Γ. Ζεμπιλιάδου: Όταν οι μετεγκαταστάσεις ναυαγούν την ευθύνη δεν τη φέρουν οι νόμοι – τη φέρουν τα πρόσωπα

Η πρόσφατη απάντηση του Δημάρχου Αμυνταίου, σχετικά με τη μετεγκατάσταση των Αναργύρων, δεν προσθέτει κανένα νέο νομικό ή πολιτικό επιχείρημα.

Αντιθέτως, επιβεβαιώνει ότι επέλεξε συνειδητά μια στενά λογιστική και χρησιμοθηρική   ερμηνεία της νομοθεσίας.

Προσπάθεια πολιτικής νομιμοποίησης μιας συνειδητής επιλογής του:να κρατήσει τα χρήματα της Μετεγκατάστασης των Αναργύρων στον προϋπολογισμό του Δήμου Αμυνταίου, γνωρίζοντας ότι έτσι μπλοκάρει την κατασκευή του νέου οικισμού.

Ο Δήμαρχος Αμυνταίου θεωρεί ότι αποζημιώθηκε για απώλεια δημοτικής περιουσίας.

Παραβλέπει πού και για ποιον σκοπό προβλέπει ο νόμος ότι πρέπει να κατευθυνθούν τα χρήματα αυτά.

Ο Ν. 4273/2014, άρθρο 13 παρ. 13, δεν αφήνει περιθώρια ερμηνευτικών ακροβατισμών: ο Δήμος υποδοχής του νέου οικισμού εισπράττει το τίμημα της απαλλοτρίωσης για την κατασκευή των βασικών υποδομών.

Όχι «αν το επιθυμεί ο δήμος προέλευσης».

Όχι «εφόσον το κρίνει σκόπιμο».

Αλλά προκειμένου να υλοποιηθεί η Μετεγκατάσταση.

Η επίκληση αποφάσεων εποπτικών οργάνων, που δεν εξέτασαν την ουσία της υπόθεσης αλλά απέρριψαν προσφυγές για λόγους μη αρμοδιότητας, δεν συνιστά δικαίωση του επί της νομιμότητας.

Το να παρουσιάζεται αυτό ως «τελεσίδικη αλήθεια» δεν είναι νομικό επιχείρημα – είναι πολιτική υπεκφυγή.

Παράλληλα, ο Δήμαρχος εισάγει αυθαίρετα μια έννοια που δεν προβλέπεται σε καμία διάταξη: την «αποζημίωση Δήμου προέλευσης για κάλυψη γενικών αναγκών».

Αν αυτή ήταν η πρόθεση του νομοθέτη, θα είχε προβλεφθεί ρητά.

Δεν προβλέφθηκε. Αντιθέτως, προβλέφθηκε ακριβώς το αντίθετο.

Η ειρωνεία περί «ευφάνταστων προγραμματικών συμβάσεων» δεν προσβάλλει εμάς.

Προσβάλλει την Αυτοδιοικητική πρακτική δεκαετιών και τη στοιχειώδη έννοια, της συνεργασίας φορέων που ορίζει ο Νόμος, για έργαυπερτοπικού ή σύνθετου χαρακτήρα.

Η Μετεγκατάσταση δεν είναι «έργο του Δήμου Εορδαίας». Είναι κρατική υποχρέωση, με εμπλεκόμενους Δήμους, Περιφέρεια και Πολιτεία.

Πολύ περισσότερο οι κάτοικοι των Αναργύρων δεν είναι νομικό ζήτημα.

Είναι άνθρωποι που ξεσπιτώθηκαν για την «ανάπτυξη» και σήμερα βλέπουν την Πολιτεία –Κεντρική και  Αυτοδιοικητική, να μεταθέτει ευθύνες.

