον Πρέσβη της Ινδονησίας στην Αθήνα
Τη Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2026, πραγματοποιήθηκε στην Αθηναϊκή Λέσχη επίσημη συνάντηση του Πρέσβη της Ινδονησίας, Dr. Bebeb A.K. Nugraha Djundjuna και του Διευθύνοντος Συμβούλου του Ομίλου Εταιρειών RGCC, Δρ. Ιωάννη Παπασωτηρίου.
Η συζήτηση ήταν παραγωγική και για τις δύο πλευρές, ενώ στο γεύμα που ακολούθησε, αναδείχθηκαν πολλές ευκαιρίες για ουσιαστική συνεργασία στον επιχειρηματικό και στον ακαδημαϊκό τομέα. Η Ινδονησία επιδεικνύει έντονο ενδιαφέρον για προηγμένες τεχνολογίες στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένων προϊόντων κυτταρικής και γονιδιακής θεραπείας, με τη μεταφορά τεχνογνωσίας της RGCC να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. «Η επιστήμη είναι εδώ, η γνώση υπάρχει και είναι καθαρά θέμα βούλησης και αποφάσεων να μετατραπεί σε πραγματικό όφελος για τον άνθρωπο», ανέφερε ο Δρ. Παπασωτηρίου.
Ενώ η κυβέρνηση της Ελλάδας δεν έχει προχωρήσει αντίστοιχα, η Ινδονησία δείχνει μεγάλη βούληση να προσαρμόσει το νομικό πλαίσιο και να διαμορφώσει τους κατάλληλους κανονισμούς, ώστε η Ιατρική Ακριβείας στην ογκολογία (Precision Medicine in Oncology), καθώς και οι προηγμένες θεραπείες, να είναι διαθέσιμες στους πολίτες της Ινδονησίας.
Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η απουσία κατάλληλης νομοθεσίας για περισσότερα από 20 χρόνια δεν επιτρέπει στους πολίτες την ταχεία πρόσβαση σε αυτές τις θεραπείες, οι οποίες είναι διαθέσιμες στο ευρωπαϊκό περιβάλλον. Αυτό καταδεικνύει ότι η πολιτική βούληση είναι καθοριστική για την προσβασιμότητα του πληθυσμού σε όλες τις διαθέσιμες θεραπείες. Δεν είναι μόνο ζήτημα τεχνολογίας και καινοτομίας, αλλά κυρίως ζήτημα πολιτικής βούλησης.
Η συζήτηση μεταξύ του Ομίλου RGCC και της Ελληνικής Πρεσβείας της Ινδονησίας περιέλαβε θέματα ιατρικού τουρισμού στον τομέα της ογκολογίας, την ίδρυση ιδιωτικών νοσοκομείων στην Ελλάδα για αλλοδαπούς ασθενείς, προληπτικές εξετάσεις στον πληθυσμό με στόχο τη μείωση του κινδύνου της νόσου και την έγκαιρη διάγνωση, τη διαθεσιμότητα καινοτόμων θεραπειών στους πολίτες, ενώ κατακλείδα αποτέλεσε η μεταφορά της τεχνολογίας στην Ινδονησία, ώστε οι ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο να έχουν καλύτερες θεραπευτικές επιλογές και διαχείριση της νόσου, καθώς και να μειωθεί το συνολικό κόστος θεραπείας ασθενών σε προχωρημένα στάδια.
Όλα αυτά δείχνουν ξεκάθαρα ότι η κυβέρνηση της Ινδονησίας ενδιαφέρεται πραγματικά για τον λαό της. Παραμένει και εντείνεται λοιπόν το ερώτημα: Τι γίνεται με τις υπόλοιπες κυβερνήσεις χωρών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα με την Ελλάδα;
