Η γλώσσα των Μακεδόνων

Στη Μακεδονία, από αρχαιοτάτων χρόνων, Ελληνικά μιλούσαν οι λόγιοι της εποχής, Ελληνικά μιλούσαν οι αυτοκράτορες και οι βασιλείς και Ελληνικά μιλούσε και ο λαός. Οι αλλόγλωσσοι που βρίσκονταν στη Μακεδονία, ζούσαν σε κλειστές κοινωνίες ή σαν κατακτητές και έτσι τους αντιμετώπιζαν οι Έλληνες.

Ο Ηρόδοτος, (βιβλίο Ζ´ κεφ.45), αναφορικά και με τον Αλέξανδρο, τον υιό του Αμύντα (498-454 π Χ) παραθέτει το περιστατικό, που έλαβε χώρα περίπου  δύο αιώνες πρωτύτερα, από τον Μέγα Αλέξανδρο,  προσδιορίζοντας τη σχέση μεταξύ των Περσών και  του Μακεδόνος Έλληνος Βασιλέως:

«Αλέξανδρος, ανήρ Έλλην, Μακεδόνων ύπαρχος».

 Επίσης ο Ηρόδοτος αναφέρει και άλλο περιστατικό.

Πρόκειται για το περιστατικό, κατά το οποίο ο ίδιος ο Αλέξανδρος ο Βασιλεύς της Μακεδονίας, ο υιός του Αμύντα,όταν πληροφορήθηκε ότι οι Πέρσες προετοιμάζουν επίθεση κατά των Ελλήνων, αμέσως έσπευσε και προειδοποίησε τους άλλους Έλληνες:

 «Άνδρες Αθηναίοι, να είστε σε ετοιμότητα , διότι επίκειται άμεση επίθεση των Περσών εναντίον σας.

Νοιάζομαι για ολόκληρη την Ελλάδα διότι και εγώ Έλληνας είμαι».

Αξιοσημείωτη είναι ακόμη η στιχομυθία, που είχε διαμειφθεί μεταξύ του Στρατηγού Δημάρατου και του Αρχιστρατήγου Μεγάλου Αλεξάνδρου  (356-323πΧ) .  του υιού του Φιλίππου του Β´  (382-336 πΖ) , κατα την οποία ο Αλέξανδρος με την αποστοματική φράση,  που του απηύθυνε,

«Έστιν μεν ούν Ελλάς και η Μακεδονία»,

 κλείνει. δια παντός το θέμα της ανέκαθεν ελληνικότητας της Μακεδονίας.

Πρόκειται γι αυτά, που, μεταξύ των άλλων, είχαν διαδραματιστή, στο Συνέδριο των Στρατηγών των Ελληνικών Πόλεων- Κρατών, που έλαβε χώρα στην Κόρινθο, κατά την προετοιμασία της εκστρατείας των Ελληνικών Πολεων ~ Κρατών, εναντίον των Περσών, τα οποία είχε πει ο Μέγας Αλέξανδρος, ο υιός του Φιλίππου του Β´ στο Στρατηγό Δημάρατο, όταν ο τελευταίος τον είχε συγχαρεί, διότι  του ανετέθη η αρχιστρατηγία των Ελλήνων και των Μακεδόνων και  όλων των Ελληνικών Πόλεων- Κρατών, οπότε έδωσε ο Μέγας Αλέξανδρος την αποστομωτική απάντηση:

«Έστιν ουν  Ελλάς και η Μακεδονία».

Αργότερα,  όταν ο Μέγας Αλέξανδρος, νίκησε τους Πέρσες στη Μάχη του Γρανικού, το 334 πΧ, περισυνέλεξε, ως λάφυρα,  μεταξύ άλλων, 300 Περσικές ασπίδες, και τις έστειλε δώρο στην Αθήνα  και επιχαίροντας τη μαχητικότητα και τη συνοχή των Ελλήνων, τους έγραψε:

«Αλέξανδρος ο Φιλίππου και οι άλλοι Ελληνες, πλην Λακεδαιμονίων», διότι οι Λακεδαιμόνιοι δεν μετείχαν στην εκστρατεία.