Το κρίσιμο πολιτικό ερώτημα, που η ανακοίνωση του Δημάρχου και η αφωνία του Περιφερειάρχη αποφεύγουν επιμελώς, είναι απλό: πώς, θα κατασκευαστούν οι υποδομές του νέου οικισμού;

Πότε;

Με ποια χρήματα;

Και με ποια ευθύνη απέναντι στους κατοίκους των Αναργύρων;

Η νομιμότητα κύριε Δήμαρχε,δεν εξαντλείται στο «δεν ακυρώθηκε η απόφασή μου». Η νομιμότητα κρίνεται από το αν εφαρμόζεται ο σκοπός του νόμου.Και ο σκοπός του νόμου είναι ένας: να ολοκληρωθεί η Μετεγκατάσταση.

Η επίκληση της «αποστολής του Δήμου προς τους δημότες του» αγνοεί συνειδητά ότι οι Αναργυριώτες ήταν –και παραμένουν– δημότες που ξεριζώθηκαν λόγω κρατικής πολιτικής.

Δεν εξαφανίστηκαν.

Δεν έπαψαν να υπάρχουν.

Δεν μπορούν να μετατραπούν σε λογιστικό βάρος που «κλείνει» με μια εγγραφή προϋπολογισμού.

Η Μετεγκατάσταση των Αναργύρων δεν είναι νομικό παιχνίδι αρμοδιοτήτων.Είναι ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, θεσμικής συνέπειας και περιφερειακής ανάπτυξης.

Αν η Μετεγκατάσταση των Αναργύρων αποτύχει,δεν θα φταίει ο νόμος.Θα φταίνε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και συγκεκριμένα πρόσωπα.

Και εδώ ακριβώς αναδεικνύεται η πολιτική ευθύνη:

όχι μόνο του Δήμου Αμυνταίου,

αλλά και της Περιφέρειας που παρακολουθεί ως θεατής μια θεσμική εκτροπή με ορατές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες.

Κύριε Περιφερειάρχη, οι κάτοικοι των Αναργύρων αποζημιώθηκαν για να χτίσουν ξανά τη ζωή τους σε ένα νέο χωριόκαι σήμερα βρίσκονται όμηροι μιας νομικής διαμάχης, την ώρα που τα κονδύλια της Μετεγκατάστασης καταναλώνονται αλλού.

Και εδώ ακριβώς είναι ακόμη πιο βαριά η ευθύνη της Περιφέρειας.

Η σιωπή της δεν είναι ουδετερότητα.

Είναι συνενοχή.

Αυτό δεν λέγεται χρηστή διοίκηση.Λέγεται πολιτική επιλογή με κοινωνικό κόστος και αυτό δεν τιμά κανέναν σε όποια θεσμική θέση και αν βρίσκεται.

Γι’ αυτό εμείς θα συνεχίσουμε να μιλάμε – όσο κι αν αυτό ενοχλεί.

Η Μετεγκατάσταση των Αναργύρων δεν είναι «αφήγημα».Είναι νόμος, υποχρέωση και ηθικό χρέος.

Και όσο κάποιοι κρύβονται για να αποφύγουν την πολιτική ευθύνη, τόσο πιο καθαρά θα λέμε αυτό που όλοι γνωρίζουν:

Χωρίς πολιτική βούληση, η Μετεγκατάσταση θα ναυαγήσει.

Και τότε, την ευθύνη δεν θα τη φέρουν οι νόμοι –θα τη φέρουν τα πρόσωπα.

ΥΓ   Οι  αναφορές στην απάντηση του Δημάρχου Αμυνταίου περί «πολιτικού εκβιασμού» και «εκλογικών κινήτρων», δεν απαντούν στο πρόβλημα – το αποκαλύπτουν.Όταν απουσιάζουν τα επιχειρήματα, ξεκινούν οι χαρακτηρισμοί, η αλαζονεία και η αγένεια. Και αυτό, τελικά, λέει περισσότερα για εκείνον που τα εκτοξεύει παρά για το ίδιο το θέμα.

Γεωργία Ζεμπιλιάδου
Περιφερειακή Σύμβουλος
Επικεφαλής Συνδυασμού «ΕΛΠΙΔΑ»