Στον Πειραιά χαράματα

“Ζούμε τις ζωές μας τρώγοντας τις σάρκες
των επόμενων γενεών”

Δημ. Λιαντίνης

Ακόμα εξετάζω τα βράδια στον ύπνο μου. νιώθω την ανάγκη να προσφέρω, έχουν αλλάξει τα δεδομένα όμως δεν έπαψε να ισχύει η ιατρική του Ιπποκράτη, μόνο που η δημόσια υγεία είναι χειρότερη, πάσχει το σύνολο του πλανήτη όχι μόνο ο άνθρωπος, ο κύκλος της αρρώστιας διευρύνθηκε με νέους αστάθμητους παράγοντες όπως η κλιματική αλλαγή οι μετακινήσεις πληθυσμών ακόμα και οι ζωονόσοι οι ζωοανθρωπονόσοι δεν είναι εύκολη υπόθεση, παλιά λοιμώδη αναβιώνουν, οι νοσοκομειακές λοιμώξεις έγιναν πιο ανθεκτικές στα αντιβιοτικά και το πιο πολύτιμο αγαθό το καθαρό νερό θα το ψάχνουμε, με τα τρόφιμα να γίνονται όλο και πιο άνοστα από την υπερβολική χρήση χημικών, όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε δεν έχει πώς να προστατευτούμε και πού να κρυφτούμε, αλίμονο σ’ αυτούς που ζουν στις μεγάλες πόλεις όταν από Πειραιά στις 8 το πρωί μέσω Κηφισού έκανα σχεδόν δύο ώρες μέχρι τους Θρακομακεδόνες αφού έχει καταληφθεί και η λωρίδα των επειγόντων. Έτσι τα γενέθλια μου σήμερα γίνονται ακόμα πιο μελαγχολικά

Ρηγίνος

Φωτό: εικαστική παρέμβαση της Κύπριας φοιτήτριας Καλών τεχνών Φλώρινας Χριστοδούλου.