Ανάπλαση για ποιον τελικά;

Η αναβάθμιση του κέντρου της πόλης είναι μια θετική εξέλιξη και όλοι επιθυμούμε μια πιο όμορφη και φιλική πόλη. Όμως, κάθε έργο πρέπει να σχεδιάζεται με γνώμονα όχι μόνο την αισθητική, αλλά και τη λειτουργικότητα.

Με τη διαπλάτυνση των πεζοδρομίων καταργήθηκε η συντριπτική πλειονότητα των θέσεων στάθμευσης. Σε δρόμο όπου μέχρι πρότινος στάθμευαν περίπου 34 οχήματα, πλέον θα μπορούν να σταθμεύσουν περίπου 8. Πρόκειται για σημαντική μείωση, χωρίς να έχει παρουσιαστεί κάποια εναλλακτική λύση.

Το ερώτημα είναι απλό: Πού θα παρκάρουν οι μόνιμοι κάτοικοι του κέντρου; Πού θα σταθμεύσουν οι εργαζόμενοι, οι ηλικιωμένοι, οι γονείς με μικρά παιδιά ή οι επαγγελματίες που εξυπηρετούν καθημερινά την περιοχή;

Η δημιουργία φαρδύτερων πεζοδρομίων δεν αρκεί για να χαρακτηριστεί ένα έργο επιτυχημένο. Όταν η καθημερινότητα των κατοίκων γίνεται δυσκολότερη, ο σχεδιασμός οφείλει να επανεξεταστεί. Η απώλεια δεκάδων θέσεων στάθμευσης χωρίς πρόβλεψη για νέους χώρους στάθμευσης μεταφέρει απλώς το πρόβλημα λίγα τετράγωνα πιο πέρα.

Η Δημοτική Αρχή οφείλει να παρουσιάσει συγκεκριμένο σχέδιο αντιμετώπισης του προβλήματος. Η δημιουργία δημοτικών χώρων στάθμευσης, η αξιοποίηση διαθέσιμων οικοπέδων ή άλλες ουσιαστικές παρεμβάσεις δεν είναι πολυτέλεια, είναι αναγκαία προϋπόθεση για να μπορεί το κέντρο να παραμείνει βιώσιμο για όσους ζουν σε αυτό.

Γαζέας Γιώργος
Μόνιμος κάτοικος κέντρου