Εξ άλλου:

Ο Πολύβιος (202 πΧ-120 πΧ),  Έλληνας ιστορικός, στο βιβλίο του η Άνοδος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στο κεφάλαιο 9.38.7, αναφέρει οι Αιτωλοί είναι ομόγλωσσοι και ομόφυλοι των Αχαιών και των Μακεδόνων.

Ο Στράβων (64 πΧ- 24 μΧ), Έλληνας γεωγράφος, ιστορικός, φιλόσοφος, από την Αμάσεια του Πόντου, διευκρινίζει, στα γεωγραφικά του :

Εστίν Ελλάς και η Μακεδονία

Ο Ρωμαίος ιστορικός Τίτος Λίβιος (59πΧ-17μΧ) στο κεφάλαιο ΧΧΧΙ (30) της ιστορίας του Λαού τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. αναφέρει:

οι Αιτωλοί είναι ομόγλωσσοι των Μακεδόνων και των Ακαρνάνων,

Πολλοί λόγιοι των παλαιών χρόνων, άμεσα ή έμμεσα  βεβαιώνουν με τα συγγράμματά τους οτι η Μακεδονία ανέκαθεν υπήρξε Ελληνικός τόπος και στη Μακεδονία άλλη ομιλουμένη κύρια γλώσσα,δεν υπήρξε ποτέ,  πέραν από την Ελληνική  και ότι Μακεδονική γλώσσα είναι η ελληνική γλώσσα .

Στην απογραφή του πληθυσμού της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που έγινε επί διακυβερνήσεως του Σουλτάνου (Abdul Hamid )Αβδούλ Χαμιτ, (1842-1918) όπου, κάθε ένας που απογραφόταν, δήλωνε την εθνικότητά  του και τη γλώσσα που μιλούσε, κανένας δε δήλωσε ότι έχει μακεδονική εθνικότητα και ούτε ότι είναι  Μακεδόνας, αλλά και κανείς δεν δήλωσε ότι ομιλεί μακεδονική γλώσσα, διότι Μακεδόνας είναι ο Έλληνας Μακεδόνας, μακεδονική γλώσσα δεν υπήρξε ποτέ και Μακεδονική γλώσσα είναι η Ελληνική γλώσσα.

Έτσι εκατομμύρια πολιτών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δήλωναν ότι είναι Έλληνες και  ότι ομιλούν την Ελληνική γλώσσα και κανείς δεν δήλωσε ότι ειναι Μακεδόνας και ότι ομιλεί Μακεδονικά.

Τό ίδιο απέδειξε και η απογραφή του πληθυσμού, των κατοίκων της Σερβίας, της οποίας Επαρχία ήταν η Βαρντάρσκα Μπανόβινα, που έγινε το έτος 1921. Κατά  την απογραφή αυτή,  στη Σερβία, της οποίας Επαρχία ήταν τότε η Βαρντάρσκα, δεν είχε βρεθεί κανείς , που να δηλώνει ότι είναι Μακεδόνας ή που να δηλώνει ότι ομιλεί μακεδονική γλώσσα,

 Πέραν από αυτά, ποτέ δεν βρέθηκε οποιασδήποτε μορφής ή φύσεως  μνημείο που να αποδεικνύει  κάτι αντίθετο σχετικό.

Σλάβοι στην περιοχή δέν υπήρχαν, αφού οι Σλάβοι εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τον 7ο αιώνα μετά Χριστόν.

Από όλα τα προαναφερόμενα προκύπτει, αλλά και από πολλά άλλα, ότι  στήν πορεία της ιστορίας της Μακεδονίας των τεσσάρων χιλιάδων (4000) ετών , δηλαδή των σαράντα (40) αιώνων, η Μακεδονία υπήρξε ανέκαθεν  τόπος Ελληνικός, όπου η ομιλουμένη γλώσσα ανέκαθεν είναι η ελληνική γλώσσα.

Επομένως:

• όταν λέμε Μακεδόνας, εννοούμε  Έλληνας, Έλληνας Μακεδόνας.
• Μακεδονικό έθνος δεν υπήρξε ποτέ και μακεδονικό έθνος είναι το Ελληνικό έθνος.
• Μακεδονική γλώσσα δεν υπήρξε ποτέ και μακεδονική γλώσσα είναι η Ελληνική  γλώσσα.